I SA/Po 607/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Protokolant: st. Sekr. sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2015 r. sprawy ze skargi [...] na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. I SA/Po 607/15 Uzasadnienie W dniu [...] LS złożył wniosek o udzielenie pisemnej Interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu [...] poprzez doprecyzowanie przedstawionego stanu faktycznego. Składając wniosek LS wskazał na przepisy art. 3 ust. 1 i art. 4 ustawy 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym ( Dz.U. Nr 247 poz. 1652) We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie doradztwa podatkowego, opodatkowaną podatkiem od towarów I usług. W dniu [...] zawarł umowę leasingu operacyjnego na samochód ciężarowy, będący samochodem z dwoma rzędami siedzeń z homologacją. W roku [...] odliczył podatek VAT z faktur za paliwo nabywane do tego pojazdu i rat leasingowych. Od dnia [...] nastąpiła zmiana przepisów podatkowych. W złożonym w dniu [...] uzupełnieniu do wniosku wskazał te same przepisy prawa podatkowego będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jak we wniosku z dnia [...], oraz podał że: 1. jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów I usług z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, 2. pojazd jest wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, 3. dopuszczalna masa całkowita pojazdu wynosi 2170 kg, 4. samochód nie spełnia wymogów określonych w art. 3 ust. 2 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2011 r. (z pewnymi wyjątkami) ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz transporcie drogowym nie posiada zaświadczenia z okręgowej stacji kontroli pojazdów potwierdzającego wymogów określonych w pkt 1-4 powyższego przepisu. Natomiast w dowodzie rejestracyjnym posiada zapis w pozycji rodzaj pojazdu samochód ciężarowy. W związku z powyższym wnioskodawca zadał następujące pytanie. Czy od dnia 1 stycznia 2011 r. nadal może odliczać podatek VAT naliczony zawarty w paliwie nabywanym do przedmiotowego pojazdu? Zdaniem wnioskodawcy, nadal ma on prawo odliczać podatek VAT naliczony zawarty w cenie paliwa. Zakupy służą ewidentnie czynnościom opodatkowanym. W art. 4 ustawy o podatku od towarów i usług jest zapis, iż w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. nie stosuje się obniżenia do nabywanych przez podatników paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1 cyt. ustawy. Przedmiotowy samochód nie jest jednak samochodem osobowym. Nie jest również pojazdem o którym mowa w art. 3 ust. 1 tej ustawy. W art. 3 ust. 1 mowa jest bowiem o samochodach nabytych i to w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 13 grudnia 2012 r. Nie ma nim mowy o samochodach, które używane są na podstawie umowy leasingu i to zawartej przed dniem 1 stycznia 2011 r. W dniu [...] Minister Finansów reprezentowany przez Dyrektora Izby Skarbowej wydał interpretacje indywidualną, w której stwierdził, że Stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji organ stwierdził, iż w okresie od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1ustawy. Z okoliczności sprawy wynika, że wnioskodawca w dniu [...] zawarł umowę leasingu operacyjnego na samochód ciężarowy będący samochodem z dwoma rzędami siedzeń z homologacją. Zainteresowany jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Przedmiotowy samochód jest wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Dopuszczalna masa całkowita pojazdu wynosi 2170 kg. Wnioskodawca wskazał, iż samochód nie spełnia wymogów określonych w art. 3 ust. 2 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2011 r. ustawy i nie posiada zaświadczenia z okręgowej stacji kontroli pojazdów potwierdzającego wymogów określonych w pkt 1-4 powyższego przepisu. W dowodzie rejestracyjnym posiada zapis w pozycji rodzaj pojazdu samochód ciężarowy. LS wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, podnosząc, iż w art. 3 ust. 1 z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym mowa jest o samochodach nabytych i to w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 13 grudnia 2012 r. W przepisie tym nie ma mowy o samochodach używanych na podstawie umowy leasingu i to zawartej przed dniem 1 stycznia 2011 r. LS zwrócił też uwagę na kwestię praw nabytych, jakie podatnik powinien posiadać zawierając umowę leasingu i przewidując, że warunki podatkowe dotyczące tej umowy, będą stałe na cały okres jej zawarcia. W odpowiedzi na to wezwanie organ stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji. Wobec czego LS wniósł skargę do Sądu zarzucając wydanej interpretacji naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię art. 3 ust. 1 i 6 oraz art. 4, 5 i 6 ustawy , w postaci zakazu odliczania podatku VAT od paliwa nabywanego do napędu samochodu ciężarowego w opisanym stanie faktycznym. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż art. 3 ust. 1 ustawy dotyczy samochodów nabywanych w okresie od 1 stycznia 2011 do 31 grudnia 2012 r. Wprawdzie w art. 3 ust. 6 znajdujemy informację o samochodach używanych w umowie leasingu, ale przepis ten ponownie odsyła do normy opisanej wyżej czyli pojazdów z okresu 1 stycznia 2011 do 31 grudnia 2012 r. Natomiast pojazd ten oddano do leasingu w [...]. Zatem zakaz odliczania podatku VAT od paliwa nie powinien dotyczyć samochodów używanych na podstawie umowy leasingu zawartej przed tą datą. Dodatkowo zwrócił uwagę, że zakaz w odliczaniu podatku VAT od paliwa nabywanego do opisanego samochodu używanego na podstawie umowy leasingu w ogóle nie powinien mieć miejsca nawet gdyby umowę tą zawarto w 2011r. Obecne przepisy w tym zakresie nie są bowiem zgodne z prawem europejskim. Powołując się na przepis art. 5 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym zmieniony z mocą wsteczna od dnia 1 stycznia 2011r ustawą z dnia 15 kwietnia 2011r o zmianie ustawy o rachunkowości ( Dz.U. z 2011 Nr 102 poz. 585 ) dotyczący zwolnienia z opodatkowania usług nieodpłatnych polegających na wykorzystaniu samochodów uznawanych jako osobowe – na cele prywatne, stwierdził, że nie obejmuje on pojazdów używanych na podstawie umowy leasingu. Zatem używając dla celów prywatnych leasingowany samochód ciężarowy uznawany za osobowy w ramach tej ustawy powinno się naliczyć VAT należny zgodnie z art. 8 ust.2 pkt 2 ustawy o VAT. Nakładanie w takiej sytuacji ograniczenia na odliczanie podatku VAT z tytułu raty leasingowej oraz paliwa nabywanego do napędu takiego pojazdu jest niezgodne z zapisem Decyzji Wykonawczej Rady Europy z dnia 27 września 2010 r. upoważniającej Rzeczpospolitą Polską do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a) i art. 168 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. seria L Nr 256 s.24). Zgodnie z punktem 5 tej Decyzji Polska może wprowadzić opisany środek specjalny wraz z rezygnacja z naliczania podatku VAT należnego z tytułu używania pojazdu na cele prywatne. Obecne zapisy w przypadku leasingu absolutnie tego nie gwarantują i mogą być przyczyną kolejnych rozstrzygnięć TSUE niekorzystnych dla Polski. W odpowiedzi. na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji Wyrokiem z [...] sygn. akt: [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę LS. Na skutek skargi kasacyjnej złożonej od tego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] w sprawie [...] uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. Po ponownym rozpoznaniu sprawy wyrokiem z dnia [...] w sprawie [...] Sąd uchylił zaskarżoną interpretację i zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego. Od tego wyroku skargę złożył Minister Finansów. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną i wyrokiem z dnia [...] w sprawie [...] po raz kolejny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu wyroku NSA wskazał m.in., że Sąd pierwszej instancji pominął to, że związany był oceną prawną zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z [...] w sprawie o sygn. akt [...], w którym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że WSA nie odniósł się do tego, że samochód opisany przez wnioskującego o wydanie interpretacji nie spełnia wymogów określonych w art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej. Naczelny Sąd Administracyjny uprzednio rozpoznając sprawę uznał, że dopuszczalne jest takie rozumienie art. 4 ustawy nowelizującej, wedle którego odesłanie do art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej w zakresie określenia pojazdów, do których przepis ten ma zastosowanie, ma w gruncie rzeczy charakter przedmiotowy. Dotyczy bowiem rodzajów samochodów i pojazdów wymienionych w tym przepisie, a nie okoliczności, momentu ich nabycia (vide akapit 5.7. uzasadnienia wyroku NSA w sprawie o sygn. akt [...]). Ponadto w wyroku z dnia [...] NSA przesądził, że nie ma odniesienia do tej sprawy wskazany przez Sąd pierwszej instancji wyrok TSUE z 22 grudnia 2008 r. w sprawie C-414/07 Magoora sp. z o.o. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w sytuacji, gdy Polska uzyskała uprawnienie do zastosowania odstępstw od art. 26 ust. 1 lit. a i art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE na podstawie powołanej w skardze kasacyjnej decyzji Rady z 27 września 2010 r. i została uprawniona do ograniczenia do 60 % prawa do odliczenia podatku VAT należnego z tytułu zakupu, wewnątrzwspólnotowego nabycia, wynajmu lub leasingu pojazdów silnikowych innych niż pojazdy osobowe, do maksymalnej kwoty 6000 zł, a na podstawie art. 177 tej dyrektywy wystąpiła o konsultację w zakresie wyłączenia podatnikom podatku VAT prawa do odliczenia podatku VAT od zakupu paliwa wykorzystywanego do napędu niektórych pojazdów samochodowych, spełniających zatem warunki do stosowania ograniczeń w prawie do odliczenia podatku VAT zawarte w art. 395 i art. 177 dyrektywy. Wskazane wyżej działania Polski, których konsekwencją była decyzja Rady z 27 września 2010 r. spowodowane były właśnie wydanym wcześniej przez TSUE wyrokiem w sprawie C- 414/07. Kolejny raz rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela stanowisko i argumentację organu interpretującego, wyrażonego w zaskarżonej interpretacji. Rozstrzygnięcie będące przedmiotem oceny Sądu podjęte zostało w ramach postępowania o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego. W postępowaniu takim stan faktyczny jest przyjmowany według twierdzeń podatnika. Zgodnie bowiem z art. 14 b § 3 O.p. we wniosku o udzielenie interpretacji wnioskodawca jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie. Organ podatkowy dokonuje natomiast oceny prawnej stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa. Postępowanie takie opiera się więc wyłącznie na stanie faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę, który wyznacza granice interpretacji. Tylko w stosunku do tak określonego stanu faktycznego wyrażana jest jego ocena prawna, tak przez samego podatnika, jak i przez organ podatkowy. Skarżący we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego lakonicznie przedstawił zaistniały stan faktyczny ale w sposób umożliwiający dokonanie oceny prawnej stanowiska podatnika w przedstawionym przez niego stanie faktycznym. W pierwszej kolejności wskazać należy na wynikającą z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2014r o podatku od towarów i usług ( Dz.U. Nr 54 poz.535 ze zm) dalej u.p.t.u. zasadę, zgodnie z którą podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zasady odliczenia podatku VAT w przypadku nabywania samochodów osobowych oraz paliwa wykorzystywanego do ich napędu, do dnia 31 grudnia 2010 r. uregulowane były w przepisach art. 86 ust. 3-7a i art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT. Na mocy art. 1 ust. 1 pkt 11 lit. b ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym, z dniem 1 stycznia 2011 r. zostały uchylone przepisy art. 86 ust. 3-7a u.p.t.u. Należy przypomnieć, że ww. ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. wdrożono regulacje dyrektywy Rady 2009/162/UE z dnia 22 grudnia 2009 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 10 z 15.01.2010, str. 14). Znowelizowano art. 86 u.p.t.u m.in. poprzez skreślenie ustępów od 3 do 7 (art. 1 pkt 11 podpunkt b) i dodanie art. 86a oraz art. 88a (art. 1 pkt 12 i 14), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2014 r. (art. 9 ust. 2 ustawy nowelizującej). I tak art. 86 a otrzymał brzmienie w ust. 1 "W przypadku nabycia: 1) samochodów osobowych, 2) innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony - kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 60 % kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł.", a art. 88a stanowi, że: "Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86a ust. 1." Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej "W okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2013 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60 % kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2. (W rozpatrywanej sprawie wyłączenia, o których mowa w art. 3 ust. 2 dotyczące opisanych tam pojazdów samochodowych nie mają miejsca). W przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60 % kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł. ( ust.6) Natomiast art. 4 tej ustawy stanowi, że " W okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2013 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1." Powyższy zakaz ma charakter bezwzględny, gdyż nie przewidziano od niego - w określonym w nim okresie – jakichkolwiek wyłączeń, zakaz ten dotyczy również pojazdów leasingowanych. Przepisu art. 3 ust. 6 oraz art. 5 - stosowanie do art. 6 ust. 1 ustawy - nie stosuje się do pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, w stosunku do których przysługiwało podatnikowi, na dzień poprzedzający dzień wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. na dzień 31 grudnia 2010 r.), prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z takiej umowy i do których nie miał zastosowania art. 86 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1 ustawy o VAT. Organ interpretujący, w zaskarżonej interpretacji trafnie wskazał, że w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r. obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1 tej ustawy. Wykluczenie z prawa do odliczenia dotyczy zatem samochodów osobowych, co nie budzi wątpliwości oraz innych pojazdów samochodowych o których mowa w art. 3 ust. 1 czyli o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Bez znaczenia jest data nabycia samochodu osobowego czy innego pojazdu, o którym mowa w tym przepisie. Nie ma ona wpływu na jego zastosowanie, a tym samym dotyczy samochodów nabytych przed i po 1 stycznia 2011 r. Istotne jest czy mamy do czynienia z samochodem osobowym lub innym pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Nie podlegają wyłączeniu tylko inne pojazdy samochodowe wskazane w art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej. Powyższa nowelizacja nie narusza także prawa wspólnotowego a w szczególności klauzuli stand still opisanej w art. 17 ust. 6 akapit drugi Szóstej Dyrektywy VAT. Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w wyroku z dnia 22 grudnia 2008 r., sygn. akt C - 414/07 orzekł, że art. 17 ust. 6 akapit drugi VI Dyrektywy stoi na przeszkodzie temu, by państwo członkowskie, przy dokonywaniu transpozycji tej dyrektywy do prawa wewnętrznego, uchyliło całość przepisów krajowych dotyczących ograniczeń prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej naliczonego przy zakupie paliwa do samochodów używanych dla celów działalności podlegającej opodatkowaniu, zastępując je, w dniu wejścia w życie tej Dyrektywy na swym terytorium, przepisami ustanawiającymi nowe kryteria w tym przedmiocie, jeżeli - co winien ocenić sąd krajowy - te ostatnie przepisy powodują rozszerzenie zakresu zastosowania wskazanych ograniczeń. Powyższy przepis w każdym razie stoi na przeszkodzie temu, by państwo członkowskie zmieniło później swoje ustawodawstwo, obowiązujące od wyżej wskazanego dnia, w sposób, który rozszerza zakres zastosowania tych ograniczeń w stosunku do sytuacji istniejącej przed tym dniem. Nie dotyczy to sytuacji odwrotnej, jaka miała miejsce w przypadku nowelizacji art. 86 ustawy VAT (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 9 marca 2012 r., w sprawie sygn. III SA/Gl 1431/11). Zawarte w ww. powołanym przepisie art. 4 ustawy nowelizującej odesłanie do art. 3 ust. 1 tej ustawy, zostało sformułowane w ten sposób, że w praktyce może nastręczać trudności w określeniu zakresu tego odesłania. Należy jednak zauważyć, że ww. przepisy ustawy nowelizującej były już przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego i autorów komentarzy do ustawy o VAT, a Sąd w składzie orzekającym w pełni podziela wyrażone w spornym zakresie poglądy i ich argumentację (por.m.in. wyrok NSA z 14 lipca 2013 r., sygn. I FSK 1064/12, Janusz Zubrzycki, Leksykon VAT 2013, wyd. UNIMEX, str. 1025-1026). W szczególności należy wskazać, że z uwagi na cele wprowadzenia tego unormowania (zapobieganie czasowej, niekorzystnej sytuacji w koniunkturze gospodarczej) przyjąć należy wykładnię z której wynika, że odwołanie się w art. 4 ustawy nowelizującej do art. 3 ust. 1 tej ustawy w zakresie określenia pojazdów, do których przepis ten ma zastosowanie – ma charakter przedmiotowy, tzn. odnosi się jedynie do rodzaju samochodów i pojazdów wymienionych w tym przepisie, z pominięciem okoliczności ich nabycia. Przy takim rozumieniu tej normy stwierdzić należy, że odnosi się ona do wszystkich samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony – niezależnie od momentu ich nabycia (J. Zubrzycki, Leksykon VAT 2013, str. 1026) oraz niezależnie od tego że pojazd ten stanowi własność podatnika, czy też podatnik posiada go na podstawie umowy leasingu. W tej sytuacji bez znaczenia pozostaje, że wnioskodawca zawarł umowę leasingu operacyjnego w przed wejściem w życie ustawy nowelizującej tj. przed 1 stycznia 2011 r. Zatem podsumowując, należy stwierdzić, że skarżący w przedstawionym przez siebie stanie faktycznym w sposób jednoznaczny wskazał na wykorzystywanie do działalności opodatkowanej samochodu nabytego (na podstawie umowy leasingu) przed 1 stycznia 2011 r., którego masa całkowita nie przekracza 3,5 tony. W przypadku takiego samochodu prawo do odliczenia VAT od zakupionego paliwa jest ograniczone na gruncie wyżej powołanych przepisów będących przedmiotem prawidłowej wykładni w zaskarżonej interpretacji. Biorąc zatem pod uwagę, że zaskarżona interpretacja nie narusza prawa, Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.