II SAB/Po 135/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2015 r. sprawy ze skargi A. B. i B. B. na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; I. zobowiązuje Prezydenta Miasta P. do załatwienia wniosku skarżących z dnia 9 czerwca 2014 r. w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, II. stwierdza, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, III. zasądza od Prezydenta Miasta P. na rzecz skarżących kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 9 czerwca 2014r. skarżący złożyli wniosek kierowany do Prezydenta Miasta P. o udostępnienie im informacji publicznej w postaci decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z [...] 2012r. ([...]) wraz z jej integralną częścią – projektem architektoniczno budowlanym, decyzji o zmianie pozwolenia na budowę [...], z [...] 2012r. ([...]) oraz decyzji o przeniesieniu decyzji o pozwoleniu na budowę z 3 września 2012r. ([...]) wydanej na rzecz H. K i J. P. Pismem z [...] czerwca 2014r. Dyrektor Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta P. wezwał A. B. i B. B. do złożenia wyjaśnień i określenie w jakiej części domagają się udostępnienia projektu budowlanego, albowiem ustawa o dostępie do informacji publicznej uniemożliwia udostępnienie projektu budowlanego w całości każdemu, kto o to wnosi. Organ jednocześnie przekazał decyzję o pozwoleniu na budowę nr [...] z [...] 2012r. ([...]) oraz decyzji o przeniesieniu decyzji o pozwoleniu na budowę z [...] 2012r. ([...]). Pismem 16 czerwca 2014r. A. B. i B. B. ponowili wniosek o udostępnienie projektu budowlanego w całości, dotyczącego inwestycji przy ul [...]. Pismem z [...] lipca 2014r. Dyrektor Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta P. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Pismem z [...] sierpnia 2014r. A. B. i B. B. wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na nieudostępnieniu przedmiotowego projektu budowlanego oraz pełnej dokumentacji sprawy. Pismem z [...] września 2014r. Dyrektor Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta P. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, przekazując wnioskodawcom komplet dokumentów urzędowych pochodzących z akt administracyjnych, nie udostępniając jednak projektu budowlanego. Pismem z 27 października 2014r. A. B. i B. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta P. w zakresie udzielenia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, iż zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 a) ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 112/01/1198 ze zm.dalej: u.d.i.p.), projekt budowlany stanowi informację publiczną. O ile organ odmawia jej udostępnienia w myśl art. 16 u.d.i.p. powinien wydać decyzję administracyjną. W przedmiotowej sprawie organ takiej decyzji nie wydał i pozostaje w tym zakresie w bezczynności. Skarżący wyrazili pogląd, iż pozwolenie na budowę wraz z projektem budowlanym stanowi informację publiczną, a udostępnienie projektu nie narusza praw autorskich, powołali się również w tym zakresie na orzeczenia sądów administracyjnych. Odpowiadając na skargę Prezydent Miasta P. wniósł o oddalenie skargi, wskazując w uzasadnieniu, że projekt budowlany dla budynku mieszkalnego służącego zaspokojeniu indywidualnych potrzeb mieszkaniowych nie jest sprawą publiczną w rozumieniu art. 1 ustawy albowiem jest on sporządzany na indywidualne zlecenie, zaś jego przedmiotem jest określenie parametrów budynku, który ma służyć realizacji zadań prywatnych, niepublicznych. Informacją taką w szczególności nie może być rozkład pokoi i sypialni. Tak więc projekt budowlany jest dokumentem prywatnym i jako taki nie zawiera informacji publicznej, a w związku z tym nie podlega udostępnieniu. Za całkowicie chybiony należy uznać pogląd jakoby projekt budowlany stawał się integralną częścią decyzji o pozwoleniu na budowę, albowiem nie przewiduje tego ustawa prawo budowlane. Zdaniem organu skoro art. 6 ust. 2 u.d.i.p. wprowadza definicję dokumentu urzędowego, jako formy wyrazu informacji publicznej, to przyjąć należy, że dokument nieodpowiadający ustawowej definicji dokumentu urzędowego nie zawiera informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga okazała się zasadna. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sprawowana przez sąd administracyjny kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a przywołanego przepisu. Przy skardze na bezczynność organu sąd uwzględnia tę skargę tylko wówczas, gdy uzna, że w sprawie wystąpiła taka bezczynność. Dlatego też, zaistnienie bezczynności oznacza naruszenie prawa i wystąpienie materialnej przesłanki do uwzględnienia skargi w myśl art. 149 p.p.s.a. Natomiast bezzasadność skargi, czyli brak stanu bezczynności, prowadzi do jej oddalenia stosownie do art. 151 p.p.s.a. W piśmiennictwie przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 86). Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 37). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. Przedmiotem skargi jest bezczynność Prezydenta Miasta P. w zakresie udostępnienia informacji publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) dalej u.d.i.p. W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż wyrażony przez organ kategoryczny pogląd, iż projekt architektoniczno - budowlany, stanowiący załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę, nie jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 w związku z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 112/01/1198 ze zm.), został wyrażony dopiero w odpowiedzi na skargę. W toku korespondencji wymienianej między stronami Prezydent Miasta P. nie kwestionował, iż projekt budowlany jest informacją publiczną, lecz wskazywał inne przyczyny niemożności jego udostępnienia. Stwierdzając powyższe Sąd w pierwszej kolejności musi odnieść się do tej właśnie kwestii. Art. 61 ust. 1 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. 78/97 483, sprost. 28/01/319, zm. 200/06/1471) stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje - w szczególności - dostęp do dokumentów (art. 61 ust. 2 in princ. Konstytucji). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa ( art. 61 ust. 3 Konstytucji). Tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy ( art. 61 ust. 4 Konstytucji). W doktrynie trafnie wskazuje się, że owe przepisy deklarują obywatelskie prawo do informacji o działalności organów władzy publicznej; dostęp obywateli do informacji jest warunkiem ich racjonalnego uczestnictwa w podejmowaniu decyzji w sprawach publicznych, a także ułatwia im społeczną kontrolę nad procesami sprawowania władzy (P. Winczorek " Komentarz do Konstytucji RP z 2.4.1997"- Liber 2000 s. 83). Jedną z ustaw, o których mowa w art. 61 ust. 4 Konstytucji, jest ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, która opiera się na koncepcji prawa do informacji jako prawa podmiotowego człowieka (art. 2 ust. 1 u.d.i.p.; T. A. Aleksandrowicz "Komentarz do ustawy o dostępie do informacji publicznej" W. Pr. 2006 s. 121). W doktrynie utrwalonym jest pogląd, że przy wykładni pojęć z zakresu ustawy o dostępie do informacji publicznej, koniecznym jest sięganie do art. 61 Konstytucji; przydatne jest nadto sięganie do rozwiązań wypracowanych w prawie międzynarodowym publicznym i w prawie unijnym ( M. Jaśkowska "Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA" TNOiK 2002 s. 27). Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Jest nią każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie ich kompetencji. Informację publiczną stanowi treść dokumentów urzędowych czy wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (art. 6 ust. 1 pkt 4a i c udip; wyroki NSA z 30.X.2002: II SA 181/02, II SA 1956/02, II SA 2036-2037/02; M. Jaśkowska- op. cit. s. 28). Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a udip udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy (art. 6 ust. 2 u.d.i.p.). W orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, że decyzja o pozwoleniu na budowę, wydawana przez organ architektoniczno - budowlany, stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 udip (wyrok WSA w Lublinie z dnia 8 czerwca 2006 r., II SAB/Lu 19/06, ZNSA 1/07/113; M. Laskowska, Glosa krytyczna do wyroku WSA w Krakowie z dnia 9 czerwca 2004 r., II SA/Kr 253/04, publ. GSP-Prz.Orz. 2/06/2). Informacja o rozstrzyganych przez organ administracji publicznej sprawach administracyjnych jest informacją o działalności organów publicznych. Prawo dostępu do informacji o sprawach rozstrzyganych przed organami państwa, w szczególności zaś w postępowaniu administracyjnym, potwierdza art. 5 ust. 3 u.d.i.p. Decyzje rozstrzygają sprawy administracyjne i jako akty administracyjne indywidualne stanowią dokumenty urzędowe w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p. (wyrok WSA w Lublinie z dnia 8 czerwca 2006 r., II SAB/Lu 19/06). Projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę lub w odrębnej decyzji, poprzedzającej wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 34 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane - j.t. Dz.U. 156/06/1118 ze zm.). Projekt ten stanowi zatem integralną część rozstrzygnięcia administracyjnego (wyrok WSA w Lublinie z dnia 8 czerwca 2006 r., II SAB/Lu 19/06). W przedmiotowej sprawie okoliczność tę wskazano wprost w pouczeniu dołączonym do decyzji z [...] 2011r. (k. 536 akt administracyjnych). Zauważyć również należy, iż zatwierdzony projekt budowlany dotyczący nieruchomości gabarytowej, która będzie funkcjonować w określonej przestrzeni, prawie zawsze zawiera informacje, które są potencjalnie istotne dla bliżej nieokreślonej grupy ludzi, również funkcjonujących w tej przestrzeni lub w jej pobliżu. Mają oni prawo być zainteresowani jakie obiekty powstają w miejscu, w otoczeniu którego mieszkają, pracują, wypoczywają. W ramach przysługującego im prawa do społecznej kontroli nad procesami sprawowania władzy o charakterze publicznym, osoby te mają prawo dokonania sprawdzenia czy inwestycja, która ma powstać, i której projekt został zatwierdzony, będzie wykonana zgodnie z prawem i czy np. będzie bezpieczna. Osoby te mają np. prawo sprawdzenia czy stwierdzenie przez organ, że budowany obiekt będzie bezpieczny dla otoczenia, polega na prawdzie. Zauważyć należy, iż organ administracji architektoniczno budowlanej w zakresie oceny klasycznego projektu budowlanego, w znacznej mierze opiera się na stwierdzeniu posiadania przez projektanta określonych uprawnień. W tym też zakresie organ nie dokonuje analizy projektu co do np. obliczeń wytrzymałości materiałów i elementów projektowanych konstrukcji. Już chociażby z uwagi na zagwarantowanie obywatelom prawa do kontroli nad procesami sprawowania władzy, przyjęcie zatem, że informację publiczną stanowi wyłącznie decyzja o udzieleniu pozwolenia na budowę, stanowiłoby wypaczenie gwarancji zawartej w art. 61 ust.1 Konstytucji. Skoro projekt budowlany jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p., to podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie tej ustawy (wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2006 r., I OSK 736/05, LEX nr 209117). Stwierdzenie, iż projekt budowlany jest informacją publiczną było jedyną, konieczną i wystarczającą, przesłanką do jego udostępnienia w trybie ustawy. Skarżący nie musieli wykazywać swego interesu w tym zakresie, bowiem zgodnie z art. 2 ust. 2 u.d.i.p., od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazywania interesu prawnego lub faktycznego. Chybione jest zawarte w odpowiedzi na skargę twierdzenie organu, że skoro art. 6 ust. 1 u.d.i.p. nie wymienia projektu budowlanego jako informacji publicznej, to projekt należy traktować wyłącznie jako dokument prywatny. Po pierwsze bowiem, jak zostało to już wyżej wyjaśnione, projekt budowlany jako część decyzji o pozwoleniu na budowę jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a udip i podlega udostępnieniu. Po drugie katalog znajdujący się w art. 6 u.d.i.p. nie ma charakteru zamkniętego, na co wskazuje zwrot "w szczególności" (art. 6 ust. 1 u.d.i.p.). W związku z tym, mimo iż informacja znajdująca się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego nie została w nim wymieniona, jako informacja publiczna podlegająca udostępnieniu, to nie jest wykluczone, iż stanowi ona informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu. Celem prawidłowego zakwalifikowania informacji, a tym samym prawidłowego stosowania ustawy, należy kierować się definicją zawartą w art. 1 u.d.i.p. oraz art. 61 Konstytucji. Ograniczenie rozważań jedynie do katalogu wymienionego w art. 6 u.d.i.p., może prowadzić do błędnych wniosków skutkujących naruszeniem prawa materialnego. Zdaniem Sądu nie można generalnie wykluczyć, iż w konkretnym stanie faktycznym pewne części projektu budowlanego nie będą podlegały udostępnieniu np. ze względu na prywatność osób fizycznych. W takiej sytuacji w momencie stwierdzenia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, iż żądane informacje nie mogą być udostępnione ze względu na wystąpienie okoliczności określonych w art. 5 u.d.i.p. lub we wskazanych w tym przepisie ustawach szczególnych, podmiot zobowiązany prowadzi postępowanie w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej w tym zakresie. Postępowanie to toczy się w trybie unormowanym w kodeksie postępowania administracyjnego, przy uwzględnieniu zmian wprowadzonych w art. 16 ust. 2 u.d.i.p. Oznacza to przede wszystkim, iż postępowanie w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej jest sformalizowanym, jurysdykcyjnym postępowaniem administracyjnym, które może toczyć się w dwóch instancjach. Postępowanie to zawsze będzie kończyć się wydaniem decyzji administracyjnej: o odmowie udostępnienia informacji publicznej (decyzja merytoryczna wydawana na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) lub też - w przypadku jego bezprzedmiotowości - wydaniem decyzji o umorzeniu. W przedmiotowej sprawie Prezydent Miasta P. kwestionując możliwość udostępnienia informacji publicznej w żądanym zakresie takiej decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej nie wydał. W szczególności za taką decyzję administracyjną nie mogą zostać uznane opisane powyżej pisma Urzędu Miasta P. z [...] czerwca 2014r., [...] lipca 2014r.,[...] września 2014r., albowiem w świetle art. 107 § 1 k.p.a. żadne z tych pism nie zawiera niezbędnych elementów pozwalających na uznanie, że mogą stanowić decyzję administracyjną. W szczególności nie zawierają tak istotnego elementu jak podpis osoby upoważnionej do wydania decyzji. Podkreślić przy tym trzeba, iż w niniejszej sprawie, w zakresie korespondencji wychodzącej z Urzędu Miasta P. znalazły się pisma, które były podpisywane przez Dyrektora Wydziału Urbanistyki i Architektury, działającego we własnym imieniu oraz także pismo (pismo z [...] października 2014r. k. 23 akt sądowych), które zostało podpisane przez zastępcę Dyrektora Wydziału Urbanistyki i Architektury, jednak działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta P. – co jednoznacznie wynika z treści pieczęci, którą opatrzone jest to pismo. Z tego wynika, iż dopiero korespondencję z [...] października 2014r. należy traktować jako wyrażenie stanowiska przez organ do którego zwrócili się B. B. i A. B. o udostępnienie informacji publicznej. Pismo to jednak nie zawiera żadnej treści merytorycznej w zakresie odmowy udostępnienia tej informacji, a jedynie odwołuje się do uprzednio przesłanej stronom postępowania korespondencji. Także więc pismo z [...] października 2014r. nie zawierając rozstrzygnięcia sprawy nie może być uznane jako decyzja administracyjna odmawiająca udostępnienia informacji publicznej. Reasumując powyższe, Sąd uznał, iż w dniu wniesienia skargi Prezydent Miasta P. pozostawał w zwłoce w załatwieniu wniosku B. B. i A. B. z 9 czerwca 2014r. o udostępnienie informacji publicznej. W aktach sprawy brak jest również informacji by wniosek ten został załatwiony do dnia wydania wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Mając powyższe na względzie Sąd w I wyroku zobowiązał Prezydenta Miasta P. do załatwienia wniosku skarżących z 9 czerwca 2014r. w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Rozpoznając przedmiotowy wniosek, w toku dalszego postępowania organ zobligowany będzie uwzględnić przedstawione powyżej rozważania i wnioski Sądu. Nadto przypomnieć należy, iż organ odmawiając udostępnienia informacji musi konkretnie wskazać, jakie dokumenty podlegają wyłączeniu ze względu na ochronę opisanych w niniejszym uzasadnieniu dóbr (wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., II SA 1956/02 LEX nr 78062). Jeżeli zatem organ uzna, iż projekt budowlany zawiera takie właśnie fragmenty, nie może odmówić udostępnienia informacji publicznej w postaci tego projektu w całości, winien wskazać które dokładnie jego fragmenty podlegają wyłączeniu. Analiza nadesłanych przez strony dokumentów skłania do jeszcze jednego, istotnego w kontekście dalszego postępowania, wniosku. Z treści decyzji Wojewody Wielkopolskiego z [...] lipca 2014r. ([...]) wydanej w postępowaniu dotyczącym wznowienia postępowania zakończonego wydaniem opisanej powyżej decyzji z [...] 2012r., Wojewoda wskazał, że B. B. i A. B. złożyli również do Wojewody Wielkopolskiego wniosek z 18 lipca 2014r. o udostępnienie informacji publicznej w postaci "całości dokumentacji dotyczącej postępowania związanego z przedmiotowym pozwoleniem na budowę". Wojewoda uznał ten wniosek za niezasadny, albowiem stronom umożliwiono wgląd do tej dokumentacji na podstawie art. 73 k.p.a. Sąd zważył, iż doktrynie i orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, iż w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej dostęp do akt sprawy cywilnej, karnej lub administracyjnej mają osoby niebędące stronami tego postępowania. O ile osoba domagająca się dostępu do takiej informacji jest stroną takiego postępowania, wówczas winna się o taki dostęp ubiegać na podstawie przepisów regulujących dostęp do tych akt, a więc do przepisów procedury odpowiednio: cywilnej, karnej lub administracyjnej. Wyłączona jest w takiej sytuacji możliwość żądania przez stronę postępowania administracyjnego, dostępu do akt tego postępowania na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podzielić należy stanowisko przedstawione w wyroku 11 czerwca 2013r. sygn. akt II SA/Ol 319/13, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że przepis art. 73 § 1 kpa. stanowi regulację, która wyłącza stosownie ustawy o dostępie do informacji publicznej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2008 r. sygn. I OSK 194/08, post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2011r. sygn. I OSK 771/11, post. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 11 września 2009r. sygn. II SAB/OL 20/09, post. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 kwietnia 2013 r. sygn. II SAB/Lu 125/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia. nsa.gov.pl). Uznano, że nie może strona, która w toku postępowania administracyjnego ma dostęp do akt administracyjnych danej sprawy i może sporządzać z nich notatki i odpisy, a w określonych przypadkach może żądać uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy żądać udostępnienia informacji w ramach ustawy o dostępie do informacji publicznej, bowiem przysługują jej określone uprawnienia wynikające z Kodeksu postępowania administracyjnego. Jako stronie postępowania przysługuje jej prawo czynnego udziału w każdym stadium postępowania - art. 10 kpa. Skoro więc dostęp do akt postępowania administracyjnego dla stron tego postępowania reguluje przepis art. 73 kpa., to w tym zakresie, z mocy art. 1 ust. 2 u,d.i.p. wyłączone jest stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia. nsa.gov.pl). O ile więc B. B. i A. B. udostępniono w postępowaniu administracyjnym dot. wznowienia postępowania zakończonego wydaniem opisanej powyżej decyzji z [...] 2012r (sygnatura organu I instancji [...], sygnatura organu odwoławczego: [...]) dokumenty, których wyżej wymienieni żądali udostępnienia we wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 9 czerwca 2014r., to dalsze domaganie się udostępnienia tych samych dokumentów jest nieuzasadnione i stanowi w istocie próbę obejścia prawa. W toku dalszego postępowania Prezydent Miasta P. winien kwestię tę wyjaśnić i ustalić, jakie dokumenty zostały udostępnione skarżącym przez Wojewodę Wielkopolskiego w trybie art. 73 k.p.a. i jeżeli zachodzi tożsamość tych dokumentów z dokumentami wskazanymi we wniosku z 9 czerwca 2014r. o udostępnienie informacji publicznej organ winien wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej, wskazując, iż stronom przysługuje dostęp do tych dokumentów ale w trybie art. 73 k.p.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 200 p.p.s.a., w myśl którego zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu w razie uwzględnienia skargi. Na zasądzone koszty składa się wpis od skargi w kwocie 100 zł, wynagrodzenie radcy prawnego ([...] zł) określone na podstawie - § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, § 2 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).