I SA/Sz 321/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J C na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Szczecinie z dnia 18 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za luty 2008 r. p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Decyzją z dnia 18 grudnia 2014 r. nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Szczecinie utrzymał w mocy decyzję własną z dnia 7 sierpnia 2014 r., którą odmówiono J C stwierdzenia nieważności decyzji tego organu z dnia 12 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2008 r. W ww. decyzji z dnia 18 grudnia 2014 r. zawarto pouczenie, że może być ona zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie za pośrednictwem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Szczecinie w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Decyzję tę doręczono skarżącemu 2 stycznia 2015 r. Skarżący złożył skargę na ww. decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie 30 stycznia 2015 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym). Jednocześnie skarżący uiścił kwotę [...] zł na rachunek bankowy sądu, tytułem wpisu od skargi. Skarga wpłynęła do sądu 2 lutego 2015 r., a dzień później, tj. 3 lutego 2015 r., sąd przekazał ją Dyrektorowi Urzędu Kontroli Skarbowej w Szczecinie, celem nadania jej prawidłowego biegu, o czym powiadomiono skarżącego. W dniu 9 marca 2015 r. (data wpływu) organ przekazał sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę. W dniu 11 marca 2015 r. skarżący złożył do sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 27 marca 2015 r. sąd oddalił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a postanowieniem z dnia 7 maja 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wskazany termin może być zatem zachowany tylko i wyłącznie wówczas, gdy przed jego końcem skarga wpłynie do organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi (np. jako bezpośrednio złożona w siedzibie organu) lub, zaadresowana do tego organu, zostanie oddana w polskiej placówce pocztowej wyznaczonego operatora (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Natomiast, skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca, przy czym - zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. - sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Tryb wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi (tj. organowi, o którym mowa w art. 54 § 1 p.p.s.a.). O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (który działa w tym przypadku jako pośrednik, zastępując działanie skarżącego) na adres organu administracyjnego (vide m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1768/11; z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1453/10; z dnia 29.05.2008 r., sygn. akt I FSK 631/08 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podobne stanowisko prezentowane jest także w doktrynie (vide: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Komentarz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 4 wydanie, s. 200; podobnie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod redakcją prof. R. Hausera i prof. M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 291). W rozpoznawanej sprawie zaskarżoną decyzję, zawierającą prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi, doręczono skarżącemu 2 stycznia 2015 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, liczony - zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. - upłynął zatem 2 lutego 2015 r., jednak skarżący, mimo właściwego pouczenia, wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie 30 stycznia 2015 r. W związku z tym, skarga, która wpłynęła do sądu 2 lutego 2015 r., po zadekretowaniu została przekazana przez sąd zgodnie z właściwością na adres organu, który wydał zaskarżoną decyzję, co nastąpiło 3 lutego 2015 r. W przywołanych okolicznościach, za datę wniesienia skargi należało przyjąć datę przekazania skargi przez sąd organowi właściwemu, czyli 3 lutego 2015 r. To zaś oznacza, że skarga została złożona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Należy jednocześnie wskazać, że postanowieniem z dnia 27 marca 2015 r. sąd nie uwzględnił wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zaś Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na to postanowienie. W tym stanie sprawy, uznając skargę za niedopuszczalną - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. - sąd orzekł o odrzuceniu skargi (pkt 1 sentencji). Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi (pkt 2 sentencji). Przepis ten stanowi bowiem, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.