II OZ 753/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 4 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2015 r., sygn. akt VII SAB/Wa 72/15, o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi T. W. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Legionowie w sprawie uciążliwości akustycznych spowodowanych pracą wentylacji mechanicznej lokalu gastronomicznego przy ul. [...] w L. postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. Zarządzeniem z 12 czerwca 2015 r., sygn. akt VII SAB/Wa 72/15, Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał T. W. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Legionowie. Jako podstawę wezwania Przewodniczący Wydziału wskazał art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") i § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej "rozporządzenie"). Skarżący w zażaleniu na powyższe zarządzenie podniósł, że otrzymał dwa wezwania do uiszczenia wpisu w sprawach o sygn. VII SAB/Wa 72/15 i VII SAB/Wa 73/15. Ponadto w sprawach o sygn. VII SAB/Wa 67/15 i VII SAB/Wa 68/15 otrzymał identyczne wezwania i uiścił należny wpis. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art.214 § 1, art.220 § 1 i art.230 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. T. W. pismem z dnia 6 maja 2015 r. wniósł skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Legionowie w sprawie uciążliwości akustycznych spowodowanych pracą wentylacji mechanicznej lokalu gastronomicznego przy ul. [...] w L. Jak wynika z akt sądowych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozdzielił sprawę rejestrując skargę na bezczynność organu pod sygnaturą VII SAB/Wa 72/15, i osobno skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania nadając jej sygnaturę VII SAB/Wa 73/15. Zarządzeniem z dnia 12 czerwca 2015 r., sygn. akt VII SAB/Wa 72/15, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi na bezczynność organu. Z kolei zarządzeniem z dnia 12 czerwca 2015 r., sygn. akt VII SAB/Wa 73/15, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez PPIS w Legionowie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, mając na uwadze wyżej wskazany stan sprawy bezzasadnie skarżący został wezwany do uiszczenia dwóch odrębnych wpisów od złożonej skargi na bezczynność i przewlekłość postępowania PPIS w Legionowie. Zaznaczyć bowiem trzeba, że nie ma przeszkód aby skarga zarzucająca organowi zarówno bezczynność, jak i przewlekłość prowadzonego postępowania administracyjnego w tej samej sprawie administracyjnej rozpoznawana była w ramach jednego postępowania sądowego. Rozróżnienie w przepisach art. 3 § 2 pkt 8 i art. 149 p.p.s.a. skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania nie determinuje rozróżniania dwóch odrębnych kategorii spraw sądowoadministracyjnych, w sytuacji gdy strona skarżąca zarzuca organowi administracji niezałatwienie konkretnej sprawy w terminie i domaga się zastosowania przez sąd administracyjny stosownych środków dyscyplinujących bądź sankcyjnych. Należy przyjąć, że wobec braku definicji legalnych trudności w rozróżnieniu "bezczynności" i "przewlekłości" w postępowaniu administracyjnym skutkują tym, że niecelowe jest wymaganie od strony, aby na etapie wnoszenia zażalenia bądź skargi konkretyzowała przedmiot zaskarżenia w sposób wiążący organ wyższego stopnia oraz sąd. Jeżeli więc strona złożyła jedno zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, to niezależnie od formalnego określenia jego przedmiotu, spełniony zostaje warunek dopuszczalności skargi zarówno na bezczynność organu administracji publicznej, jak i przewlekłe prowadzenie postępowania. Zarzucenie w jednym piśmie bezczynności oraz przewlekłości postępowania nie powinno być traktowane jako skumulowanie dwóch skarg, o ile kwestionowana jest terminowość i sprawność działania organu w tej samej sprawie administracyjnej. W takim przypadku objęcie jedną skargą obu form opieszałości organu inicjuje jedną sprawę sądowoadministracyjną, w której sąd ma obowiązek rozpoznać i rozstrzygnąć spór o legalność braku wydania aktu lub niezałatwienia sprawy w terminie. Pozostaje to w związku z zasadą, że przedmiotem zaskarżenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym może być tylko jedna decyzja lub inny akt, którego legalność badana jest przez sąd administracyjny. Z kolei przedmiotem postępowania w sprawie ze skargi na "bezczynność" oraz "przewlekłość" jest zasadniczo ustalenie, czy zachodzi potrzeba zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu lub podjęcia określonej czynności. W obu przypadkach sąd administracyjny dysponuje tymi samymi środkami prawnymi, a ich zastosowanie jest obowiązkowe w razie stwierdzenia jakiejkolwiek postaci niesprawnego funkcjonowania organu, niezależnie od podniesionych w skardze zarzutów i wniosków oraz podstawy prawnej (por. wyroki NSA z 5 czerwca 2012 r., II OSK 709/12, z 24 lutego 2015 r., II OSK 2225/14). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 26 lipca 2012 r., II OSK 1360/12, w sprawie ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, to sąd administracyjny, na podstawie okoliczności sprawy, a zwłaszcza toku postępowania administracyjnego, ocenia, czy w sprawie wystąpiła bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania oraz na podstawie tej oceny, stosownie do okoliczności sprawy, podejmuje rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 149 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należało, że sprawa wywołana skargą T. W. na bezczynność i przewlekłość postępowania Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Legionowie winna być rozpoznana pod jedną sygnaturą. Z tego względu należało uchylić zaskarżone w niniejszej sprawie zarządzenie z dnia 12 czerwca 2015 r. W konsekwencji uiszczenie jednego wpisu przez skarżącego będzie podstawą do prowadzenia jednej sprawy wskutek pierwotnie złożonej skargi. Mając na uwadze postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2015 r. wydane w sprawie sygn. akt II OZ 754/15 wyjaśnić należy, że prawomocne stało się zarządzenie Przewodniczącego wydane w sprawie o sygn. akt VII SAB/Wa 73/15. Dalsze czynności Sądu Wojewódzkiego muszą być jednak podejmowane w sprawie prowadzonej pod jedną sygnaturą. Zaznaczyć jednocześnie trzeba, że bez związku z zaskarżonym zarządzeniem pozostają sprawy oznaczone sygnaturami: VII SAB/Wa 67/15 i VII SAB/Wa 68/15 toczące się wskutek skarg dotyczących innego organu, mianowicie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Legionowie. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.185 § 1 w zw. z art.197 § 2 i art.198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.