II SAB/Łd 115/14

Dnia 26 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Protokolant st. sekr. sąd. p.o. asystenta sędziego Dominika Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2014 roku sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżącemu P. K. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego w dniu 29 lipca 2014 r. i zaewidencjonowaną pod poz. [...]. LS Skargą z dnia 29 lipca 2014 r. P. K. zaskarżył bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w związku ze złożonym wnioskiem z dnia 3 czerwca 2014 r. W skardze zarzucił naruszenie art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2 oraz art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2014 r. poz. 782, dalej powoływana również jako "u.d.i.p") i wniósł o stwierdzenie bezczynności Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. w zakresie rozpatrzenia wniosku i zobowiązanie tegoż organu do udzielenia informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Na wypadek doręczenia żądanej informacji po złożeniu skargi zawarł wniosek o umorzenie postępowania oraz o jednoczesne uznanie, że na dzień wniesienia skargi do sądu organ pozostawał w bezczynności. W uzasadnieniu skargi P. K. wyjaśnił, że dnia 3 czerwca 2014 r. przesłał pocztą elektroniczną wniosek o udostępnienie informacji publicznej w formie kserokopii/skanu protokołów kontroli sanitarnej (tematycznej lub interwencyjnej wraz załącznikami, m.in. arkuszem oceny stanu sanitarnego zakładu żywienia zbiorowego), przeprowadzonych przez Powiatową Stację Sanitarno-Epidemiologiczną w S. od 2011 roku w Restauracji A przy ulicy A 24 w S. Do dnia złożenia skargi wnioskodawca nie otrzymał żądanej informacji ani decyzji wydanej w trybie art. 16 u.d.i.p. Zdaniem skarżącego Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. należy do organów władzy publicznej określonych w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., a tym samym jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej. Dokumenty sporządzone w trakcie kontroli nie są dokumentami prywatnymi, lecz zostały wytworzone przez urząd i podlegają udostępnieniu. W ocenie P. K. organ zobligowany był do udostępnienia wnioskowanych informacji, z ewentualnym wyłączeniem danych osobowych i innych chronionych prawem informacji. Złożony wniosek dotyczył bowiem udostępnienia informacji publicznej w postaci dokumentów znajdujących się w aktach sprawy administracyjnej prowadzonej przez organ administracyjny. Protokół z kontroli restauracji posiada walor informacji publicznej, o której mowa w art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dokumentacja przebiegu i efektów wykonywanej kontroli stanowi dokument wytworzony przez organy władzy publicznej w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej. W przedmiotowej sprawie organ administracji nie podjął stosownych czynności przewidzianych w ustawie o dostępie do informacji publicznej celem udostępnienia protokołów kontroli, co zdaniem strony skarżącej oznacza, że pozostaje on w bezczynności. W odpowiedzi na skargę Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że początek biegu terminu do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej wyznaczony jest przez dzień złożenia wniosku, a więc dzień jego doręczenia organowi, do którego jest kierowany. Tym samym dzień wysłania wniosku do podmiotu zobowiązanego nie ma znaczenia. Gdy wniosek przesyłany jest drogą elektroniczną doręczenie następuje w momencie zabezpieczenia treści wniosku w sposób właściwy dla urządzenia odbiorczego. Organ wyjaśnił, że wszelkie pisma wpływające na jego skrzynkę e-mailową są segregowane na poszczególne foldery, a każda wpływająca wiadomość jest przeglądana. Zasadą jest przy tym przesyłanie potwierdzenia odbioru nadawcy składającemu pismo drogą elektroniczną bez względu na to, czy nadawca wystąpił o takie potwierdzenie. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. stwierdził, że wniosek P. K. nie wpłynął na jego adres e-mailowy. Na potwierdzenie organ załączył wydruk całości korespondencji z wszystkich adresów poczty elektronicznej pozostających w dyspozycji organu, w tym z adresu na który skarżący wysłał wniosek, obejmujący okres od dnia 3 do 5 czerwca 2014 r. Pozytywnego rezultatu nie dostarczyły również poszukiwania wniosku skarżącego przy zastosowaniu filtra wyszukiwania według adresu nadawcy dotyczące okresu od dnia 2 czerwca 2014 r. do dnia 7 sierpnia 2014 r. Zdaniem organu, wobec faktu nieotrzymania wniosku o udostępnienie protokołów kontroli należy uznać, że nie rozpoczął bieg terminu do rozpatrzenia wniosku i w konsekwencji organ nie był zobowiązany do podjęcia działań określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. W okolicznościach niniejszej sprawy dopiero data wpływu skargi P. K. do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S., do której załączony został wniosek o udostępnienie informacji publicznej, jest datą początku biegu 14-dniowego terminu do załatwienia sprawy. W konkluzji organ podniósł, że zarówno w dacie złożenia skargi, jak i w dacie przekazania skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi, nie miała miejsca bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej na wniosek P. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływana również jako "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a P.p.s.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Zgodnie art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 782, dalej powoływana również jako "u.i.d.p") do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co oznacza, że bezczynność podmiotów zobowiązanych do udzielania informacji publicznej mieści się w kognicji sądów administracyjnych. Bezczynność na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej zachodzi wówczas, gdy podmiot zobowiązany nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialnotechnicznej w terminie określonym ustawą, tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, ani nie wydaje decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej. Z bezczynnością mamy do czynienia wyłącznie wtedy, gdy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a adresatem wniosku jest podmiot zobowiązany do udzielania informacji publicznych. Należy wskazać, że obowiązek załatwienia sprawy w terminach wskazanych w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. powstaje z chwilą wpływu wniosku do podmiotu zobowiązanego. Decydująca jest data wpływu pisma, a w przypadku złożenia wniosku drogą elektroniczną kluczowy jest moment wpływu wniosku na elektroniczną skrzynkę odbiorczą podmiotu zobowiązanego. W rozpatrywanej sprawie organ podniósł, że nie otrzymał wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Z nadesłanych dokumentów w postaci wydruku z poczty elektronicznej Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w S. za okres od dnia 3 do 5 czerwca 2014 r. oraz z wydruku z operacji wyszukiwania korespondencji według adresu nadawcy wynika, że taki wniosek rzeczywiście nie wpłynął do podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej. Poza tym zaznaczyć należy, że - jak wyjaśnił Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. - do nadawcy każdej wiadomości przesłanej na adres e-mail zawierającej podanie, wniosek czy skargę wysyłane jest potwierdzenie odbioru, niezależnie od woli nadawcy w tym zakresie. Skarżący jednak nie przedstawił stosownego potwierdzenia odbioru, co potwierdzałoby fakt, że przedmiotowy wniosek dotarł do adresata. Wyjaśnienia wymaga fakt, że załączony do skargi wydruk z poczty elektronicznej zawierający wniosek o udostępnienie informacji publicznej stanowi w istocie dowód wysłania tegoż wniosku. Nie stanowi on natomiast dowodu potwierdzającego wpływ wniosku do podmiotu zobowiązanego. W niniejszej sprawie P. K. zarzucił Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w S. bezczynność w zakresie udostępnienia kserokopii/skanu protokołów kontroli sanitarnej przeprowadzonej w oznaczonej restauracji. Wobec twierdzenia podmiotu zobowiązanego, iż nie dysponuje on wnioskiem skarżącego w sytuacji braku dowodów jednoznacznie świadczących o wpływie wniosku, należy stwierdzić, że skarga P. K. została złożona przedwcześnie. Sąd nie mógł uznać dowodu wysłania wniosku drogą elektroniczną za dowód doręczenia tegoż wniosku organowi. Należy dać wiarę oświadczeniu organu administracji, iż wniosek skarżącego nie dotarł faktycznie na skrzynkę elektroniczną Powiatowego Inspektoratu Sanitarnego w S., w związku z czym postępowanie w przedmiocie udzielenia informacji publicznej nie zostało wszczęte. W konsekwencji podmiot zobowiązany nie mógł ustosunkować się do treści wniosku i podjąć stosownych czynności przewidzianych ustawowo dla trybu udostępnienia informacji publicznej W takiej sytuacji Sąd nie jest uprawniony do kontroli bezczynności organu we wskazanym zakresie, bowiem uznać należy, że przed datą wniesienia skargi organ nie dysponował wnioskiem skarżącego i nie był zobowiązany do podjęcia czynności z zakresu informacji publicznej. W okolicznościach niniejszej sprawy dopiero data złożenia skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S., do której załączono wniosek o udostępnienie informacji publicznej, stanowi datę początkową powstania obowiązku podjęcia działań z zakresu informacji publicznej. W konsekwencji, wobec braku wpływu wniosku o udostępnienie informacji publicznej do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. na dzień złożenia skargi do sądu administracyjnego, należało uznać tę skargę za przedwczesną i odrzucić ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (vide np. postanowienie NSA z dnia 22 maja 2012 r. o sygn. akt I OSK 973/12 oraz postanowienia WSA: w Warszawie z dnia 18 grudnia 2013 r. o sygn. akt II SAB/Łd 583/13, w Łodzi z dnia 23 stycznia 2013 r. o sygn. akt II SAB/Łd 134/12 oraz z dnia 10 czerwca 2014 r. o sygn. akt II SAB/Łd 51/14, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. A. P.