I SO/Wa 5/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta [...] za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi na działanie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] postanawia: odrzucić wniosek. A. P. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 207) – dalej jako p.p.s.a., o ukaranie grzywną Prezydenta Miasta [...] za nieprzekazanie do Sądu w ustawowym terminie 30 dni jej skargi z dnia 10 stycznia 2014 r., na działanie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]. Do wniosku strona dołączyła kopię skargi. Z treści skargi wynika, że strona zarzuca Prezydentowi Miasta [...] niedoręczenie jej poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii dokumentacji z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], których wydania żądała. A. P. zarzuciła również Dyrektorowi Ośrodka, że do dnia wniesienia skargi nie przedstawił jej podstawy prawnej licznych ingerencji w życie jej rodziny, a tym bardziej podstawy skierowania wniosku do Sądu w [...] o odebranie jej i jej mężowi dziecka. Nadmienić również należy, że w dniu 22 kwietnia 2014 r. skarżąca nadesłała do Sądu uzupełnienie skargi w którym podniosła kolejne zarzuty wobec Prezydenta Miasta [...] wskazując na ingerowanie w życie jej rodziny, zmienianie treści jej skarg i brak rozwiązania jej problemów do chwili obecnej. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o odstąpienie od ukarania go grzywną. Wskazując na powody nieprzekazania w terminie skargi A. P. do Sądu wyjaśnił, że skarżąca od 13 sierpnia 2013 r., składała do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] wnioski o wydanie z akt sprawy poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii dokumentacji uzasadniając swoje żądanie koniecznością ochrony prawnej jej rodziny. Ośrodek sporządził zgodnie z wnioskami i przekazał jej kopie wszystkich dokumentów znajdujących się w aktach, natomiast odmówił ich poświadczenia za zgodność z oryginałem i wydał w tym przedmiocie postanowienie z dnia [...] sierpnia 2013 r., które strona zaskarżyła zażaleniem, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] października 2013 r., nr [...] uchyliło zaskarżone postanowienie i umorzyło postępowanie przed organem I instancji. Prezydent Miasta [...] wskazał, że od tamtej chwili Ośrodek na bieżąco sporządza kopie dokumentów i poświadcza je za zgodność z oryginałem, a następnie przekazuje wnioskodawczyni. Fakt odbioru skarżąca każdorazowo odnotowuje składając podpis bądź w siedzibie Ośrodka, bądź na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesłanej dokumentacji. Organ wskazał również, że w przypadku A. P. zastosowano dodatkowe formy zabezpieczenia dokumentacji gromadzonej przez Ośrodek, celem szczególnej ochrony jej praw i interesów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny podlega odrzuceniu. W myśl art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 207), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Z akt sprawy wynika, że wniosek A. P. dotyczy ukarania grzywną Prezydenta Miasta [...] za nieprzekazanie do Sądu w ustawowym terminie 30 dni jej skargi z dnia 10 stycznia 2014 r. na działanie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]. Wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowało się stanowisko, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2010 r. sygn. akt I OZ 953/10). Oznacza to, że w przypadku, gdy skarga do sądu administracyjnego ze względu na jej przedmiot jest niedopuszczalna, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem jej w terminie (por. postanowienie NSA z dnia 3 października 2012 r. sygn. akt I OZ 739/12). Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego został enumeratywnie wyliczony w art.3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne akty lub czynności niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Analizując zakres żądania zawarty we wniosku A. P. należy zauważyć, że dotyczy on w istocie żądania wymierzenia grzywny Prezydentowi Miasta [...] w związku z niewłaściwymi działaniami (lub też ich brakiem) Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] jak również Prezydenta. Zarówno w skardze z dnia 10 stycznia 2014 r., jak i w nadesłanym do Sądu uzupełnieniu wniosku z dnia 25 lutego 2014 r., strona wyraźnie wskazuje, że zarzuty kierowane wobec organów dotyczą braku doręczenia jej kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem dokumentów, licznych ingerencji w życie jej i jej rodziny i zmiany treści skarg kierowanych do organów. W ocenie Sądu zarzuty strony należy zakwalifikować jako czynności, których załatwienie podlega regulacji działu VIII, rozdziału 2, obejmującego przepisy 227 - 240 k.p.a. dotyczące skarg i wniosków. Na czynności organów regulowane na podstawie w/w przepisów nie służy skarga do sądu administracyjnego, nie są one bowiem, żadnym z aktów wymienionych w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a. W szczególności nie są decyzją, postanowieniem, nie kwalifikują się także do żadnej z kategorii określonych w pkt 4a-7, gdyż nie stanowią interpretacji przepisów prawa podatkowego (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.), a także nie są aktem prawa miejscowego, wskazanym w pkt 5, ponieważ nie regulują przepisów powszechnie obowiązujących na określonej części terytorium państwa, wydawanych przez organy samorządu terytorialnego lub terenowe organy administracji rządowej. W ocenie Sądu zarzuty skargi nie pozwalają na ich zakwalifikowanie do grupy określonej w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., ponieważ wspólną cechą wymienionych w nim aktów jest to, że podejmowane są w sprawach z zakresu administracji publicznej i przyjmują formę uchwały lub zarządzenia organów jednostek samorządu terytorialnego o charakterze ogólnym wewnętrznego urzędowania, w tym zawierające regulaminy, wytyczne skierowane do podległych organów i innych jednostek, akty budżetowe, jak i o charakterze indywidualnym. W ocenie Sądu zarzuty skargi nie dotyczą również działań, które mogłyby stanowić inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego, t. II, Zakamycze 2005, s. 544-545). Tego typu akty lub czynności muszą spełniać następujące przesłanki: nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, są podejmowane w sprawach indywidualnych, muszą mieć charakter publicznoprawny, dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podkreślenia wymaga również, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, iż tryb uregulowany w art. 221 - 240 k.p.a. jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi). Skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (vide: wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998 r., sygn. akt III SA1636/97, LEX nr 37138; postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 25 lipca 2005 r., sygn. akt l SA/Rz 117/05). Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (vide: postanowienie NSA z dnia 3 września 2009 r., sygn. akt I OSK 1064/09, postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2009 r., sygn. akt l OSK 802/09, postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2009 r. sygn. akt l OSK 803/09, postanowienie NSA z 7 lipca 2009 r., sygn. akt l OSK 827/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl). Skoro zatem skarga z dnia 10 stycznia 2014 r., dotyczy w istocie czynności organów administracji regulowanych w trybie działu VIII k.p.a., to wniosek o wymierzenie Prezydentowi Miasta [...] grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie tej skargi, jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 55 § 1 oraz art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.