VI SA/Wa 2018/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu (z wyjątkiem piwa) postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący – K. Z. działający poprzez pełnomocnika w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu (z wyjątkiem piwa), zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podał, że cofnięcie zezwolenia na sprzedaż alkoholu w prowadzonym przez niego sklepie spożywczo - monopolowym grozi niepowetowana szkodą gdyż sprzedaje on alkohol od początku 2014 r., przy czym jest to główny przedmiot działalności gospodarczej skarżącego. Wskazał ponadto na wiążące umowy z hurtowniami dotyczące stałej dostawy alkoholu. Jak podkreśla, nie spodziewał się wypowiedzenia umowy najmu lokalu zawartej na czas oznaczony do 2017 r. Do wniosku skarżący dołączył odpis pozwu o ustalenie bezskuteczności wypowiedzenia przez Miasto W. umowy najmu oraz odpis wniosku o zabezpieczenie powództwa. Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. pełnomocnik skarżącego uzupełnił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzez nadesłanie Postanowienia Sądu Rejonowego w W. [...] Wydział Gospodarczy z dnia [...] lipca 2015 r. o udzieleniu zabezpieczenia powództwa poprzez nakazanie Miastu W. wykonywania umowy najmu lokalu w którym skarżący prowadzi sklep spożywczo – monopolowy w sposób nieutrudniający skarżącemu korzystanie z niego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Strona skarżąca dążąc do wstrzymania wykonania decyzji musi złożyć stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia (por. postanowienie NSA z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 363/14, LEX nr 1464732). Strona składająca wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zobowiązana nie tylko do wskazania przedmiotowych przesłanek, ale i do wykazania, że warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w rzeczywistości zachodzą (por. postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FZ 464/14, LEX nr 1452662). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy podkreślić należy, że skarżący oparł swój wniosek o wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji na groźbie niepowetowanej szkody jaka zostanie wyrządzona wskutek cofnięcia zezwolenia tj. zaburzenia prowadzonej przez niego działalności gospodarczej poprzez niewywiązanie się z umów z hurtowniami na dostawę alkoholu. Należy podkreślić, że cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu (z wyjątkiem piwa) nie nastąpiło wyłącznie ze względu na niespełnianie przesłanek wskazanych w art. 18 ust. 7 pkt 5 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2012 r. poz. 1356 ze zm.) ale również z uwagi na nieprzestrzeganie określonych w powyższej ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych. Skarżący swoich twierdzeń co do wywodzonych przez siebie skutków wykonania zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie uprawdopodobnił. W szczególności nie przedłożył żadnych dokumentów źródłowych obrazujących m. in. wysokość wpływów ze sprzedaży alkoholu w jego lokalu, nie określił jaki jest procentowy udział zysków ze sprzedaży alkoholu w stosunku do innych oferowanych w lokalu produktów oraz nie przedłożył stosownych umów z hurtowniami na które się powoływał. Powyższe uniemożliwiło Sądowi ocenę czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje istotnie zaistnienie zdarzeń uzasadniających uwzględnienie wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej. Zauważyć przy tym należy, że rolą Sądu nie jest poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń wnioskodawcy, albowiem to na nim spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 116/12). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.