II OZ 1184/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Leszek Kamiński, po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 755/15 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi H. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 755/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi H. N., zw. dalej skarżącym lub stroną, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., zw. dalej SKO, z dnia 8 lipca 2015 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienie sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 20 sierpnia 2015 r. skarżący złożył do sądu skargę na decyzję SKO z dnia 8 lipca 2015 r. wnosząc m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie sądu, wniosek złożony przez skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż skarżący nie przedstawił jakiejkolwiek argumentacji przemawiającej za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Sąd zauważył, że to na stronie skarżącej spoczywał obowiązek przedstawienia okoliczności, które wskazywałyby, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynąć może na zaktualizowanie się przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie sądu, skoro skarżący na którym spoczywał ciężar wykazania przesłanek do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie wykazał, że rzeczywiście takie podstawy zachodzą, to w konsekwencji należało odmówić wstrzymania wykonania decyzji SKO z dnia 8 lipca 2015 r. W zażaleniu skarżący wskazał na oczywistość wystąpienia trudnych, wręcz nieodwracalnych skutków spowodowanych przez wybudowanie chlewni uciążliwej dla środowiska, poprzez emisję szczególnie uciążliwych substancji odorowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przystępując do rozpoznania zażalenia, wskazać należy, że zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zatem zasadą jest wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd jednak może, choć nie musi, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Sąd administracyjny, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują wymienione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04, z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 1263/12). Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia, wniosek taki powinien zostać poparty stosownymi dokumentami źródłowymi pozwalającymi wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. W zaskarżonym postanowieniu sąd pierwszej instancji uznał, że skarżący nie przedstawił okoliczności uprawdopodabniających wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana przez sąd pierwszej instancji ocena jest prawidłowa. Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się z sądem pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie zabrakło prawidłowego uzasadnienia wniosku, które powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Złożony wraz ze skargą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony w sposób pozwalający na ocenę czy zaistniały przesłanki przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji. Strona wskazała jedynie, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wobec tego sąd pierwszej instancji zgodnie z prawem odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skoro strona nie wskazała żadnych okoliczności, które w kontekście przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniają zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nie mogą również zostać uwzględnione obszerne wywody żalącego zawarte w zażaleniu odnoszące się do samej skargi, gdyż rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o jej zasadności (por. postanowienia NSA z dnia 26 kwietnia 2004 r.: sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, nie publ.). Nadto, przytoczenie okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonej decyzji dopiero w zażaleniu nie uzasadnia jego uwzględnienia nawet w przypadku spełnienia tych przesłanek, jeżeli sądowi pierwszej instancji nie można zarzucić naruszenia prawa (por. postanowienie NSA z dnia 28 marca 2012 r., II OZ 176/12 oraz J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 212-213). Końcowo, przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 8 lipca 2015 r., którą organ utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Z. z dnia 15 maja 2015 r., stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na realizacji budynku chlewni o maksymalnej obsadzie zwierząt do 140 DJP zlokalizowanej w obrębie B., gminie Z. Przypomnieć należy, że wstrzymanie wykonania może nastąpić w sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skutków takich nie wywołuje decyzja stwierdzająca brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia. Wykonanie zaskarżonej decyzji, ze względu na treść rozstrzygnięcia, jego zakres i charakter prawny, nie powoduje bezpośrednio skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Decyzja ta nie uprawnia do realizacji przedmiotowej inwestycji, ani uruchomienia określonej w tej decyzji działalności, a jedynie stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Decyzja taka nie może zatem spowodować trudnych do odwrócenia skutków lub niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 431/12, z dnia 01 lutego 2010 r., II OZ 35/10, z dnia 14 kwietnia 2011, sygn. akt II OZ 274/11) Konkludując, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego słusznie Wojewódzki Sąd Administracyjny ocenił, że w rozpatrywanym przypadku przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie zostały spełnione. Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. ----------------------- 1