II OSK 1105/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Robert Sawuła Sędziowie Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.) Sędzia del. WSA Iwona Niżnik - Dobosz Protokolant asystent sędziego Rafał Jankowski po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej A. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 października 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 889/14 w sprawie ze skargi A. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 1300/13 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania. Wyrokiem z dnia 7 października 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 889/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A. G. po rozpoznaniu sprawy o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 1300/13. Powyższe orzeczenie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. A. G. w dniu 14 czerwca 2014 r. (data nadania przesyłki poleconej) wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. II SA/Kr 1300/13. Jako podstawę wznowienia wskazał art. 271 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Podniósł, że zaskarżony wyrok został wydany w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] lipca 2013 r., znak: [...], którą rozstrzygnięto sprawę stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy w S. z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...] oraz utrzymującej w mocy tę decyzję - decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] września 2010 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W składzie orzekającym w sprawie II SA/Kr 1300/13 uczestniczył SWSA M. K., który wcześniej brał udział w rozpoznaniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] września 2010 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości (wyrok WSA w Krakowie z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. II SA/Kr 1173/10). Sędzia ten na mocy art. 18 § 1 pkt 6a był wyłączony od rozpoznania skargi na decyzję w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, w której sądowoadministracyjnej kontroli brał wcześniej udział. Ponadto skarżący podniósł, że istniała podstawa prawna do stwierdzenia nieważności decyzji pierwotnej tzn. decyzji Wójta Gminy w S. z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...] oraz utrzymującej w mocy tę decyzję decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] września 2010 r. znak: [...], bowiem orzeczono w nich, że jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości należy wpłacić w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a zdaniem A. G. brak jest podstaw prawnych do określenia terminu uiszczenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Rozpoznając skargę o wznowienie postępowania, Sąd wskazał, iż jest ona częściowo zasadna w zakresie spełnienia przesłanki ustawy do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, bowiem w sprawie dotyczącej odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 1300/13 orzekał Sędzia SWSA M. K., który orzekał również w składzie rozpoznającym sprawę w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, zakończonej wydaniem wyroku w dniu 21 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 1173/10. Powyższe wskazuje na naruszenie art. 18 § 1 pkt 6a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co umożliwia wznowienie postępowania z powodu nieważności na podstawie art. 271 pkt 1 cyt. ustawy. Niezależnie od powyższych ustaleń, Sąd stwierdził jednak, że skarga o wznowienie postępowania nie mogła zostać uwzględniona. Sąd powołał brzmienie art. 18 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wskazał na orzecznictwo, zgodnie z którym celem regulacji tego przepisu jest, aby sędzia, który badał legalność decyzji administracyjnej w konkretnej sprawie, nie orzekał przy badaniu legalności decyzji wydanej w tej sprawie w nadzwyczajnym trybie postępowania, a także przy badaniu legalności decyzji wydanej w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy po uchyleniu przez sąd decyzji poprzedniej. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 14 października 2008 r., SK 6/07, OTK-A 2008, nr 8, poz. 137, orzekł, że art. 18 § 1 pkt 6 w/w ustawy, w zakresie, w jakim pomija – jako podstawę wyłączenia sędziego od udziału w orzekaniu w postępowaniu sądowym toczącym się po wznowieniu postępowania administracyjnego – jego wcześniejszy udział w orzekaniu w sprawie dotyczącej decyzji wydanej we wznowionym postępowaniu administracyjnym, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. W związku z tym orzeczeniem Trybunału, ustawą z dnia 23 października 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 1736) do art. 18 § 1 dodano pkt 6a, który przewiduje wyłączenie sędziego w sprawach dotyczących skargi na decyzje lub postanowienia, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Znowelizowany przepis nie ogranicza więc rozważanej podstawy wyłączenia sędziego do sytuacji określonej w powołanym wyroku Trybunału z dnia 14 października 2008 r., SK 6/07, gdyż dość wyraźnie rozszerza jej zakres. Uznając skargę o wznowienie postępowania za dopuszczalną, Sąd, przystępując do ponownego zbadania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] lipca 2013 r. uznał, iż w całości podziela pogląd wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Zawarty w decyzji zapis, iż opłatę planistyczną należy zapłacić w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, nie ma znaczenia dla jej ważności, bowiem ma charakter jedynie informacyjny. Jest korzystny dla zobowiązanego, choć nie zawiera stosownego umocowania w obowiązujących przepisach. Trafny jest również pogląd, iż pomimo tego, że K. L. i W. W. brali udział w wydawaniu decyzji z dnia [...] września 2010 r., [...] jak i decyzji z dnia [...] maja 2013 r., [...], to brak było podstaw do ich wyłączenia od udziału w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, które nie jest tożsame z postępowaniem z wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Sąd podkreślił, że decyzja Wójta Gminy S. z dnia [...] lipca 2010 r., [...], a także utrzymująca ją w mocy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] września 2010 r. były przedmiotem wszechstronnej kontroli sądowoadministracyjnej. Wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 1173/10 skarga A. G. na decyzję SKO w T. z dnia [...] września 2010 r. została prawomocnie oddalona. NSA wyrokiem z dnia 25 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 793/11 oddalił skargę kasacyjną A. G. od wyroku z dnia 21 grudnia 2010 r. Sąd przytoczył uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 2010 r., sygn. akt II OSK 1770/09, w którym Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że oddalenie skargi o wznowienie postępowania powinno nastąpić wówczas, gdy zgłoszona podstawa wznowienia jest bezzasadna lub stwierdzona przyczyna restytucyjna nie miała wpływu na treść wydanego rozstrzygnięcia. W innym przypadku skarga o wznowienie postępowania powinna zostać uwzględniona. Uwzględnienie skargi powinno wiązać się z ustaleniem, czy stwierdzona podstawa wznowienia miała wpływ na treść poprzednio wydanego rozstrzygnięcia. Zasada ta nie dotyczy podstaw wznowienia określonych w art. 271 pkt 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ustaleń takich nie prowadzi się więc wówczas, gdy skarga o wznowienie postępowania opiera się na zarzucie nieważności postępowania zakończonego uprzednio wydanym w sprawie orzeczeniem. W przypadku nieważności postępowania bada się jedynie to, czy w chwili wydania prawomocnego orzeczenie zaistniała przyczyna nieważności. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji mimo tego, iż stwierdził, że skarga o wznowienie postępowania opiera się na usprawiedliwionych podstawach, a więc, że postępowanie sądowe zakończone prawomocnym wyrokiem dotknięte jest wadą nieważności, oddalił skargę o wznowienie postępowania, pozostawiając w obrocie prawnym orzeczenie wydane w postępowaniu dotkniętym wadą nieważności. Sąd wskazał jednak, iż pomimo oddalenia skargi o wznowienie postępowania, w rzeczywistości jeszcze raz rozpoznał sprawę i uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd przytoczył brzmienie art. 282 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdzając, iż przepis ten w pełni przystaje do podstaw wznowienia postępowania określanych jako przyczyny restytucyjne (art. 272 – 274 ustawy). Jeżeli okaże się bowiem, że zaistniała przesłanka wznowienia nie miała wpływu na treść orzeczenia, sąd oddala skargę o wznowienie. Żaden z tych wariantów rozstrzygnięcia wprost nie przystaje do stanu faktycznego i prawnego rozpoznawanej sprawy, w której wystąpiła przyczyna nieważności postępowania, a jednocześnie Sąd I instancji w istocie jeszcze raz rozpoznał zarzuty zgłoszone w skardze. Można by ewentualnie, jak wskazał Sąd, próbować dokonać takiej wykładni art. 282 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy której uwzględnienie skargi o wznowienie postępowania i zmiana zaskarżonego orzeczenia będzie polegała na uchyleniu objętego skargą o wznowienie postępowania wyroku i ponownym wydaniu wyroku oddalającego skargę, przy czym zmiana wyroku polegałaby w tym przypadku na oddaleniu skargi przez Sąd w innym składzie. Zaskarżony wyrok w swej istocie właśnie do takiego stanu doprowadził. Mając na uwadze art. 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i statuowaną przez niego zasadę szybkości postępowania Sąd stwierdził, że zaskarżony wyrok w swej istocie odpowiada prawu. W warunkach rozpoznawanej sprawy podjęcie na podstawie art. 282 § 2 cyt. ustawy orzeczenia oddalającego skargę o wznowienie postępowania po ponownym rozpoznaniu sprawy możliwe było także wtedy, gdy mimo wystąpienia przesłanki nieważności postępowania z art. 271 pkt 1 ustawy, ponowne rozpoznanie sprawy ze skargi doprowadziło Sąd I instancji do konstatacji, że skarga ta nie zasługiwała na uwzględnienie. Skoro zatem rozpoznając sprawę do nowo po wznowieniu postępowania należało ponownie oddalić skargę w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, zasadnym było oddalenie skargi o wznowienie postępowania. Skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia wniósł A. G., zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu naruszenie: 1.Art. 281 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez połączenie badania dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania z ponownym rozpoznaniem sprawy, pomimo iż we wniosku o wznowienie postępowania podniesiona została przesłanka nieważności postępowania, nie zaś jedna z przyczyn restytucyjnych wymienionych w art. 273 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co mogło mieć wpływ na wynik postępowania, albowiem przy stwierdzeniu przesłanki nieważności sąd winien zaniechać ponownego rozpoznania sprawy i wydać wyrok uwzględniający skargę i uchylający zaskarżone rozstrzygnięcie 2. art. 282 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez wydanie wyroku oddalającego skargę o wznowienie postępowania, pomimo przyjęcia, że podstawą wznowienia była nieważność postępowania spowodowana rozpoznaniem przez WSA w Krakowie sprawy sygn. akt II SA/Kr 1300/13 o stwierdzenie nieważności decyzji SKO w T. z dnia [...] lipca 2013 r. w składzie, w którym zasiadał sędzia wyłączony od rozpoznania sprawy z mocy ustawy, albowiem ten sam sędzia orzekał w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1173/10 toczącej się przed WSA w Krakowie dotyczycącej skargi na decyzję SKO w T. z dnia [...] września 2010 r., co w rezultacie doprowadziło do pozostawienia w obrocie prawnym wyroku WSA w Krakowie z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/ Kr 1300/13, mimo, iż zapadł on w postępowaniu dotkniętym wadą nieważności. Wskazując na powyższe, wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Krakowie oraz przyznanie na rzecz pełnomocnika skarżącego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna oparta została na usprawiedliwionej podstawie. Zarzut naruszenia art. 282 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zasadny. Według art. 282 § 2 tej ustawy: "Po ponownym rozpoznaniu sprawy sąd oddala skargę o wznowienie albo ja uwzględnia stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem, który wznowił postępowanie lub uchyla zaskarżone orzeczenie i skargę odrzuca lub postępowanie umarza". W orzecznictwie sądowym i doktrynie przyjmuje się jednolite stanowisko, że w razie oparcia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego na przesłance nieważności postępowania wyliczonej w art. 271 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a przesłanka ta wystąpiła w danym postępowaniu sądowoadministracyjnym, konsekwencją jest uchylenie zapadłego w tym postępowaniu orzeczenia. Tak np. w wyroku z 15 kwietnia 2008r. II OSK 406/07, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził: " Co do zasady uwzględnienie skargi o wznowienie postępowania wiązać się musi z ustaleniem czy stwierdzona podstawa wznowienia miała wpływ na treść uprzednio wydanego rozstrzygnięcia. Zasada ta nie dotyczy jednak podstaw wznowienia postępowania unormowanych w art. 271 pkt 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ustaleń takich nie prowadzi się więc wówczas, gdy skarga o wznowienie postępowania opiera się na zarzucie nieważności postępowania zakończonego uprzednio wydanym w sprawie orzeczeniem. W przypadku nieważności postępowania bada się jedynie to czy w chwili wydania prawomocnego orzeczenia zaistniała przyczyna nieważności. Stwierdzenie zaistnienia przyczyny nieważności postępowania w dacie wydania prawomocnego orzeczenia skutkować powinno zawsze uchyleniem tego orzeczenia tylko już z tego powodu, choćby nieważność postępowania pozostawała bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy ( por. A. Kabat (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005, s. 639; H.Knysiak-Molczyk (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005, s. 667; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2006, s. 548). Każde orzeczenie wydane w toku postępowania dotkniętego wadą nieważności winno zawsze być usunięte z obrotu prawnego niezależnie od wyniku zakończonego postępowania i niezależnie od słuszności zapadłego w nim rozstrzygnięcia. Nieważność postępowania stanowi bowiem z jednej strony kwalifikowaną wadę zarówno dotkniętego nią postępowania jak i kończącego je orzeczenia a z drugiej strony bezwzględna podstawę wznowienia postępowania. W rozpoznanej sprawie sąd I instancji mimo tego, że stwierdził, iż skarga o wznowienie postępowania opiera się na usprawiedliwionych podstawach, a więc, iż postępowanie sądowe zakończone prawomocnym wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2006 r. wydanym w sprawie o sygn.. akt II SA/Bd 45/06 dotknięte jest wadą nieważności, oddalił skargę o wznowienie postępowania i tym samym pozostawił w obrocie prawnym orzeczenie wydane w postępowaniu dotkniętym wadą nieważności. W kontekście poczynionych powyżej rozważań dotyczących skutków procesowych stwierdzenia wystąpienia przyczyn nieważności postępowania w dacie wydania prawomocnego orzeczenia zaskarżone orzeczenie uznać należy za wadliwe, a podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przepisu art. 282 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za uzasadniony." W wyroku z 11 kwietnia 2013r. sygn. akt II FSK 1169/11, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął:" Wystąpienie powodów nieważności postępowania skutkuje bowiem uchyleniem prawomocnego orzeczenia bez względu na to, czy stanowiące je naruszenie prawa ma wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Jest to bowiem bezwzględna podstawa wznowienia ( por. Andrzej Kabat (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005, s. 639; H.Knysiak-Molczyk (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005, s. 667; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2006, s. 548). Każde orzeczenie wydane w toku postępowania dotkniętego wadą nieważności winno zawsze być usunięte z obrotu prawnego niezależnie od wyniku zakończonego postępowania i niezależnie od słuszności zapadłego w nim rozstrzygnięcia. Nieważność postępowania stanowi bowiem z jednej strony kwalifikowaną wadę zarówno dotkniętego nią postępowania jak i kończącego je orzeczenia, a z drugiej strony bezwzględna podstawę wznowienia postępowania ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 15 kwietnia 2008r. , sygn. akt II OSK 406/07, dostępny w CBOSA na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl )." Wystąpienie przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego, w którym zapadł wyrok objęty skargą o wznowienie tego postępowania powoduje, że wyrok ten nie może zostać pozostawiony w obrocie prawnym, a zatem podlega uchyleniu i to niezależnie, czy przyczyna nieważności miała wpływ na treść rozstrzygnięcia sądu. Nie ma zatem znaczenia prawnego, czy treść wydanego w następstwie uchylenia wyroku wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności może zostać zmieniona przez zastosowanie środków prawnych wobec zaskarżonego działania ( bezczynności, przewlekłości) organu administracji publicznej. Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 281 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd mógł połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy. Ustalając dopuszczalność wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego z powodu nieważności obowiązany był uchylić zaskarżony wyrok. Uchylenie zaskarżonego wyroku otwierało właściwość sądu administracyjnego do ponownego rozpoznania sprawy i w wyniku ponownego rozpoznania oceny co do zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z [...] lipca 2013r., znak: [...]. Należy odróżnić odmowę zastosowania środka prawnego wobec zaskarżonego działania ( bezczynności, przewlekłości) organu administracji publicznej od oddalenia skargi o wznowienie postępowania. Stanowi o tym expressis verbis art. 282 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd po ponownym rozpoznaniu sprawy oddala skargę o wznowienie albo ja uwzględnia stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem, który wznowił postępowanie. Zaskarżonym wyrokiem z 7 października 2014r. II SA/Kr 889/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 11 lutego 2014r. sygn. akt II SA/Kr 1300/13 , oddalił skargę. Sąd nie oddalił skargi o wznowienie postępowania, a oddalił skargę na zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z [...] lipca 2013r. znak: [...]. Argumentacja zaskarżonego wyroku oparta na wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 2010 r. II OSK 1770/09 nie jest zasadna, a to z tego względu, że został w okolicznościach sprawy zaakceptowany wyrok o oddaleniu skargi o wznowienie postępowania. W zaskarżonym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił zastosowania środka, oddalając skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z [...] lipca 2013r. znak : [...], a nie oddalił skargi o wznowienie postępowania. Sentencja wyroku jest jednoznacznie brzmiąca " oddala skargę " a nie " oddala skargę o wznowienie postępowania". W tym stanie rzeczy, skoro skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionej podstawie, na mocy art. 185 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. Zgodnie z art. 254 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do rozpoznania wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.