I OZ 1392/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 1762/14 odrzucające zażalenie T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2015 r., , sygn. akt II SA/Wa 1762/14 w sprawie ze skargi T. K. na niewykonanie przez Rektora Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2014 r. sygn. akt II SAB/Wa 483/13 postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 1762/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2015 r. odrzucające skargę kasacyjną. Sąd I Instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 20 marca 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2015 r. odrzucające skargę kasacyjną z uwagi na podpisanie zażalenia przez osobę do tego nieuprawnioną w świetle przepisu art. 175 p.p.s.a. Postanowienie z dnia 20 marca 2015 r. zostało doręczone skarżącemu 31 marca 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), stąd termin do wniesienia zażalenia upłynął 7 kwietnia 2015 r. Wprawdzie skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie 7 kwietnia 2015 r., jednakże dokonał tego za pośrednictwem poczty elektronicznej i bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z adnotacji pracownika Sądu wynika zaś, że zażalenie wpłynęło dopiero 8 kwietnia 2015 r., a więc z uchybieniem terminu. Sąd wyjaśnił, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. To samo dotyczy złożenia pisma przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego oraz przez członka załogi polskiego statku morskiego u kapitana statku (art. 83 § 3 i 4 p.p.s.a.). W opisanych przypadkach o terminie wniesienia pisma nie decyduje data jego wpływu do sądu, ale data umieszczana na przesyłce w momencie przekazania jej wymienionym, właściwym podmiotom. Zgodnie z wykładnią a contrario ustawodawca nie przewidział takiego rozwiązania w stosunku do pism nadawanych przez stronę za pomocą poczty elektronicznej. Wobec pism wnoszonych w ten sposób należy więc przyjąć te same reguły, które dotyczą pisma składanego przez stronę osobiście w siedzibie sądu. Z tego też względu to data prezentaty, a nie data nadania pisma, ma dla zachowania terminu decydujące znaczenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2014 r. sygn. akt I FZ 41/14 oraz z 24 czerwca 2014 r. sygn. akt I GZ 176/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd powołał się również na stanowisko wyrażone w postanowieniu SN z dnia 29 stycznia 2003 r. sygn. akt I CZ 192/02 (OSNC 2004, nr 4, poz. 64), w którym Sąd zajął stanowisko, że w przypadku pism wnoszonych za pomocą telefaksu lub poczty elektronicznej, uważa się je za wniesione w dacie prezentaty, czyli adnotacji o wpływie pisma poczynionej przez upoważnionego pracownika. Z uwagi zaś na treść art. 83 § 1 p.p.s.a., stanowiącego, że terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2, uprawnione jest posiłkowanie się stanowiskiem Sądu Najwyższego w rozpoznawanej sprawie. Wobec powyższego Sąd uznał, że zażalenie zostało wniesione po terminie i postanowił o jego odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, że na gruncie obowiązującego prawa wniosek nadany drogą elektroniczną (e-mailem) należy uznać za wniesiony w dacie określonej przez upoważnionego pracownika sądowego, w adnotacji o wpływie tego pisma do sądu. Jak bowiem przyjmuje się w orzecznictwie i w doktrynie prawa, w wypadku nadania pisma za pośrednictwem telefaksu lub poczty elektronicznej – pismo zostało wniesione w dacie prezentaty, czyli adnotacji o wpływie pisma uczynionej przez upoważnionego pracownika (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2015 r., I GZ 355/15; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2003 r., I CZ 192/02, OSNC 2004, Nr 4, poz. 64; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2011 r., sygn. akt II OZ 62/11, LEX 1071335; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, Art. 83, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 455). Skoro zatem zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu I instancji z dnia 20 marca 2015 r. zostało wydrukowane i opatrzone prezentatą z datą 8 kwietnia 2015 r., to tym samym zażalenie zostało złożone z uchybieniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 194 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.