III SA/Wr 790/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Marcin Miemiec, Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca), Anna Siedlecka, , Protokolant Katarzyna Kiermacka, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 5 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych kosztów postępowania Zaskarżoną decyzją, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. zwanej dalej w skrócie "K.p.a."), art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1438), po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. z/s w S., nr [...] z dnia [...].04.2015 r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 dla skarżącego - Pana T. K. – Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. utrzymał w całości zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu przytoczono, że [...].05.2014 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie płatności na rok 2014 w Biurze Powiatowym ARiMR, deklarując do jednolitej płatności obszarowej działki rolne o łącznej powierzchni 38,51 ha oraz działki rolne o powierzchni 10.48 ha do specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych. Do wniosku i do zmiany do wniosku, którą rolnik złożył [...].05.2014 r., nie dołączono załączników graficznych, wobec powyższego na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. wystosowano w dniu [...].06.2014 r. wezwanie do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku pomocowego poprzez dostarczenie podpisanych i oznaczonych załączników graficznych. W odpowiedzi na wezwanie skarżący dnia [...].06.2014 r. (data stempla pocztowego) złożył wymagane dla działek ewidencyjnych nr [...] i [...] załączniki graficzne. W tych okolicznościach faktycznych Kierownik Biura Powiatowego opisaną wyżej decyzją przyznał jednolitą płatność obszarową (JPO) i płatność ST w łącznej wysokości [...] zł, pomniejszoną wszakże w stosunku do żądanej przez rolnika, w uzasadnieniu podając, iż w związku z niezłożeniem załączników graficznych najpóźniej do dnia [...] czerwca 2014 r. (w której to dacie przypadał upływ ostatecznego terminu na złożenie wniosku) - wniosek został rozpatrzony tylko w zakresie w jakim był kompletny do tego dnia, czyli do działek rolnych F/F1, G/G1, H/H1 zgłoszonych do płatności JPO i ST położonych odpowiednio na nowo zgłoszonych działkach ewidencyjnych nr [...] i [...], co do których rolnik nie miał obowiązku przedkładać załączników graficznych. Rozpoznając wniesione odwołanie organ drugiej instancji stwierdził, iż zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j: Dz. U. z 2012r, poz. 1164 ze zm.; zwana dalej "ustawą"), płatności obszarowe, płatność do krów i owiec oraz płatność do tytoniu są przyznawane na wniosek rolnika. Organ wywiódł, że załączenie do wniosku podpisanego materiału geograficznego jest niezbędne i brak jego stanowi błąd formalny wniosku, który jest brakiem istotnym, nieuzupełnienie którego na wezwanie organu skutkuje pozostawieniem wniosku lub jego części bez rozpoznania. Warunki, jakie powinien spełniać wniosek o płatności szczegółowo reguluje rozporządzenie Ministra Rolnictwa Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 39, poz. 215.). W rozporządzeniu tym w § 2 ust. 1 i § 3 ust. 2 pkt 1 lit. a - c oraz pkt 2 lit. a - e wskazano m.in., że wniosek powinien zawierać elementy podania określone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 63) oraz winny zawierać m.in. również wymienione w tym przepisie oświadczenia. Dodatkowo § 4 ust. 1 rozporządzenia wskazuje, że w przesłanym przez Agencję materiale graficznym, o którym mowa w art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 73/2009 rolnik zaznacza: 1) obszar uprawy pszenicy, żyta, jęczmienia i owsa; 2) znajdujące się w obrębie działki rolnej: a) drzewa będące pomnikami przyrody, objęte ochroną na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220, Nr 157, poz. 1241 i Nr 215, poz. 1664), b) rowy, których szerokość nie przekracza 2 m, c) oczka wodne o łącznej powierzchni mniejszej niż 100 m2. W związku z powyższym, jak dalej zaznaczył organ odwoławczy, materiał graficzny stanowi integralną część wniosku o przyznanie płatności na dany rok. Warunkiem uzyskania przez rolnika płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 było zatem wypełnienie materiału graficznego, zgodnie ze stanem faktycznym istniejącym na gruncie. Ponadto rolnik powinien zadbać o to, aby zapewnić tożsamość danych zadeklarowanych we wniosku z danymi wskazanymi w materiale graficznym. Zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy wniosek o przyznanie płatności obszarowych składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja. Termin na składanie wniosków nie podlega przywróceniu (ust. 3). Na podstawie art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 złożenie wniosku po wyznaczonym terminie, poza przypadkami działania siły wyższej oraz sytuacjami wyjątkowymi, o których mowa w art. 72. będzie prowadziło do zmniejszenia o 1% na każdy dzień roboczy kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik gdyby wniosek został złożony w terminie. Jeśli opóźnienie będzie wynosiło ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek nie zostanie przyjęty. Organ na tym tle podkreślił, że w przedmiotowej sprawie złożenie załączników graficznych nastąpiło dopiero [...].06.2014 r., czyli 5 dni kalendarzowych po ostatecznym terminie na składanie wniosków, który w 2014 r. upłynął dnia [...].06.2014 r. (tj. 25 dni kalendarzowych po ostatecznym terminie składania wniosku przypadającym na dzień 15 maja). Literalne zaś brzmienie art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 wskazuje, że w sytuacji opóźnienia przekraczającego 25 dni kalendarzowych wniosek nie zostanie przyjęty. Załączniki graficzne dotyczące działek rolnych A, B, C, D, E (będące odpowiedzią na wezwanie organu pierwszej instancji do usunięcia braków formalnych podania z dnia [...].06.2014 r.) zostały złożone w dacie [...].06.2014 r., czyli po upływie terminu wskazanego w art. 18 ust. 2 ustawy z uwzględnieniem regulacji art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, co spowodowało wygaśnięcie uprawienia strony do wnioskowania o płatności w zakresie, w jakim było niezbędne złożenie brakujących załączników graficznych. Termin składania wniosków (w tym podpisanych załączników graficznych, stanowiących element formularza wniosku) ma charakter terminu prawa materialnego i nie podlega przywróceniu stosownie do reguł przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego, co wynika wprost z treści art. 18 ust. 3 ustawy o płatnościach. W ocenie Dyrektora OR ARiMR art. 23 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1122/2009 jest dostatecznie precyzyjny i nie wymaga uszczegółowienia w przepisach prawa krajowego. Co więcej, za wyjątkiem odstępstwa przewidzianego w art. 21 wspomnianego rozporządzenia (w odniesieniu do korekty oczywistych błędów) oraz odstępstwa przewidzianego w art. 22 w zakresie terminów przypadających na dzień wolny od pracy, prawodawca unijny nie przewiduje jakiejkolwiek swobody decyzyjnej dla państwa członkowskiego i jego organów pod kątem ewentualnych możliwości ustanowienia derogacji w stosunku do dopuszczalności wniosków złożonych po ostatecznym terminie na ich wniesienie. W związku z tym, regulacja kodeksowa (art. 64 § 2 K.p.a.) ustanawiająca terminy uzupełnienia braków formalnych nie stanowi odstępstwa ani też uzupełnienia art. 23 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1122/2009. Tym samym, okoliczność uzupełnienia braków formalnych z zachowaniem bądź naruszeniem terminów przewidzianych w art. 64 § 2 K.p.a. pozostaje bez wpływu na niedopuszczalność wniosku w sytuacji, w której uzupełnienie braków nastąpi z opóźnieniem wynoszącym ponad 25 dni kalendarzowych, tj. po dniu [...] czerwca. W przypadku złożenia korekty (będącej wynikiem wezwania do usunięcia braków formalnych) po terminie [...] czerwca (niezależnie czy powyższe nastąpiło w ciągu 7 dni od odebrania wezwania) wniosek należy traktować jako złożony po ostatecznym terminie na jego złożenie. W skardze na to ostateczne w administracyjnym toku instancji rozstrzygnięcie, zaskarżonej decyzji zarzucono między innymi naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na treść wydanej decyzji, tj. art. 138 § 1 ust. 1 K.p.a., nadto art. 64 § 2 K.p.a., poprzez przyjęcie, że wniosek złożony został po upływie terminu, pomimo że braki formalne uzupełnione zostały w zakresie przez organ terminie. Sformułowano także zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. § 18 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego poprzez dokonanie jego nieprawidłowej wykładni i przyjęcie, że upływ terminu wskazanego w tym przepisie skutkuje brakiem możliwości uzupełnienia braków formalnych we wniosku, mimo iż obarczony takimi brakami wniosek został złożony w terminie. W konsekwencji tak stawianych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), w tym także na decyzje wydawane przez organy administracji rolnej. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego każdej decyzji administracyjnej, względem której stwierdzone zostanie co najmniej jedno z naruszeń prawa wskazanych w art. 145 § 1 p.p.s.a. Godzi się dodatkowo podkreślić, iż – stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. – rozstrzygając w granicach sprawy, sąd nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną w niej podstawą prawną. Badając legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd stwierdził, że skarga jest zasadna. W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1164 ze zm.) rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli spełnia określone warunki. Stosownie do art. 18 ust. 1 i ust. 2 powołanej ustawy, płatności obszarowe są przyznawane na wniosek rolnika i składa się go w terminie od 15 marca do 15 maja. Termin, o którym mowa, nie podlega przywróceniu (art. 18 ust. 3 ustawy). Dodatkowo we wniosku o przyznanie płatności obszarowych rolnik podaje wszystkie grunty rolne będące w jego posiadaniu, niezależnie od tego, czy ubiega się o przyznanie płatności obszarowych do tych gruntów (art. 18 ust. 4 ustawy). W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że skarżący w dniu [...] maja 2014r., a zatem z zachowaniem ustawowego terminu, przesłał do Biura Powiatowego ARiMR wniosek o przyznanie na rok 2014 wymienionych na wstępie płatności. Wraz z wnioskiem skarżący jednak nie przedłożył wymaganych załączników graficznych i organ pismem z [...] czerwca 2014 r. wezwał stronę, na mocy art. 64 § 2 K.p.a., do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez dostarczenie tych dokumentów w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu [...] czerwca. Rolnik w dniu [...] czerwca – a więc w terminie zakreślonym opisanym wezwaniem organu – przesłał brakujące załączniki. W ocenie Sądu niewątpliwie wniosek skarżącego o przyznanie płatności obszarowych, uwzględniając uregulowania § 2 ust. 1 oraz § 17 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2010 r. nr 39, poz. 215 ze zm.) w związku z art. 25 ust. 6 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - stanowi "podanie", o którym mowa w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego, którego ewentualne braki formalne winny być usunięte w trybie art. 64 § 2 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Według art. 63 K.p.a. podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych (§ 2). Trzeba uznać, że do tego rodzaju wymagań należy także wymóg dołączenia wskazanych załączników graficznych. Zgodnie z art. 25 ust. 1 i 2 oraz 3 ustawy o płatnościach bezpośrednich, wniosek wraz z materiałem graficznym (załącznikami graficznymi, geograficznymi) powinien zostać złożony na formularzu opracowanym oraz przesłanym lub udostępnionym przez ARiMR. Nadto przepis art. 23 Rozporządzenia Komisji Europejskiej (UE) z dnia 30 listopada 2009 r. Nr 1122/2009 w sprawie szczegółowych zasad wykonania rozporządzenia Rady (UE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (UE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. U. UE.L.2009.316.65) reguluje złożenie wniosku po wyznaczonym terminie i przewiduje (w akapicie 1), że z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 75, złożenie wniosku o przyznanie pomocy na mocy niniejszego rozporządzenia po wyznaczonym terminie prowadzi do zmniejszenia płatności, do której uprawniony byłby rolnik gdyby złożył wniosek w terminie, o 1% za każdy dzień roboczy. Akapit ten stosuje się także do dokumentów, umów oraz oświadczeń, które należy przedstawić właściwym organom zgodnie z art. 12 i 13, jeżeli takie dokumenty, umowy lub oświadczenia stanowią o kwalifikowalności do przedmiotowej pomocy. Jeżeli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny. Według przekonania organu, skoro materiał graficzny stanowi integralną część wniosku a zarazem przepis prawa unijnego tj. art. 23 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Komisji Europejskiej Nr 1122/2009 wyłącza możliwość składania wniosku po [...] czerwca 2014 r., czyli po upływie 25 dni kalendarzowych licząc od ostatniego dnia terminu na składanie wniosków, to tym samym nie jest możliwe po upływie tego terminu uzupełnienie braków formalnych wniosku przez producenta rolnego. Skład sądu orzekający w rozpatrywanej sprawie nie podziela przedstawionego zapatrywania organu. W szczególności trzeba podkreślić w pierwszym rzędzie, że konkluzja organu, iż przepis art. 23 Rozporządzenia Komisji Nr 1122/2009 wyklucza stosowanie procedury krajowej z art. 64 K.p.a. w zakresie usuwania braków formalnych wniosku o przyznanie płatności rolnej nie znajduje oparcia w brzmieniu wskazanej normy prawa unijnego. Sam zresztą organ procedurę tę dochował, wystosowując odpowiednie wezwanie do strony. Z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wynika, że z zastrzeżeniem zasad warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Wobec tego generalnie w sprawach dotyczących płatności bezpośrednich znajduje zastosowanie także przepis art. 64 § 2 K.p.a. Z jego treści wywieść należy zaś, że uzupełnienie braku formalnego wniosku w wyznaczonym siedmiodniowym terminie powoduje taki skutek, iż wniosek podlega rozpatrzeniu tak jakby został złożony bez braków od samego początku - czyli od daty jego wniesienia, a nie dopiero od daty jego uzupełnienia w "brakującej" części. Jeśli zatem strona braki te usunie, trzeba konsekwentnie uznać, że dana czynność procesowa została skutecznie dokonana już w momencie jej zdziałania (por.: wyrok WSA w Gliwicach z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt III SA/Gl 226/15 oraz wyrok tutejszego Sądu z dnia 6 listopada 2015 r., sygn. akt III SA/Wr 226/15 oraz z dnia 5 stycznia 2016 r. sygn. akt III SA/Wr 751/15). Godzi się również zauważyć, że instytucja usunięcia braków formalnych ma zastosowanie także do podań (wniosków), co do składania których obowiązują terminy nieprzywracalne w razie ich uchybienia, to znaczy mających charakter materialnoprawny. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej (art. 61 § 3 K.p.a.), co oznacza, że niezależnie od tego, czy żądanie (wniosek) jest prawidłowo wniesione, czy też zawiera wady formalne, wszczyna postępowanie administracyjne. Powinnością organu, do którego wniosek wpłynął, jest dokonanie jeszcze przed rozpoznaniem merytorycznym wniosku jego wstępnej weryfikacji formalnej w kontekście spełnienia wymogów ustawowych i w razie stwierdzenia braków - nałożenie na wnioskodawcę obowiązku ich usunięcia w określonym terminie, z pouczeniem, że nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania (art. 64 § 2 K.p.a.). Oznacza to, że dopiero niezastosowanie się wnioskodawcy do nałożonego na niego przez organ obowiązku usunięcia wady wniosku w terminie spowoduje skutek w postaci pozostawienia wniosku bez rozpoznania, czyli zaistnienia takiej sytuacji prawnej, jak gdyby wniosek w ogóle nie został złożony. Usunięcie natomiast braków wniosku stosownie do wezwania dokonanego przez organ administracji publicznej prowadzi do rozpoznania sprawy przez ten organ (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt II OSK 1567/08 (LEX nr 571831). W okolicznościach niniejszej sprawy bezsprzecznie strona uczyniła zadość wezwaniu z dnia [...] czerwca 2014 r. Z uwagi na to, że uzupełnienie braków wniosku miało miejsce w zakreślonym przez organ siedmiodniowym terminie, to oznacza, że wniosek o przyznanie płatności został złożony w terminie określonym w art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, tj. przed [...] czerwca 2014 r. Jeżeli zatem skarżący zachował siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego przez dostarczenie wymaganych załączników graficznych, to skoro wniosek złożył [...] maja 2014 r., powinien podlegać on merytorycznemu rozpatrzeniu jako terminowo złożony. Pogląd organu, pomijający w okolicznościach niniejszej sprawy datę złożenia wniosku obarczonego omawianym brakiem formalnym i uznający, że kompletny i niewadliwy wniosek został złożony dopiero w dacie uzupełnienia braku wniosku (tj. w dniu [...] czerwca 2014 r.) narusza art. 64 § 2 K.p.a. przez jego niezastosowanie, a także stanowi uchybienie art. 23 ust. 1 Rozporządzenia Komisji Europejskiej Nr 1122/2009 przez jego zastosowanie w sytuacji, gdy trzeba przyjąć, że kompletny wniosek został złożony z zachowaniem terminu. Sąd podziela pogląd wyrażony w motywach wyroku WSA w Łodzi z dnia 30 listopada 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 863/15, że przytoczone przepisy stanowią o ograniczeniu terminu na składanie wniosków jako takich i ograniczaniu terminu na wnoszenie merytorycznych poprawek do wniosku, a nie dotyczą uzupełniania braków formalnych, natomiast zaakceptowanie dokonanej przez organ wykładni art. 23 Rozporządzenia Nr 1122/209 w związku z art. 64 § 2 K.p.a. oznaczałoby zgodę na to, że w zależności od woli pracownika organu i terminu wezwania do uzupełnienia braku, wnioskodawcy znajdujący się w takiej samej sytuacji faktycznej (złożenie do 15 maja wniosku zawierającego braki formalne) mieliby lub nie możliwość uzupełnienia braków wniosku w terminie określonym przez przepisy prawa materialnego. W rozpoznawanej sprawie organ wezwał skarżącego do przedstawienia brakujących załączników graficznych (który to brak, notabene, jest możliwy do ujawnienia już na etapie przyjęcia wniosku) dopiero po upływie trzech tygodni od otrzymania wniosku i dokonał tego w dacie, w której upływał termin na złożenie wniosku - określony w cytowanym wyżej przepisie art. 23 Rozporządzenia Nr 1122/2009, gdyż owe 25 dni kalendarzowych, o których w nim mowa, licząc od [...] maja 2014 r., upływało z końcem właśnie dnia [...] czerwca 2014 r. Skierowanie do skarżącego wezwania przez organ pismem w tym ostatnim dniu do dokonania omawianej czynności, czyniło ją (przy przyjęciu stanowiska organu) bezskuteczną już w chwili jej podjęcia, co podważa zaufanie do organów władzy publicznej i narusza tym samym art. 8 K.p.a. W tym stanie rzeczy, z powodu uchybienia w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy normom wynikającym z art. 64 § 2 K.p.a., art. 8 K.p.a. oraz art. 23 Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 1122/209 zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji należało uchylić. Z tych względów, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.