II GZ 626/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 27 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "G. A." Sp. z o.o. z siedzibą w N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 3 sierpnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wr 922/14 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi "G. A." Sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przedłożenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odrzucił zażalenie G. A. sp. z o.o. w N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z [...] czerwca 2015 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, poprzez nadesłanie oryginału lub kopii odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego, poświadczonej za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to doręczono stronie skarżącej w dniu [...] czerwca 2015 r. Skarżąca przesłała [...] czerwca 2015 r. odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego. Ponownie zarządzeniem z dnia [...] czerwca 2015 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego złożonego zażalenia, poprzez nadesłanie oryginału lub kopii odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego, poświadczonej za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to doręczono w dniu [...] czerwca 2015 r., termin do uzupełnienia braku formalnego upłynął bezskutecznie w dniu [...] lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odrzucając zażalenie wskazał, że skarżąca pomimo dwukrotnego wezwania nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braku formalnego wniesionego zażalenia (przesłano jedynie odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego), uniemożliwiając tym samym Sądowi I instancji nadanie zażaleniu prawidłowego biegu. G. A. Sp. z o.o. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skarżąca podała, że Sąd wydając zaskarżone postanowienie stanął na stanowisku, iż strona winna wykazać swoje umocowanie do działania w postępowaniu składając oryginał lub kopię odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego, poświadczoną za zgodność z oryginałem. Jednakże, zgodnie z dyspozycją art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r., nr 168, poz. 1186 ze zm.) pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru maja moc zrównaną z mocą dokumentów wydanych przez Centralną Informację. Tym samym skarżąca w niniejszym postępowaniu właściwie wykazała swoje umocowanie do działania w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 powołanej ustawy, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepis nakazuje, aby udowodnienie umocowania miało formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu. W postanowieniu z dnia 27 kwietnia 2007 r., II FSK 615/06, LEX nr 340187, NSA stwierdził, że art. 29 u.p.p.s.a. nie precyzuje, jaki dokument powinien przedłożyć podmiot wymieniony w art. 28 u.p.p.s.a., by wykazać swoje umocowanie. Nie ulega wątpliwości, że obowiązkiem sądu jest badanie zgodności z prawem i autentyczności dokumentu. Dlatego też uzasadniona jest praktyka określania już w wezwaniu do usunięcia braków formalnych rodzaju dokumentu, którego autentyczność i zgodność z prawdą nie powinny budzić wątpliwości. Sąd uznał praktykę wnoszących skargi spółek kapitałowych do przedłożenia aktualnego odpisu z rejestru przedsiębiorców KRS za prawidłową, za czym dodatkowo przemawia łatwość uzyskania takiego dokumentu. Wykazywanie umocowania innymi dokumentami urzędowymi lub prywatnymi powodowałoby konieczność prowadzenia daleko idących czynności sądu w celu zbadania autentyczności dokumentu i prawidłowości oraz aktualności zawartych w nim danych (zob. też wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2006 r., II FSK 581/05). W orzecznictwie akceptowane jest stanowisko, że wydruki komputerowe aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację (...) jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego za trafny należy uznać pogląd wskazujący na to, że nie jest niezbędne, aby odpis z Krajowego Rejestru Sądowego był sporządzony według stanu na dzień wystawienia dokumentu pełnomocnictwa procesowego. Przesłany do Sądu I instancji wydruk informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców, dotyczący skarżącej, wraz z jej pełnomocnictwem pozostawał wystarczającym dokumentem dla wykazania należytego umocowania pełnomocnika. Podobne stanowisko było już wyrażane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt I FSK 1862/14, postanowienie z dnia 28 września 2015 r. I FSK 1680/15 dostępne w bazie internetowej CBOIS). W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie oryginału lub kopii odpisu pełnego KRS, poświadczonej za zgodność z oryginałem zgodnie z obowiązującymi przepisami. Skarżąca w terminie i zgodnie z poleceniem przedstawiła przedmiotowy dokument Krajowego Rejestru Sądowego. Dokument ten został przez skarżącą wygenerowany z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego zgodnie ze stanem na dzień: [...].11.2014 godz. [...]:46:11 wraz z numerem – identyfikatorem wydruku: [...] oraz treścią: Informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców pobrana na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r., nr 168, poz. 1186 ze zm.). Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że skarżąca w sposób prawidłowy wypełniła zarządzenie Sądu I instancji. Zważyć również należy, że celem wezwania do usunięcia braków formalnych jest usunięcie tych braków, nie zaś wykonanie wezwania sądu do ich usunięcia. Analizując materiał zebrany w sprawie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że braki zostały usunięte i można nadać sprawie jej bieg, zatem nie istniała podstawa do odrzucenia zażalenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.