II SAB/Sz 103/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 listopada 2013 r. sprawy ze skargi K. P. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Prezydenta Miasta do rozpatrzenia wniosku K. P. z dnia [...] r. w zakresie udzielenia informacji o osobie wskazanej w ostatniej pozycji listy nazwisk wymienionej w punkcie [...] wniosku, II. umarza postępowanie w zakresie udzielenia informacji o osobie wskazanej jako trzecia w kolejności w punkcie [...] wniosku, III. oddala skargę w pozostałym zakresie, IV. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, V. zasądza od Prezydenta Miasta na rzecz skarżącego K. P. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] r. (złożonym w siedzibie organu w dniu [...] r.) K.P. zwrócił się Prezydenta Miasta o udostępnienie informacji publicznej przez wskazanie na jakich stanowiskach urzędniczych i pomocniczych, z wyszczególnieniem okresów sprawowania poszczególnych stanowisk, zatrudnione były w roku [...] w Urzędzie Stanu Cywilnego następujące osoby: J.M., M.P., A.P., A.G. Wnioskodawca wyjaśnił, że osoby te brały udział w postępowaniu prowadzonym w dniach [...] r. o odtworzenie treści aktu małżeństwa nr [...] oraz w czynnościach urzędowych związanych z wydaniem w dniu [...] r. skróconego odpisu aktu urodzenia B.P. oraz poświadczały zgodność tego odpisu z treścią aktu urodzenia nr [...]. W piśmie z dnia [...] r. Prezydent Miasta poinformował wnioskodawcę, że nie potwierdza faktu zatrudnienia M.P. ani J.M. w [...] r. w Urzędzie Stanu Cywilnego. Natomiast udostępnienie informacji dotyczącej A.P. i A.G. nastąpi w terminie do dnia [...] r. z uwagi na konieczność wnikliwego zbadania zakresu ochrony wynikającej z ustawy z dnia 29 sierpnia 1007 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926) w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198). W dniu [...] r. wnioskodawca uzupełnił wniosek o udostępnienie informacji publicznej wnosząc o podanie, czy M.P. oraz J.M. w roku [...] były zatrudnione w jakimkolwiek wydziale, biurze czy jednostce organizacyjnej Urzędu Miasta, a jeśli tak to na jakim stanowisku urzędniczym bądź pomocniczym, z wyszczególnieniem okresów zajmowania tych stanowisk. Wnioskodawca wyjaśnił, że osoby te wytworzyły dokumenty włączone do akt zbiorowych prowadzonych w Urzędzie Stanu Cywilnego dla aktu małżeństwa nr [...] E. i W.P. jako dokumenty mające wpływ na treść lub ważność aktu stanu cywilnego w rozumieniu §15 ust. 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 października 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad sporządzania aktów stanu cywilnego, sposobu prowadzenia ksiąg stanu cywilnego, ich odpisów, zaświadczeń i protokołów (Dz. U. Nr 136, poz. 884 ze zm.). Pismem z dnia [...] r. Prezydent Miasta poinformował K.P., że A.P. była zatrudniona jako osoba pełniąca funkcję publiczną od [...] r. do [...] r. na stanowisku głównego specjalisty w Urzędzie Stanu Cywilnego. Natomiast historia zatrudnienia osób wymienionych we wniosku stanowi informację ad personam nie będącą informacją publiczną. Organ wyjaśnił, że aktualne dane dotyczące zatrudnienia osób wskazanych we wniosku a także pełnionych przez nie funkcji są dostępne w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta w odniesieniu do A.P. i A.G. Dwie pozostałe osoby nie są obecnie zatrudnione w Urzędzie Miasta. W dniu [...] r. K.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta Miasta dotyczącą wniosku z dnia [...] r. uzupełnionego pismem z dnia [...] r. o udostępnienie informacji publicznej, żądając zobowiązania organu do udzielenia jednoznacznej informacji: 1) czy A.P. w [...] r. była zatrudniona w Urzędzie Stanu Cywilnego , a jeśli tak to na jakim stanowisku urzędniczym lub pomocniczym, z wyszczególnieniem okresów zajmowania poszczególnych stanowisk; 2) czy A.G. w [...] r. była zatrudniona w Urzędzie Stanu Cywilnego, a jeśli tak to na jakim stanowisku urzędniczym lub pomocniczym, z wyszczególnieniem okresów zajmowania poszczególnych stanowisk; 3) czy M.P. była zatrudniona w [...] r. w którymkolwiek wydziale, biurze, czy innej jednostce organizacyjnej Urzędu Miasta, poza Urzędem Stanu Cywilnego, a jeśli tak to gdzie i na jakim stanowisku urzędniczym bądź pomocniczym z wyszczególnieniem okresów zajmowania poszczególnych stanowisk; 4) czy J.M. była zatrudniona w [...] r. w którymkolwiek wydziale, biurze, czy innej jednostce organizacyjnej Urzędu Miasta, poza Urzędem Stanu Cywilnego, a jeśli tak to gdzie i na jakim stanowisku urzędniczym bądź pomocniczym z wyszczególnieniem okresów zajmowania poszczególnych stanowisk. W uzasadnieniu skargi K.P. wskazał, że wyjaśnił organowi powody dla których domagał się udostępnienia informacji publicznej dotyczącej przebiegu zatrudnienia ww. osób. Każda z tych osób podejmowała w [...] r. czynności związane z wytworzeniem dokumentów poświadczających stan cywilny ojca skarżącego W.P., domniemanej przyrodniej siostry skarżącego B.P. oraz matki B.P. – E.P.. O roli osób objętych wnioskiem pełniących funkcję publiczną świadczy imię i nazwisko każdej z tych osób widniejące na pieczęciach umieszczonych na dokumentach urzędowych poświadczających stan cywilny, mianowicie: 1) imię i nazwisko A.P. z dopiskiem "inspektor" widnieje na pieczęci odbitej na decyzji z dnia [...] odtwarzającej akt małżeństwa W.P. i E.P. sporządzony w [...], 2) imię i nazwisko A.G. widnieje na pieczęci "Z up. Kierownika USC A.G. PRACOWNIK II stopnia wykonujący zadania w ramach prac interwencyjnych", odbitej na odpisie skróconym aktu urodzenia nr [...] B.P. z dnia [...] r., złożonym przez B.P. w sprawie jej wniosku o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po W.P. toczącej się przed Sądem Rejonowym o sygn. [...], 3) imię i nazwisko M.P. widnieje na pieczęci "PRACOWNIK I STOPNIA wykonujący zadania w ramach prac interwencyjnych M.P." odbitej na wniosku E.P. z dnia [...] r. o odtworzenie aktu małżeństwa W.P. i E.P. sporządzonego w [...], 4) imię i nazwisko J.M. widnieje na pieczęci "PODINSPEKTOR J.M." pod notatką służbową z dnia [...] r. sporządzoną na potrzeby postępowania o odtworzenie ww. aktu małżeństwa. Świadczy to o tym, że osoby te pełniły funkcje publiczne ponieważ sygnowały wytworzone przez siebie dokumenty na terenie Urzędu Miasta. Osoby pełniące funkcje publiczne w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej to osoby sprawujące funkcje i stanowiska związane z podejmowaniem działań wpływających bezpośrednio na sytuację prawną innych osób lub co najmniej przygotowujące decyzje dotyczące innych podmiotów. Funkcji publicznej nie pełnią natomiast osoby zajmujące stanowiska mające charakter usługowy lub techniczny. Organ tylko częściowo udostępnił skarżącemu informację publiczną objętą wnioskiem, nie udostępnił jednak okresów zatrudnienia osób wymienionych na wskazanych w skardze dokumentach urzędowych, pozostaje więc w bezczynności, co narusza art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 2, art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prezydent Miasta w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnił, że po otrzymaniu wniosku udzielił żądanej informacji w zakresie w jakim uznał, że jest ona informacją publiczną. Informacją publiczna jest informacja o organach władzy publicznej i osobach pełniących w nich funkcje i ich kompetencjach. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia "funkcjonariusze publiczni". Została ona zawarta w ustawie z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych (Dz. U. Nr 34 poz. 173), zgodnie z którą funkcjonariusz publiczny to osoba działająca w charakterze organu administracji publicznej lub z jego upoważnienia albo jako członek kolegialnego organu administracji publicznej lub osoba wykonująca w urzędzie organu administracji publicznej prace w ramach stosunku pracy, stosunku służbowego lub umowy cywilnoprawnej, biorąca udział w prowadzeniu sprawy rozstrzyganej w drodze decyzji lub postanowienia przez taki organ (art. 2 ust. 1 pkt 1). Kodeks Karny w art. 115 § 13 pkt 4 definiuje funkcjonariusza publicznego jako osobę będącą pracownikiem administracji rządowej, innego organu państwowego lub samorządu terytorialnego, chyba, że pełni wyłącznie czynności usługowe. W oparciu o dane zawarte we wniosku Prezydent Miasta przeanalizował czynności jakie były powierzone wymienionym w nim osobom i uznał, że wykonywały one czynności, które miały charakter usługowy lub techniczny, zatem informacja o tych osobach nie jest informacją o osobach sprawujących funkcje publiczne. Osobą sprawującą funkcję publiczną w okresie objętym wnioskiem była wyłącznie A.P., dlatego informacja dotycząca zajmowanego stanowiska i okresu zatrudnienia tej osoby została udostępniona. Pozostałe osoby natomiast nie pełniły funkcji publicznej, dlatego informacja dotycząca okresów zatrudnienia tych osób nie została udostępniona. Kierownik urzędu stanu cywilnego jako organ administracji publicznej na podstawie art. 268a K.p.a. jest uprawniony do upoważnienia innych pracowników USC do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie. Kierownik USC udziela pracownikom dwojakiego rodzaju upoważnień: 1) do wykonywania czynności dotyczących rejestracji stanu cywilnego i wydawania w oparciu procedurę administracyjną decyzji i postanowień określonych w ustawie z dnia 29 września 1986 r. Prawo o aktach stanu cywilnego oraz ustawie z dnia 17 października 2008 r. o zmianie imienia i nazwiska, 2) do wydawania odpisów skróconych, zupełnych i zaświadczeń o których mowa w art. 79 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, jako czynności nie wpływających na zmianę stanu cywilnego i mających charakter czynności materialno-technicznych. Organ, nie mogąc badać interesu wnioskodawcy i celu w jakim udostępnienie informacji miałoby nastąpić, dokonał analizy ww. zakresu informacji jedynie w oparciu o złożony wniosek, bowiem wnioskodawca nie dołączył materiałów podpisanych przez pracowników Urzędu Miasta, co utrudniało ocenę, czy żądana informacja jest informacja publiczną. Po dokonaniu analizy kopii pism dołączonych do skargi organ uznał, że tylko A.P. występowała w sprawie w charakterze funkcjonariusza publicznego, bowiem jako jedyna posiadała upoważnienie Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego do wydawania decyzji administracyjnych. M.P. stwierdziła jedynie wiarygodność podpisu wnioskodawcy, czego nie można zaliczyć do występowania w imieniu organu, a zatem nie można mówić w jej przypadku o pełnieniu funkcji publicznej. A.G. wydała odpis skrócony aktu urodzenia B.P. w dniu [...] r. opatrując odpis pieczęcią "Z up. Kierownika USC". Jak wskazano wyżej, działanie pracowników USC w zakresie wydawania skróconych odpisów aktów stanu cywilnego ma charakter czynności materialno-technicznej i nie wpływa na zmianę stanu cywilnego. Jedynie A.P. zatrudniona na stanowisku inspektora w Urzędzie Stanu Cywilnego podpisała w dniu [...] r. decyzję działając z upoważnienia Kierownika USC, co świadczy o tym, że działała w charakterze organu administracji publicznej, sprawując funkcję publiczną. Pozostałe osoby nie sprawowały funkcji publicznej, zatem informacja ich dotycząca nie jest informacją publiczną. Do odpowiedzi na skargę organ dołączył informację o okresach zatrudnienia i stanowiskach zajmowanych przez A.P. od [...]r. oraz odpisy udzielonych jej przez Kierownika USC upoważnień. Na rozprawie w dniu 21 listopada 2013 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę na bezczynność w zakresie dotyczącym A.P., bowiem informację tę otrzymał wraz z odpowiedzią na skargę i w tym zakresie cofa skargę, a w pozostałym zakresie skargę podtrzymuje. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi i oświadczył, że M.P. była zatrudniona na zasadzie prac interwencyjnych i wykonywała jedynie czynności techniczne. Natomiast J.M. była zatrudniona na innej zasadzie, ale nie jako funkcjonariusz publiczny. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawie skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a., jak również na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a art. 3 § 2 p.p.s.a., gdy organ w ustalonym w przepisach prawa terminie, liczonym od dnia wszczęcia postępowania w sprawie, nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia, bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczyła bezczynności Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W związku z tym zasadnym jest wskazać, że ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. W wąskim zakresie odsyła do stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, ustalając, że jedynie w kwestii wydania decyzji stosuje się K.p.a. Ustawa reguluje udostępnienie informacji publicznej (art. 7, 13 i 14), jak również odmowę udostępnienia informacji w trybie art. 16 ust. 1, czy też dopuszcza stwierdzenie przez organ, iż żądane informacje nie stanowią informacji publicznej i wówczas organ powiadamia jedynie wnoszącego, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa (por. teza nr 2 wyroku NSA w Warszawie z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02, LEX nr 77178, wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 162/07, LEX nr 322803). Z powołanych uregulowań wynika, iż z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobligowany jest udzielić informacji publicznej, a jej nie udziela i nie wydaje stosownej decyzji o odmowie udostępnienia takiej informacji. W przypadku zaś, gdy informacja o jaką ubiega się zainteresowany nie ma charakteru informacji publicznej, organ nie pozostaje w zwłoce w zakresie udostępnienia informacji publicznej. A więc, aby można było mówić o bezczynności podmiotu zobowiązanego należy przede wszystkim stwierdzić, iż ciąży na nim wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego, w nakazanym prawem terminie, nie wypełnił. W przypadku, gdy podmiot wezwany uznaje, że żądana informacja nie stanowi w istocie informacji publicznej, Sąd zobligowany jest do rozpoznania wniesionej skargi i rozstrzygnięcia, czy rzeczywiście wnioskodawca może domagać się udostępnienia interesujących go danych. Zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej informacją publiczną jest "każda informacja o sprawach publicznych". Następnie w art. 6 tej ustawy wymienia się wiele rodzajów informacji publicznej, przy czym katalog wymieniony w tym przepisie, poprzez użycie sformułowań "w szczególności" (art. 6 ust. 1) oraz "w tym o" (art. 6 ust. 1 pkt 1, pkt 2, pkt 3, pkt 4, pkt 5) nie jest zamknięty. Definicja informacji publicznej zawarta w art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej ma charakter ogólnikowy, a katalog zawarty w art. 6 konkretyzuje przedmiot informacji publicznej, lecz poprzez wyliczenie przykładowe nie tworzy zamkniętego katalogu źródeł i rodzajów informacji. Tak więc przy wykładni pojęcia "informacji publicznej" trzeba posłużyć się przepisem art. 61 Konstytucji RP, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Konstytucja przewiduje, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust. 1). Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy, a w odniesieniu do Sejmu i Senatu ich regulaminy (ust. 4). Uwzględniając powyższe można przyjąć, że "sprawą publiczną", o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, będzie działalność organów władzy publicznej (samorządów, osób i jednostek organizacyjnych) w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym, a więc mieniem komunalnym lub Skarbu Państwa (zob. też. Irena Kamińska, Mirosława Rozbicka - Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz, LexisNexis Warszawa 2012, str. 16-18). W tym kontekście informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacją publiczną jest informacja o osobach sprawujących funkcje publiczne i ich kompetencjach. Ponieważ ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera definicji osoby pełniącej funkcję publiczną, w orzecznictwie zaznacza się posiłkowe stosowanie znaczenia tego pojęcia zawartego w art. 115 § 13 pkt 4 kk oraz art. 104 ustawy o służbie cywilnej, stosownie do których funkcjonariuszem publicznym jest osoba będąca pracownikiem administracji rządowej, innego organu państwowego lub samorządu terytorialnego, chyba, że pełni wyłącznie czynności usługowe, a także inna osoba w zakresie, w którym jest uprawniona do wydawania decyzji administracyjnych (wyroki NSA z dnia 26 września 2013r. I OSK 822/13, 27 czerwca 2013r. I OSK 529/13 i 9 stycznia 2013r. I OSK 2449/12). Dla rozpatrzenia wniosku skarżącego niezbędne jest zatem uprzednie rozstrzygniecie, czy osoba, o której skarżący domaga się informacji pełni funkcję publiczną i czy nie istnieją ograniczenia w dostępie do informacji publicznej. Gdyby bowiem okazało się, że dana osoba pełni funkcję publiczną i informacja jej dotycząca jest informacją publiczną, ale organ nie udostępnia tej informacji ze względu na ochronę prywatności osoby fizycznej, organ zobowiązany byłby wydać decyzję odmowną na podstawie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W rozpoznawanej sprawie organ nie był konsekwentny bowiem w piśmie z dnia [...] r. poinformował wnioskodawcę, że udostępni informację dotyczącą A.G. po zbadaniu zakresu ochrony wynikającej z art. 5 ust. 2 ustawy, zatem uznał, że osoba ta pełniła funkcję publiczną w okresach objętych wnioskiem. Natomiast w piśmie z dnia [...] r. organ uznał, że informacja dotycząca stanowisk zajmowanych przez A.G. w [...] r. nie jest informacją publiczną. Z dokumentów dołączonych do skargi wynika, że A.G. w [...] r., działając z upoważnienia Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego wydała odpis skrócony aktu urodzenia Nr [...]. Informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne lub nie odnosząca się do tych podmiotów. Informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych,a także odnosząca się do podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań w zakresie władzy publicznej. W ocenie Sądu wydawanie przez określoną osobę odpisów z ksiąg stanu cywilnego może świadczyć o tym, że osobna ta pełniła funkcję publiczną. Działała bowiem z upoważnienia Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego który pełni funkcję publiczną, a jej działania dotyczyły ustawowych zadań tego organu. Wprawdzie wydawanie odpisów aktów stanu cywilnego nie wpływa na zmianę stanu cywilnego, ale odnosi się do zadań organu władzy publicznej. Organ powinien zatem rozważyć, czy w [...] r. A.G. pełniła funkcję publiczną i jaki był zakres jej zadań, w szczególności czy była zatrudniona na stanowisku urzędniczym. Udzielenie odpowiedzi, iż informację co do obecnego jej zatrudnienia można znaleźć w Biuletynie Informacji Publicznej nie było wystarczające, ponieważ wniosek dotyczył okresów wcześniejszych. Z tego względu na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. należało zobowiązać Prezydenta Miasta do rozpoznania wniosku skarżącego w części dotyczącej A.G. Organ uznał, że J.M. i M.P. nie pełniły funkcji publicznej w latach [...] dlatego informacja dotycząca stanowisk zajmowanych przez te osoby nie jest informacją publiczną i nie podlega udostępnieniu. Z akt sprawy wynika, że J.M. sporządziła notatkę służbową w [...] r. dotyczącą figurowania aktu małżeństwa i urodzenia określonych osób w kartotece aktów stanu cywilnego w [...]. Natomiast M.P. potwierdziła wiarygodność podpisu na wniosku o odtworzenie treści aktu małżeństwa. W ocenie Sądu świadczy to o tym, że osoby te wykonywały w Urzędzie Stanu Cywilnego w istocie czynności pomocnicze, usługowe, nie związane bezpośrednio z wykonywaniem zadań publicznych organu. Dlatego poinformowanie wnioskodawcy, że informacja której żąda o tych osobach nie jest informacją publiczną, było prawidłowe. Z tej przyczyny na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę w tej części. Wobec cofnięcia skargi w części dotyczącej A.P. i braku podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, postępowanie sądowe należało umorzyć w tym zakresie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 powołanej ustawy.