II SA/Sz 1155/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej A. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] M.J. wystąpił do Starosty o wznowienie postępowania administracyjnego dotyczącego udzielenia pozwolenia na rozbudowę sieci wodociągowej przebiegającej przez działki nr ewid. [...] w [...], gm. [...], wydanego na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej [...]. Po przeanalizowaniu akt sprawy, Starosta postanowieniem z dnia [...] znak: [...], odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, bowiem uznał, że podmiot żądający wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji nie był stroną w myśl art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, gdyż w czasie prowadzonego postępowania nie był właścicielem działki nr ewid. [...] w [...], gm. [...] (znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu). Na powyższe postanowienie M.J. złożył zażalenie do Wojewody. Po rozpatrzeniu zażalenia, Wojewoda, postanowieniem z dnia [...], znak: I[...], uchylił zaskarżone postanowienie Starosty w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Wojewoda w swoim postanowieniu (z [...]), powołując się na art. 548 Kodeksu cywilnego, uznał, że wnioskujący o wznowienie postępowania administracyjnego, jako następca prawny poprzednich właścicieli działki nr [...] ma prawo żądać wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę nr [...], z dnia [...]. Ponadto, przed wznowieniem postępowania administracyjnego właściwy organ winien zbadać czy wnioskodawca zachował ustawowy termin, określony przepisem art. 148 K.p.a. Starosta ponownie przeanalizował akta sprawy i postanowieniem z dnia [...], numer [...], wydanym na podstawie art. 123 oraz na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 147, art. 148 oraz art. 145 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", oraz art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej o udzielenie pozwolenia na rozbudowę sieci wodociągowej przebiegającej przez działki nr ewid. [...] w [...] gm. [...], zakończonego ostateczną decyzją Starosty z dnia [...], Nr [...], znak: [...] o pozwoleniu na budowę dla ww. zamierzenia budowlanego. Ponieważ wniosek o wznowienie postępowania nie precyzował jednoznacznie podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego, organ zobowiązał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, wnioskodawca pismem z dnia [...] wskazał art. 145 § 1 pkt 1 oraz art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. jako przesłanki do wznowienia postępowania administracyjnego i oświadczył, że złożenie wniosku nastąpiło w terminie krótszym niż miesiąc od dnia, w którym dowiedział się o wydaniu decyzji. Jeżeli o wznowienie, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a., występuje strona, to wniosek ten winna wnieść w terminie określonym w art. 148 § 1 K.p.a. do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, tj. w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast w przypadku oparcia wniosku o art.145 § 1 pkt 4 K.p.a. postępowanie może być wznowienie tylko na wniosek strony (art. 147 K.p.a.), złożony w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 K.p.a.). Starosta stanął na stanowisku, że M.J., w dacie prowadzonego postępowania o wydanie pozwolenia na budowę, nie posiadał uprawnień strony. Wskazał, że jako właściciel działki nr ewid. [...] nie był informowany o toczącym się postępowaniu w sprawie zakończonej ww. decyzją. Nie mógł być uznany przez organ za stronę ww. postępowania administracyjnego, gdyż działka ta znajdowała się poza obszarem oddziaływania rozstrzyganego obiektu w rozumieniu przepisu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. W przypadku spełnienia warunków o uznaniu wnioskodawcy za stronę oraz złożenia wniosku w nieprzekraczalnym terminie jednego miesiąca od czasu, w którym dowiedział się o decyzji, możliwe jest podjęcie kolejnego etapu, jakim jest wznowienie postępowania administracyjnego. Wówczas organ przeprowadza analizę zarówno, co do rzeczywistego istnienia przyczyn wznowienia, jak i pozostałych kwestii dotyczących dopuszczalności wznowienia, a także, co do istoty sprawy (art. 149 § 2 K.p.a.) w oparciu o wniosek strony. W ocenie organu I instancji, wnioskodawca winien był złożyć wniosek o wznowienie w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedział się o decyzji w związku z przesłanką wskazaną w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., na której oparty został wniosek. W celu stwierdzenia, czy ww. termin został spełniony wnioskodawca w piśmie uzupełniającym wezwanie nie udowadnia, lecz oświadcza, że ten termin nie został przekroczony. Jednakże w aktach przedmiotowej sprawy znajduje się pismo M.J. z dnia [...] o udostępnienie akt dotyczących decyzji Nr [...] z dnia [...]. W tym samym dniu udostępniono do wglądu M.J. dokumentację i wydano m.in. kopię przedmiotowej decyzji o pozwoleniu na budowę. Dnia [...] M.J. wniósł drogą elektroniczną (e-mail) na adres Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...]. Ponieważ wniesione podanie nie spełniało wymagań wynikających z art. 63 § 3 i art. 63 § 3 a K.p.a., wnioskodawca został poinformowany, odpowiedzią zwrotną z dnia [...], o "złożeniu podania spełniającego ww. przepisy, gdyż dopiero na tak wniesione podanie organ ma podstawę do wznowienia postępowanie na wniosek strony". Złożenie podpisu wskazuje, że wniosek pochodzi od osoby określonej, jako wnoszącej to żądanie. Brak podpisu strony, uniemożliwia wywołanie skutku prawnego wniesionego podania i niemożność jego rozpoznania. M.J. złożył pismo z dnia [...], które do kancelarii Starostwa Powiatowego wpłynęło dnia [...], o tej samej treści, co ww. wiadomości e-mail. Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie organu I instancji, wnioskodawca o decyzji dowiedział się nie później niż [...], a wniosek o wznowienie postępowania, spełniający wymogi prawa, złożył dnia [...]. Zdaniem organu, w związku art. 148 K.p.a., wnioskodawca z dniem [...]przekroczył termin złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego. Dla dodatkowego wyjaśnienia sprawy Starosta, w myśl art. 89 § 2 K.p.a., przeprowadził rozprawę administracyjną. Po przeprowadzeniu rozprawy i przesłuchaniu dodatkowych świadków wskazanych przez stronę, tj. Spółdzielnię Mieszkaniową, organ ustalił, że w oparciu o przepisy Kodeksu cywilnego, wnioskodawcy nie można uznać za stronę, ponieważ na dzień wydania decyzji był właścicielem jedynie działki nr ewid. [...], która znajdowała się poza obszarem oddziaływania przedmiotowego obiektu projektowanego m.in. na działce nr ewid. [...] w [...], a twierdzenie, że z chwilą nabycia nieruchomości ([...]), należy stosować art. 548 Kodeksu cywilnego do spraw związanych z możliwością występowania z żądaniem o wznowienie postępowania administracyjnego, jest nieuzasadnione. Ponadto z dodatkowych informacji wynika, że o decyzji M.J. mógł się dowiedzieć w momencie realizacji budowy sieci wodociągowej poprzez tablicę informacyjną umieszczoną przy placu budowy, która znajdowała się na części działki nr ewid. [...], naprzeciwko działki nr ewid. [...] w [...] oraz poprzez utrudnienia komunikacyjne związane z budową tej sieci. Poza tym, w momencie zakupu udziałów w działce nr ewid. [...] w [...], M.J. miał możliwość zweryfikowania stanu tej nieruchomości pod względem uzbrojenia działki w sieci, gdyż po jej wybudowaniu, dokument potwierdzający przebieg tej sieci został wpisany do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] pod nr [...], zgodnie z wymogami prawa. Mając na uwadze powyższe, przy wstępnym rozpatrywaniu wniosku organ I instancji ponownie uznał, że wnioskodawcy nie przysługują prawa strony postępowania administracyjnego. Ponadto złożenie wniosku nastąpiło po terminie określonym przepisem art. 148 K.p.a. Na postanowienie organu I instancji zażalenie wniósł M.J., zarzucając naruszenie art. 77 K.p.a., poprzez niewystarczające zebranie materiału dowodowego i niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego sprawy przez organ wydający zaskarżone postanowienie, w wyniku nieustalenia czy inwestor SM dysponowała prawem do działki nr [...] objętej decyzją o pozwoleniu na budowę. Ponadto w ocenie składającego zażalenie, żądanie wznowienia postępowania zostało wniesione w terminie ustawowym. Wojewoda postanowieniem z dnia [...], numer [...], po rozpatrzeniu zażalenia uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ przedstawił, iż postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Starosta ponownie odmówił wznowienia postępowania w sprawie z wniosku M.J. W treści uzasadnienia rozstrzygnięcia organu I instancji znalazły się rozważania w kwestii, czy składający wniosek o wznowienie postępowania powinien być uznany za stronę postępowania w sprawie ww. decyzji o pozwoleniu na budowę, w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, oraz ustalenie, że wniosek został złożony po upływie miesięcznego terminu określonego w art. 148 § 1 i 2 K.p.a. Następnie Wojewoda stwierdził, że zgodnie z art. 147 K.p.a., wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. następuje tylko na żądanie strony. W piśmie skierowanym do organu I instancji wnioskujący o wznowienie postępowania wskazał, że żąda wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a., tj. z tej przyczyny, że dowody na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, oraz na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., tj. na przesłance braku udziału strony w postępowaniu administracyjnym. W piśmie tym wnioskodawca nie wskazał jednoznacznie na termin, w którym dowiedział się o wydaniu objętej jego wnioskiem, ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Dodatkowe wyjaśnienia w tej sprawie znalazły się natomiast w zażaleniu wnioskodawcy na postanowienie organu I instancji będące przedmiotem rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Artykuł 148 § 1K.p.a. stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2). W rozpatrywanym przypadku do żądania wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a., zastosowanie znajdzie przepis z art. 148 § 1 K.p.a., natomiast w przypadku żądania opartego na przesłance z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. - art. 148 § 2 K.p.a. Na wstępie Wojewoda wyjaśnił, że organ do którego wpłynęło podanie o wznowienie postępowania, ma obowiązek w pierwszej kolejności zbadać dopuszczalność wznowienia postępowania, a więc istnienie przyczyn podmiotowych i przedmiotowych żądania oraz to, czy strona złożyła wniosek o wznowienie postępowania w terminie określonym w art. 148 § 1 i 2 K.p.a. Sprawdzenia takiego dokonuje się po wpłynięciu wniosku o wznowienie postępowania i w zależności od dokonanych ustaleń wznawia się postępowanie albo wydaje postanowienie o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 K.p.a.). Podania mogą być wnoszone pisemnie, telegraficznie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu albo za pomocą innych środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej, utworzoną na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565 ze zm.) - art. 63 § 1 K.p.a. Elektroniczna skrzynka podawcza, stosownie do art. 3 pkt 17 ustawy o informatyzacji, to dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Przy czym, warunki organizacyjno-techniczne doręczania dokumentów elektronicznych podmiotom publicznym oraz formę urzędowego poświadczania odbioru dokumentów elektronicznych przez adresatów, w tym reguły tworzenia elektronicznej skrzynki podawczej, na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 16 ust. 3 ustawy o informatyzacji, określił Prezes Rady Ministrów w rozporządzeniu z dnia 29 września 2005 r. w sprawie warunków organizacyjno-technicznych doręczania dokumentów elektronicznych podmiotom publicznym (Dz. U. Nr 200, poz. 1651). Zatem wniosek w formie dokumentu elektronicznego powinien być złożony na adres elektronicznej skrzynki podawczej, utworzony zgodnie z wymaganiami ww. rozporządzenia i powinien być opatrzony bezpiecznym podpisem elektronicznym. Identyfikacja użytkownika systemów teleinformatycznych, udostępnianych przez podmioty określone w art. 2 ustawy o informatyzacji, następuje przez zastosowanie kwalifikowanego certyfikatu przy zachowaniu zasad przewidzianych w ustawie z dnia 18 września 2001 roku o podpisie elektronicznym (Dz. U. Nr 130, poz. 1450, ze zm.) lub profilu zaufanego ePUAP (elektronicznej platformy usług administracji publicznej). Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2001 r. Nr 130, poz. 1450 ze zm.) - podpis elektroniczny stanowią dane w postaci elektronicznej, które wraz z innymi danymi, do których zostały dołączone lub z którymi są logicznie powiązane, służą do identyfikacji osoby składającej podpis elektroniczny. Dokument opatrzony podpisem elektronicznym może być - przy spełnieniu dodatkowych przesłanek - równoważny pod względem skutków prawnych dokumentowi opatrzonemu podpisem własnoręcznym. Z treści postanowienia organu I instancji wynika, że wnioskujący - M.J., dowiedział się o treści decyzji w dniu [...], w tym samym dniu został zapoznany z aktami sprawy przedmiotowego pozwolenia na budowę. Podanie wnioskodawcy zostało wniesione w formie elektronicznej e-mail na adres Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w dniu [...]. We wniosku tym, wyraźnie sformułowano żądanie wznowienia postępowania w sprawie decyzji Starosty Nr [...] o pozwoleniu na budowę. Złożony wniosek nie spełniał wymagań stawianych ww. przepisami szczególnymi dotyczącymi warunków organizacyjno-technicznych doręczania dokumentów elektronicznych podmiotom publicznym, nie został opatrzony m.in. bezpiecznym podpisem elektronicznym, sprawa nie była również załatwiania w systemie ePUAP. Jednakże, zdaniem Wojewody, w przypadku gdy wniosek nie spełnia wymagań dokumentu elektronicznego, a podanie dotrze do organu administracji publicznej i organ ten jest w stanie ustalić adres zamieszkania wnioskodawcy, to w takiej sytuacji znajdzie zastosowanie art. 64 § 2 K.p.a. stanowiący o obowiązku wezwania składającego podanie o uzupełnienie braków tego podania. Pozostawienie podania bez rozpatrzenia jest bowiem możliwe jedynie w sytuacji, o której mowa w art. 64 § 1 K.p.a., zgodnie z którym jeżeli w podaniu nie wskazano adresu wnoszącego i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych, podanie pozostawia się bez rozpoznania. W każdym innym przypadku nieprawidłowo złożonego podania (w tym również elektronicznie) należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków takiego podania. Jak wyżej wskazano, zgodnie z art. 64 § 2 K.p.a., jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Organ podkreślił, że podanie M.J. w formie e-maila dotarło skutecznie do adresata - Starosty, co potwierdza zwrotna odpowiedź organu (z dnia [...]), również w formie elektronicznej. Zdaniem Wojewody, słusznie organ I instancji stwierdził, że podanie to nie spełnia wymagań formalnych przewidzianych przepisami K.p.a. oraz przepisami ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Złożenie podania, niespełniającego wymagań formalnych stanowi o bezskuteczności takiej czynności do czasu uzupełnienia braków, tj. czynność taka odniesie skutek po uzupełnieniu braków podania. Organ I instancji odpowiedzią zwrotną w formie elektronicznej e-mail, poinformował wnioskodawcę, na podstawie art. 63 § 3 i § 3 a K.p.a., o konieczności złożenia podania o wznowienie postępowania we właściwej formie. Pismem z dnia [...] M.J. złożył we właściwej formie pisemnej wniosek o wznowienie postępowania w sprawie ww. decyzji o pozwoleniu na budowę. Oznacza to, że wnioskodawca uzupełnił braki złożonego w dniu [...] podania w formie e-maila, poprzez złożenie podania w formie pisemnej. Skuteczne uzupełnienie podania powoduje, że podanie wywołuje skutek prawny od momentu wniesienia. Zgodnie z orzecznictwem sądowo-administracyjnym dopiero brak formalny pisma, nieusunięty w ustawowym terminie, uniemożliwia wywołanie skutku prawnego wniesionego podania i powoduje obowiązek po stronie organu pozostawienia podania bez rozpatrzenia (tak w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 04.04.2011 r. sygn. akt 135/11). Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 K.p.a., datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi, odpowiednio dzień wprowadzenia żądania do systemu teleinformatycznego organu - § 3a tegoż przepisu. Zatem, zdaniem Wojewody, należy uznać, że podanie M.J. zostało wniesione w dniu 28.10.2011 r. W przypadku, gdy wnioskodawca złożył wniosek w terminie przewidzianym w art. 148 § 1 i 2 K.p.a., podając za jedną z przesłanek wznowienia przepis art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., wówczas należy wznowić postępowanie. Jeżeli wniosek taki wpłynął po tym terminie, wówczas należy odmówić wznowienia postępowania (przesłanki formalne), bez merytorycznego rozpatrywania sprawy (przesłanki materialne). W rozpatrywanej sprawie wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony przed upływem terminu określonego w art. 148 § 1 i 2 K.p.a. Zatem, organ I instancji powinien był wznowić postępowanie w sprawie decyzji Starosty Nr [...] z dnia [...] znak: [...] udzielającej Spółdzielni Mieszkaniowej pozwolenia na rozbudowę sieci wodociągowej na działkach o numerach ewidencyjnych: [...] w miejscowości [...], gmina [...]. Wojewoda [...] stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie organ II instancji nie może zastosować art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., tj. uchylić zaskarżonego postanowienia organu I instancji i orzec o wznowieniu postępowania w sprawie ww. ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę przez organ I instancji. Organy właściwe do wznowienia postępowania wyznacza się na podstawie art. 150 K.p.a., zgodnie z § 1 tegoż przepisu organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 K.p.a. jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji, natomiast w myśl § 2, jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działalność organu wymienionego w § 1, o wznowieniu postępowania rozstrzyga organ wyższego stopnia, który równocześnie wyznacza organ właściwy w sprawach wymienionych w art. 149 § 2 K.p.a. Przepisy o właściwości są przepisami bezwzględnie obowiązującymi, a przepisy K.p.a. ustanawiają sankcję nieważności decyzji za naruszenie przepisów o właściwości. Jeśli w art. 150 § 1 K.p.a. ustanowiono organ właściwy do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania, a w § 2 tego artykułu ustanowiono wyjątki, to nie można przenosić tych kompetencji na inne organy przez zastosowanie przepisów dotyczących właściwości organu odwoławczego. Zatem w K.p.a. w odmienny sposób określono właściwość organu odwoławczego niż organu właściwego do rozpatrywania sprawy wznowienia postępowania. W art. 127 § 2 K.p.a., kryterium służącym określeniu właściwości organu odwoławczego jest jego miejsce w strukturze organów administracyjnych (w połączeniu ze szczególnymi regułami określania organu wyższego stopnia zawartymi w art. 17 K.p.a.). W art. 150 § 1 K.p.a. natomiast kryterium określenia właściwości stanowi charakter decyzji administracyjnej wydanej przez organ w postępowaniu głównym (kryterium ostateczności decyzji, określany na podstawie art. 16 § 1 K.p.a. zdanie pierwsze). Zgodnie z art. 150 § 1 K.p.a., organem właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 K.p.a. (wznawiania postępowania) jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Przypadki przejmowania kompetencji przez jeden organ administracyjny od drugiego nie mogą być dorozumiane bądź interpretowane rozszerzająco. Stanowisko takie znalazło odzwierciedlenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20.10.2010 r. sygn. akt IIOSK 1648/09. W rozpatrywanej sprawie decyzję Nr [...] z dnia [...] znak: [...] w ostatniej instancji wydał Starosta. Tylko zatem Starosta właściwy jest do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania w sprawie ww. pozwolenia na budowę. W postanowieniu organu I instancji odmawiającym wznowienia postępowania, znalazły się rozważania dotyczące kwestii, czy M.J. powinien być stroną postępowania o udzielenie decyzji o pozwoleniu na budowę Nr [...]. Rozważania takie mogą być dokonane dopiero po wznowieniu postępowania. W przypadku bowiem ustalenia, że istnieją przesłanki do odmowy wznowienia postępowania z przyczyn formalnych, organ w postanowieniu o odmowie wszczęcia postępowania powinien poprzestać na wyjaśnieniu tych przesłanek. Merytoryczna weryfikacja twierdzeń wnoszącego o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. następuje bowiem dopiero w drugiej fazie postępowania, tj. po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania. "Odmowa wznowienia postępowania może nastąpić jedynie z przyczyn formalnych, a nie merytorycznych. Może do niej dojść także wtedy, gdy w sposób oczywisty (...) z twierdzeń zawartych w podaniu o wznowienie wypływa wniosek o braku związku między powołaną podstawą wznowienia a treścią decyzji o pozwoleniu na budowę." (wyrok NSA z dnia 30.11.2009 r. sygn. akt II OSK 1845/08). Wojewoda doda, że przy ponownym rozpatrywaniu wniosku organ I instancji powinien mieć na uwadze, że przedmiotowy wniosek o wznowienie postępowania (oparty został na przesłance braku udziału strony w postępowaniu), złożony został przez nabywcę działki nr [...] położonej w miejscowości [...], gmina [...]. Zgodnie z orzeczeniem WSA w Krakowie z dnia 06.02.2012 r. sygn. akt II SA/Kr 569/11 - "Naruszenie prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu jest podstawą do żądania wznowienia postępowania przez następców prawnych niezależnie od tego, czy naruszenie to miało wpływ na treść decyzji, czy też takiego wpływu nie można stwierdzić.". Zatem, zdaniem Wojewody, organ I instancji we wznowionym postępowaniu powinien dokonać merytorycznego rozpatrzenia sprawy w formie decyzji: 1) o odmowie uchylenia dotychczasowej decyzji z braku podstaw do jej wzruszenia (art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a.) bądź, 2) o uchyleniu dotychczasowej decyzji i decyzja orzekająca co do istoty sprawy (art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a.) albo, 3) o stwierdzeniu wydania dotychczasowej decyzji z naruszeniem prawa i wskazania powodów, dla których nie można jej uchylić (art. 151 § 2 K.p.a.). Z uwagi na powyższe, Wojewoda uchylił zaskarżone postanowienie Starosty w całości i przekazał wniosek o wznowienie postępowania w sprawie ostatecznej decyzji Starosty z dnia [...] znak: [...] do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez Spółdzielnię Mieszkaniową do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie: 1. art. 148 § 1 i 2, art. 149 § 3 K.p.a. w zw. z § 13 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia polegające na uchyleniu postanowienia Starosty z dnia [...] znak [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] o pozwoleniu na budowę w sytuacji, gdy wniosek o wznowienie postępowania wniesiony został po upływie terminu wynikającego z art. 148 K.p.a. 2. art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. polegające na sprzeczności rozstrzygnięcia z materiałem dowodowym zebranym w sprawie, 3. art. 64 § 2 w zw. z art. 63 § 3a K.p.a. polegające na uznaniu, iż wnioskodawca uzupełnił w terminie braki podania złożonego w dniu [...] w formie elektronicznej. Spółdzielnia wniosła o: 1. uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia z dnia [...] Wojewody nr sprawy: [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia Starosty z dnia [...] znak [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Starosty z dnia [...] nr [...] znak: [...] o pozwoleniu na budowę i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, 2. zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Przede wszystkim, skarżąca wskazała, że zgodnie z niekwestionowanymi zeznaniami świadków, przesłuchanych w niniejszym postępowaniu, w osobach [...] M.J. powziął informację o wydaniu pozwolenia na budowę najpóźniej w trakcie realizacji sieci wodociągowej na działce nr [...], graniczącej z działką wnioskodawcy o numerze [...]. Wynikało to z jednej strony z faktu, iż na placu budowy, w bezpośrednim sąsiedztwie działki wnioskodawcy, umieszczona została tablica budowy, zawierająca zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia określenie rodzaju robót budowlanych oraz adres prowadzenia tych robót, jak również numer pozwolenia na budowę oraz nazwę, adres i numer telefonu właściwego organu nadzoru budowlanego. Dalej, jak zeznali świadkowie, prowadzone roboty budowlane powodowały utrudnienia w dostępie do posesji wnioskodawcy ze względu na głębokie wykopy. W związku z czym, M.J. i jego żona, mieli umożliwiony dostęp na zaplecze budowy w celu parkowania samochodu na działce nr 656/1. Dodatkowo, M.J. kontaktował się w trakcie realizacji inwestycji z kierownikiem budowy. Wszystkie te okoliczności wskazują bezspornie, iż o decyzji Starosty z dnia [...] nr [...] znak: [...] o pozwoleniu na budowę i podstawach jej wydania M.J. dowiedział się jeszcze w [...] r. Zgodnie ze stanowiskiem zajętym przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 7.10.1999 r., sygn. akt IV SA 1600/97, rozpoczęcie przez inwestora robót budowlanych i zamieszczenie na tablicy informacyjnej ustawionej na budowie danych o wydaniu pozwolenia na budowę stanowi bez wątpienia okoliczność ujawniającą, że roboty prowadzone są na podstawie wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę. Ujawnienie tych okoliczności uzasadnia złożenie wniosku o wznowienie postępowania, gdyż okoliczności te wprost wskazują, iż w sprawie została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę. O terminie powzięcia wiadomości o udzieleniu pozwolenia na budowę świadczy także zamieszkiwanie obok działki objętej inwestycją, kontakty z inwestorem i faktyczna wiedza o prowadzonych robotach budowlanych. Nie bez znaczenia jest także fakt, iż w chwili nabycia udziału w działce nr [...] przez wnioskodawcę, wybudowana sieć wodociągowa była już ujawniona w jawnym zasobie geodezyjnym i kartograficznym od dnia [...]. Nie znajduje zatem podstaw stwierdzenie Wojewody, jakoby o decyzji tej M.J. dowiedział się dopiero w dniu [...], kiedy to wnioskodawca zapoznał się z aktami sprawy o pozwolenie na budowę. Rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym postanowieniu jest także sprzeczne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, co narusza przepis art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. Z ostrożności prawnej i procesowej skarżąca ponadto wskazała, iż wniosek o wznowienie postępowania został złożony także z naruszeniem terminu wynikającego z art. 148 K.p.a. ,liczonego od dnia [...]. Skoro wnioskodawca zapoznał się z aktami postępowania o pozwolenie na budowę w dniu [...], termin na wniesienie wniosku o wznowienie postępowania upływał ostatecznie w dniu [...], w myśl art. 148 w zw. z art. 57 K.p.a. Tymczasem wnioskodawca wniósł wniosek w formie elektronicznej w dniu [...]. W dniu [...] wnioskodawca w trybie art. 64 § 2 w zw. z art. 63 § 3a K.p.a. wezwany został do usunięcia braków formalnych wniosku. Termin 7 dni dla uzupełnienia braków formalnych wniosku upływał zatem w dniu [...]. Jednakże wnioskodawca nie uzupełnił braków formalnych wniosku złożonego w formie elektronicznej do dnia [...], w szczególności poprzez opatrzenie go podpisem elektronicznym. W zamian za to, w dniu [...] ponownie złożył, w formie pisemnej, wniosek o wznowienie postępowania datowany [...]. Wniosek ten, w ocenie skarżącej uznać jednak należy za nowy wniosek, a nie uzupełnienie wniosku złożonego w formie elektronicznej w dniu [...]. Świadczy o tym nadanie mu przez wnioskodawcę nowej daty, tj. [...]. Oznacza to, iż wniosek z dnia [...] (złożony w dniu [...]), złożony został z naruszeniem terminu wynikającego z art. 148 § 1 i 2 K.p.a., a więc po upływie terminu miesięcznego. Uzasadniona zatem była odmowa wznowienia postępowania na mocy art. 149 § 3 K.p.a. Zdaniem Spółdzielni, nawet gdyby wniosek z dnia [...] uznać w istocie za uzupełnienie braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania, złożonego w formie elektronicznej w dniu [...], to uzupełnienie tych braków formalnych nastąpiło z naruszeniem terminu 7 dni wynikającego z art. 64 § 2 K.p.a., który upłynął w dniu [...]. Uchybienie tego terminu uzasadniało zatem pozostawienie wniosku o wznowienie postępowania bez rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Dodał, że jedną z przesłanek żądania przez M.J. wznowienia postępowania było nie branie udziału w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę. Z akt organu I instancji wynika, że M.J. dowiedział się o wydaniu decyzji Starosty Nr [...] z dnia [...] w dniu [...], w tym samym dniu został zapoznany z aktami sprawy dotyczącymi ww. pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., termin złożenia żądania wznowienia postępowania biegnie od dnia dowiedzenia się o decyzji. Istotne jest jedynie to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Przytoczony przepis wymaga jednak, aby strona rzeczywiście znalazła się w posiadaniu informacji o zapadłej decyzji. Tego faktu nie można zastąpić jakimkolwiek domniemaniem (por. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2007 r. sygn. akt I OSK 522/06). Zatem nie można domniemywać wbrew twierdzeniom skarżącej, że rozpoczęcie robót budowlanych przez Spółdzielnię jest równoznaczne z dowiedzeniem się przez wnioskującego o wznowienie postępowania o wydaniu decyzji, na podstawie której przystąpiono do wykonywania robót budowlanych. Z treści postanowienia organu I instancji wynika, że wnioskujący dowiedział się o treści decyzji Nr [...] w dniu [...], w tym samym dniu został zapoznany z aktami sprawy przedmiotowego pozwolenia na budowę. Podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione w formie elektronicznej e-mail na adres Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w dniu [...]. W rozpatrywanej sprawie termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zaczął biec od dnia [...]. Podanie w niewłaściwej formie wniesiono w dniu [...]. Wnioskodawca w tym samym dniu został wezwany do złożenia prawidłowego wniosku. Pismem z dnia [...] M.J. uzupełnił we właściwej formie pisemnej wniosek o wznowienie postępowania w sprawie ww. decyzji o pozwoleniu na budowę złożony w dniu [...]. Termin początkowy należy liczyć od momentu, gdy strona dowiedziała się o treści istniejącej decyzji. Ze zgromadzonej dokumentacji wynika, że M.J. dowiedział się o wydaniu decyzji Starosty i jej treści w dniu [...]. Nie wystarczy wykazanie przez organ, że strona miała możliwość dowiedzenia się, czy decyzja została wydana. Stanowisko to potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych (m.in. wyrok NSA z dnia 7.10.1999 r. sygn. akt IV SA 1600/97, wyrok NSA z dnia 6.05.2009 r. - II OSK 714/08, wyrok z dnia 27.01.2010 r. WSA w Poznaniu - sygn. akt IV SA/Po 506/09). Z akt organu I instancji nie wynika, czy o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, wnioskodawca dowiedział się z tablicy informacyjnej ustawionej na terenie budowy. Nie można domniemywać, że wnioskodawca dowiedział się o rozpoczęciu robót z tablicy informacyjnej, M.J. nabył bowiem działkę nr [...] na podstawie umowy z dnia [...] a roboty budowlane rozpoczęto natomiast w [...] r. Wojewoda dodał, że w trakcie postępowania nie naruszono art. 7 i 77 K.p.a. Postanowienie ostateczne zostało wydane w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a materiał dowodowy został zgromadzony w sposób wyczerpujący przez organ I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego, jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz.270). Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 1 i 4 K.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe (pkt 1) oraz jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (pkt 4). W świetle art. 148 § 1 K.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2). W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, że postanowienie o odmowie wznowienia postępowania wydaje się jeżeli: podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną; podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione po upływie terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 i 2 K.p.a.; w podaniu o wznowienie nie powołano żadnej z przyczyn wznowienia, określonych w art. 145 § 1 K.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 1999 r. o sygn. akt II SA 1604/99, Lex nr 47257, oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2009 r. II OSK 1845/08). W sytuacji gdy o wznowienie postępowania wnosi podmiot niebędący stroną, nie ma potrzeby ustalania, czy jego podanie zostało złożone w terminie. Jednakże w orzecznictwie przyjmuje się, że w przypadku, gdy wniosek o wznowienie postępowania opiera się na przesłance z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., wówczas w pierwszej kolejności bada się zachowanie terminu do jego wniesienia. Zatem gdy chodzi o podstawę z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., na wstępnym etapie nie ocenia się, czy wniosek pochodzi od strony, gdyż to może nastąpić dopiero w fazie po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, organ administracji sprawdza natomiast, czy wnoszący podanie zachował termin. Artykuł 148 § 2 K.p.a. nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. faktu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie nawet od źródła, z którego pochodzi informacja. (por. wyrok Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 marca 2006 r. o sygn. akt II OSK 622/05). W niniejszym postępowaniu kwestią sporną jest okoliczność czy Wojewoda prawidłowo uznał, że M.J. zachował termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, a tym samym, że istniały podstawy do uchylenia, na podstawie art.138 § 2 w zw. z art.144 K.p.a., zaskarżonego postanowienia organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zgodnie z art.138 § 2 K.p.a., w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania postanowienia będącego przedmiotem badania przez sąd, organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy (w sprawach nie uregulowanych w rozdziale 11 działu II K.p.a. do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań – art.144 K.p.a.). Zgodnie z postanowieniami art. 64 § 2 K.p.a., jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Analiza wskazanej regulacji prowadzi do wniosku, że pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. wymaga łącznego zaistnienia trzech następujących przesłanek: 1) podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, 2) organ administracji publicznej wezwał wnoszącego podanie do usunięcia braków, określając termin do ich usunięcia oraz pouczając o skutkach nieusunięcia braków, 3) upłynął bezskutecznie 7-dniowy termin do usunięcia braków. Zasadne jest zwrócenie uwagi na to, że w art. 64 § 2 k.p.a., poprzez użycie sformułowania "innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa" ustawodawca odnosi się bezpośrednio do konkretnych przepisów prawa przewidujących określone wymagania, które powinno spełniać wnoszone podanie. W niniejszej sprawie kwestią nie budzącą wątpliwości jest, że podanie o wznowienie postępowania administracyjnego wniesione drogą elektroniczną przez M.J. w dniu [...] nie zostało przez wnoszącego podpisane, a tym samym nie spełniało wymogu określonego w art. 63 § 3 i 3a K.p.a. Organ I instancji, również drogą elektroniczną, poinformował M.J., że "biorąc pod uwagę treść przepisu 63. § 3 i art. 63. § 3a. kpa proszę o złożenie podania, podpisane przez Pana, /.../ gdyż na tak wniesione podanie organ może wznowić postępowanie administracyjne na wniosek strony." – pismo z [...]. W konsekwencji należy dojść do wniosku, że wezwanie organu z dnia [...] było wadliwe, gdyż nie przywołano w nim treści art. 64 § 2 K.p.a. W dalszej kolejności należy dojść do wniosku, że skoro wezwanie organu wystosowane na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. było wadliwe, to w takim przypadku nie sposób mówić o możliwości wywołania przez taką czynność skutku w postaci pozostawienia podania bez rozpoznania, w przypadku nieuzupełnienia braku w terminie siedmiu dni. W demokratycznym państwie prawnym, a takim niewątpliwie jest Rzeczpospolita Polska (art. 2 Konstytucji RP), tylko prawidłowe wezwanie wystosowane przez organ administracyjny na podstawie art. 64 § 2 K.p.a., zawierające kompletną i wyczerpującą informację o tym jak ma zostać przeprowadzone usunięcie braku podania przez podmiot je wnoszący, może wywołać skutki w postaci biegu terminu siedmiodniowego do usunięcia braków i w dalszej kolejności pozostawienia podania bez rozpoznania (patrz: wyrok NSA z 22.02.2012 r. sygn. akt II GSK 3/11 dostępny w Internecie). W związku z powyższym, w ocenie sądu, ze względu na wadliwość wezwania do usunięcia braków, nie rozpoczął biegu termin siedmiodniowy do usunięcia braków. W konsekwencji, ponowne złożenie przez M.J. w dniu [...] (data złożenia wniosku z dnia [...]) podpisanego wniosku o wznowienie postępowania nie ma żadnego znaczenia dla ustalenia daty wszczęcia postępowania i wbrew stanowisku Spółdzielni, dzień [...] nie może być traktowany jako data wpływu wniosku o wznowienie postępowania. Postępowanie zostało bowiem zainicjowane wnioskiem M.J., który wpłynął do organu pierwszej instancji w dniu [...]. Dla ustalenia daty, w której M.J. dowiedział się o wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę sąd przeprowadził na rozprawie dowód z pisma Starostwa Powiatowego z dnia [...]. Z pisma tego wynika, że trwała korespondencja pomiędzy M.J. a Starostwem na temat dokumentacji sprawy ułożenia odcinka wodociągu na działce [...] w [...], w której organ informował zainteresowanego, że "nie znaleziono żadnych dokumentów potwierdzających udzielenie pozwolenia na budowę bądź przyjęcie zgłoszenia zamiaru budowy przedmiotowego wodociągu". Z akt sprawy wynika, że M.J. został zaznajomiony z aktami sprawy dopiero dnia [...]. Rozpoczęcie robót budowlanych i wywieszenie przez inwestora tablicy informacyjnej tylko wtedy świadczy o powzięciu przez stronę wiadomości o decyzji o pozwoleniu na budowę, gdy strona nie kwestionuje wywieszenia tablicy informującej o udzielonym pozwoleniu na budowę i zapoznania się z informacjami zawartymi na tej tablicy (por. wyrok NSA z dnia 7 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1600/97). Powiązanie umieszczenia tablicy informacyjnej z przepisem art. 148 § 2 K.p.a. jest takie, że do strony musi dotrzeć wiadomość o wydaniu decyzji i udzielonym w niej pozwoleniu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja (por. wyrok NSA z dnia 10 marca 2006 r., sygn. akt II OSK 622/05, ONSA i WSA 2006/5/133; wyrok NSA z dnia 30 listopada 2009 r., sygn. akt II OSK 1845/08). Nie ma natomiast, w świetle przepisów rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia (Dz. U. Nr 108, poz. 953), podstaw do domniemania, że dzień wywieszenia tablicy informacyjnej jest dniem dowiedzenia się o decyzji, o którym mowa w art. 148 § 2 K.p.a. (patrz: wyrok NSA z dnia 18.01.2012 r. sygn. akt II OSK 2071/10 – dostępny na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący oświadczył, że o decyzji o pozwoleniu na budowę dowiedział się dopiero po udostępnieniu akt sprawy, a żaden inny dowód (w tym zeznania świadków) nie wskazuje innej daty dowiedzenia się przez niego o wydanej decyzji. W świetle powyższego, sąd uznał, że Wojewoda w sposób prawidłowy zastosował art.138 § 2 K.p.a. uchylając zaskarżone postanowienie i przekazując sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania, w tym wskazując jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.