II OZ 390/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Warmińsko- Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania zawarte w punkcie III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 lutego 2015 r. sygn. akt II SA/Ol 1050/14 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w M. na postanowienie Warmińsko- Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 17 lutego 2015 r. sygn. akt II SA/Ol 1050/14, po rozpoznaniu skargi [...] Sp. z o.o. w M. na postanowienie Warmińsko- Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej, uchylił zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji (pkt I wyroku), orzekł, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu (pkt II wyroku) oraz zasądził od Warmińsko- Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie na rzecz skarżącej spółki [...] Sp. z o.o. w M. kwotę 10.950 zł (dziesięć tysięcy dziewięćset pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt III wyroku). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.)- dalej p.p.s.a. W kwocie zasądzonych kosztów postępowania Sąd uwzględnił wysokość uiszczonego przez skarżącą wpisu od skargi, na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w kwocie 3.750 zł oraz wynagrodzenie ustanowionego w sprawie radcy prawnego stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w związku z art. 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców oraz ponoszenia przez Skarb państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, zawarte w punkcie III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 lutego 2015 r., wniósł Warmińsko- Mazurski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania: 1) art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, skutkujące uznaniem zwrotu błędnie naliczonego przez Sąd I instancji wpisu od skargi (stosunkowego), jako niezbędne koszty postępowania, w sytuacji gdy zastosowanie mógł znaleźć wyłącznie § 2 ust. 1 pkt 1 w/w rozporządzenia, albowiem postanowienie organu nadzoru budowlanego w zakresie ustalenia opłaty legalizacyjnej wydane w toku prowadzonego postępowania administracyjnego, nie ma charakteru należności pieniężnej 2) art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. 1 w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, skutkujące uznaniem zwrotu błędnie naliczonego przez Sąd I instancji wynagrodzenia radcy prawnego (stosunkowego względem wartości przedmiotu sprawy), jako niezbędne koszty postępowania, w sytuacji gdy zastosowanie mógł znaleźć wyłącznie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c w/w rozporządzenia, albowiem postanowienie organu nadzoru budowlanego w zakresie ustalenia opłaty legalizacyjnej wydane w toku prowadzonego postępowania administracyjnego nie ma charakteru należności pieniężnej. Mając powyższe na uwadze, Warmińsko- Mazurski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Olsztynie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części przewyższającej kwotę 340 zł (tj. 100 zł tytułem zwrotu za stały wpis od skargi oraz 240 zł tytułem zwrotu wynagrodzenia ustanowionego w sprawie radcy prawnego). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei stosownie do treści art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W kwocie zasądzonych kosztów postępowania w niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji uwzględnił wysokość uiszczonego przez skarżącą wpisu od skargi oraz wynagrodzenie ustanowionego w sprawie radcy prawnego. W zażaleniu na postanowienie tego Sądu w przedmiocie naliczonych kosztów postępowania Warmińsko- Mazurski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Olsztynie zakwestionował sposób ustalenia wysokości zarówno wpisu od skargi jak i wynagrodzenia radcy prawnego. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.) Przedstawiona wyżej regulacja prawna wskazuje na to, że o tym, czy strona będzie obowiązana uiścić wpis stosunkowy czy stały, decyduje przedmiot sprawy, a ściślej to, czy wniesiona skarga wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi (S. Babiarz, P. Zabornia, Wpis stały i wpis stosunkowy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Sądowy 2005 r., nr 5, poz. 154). W okolicznościach niniejszej sprawy przedmiotem skargi jest postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] r. znak: [...] ustalające dla [...] Sp. z o.o. w M. opłatę legalizacyjną w wysokości 375.000 zł za wykonywanie rozbudowy budynku gospodarczego (pieczarkarni) wraz ze zmianą jego funkcji na budynek restauracyjno- hotelowy na działce nr ewid. [...] obręb M. gm. M. bez wymaganego pozwolenia na budowę. Wymaga podkreślenia, że postępowanie w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty legalizacyjnej kończy postanowienie określające wysokość tej opłaty. Postanowienie takie rozstrzyga sprawę co do istoty, nakłada bowiem na skarżącą określone zobowiązanie stanowiące należność pieniężną (tak m.in. postanowienie NSA z dnia 23 stycznia 2015 r. II OZ 24/15; postanowienie NSA z dnia 4 grudnia 2012 r., II OZ 1068/12). Oznacza to, że wpis należny od skargi na postanowienie ustalające opłatę legalizacyjną jest wpisem stosunkowym (postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2013 r., II OZ 678/13, z dnia 7 czerwca 2011 r., II OZ 475/11, z dnia 18 grudnia 2009 r. II OZ 1135/09). Tym samym kwota 375.000 zł stanowi wartość przedmiotu zaskarżenia. Obliczona zaś, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kwota należnego wpisu od skargi wynosi 1% tej wartości. Powyższe oznacza, że w niniejszej sprawie prawidłowo ustalono wysokość należnego wpisu na kwotę 3.750 zł. Wymaga podkreślenia, iż skoro wysokość wpisu sądowego zależała od wysokości należności pieniężnej to przyjąć należy, że stawki minimalne, relewantne dla ustalenia wysokości wynagrodzenia pełnomocnika, również są od niej zależne. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200.000 zł- 7.200 zł. Konsekwentnie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił wysokość kosztów poniesionych przez skarżącą na kwotę 10.950 zł. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.