V SA/Wa 4598/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant st. specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2016r. sprawy ze skargi P. na rozstrzygnięcie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2015r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę Polski Związek [...] (dalej: "Wnioskodawca", "Strona" lub "Skarżący") 11 września 2015 r. złożył w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej wniosek o dofinansowanie projektu: [...] pod nazwą "[...]" w konkursie nr POWR.02.06.00-IP.03-00-001/15, ogłoszonym przez Departament Wdrażania Europejskiego Funduszu Społecznego w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej (Instytucja Organizująca Konkurs - dalej: "IOK"). Pismem z [...] września 2015 r. Departament Wdrażania EFS poinformował wnioskodawców, że ich aplikacja została odrzucona na etapie oceny formalnej. Powodem odrzucenia było niespełnienie kryteriów formalnych w postaci wskazania: 1. czy wnioskodawca oraz partnerzy podlegają wykluczeniu z możliwości ubiegania się o dofinansowanie, w tym wykluczeniu, o którym mowa w art. 207 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm.; dalej: u.f.p.)? 2. czy w przypadku projektu partnerskiego spełnione zostały wymogi dotyczące: – wyboru partnerów spoza sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 33 ust. 2-4 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie 2014-2020 (Dz.U. 2014 poz. 1146; dalej: ustawa); – braku powiązań, o których mowa w art. 33 ust. 6 ustawy oraz w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych POWER, pomiędzy podmiotami tworzącymi partnerstwo; – utworzenia albo zainicjowania partnerstwa w terminie zgodnym ze Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych POWER tj. przed złożeniem wniosku o dofinansowanie albo przed rozpoczęciem realizacji projektu, o ile data ta jest wcześniejsza od daty złożenia wniosku o dofinansowanie? Strona zgodnie z zawartym w piśmie pouczeniem złożyła protest wobec wskazanej oceny wniosku. W treści protestu podniesiono zarzut braku wezwania Wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku poprzez ewentualne doprecyzowanie informacji o zawartym partnerstwie w pkt. 4.5 wniosku o dofinansowanie. Powołano się przy tym na treść art. 43 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie braków formalnych lub oczywistych omyłek. IOK wzywa Wnioskodawcę na zasadach określonych w regulaminie konkursu do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Jednocześnie wskazano, że regulamin konkursu nie zawierał sposobu uzupełniania w nich braków formalnych oraz poprawiania w nich oczywistych omyłek, co jest wymogiem ustawowym. Ponadto brak było jakiejkolwiek informacji instruktażowej i nie wskazano, jakie konkretnie informacje należy umieścić we wniosku o dofinansowanie aby ekspert uznał, że określone w nim kryteria formalne zostały spełnione. W ocenie Strony, w sytuacji, gdy organ uznał, iż występują braki we wniosku, powinna ona zostać wezwana do ich uzupełnienia. Jednocześnie zdaniem Strony, wskazane przez organ braki w istocie nie występowały. W części XV wniosku o dofinansowanie oświadczono, iż "podmiot, który reprezentuje, nie podlega wykluczeniu z możliwości otrzymania dofinansowania, w tym wykluczeniu, o którym mowa w art. 207 ust. 4 u.f.p. Natomiast użycie sformułowania "Partnerzy" w pkt. 4.5 wniosku o dofinansowanie, zdaniem Strony jest bezsprzecznie jednoznaczne z tym, iż podmioty określone we wniosku w pkt. 2.1 i 2.9 spełniają wszystkie warunki niezbędne do uznania, iż zainicjowana współpraca w zakresie przygotowania wniosku o dofinansowanie i realizacji projektu spełnia definicję "projektu partnerskiego", tym samym również warunki zawarcia partnerstwa, które są precyzyjnie określone w art. 33 ust. 7 ustawy. Ponadto to oświadczenie wyczerpuje również udzielenie informacji, o której mowa w art. 33 ust. 6 ustawy. Zatem ze niesłuszne uznano działanie organu, który mając wątpliwości w zakresie zainicjowania partnerstwa rozstrzygnął je na niekorzyść wnioskodawcy, nie korzystając przy tym z możliwości wezwania Wnioskodawcy do uzupełnienia braków. Wobec powyższych twierdzeń Strona wniosła o pozytywne rozpatrzenie protestu i przekazanie wniosku o dofinansowanie do oceny merytorycznej lub skierowanie wezwania do doprecyzowania informacji nt. Partnerstwa w pkt. 4.5 wniosku o dofinansowanie. Pismem z [...] listopada 2015 r. Dyrektor Departamentu wdrażania EFS MPiPS poinformowała Stronę o nieuwzględnieniu złożonego protestu. Uzasadniając stanowisko zaznaczono, że w ocenie organu Strona nie podała w pkt 4.5 wniosku obligatoryjnych dla jego rozpatrywania: informacji o niepodleganiu wykluczeniu z możliwości otrzymania dofinansowania przez Partnerów projektu, a także informacji dot. braku powiązań (pomiędzy podmiotami partnerstwa), o których mowa w art. 33 ust. 6 ustawy. Ponadto zaznaczono, że wezwanie o uzupełnienie powyższych informacji we wniosku wykraczałoby poza zakreślone treścią art. 43 ust. 2 ustawy oraz Regulaminem konkursu granice katalogu braków formalnych i oczywistych pomyłek podlegających uzupełnieniu. Zgodnie z zawartym pouczeniem Polski Związek [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozpatrzenie protestu, domagając się stwierdzenia, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, a co za tym idzie przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Departament Wdrażania Europejskiego Funduszu Społecznego Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej. W uzasadnieniu skargi zwrócono uwagę na okoliczność, iż co prawda w Rozdziale 14 Regulaminu konkursu wskazano ścieżkę korekty, o której mowa w art. 43 ust. 1 ustawy, jednakże zostały tam zawarte sformułowania na poziomie tak ogólnym, iż mogą dawać podstawy do pewnej dowolności w ich interpretacji, np. przedstawia jedynie przykłady błędów formalnych czy omyłek, nie zamykając jednak ich katalogu. Ponadto wskazano na to, że instrukcja do wypełniania wniosku o dofinansowanie w ramach POWER przewiduje możliwość dokonywania zmian w treści w wyniku oceny formalnej projektu - m.in. brak wypełnienia pkt. 3.4 wniosku o dofinansowanie jest traktowany jako brak formalny, określony w art. 43 ustawy wdrożeniowej i wnioskodawca wzywany jest do jej uzupełnienia. Takie przyjęcie wskazuje, iż możliwa jest korekta wniosku również wtedy, gdy braki formalne dotyczą niewypełnienia określonego punktu wniosku. Powyższe przykłady pozwalają zdaniem Skarżącej na niejednolitą interpretację i brak pewności po stronie składającego wniosek, co właściwie może być uznane za brak formalny wniosku i prowadzić do pozostawienia go bez rozpoznania. Skarżący stanął na stanowisku, że zapis ujęty w pkt. 4.5 oświadczeniu oraz w pkt. 3.4 wniosku o dofinansowanie "Projekt spełnia wszystkie kryteria określone w dokumentacji konkursowej" w pełni potwierdza, że projekt spełnia wszystkie kryteria formalne. W części XV. wniosku o dofinansowanie, zawarto oświadczenie iż "podmiot, który reprezentuje nie podlega wykluczeniu z możliwości otrzymania dofinansowania, w tym wykluczeniu, o którym mowa w art. 207 ust. 4 u.f.p.. Ponadto w pkt. 4.5 wniosku o dofinansowanie spełnienie powyższego kryterium potwierdzone zostało poprzez zamieszczoną informację, iż wniosek o dofinansowanie został przygotowany w oparciu o liczne spotkania Partnerów. Natomiast w pkt. 4.5 wniosku o dofinansowanie projektu znajduje się informacja, że wniosek o dofinansowany został przygotowany w oparciu o liczne spotkania Partnerów. Skarżący spełnił zatem również drugie ze wskazanych kryteriów w zakresie braku powiązań, o których mowa w art. 33 ust. 6 ustawy, pomiędzy podmiotami tworzącymi partnerstwo. Interpretowanie zawartych we wniosku zapisów o przeprowadzonych spotkaniach Partnerów, jako informacji o spotkaniach podmiotów, które nie zainicjowały jeszcze partnerstwa, jest w ocenie Skarżącej zawężające i nieuprawnione. Odrzucenie wniosku z uwagi na tego typu zastrzeżenie za strony organu zostały ocenione jako przejaw nadmiernego formalizmu. W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej, zastępowany przez Dyrektora DWEFS, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odniesiono się również do zarzutów Skarżącej, wskazując m.in., że integralną częścią Regulaminu konkursu był Załącznik nr 11 Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie, w którym został opisany sposób wypełniania wniosku, do którego Strona się nie zastosowała i popełniła błędy, skutkujące odrzuceniem wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 w związku z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 1146 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). W myśl art. 61 ustawy sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie Sądu, tę wypracowaną praktykę należy stosować w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawą. Uznać należy, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, że prawo, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez IOK , jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z dnia [...] listopada 2015 r., stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania Instytucji Organizującej Konkurs z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z: - ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020; - regulaminem konkursu; - szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020; - wytycznymi Ministra Infrastruktury i Rozwoju w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020; - minimalny zakres regulaminu konkursu dla Programu Operacyjnego Wiedza edukacja Rozwój 2014-2020 opracowany przez Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju. Ponadto należy zauważyć, iż sposób postępowania w przedmiocie skargi został wskazany instytucjom organizującym konkursy (w tym również Ministerstwu Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej) przez Instytucję Zarządzającą Programem Operacyjnym Wiedza Edukacja Rozwój (PO WER) w Ministerstwie Rozwoju. Dokonując oceny zaskarżonej informacji w pierwszej kolejności należy zauważyć, że projekt skarżącego nie spełnił ogólnego kryterium formalnego nr 5 "Czy wnioskodawca oraz partnerzy (jeśli dotyczy) podlegają wykluczeniu z możliwości ubiegania się o dofinansowanie w tym wykluczeniu, o którym mowa w art. 207 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych?" i kryterium nr 7 "Czy w przypadku projektu partnerskiego spełnione zostały wymogi dotyczące: 1) wyboru partnerów spoza sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 33 ust. 2-4 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie 2014-2020 (o ile dotyczy); 2) braku powiązań, o których mowa w art. 33 ust. 6 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie 2014-2020 oraz w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych PO WER, pomiędzy podmiotami tworzącymi partnerstwo oraz 3) utworzenia albo zainicjowania partnerstwa w terminie zgodnym ze Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych PO WER tj. przed złożeniem wniosku o dofinansowanie albo przed rozpoczęciem realizacji projektu, o ile data ta jest wcześniejsza od daty złożenia wniosku o dofinansowania?". Zgodnie z Regulaminem konkursu nr POWR.02.06.00-IP.03-00-001/15, ogłoszonym przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej (MPiPS) w ramach II Osi priorytetowej Efektywne polityki publiczne dla rynku pracy, gospodarki i edukacji, Działanie 2.6 Wysoka jakość polityki na rzecz włączenia społecznego i zawodowego osób niepełnosprawnych Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój, wnioski złożone w odpowiedzi na konkurs są poddawane: - wstępnej weryfikacji poprawności wniosku, na tym etapie wnioskodawca może zostać wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku lub poprawienia oczywistych omyłek w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku, - ocenie formalnej, która odbywa się na podstawie Załącznika nr 2 Wzór karty oceny formalnej wniosku o dofinansowanie w famach PO WER, opisanej w pkt 15 "Regulaminu konkursu - Ocena formalna", - ocenie merytorycznej, która odbywa się na podstawie Załącznika nr 3 Wzór karty oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach PO WER, opisana w pkt 16 "Regulaminu konkursu - Ocena merytoryczna". Z akt sprawy wynika, iż wniosek o dofinansowanie projektu, złożony przez Skarżącego, został pozytywnie zweryfikowany przez IOK w dniu 14 września 2014 r. Świadczy o tym Karta weryfikacji poprawności wniosku w ramach PO WER będąca częścią dokumentacji projektu w MRPiPS, stanowiąca Załącznik nr 1 do Regulaminu konkursu. Przykłady oczywistych pomyłek zostały zamieszczone w Regulaminie Konkursu na str. 26. Wniosek nie posiadał braków formalnych lub oczywistych pomyłek, podlegających uzupełnieniu zgodnie z Regulaminem Konkursu (str.26), Skarżący nie został wezwany do uzupełnienia, a tym samym wniosek został skierowany do kolejnego etapu, tj. oceny formalnej. Ocenie formalno-merytorycznej podlega każdy złożony w trakcie trwania naboru wniosek o dofinansowanie (o ile nie został wycofany przez wnioskodawcę albo pozostawiony bez rozpatrzenia zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy). Ocena formalno-merytoryczna wniosku obejmuje sprawdzenie, czy wniosek spełnia: ogólne kryteria formalne, kryteria dostępu. Ocena formalna jest dokonywana przy pomocy karty oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach PO WER. Oceniający dokonuje sprawdzenia spełniania przez projekt kryterium formalnego: wniosek złożono w terminie wskazanym w niniejszym regulaminie konkursu. Jeżeli oceniający uzna, że projekt nie spełnia tego kryterium odnotowuje ten fakt na karcie oceny formalnej, uzasadnia decyzję o uznaniu tego kryterium za niespełnione i wskazuje, że projekt powinien zostać odrzucony i nie podlegać dalszej ocenie. Jeżeli oceniający uzna, że projekt nie spełnia któregokolwiek z pozostałych kryteriów formalnych, odpowiednio odnotowuje ten fakt na karcie oceny formalnej, uzasadnia decyzję o uznaniu danego kryterium formalnego za niespełnione i wskazuje, że projekt powinien zostać odrzucony i nie podlegać dalszej ocenie. W przypadku odrzucenia wniosku z powodu niespełniania co najmniej jednego z kryteriów formalnych zawartych w Regulaminie konkursu, IOK przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu oraz negatywnej ocenie projektu wraz ze zgodnym z art. 46 ust. 5 ustawy pouczeniem o możliwości wniesienia protestu, o którym mowa w art. 53 ust. 1 ustawy. Pisemna informacja zawiera całą treść wypełnionych kart oceny formalnej albo kopie wypełnionych kart oceny w postaci załączników, z zastrzeżeniem, że IOK, przekazując wnioskodawcy tę informację, zachowuje zasadę anonimowości osób dokonujących oceny. Mając powyższe na względzie ogólna ocena formalna dokonywana jest w tzw. systemie "zero-jedynkowym". Wnioski o dofinansowanie nie spełniające wszystkich ogólnych kryteriów formalnych podlegają odrzuceniu. W związku z niespełnieniem przez wniosek skarżącego kryterium formalnego określonego w pkt B5 i B.7 wzoru karty oceny formalnej sąd dokona oceny prawidłowości rozstrzygnięcia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w tym zakresie. Sąd aprobuje przy tym stanowisko organu administracji, że skarżący mimo ciążącego na nim obowiązku, nie podał danych, które są wymagane do oceny tych dwóch kryteriów. Należy zauważyć, że z Regulaminu konkursu wprost wynika, jakie kryteria będą oceniane i w związku z tym, co należy zamieścić we wniosku, aby dane kryterium mogło zostać pozytywnie dla wnioskodawcy ocenione. W sprawie natomiast strona skarżąca nie zamieściła danych wymaganych dokumentami programowymi. W tym miejscu należy zauważyć, że Instrukcja wypełniania wniosku w przedmiotowej sprawie stanowiła załącznik nr 11 do regulaminu konkursu, a przecież Regulamin konkursu (art. 41 ustawy) ma charakter normatywny obowiązujący strony postępowania. Sąd stoi zatem na stanowisku, że określona informacja wymagana dokumentami programowymi musi znaleźć się we wniosku i jeżeli regulamin konkursu wskazuje konkretne miejsce na zamieszczenie tej informacji (a takie miejsce wskazuje Instrukcja stanowiąca załącznika do Regulaminu konkursu), to strona musiała się do tej instrukcji w sposób rygorystyczny zastosować. Miała bowiem ona obowiązek zamieścić informację będącą przedmiotem oceny. W sprawie natomiast wbrew twierdzeniom strony informacje podlegające ocenie nie znalazły się zarówno w pkt 4.5. wniosku, jak i żadnym innym miejscu wniosku. Sąd podziela stanowisko organu, że oświadczenie w pkt VIII wniosku dotyczące wykluczenia w tym punkcie złożył wyłącznie Wnioskodawca. Podpisanie przez Wnioskodawcę w części XV. wniosku o dofinansowanie oświadczenie, że projekt jest zgodny z właściwymi przepisami prawa unijnego i krajowego, w tym dotyczącymi zamówień publicznych oraz pomocy publicznej wbrew stanowisku skargi nie potwierdza, że partnerzy również nie podlegają wykluczeniu, gdyż takie oświadczenie nie znajduje się we wniosku. W podobny również sposób należało ocenić brak spełnienia kryterium nr 7. Również skarżący, wbrew twierdzeniom, nie złożył wymaganych tym kryterium wszystkich oświadczeń, tj. dotyczących wyboru partnerów i braku powiązań. Strona, jak zasadnie podkreślił to organ, miała obowiązek podać te informacje. Z dokumentów konkursowych nie wynika bowiem, możliwość nie podawania określonych informacji, tylko i wyłącznie np. dla tego, że określony podmiot stwierdza, że zapisy dokumentacji konkursowej w tym zakresie go nie dotyczą. Należy podkreślić, że zasady konkursu są identyczne dla ubiegających się o dofinansowanie realizacji projektu i żaden z podmiotów nie może samodzielnie, bez podstawy prawnej, nie podawać wymaganych informacji. Oceniający bowiem nie może domyślać się tych informacji, czy też poszukiwać podstaw prawnych w braku odpowiedzi na konkretnie zadane pytania wszystkim wnioskodawcom np. w zakresie czy w przypadku projektu partnerskiego spełnione zostały wymogi dotyczące braku powiązań, o których mowa w art. 33 ust. 6 ustawy oraz w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych PO WER, pomiędzy podmiotami tworzącymi partnerstwo. Skarżący wskazywał określone zapisy w których w jego ocenie podał wymagane informacje. Jednakże podane przez niego informacje wprost nie odpowiadają na zadane pytania i mogły być w sposób niejednoznaczny rozumiane. Gdyby przyjąć stanowisko Skarżącego zawarte w skardze za słuszne to w sytuacji kiedy żądane informacje nie wynikają wprost z wniosku Strony, tylko z ogólnej znajomości przedmiotu konkursu oraz interpretacji obowiązującego prawa, byłyby to informacje samego oceniającego, a nie wnioskodawcy. Przedmiotem oceny formalnej jest natomiast treść wniosku Strony, a nie własne analizy oceniającego. Dlatego też kryterium to zostało prawidłowo zakwestionowane. Zatem reasumując należy podkreślić, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11). Podkreślić wypada także, że strona skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie, a taki wniosek musi zostać odrzucony. Trzeba podkreślić, że gdyby Skarżący w sposób prawidłowy zapoznał się z Regulaminem konkursu (ma charakter normatywny i stanowi podstawę prawidłowego sporządzenia wniosku) w zakresie kryterium oceny wniosku oraz z instrukcją wypełniania wniosku, w której podkreślono słowem "Ważne!", że podanie w punkcie 4.5 informacji w zakresie, o którym mowa w lit. a-c, tj. informacji ocenianych w kryterium nr 5 i 7, jest warunkiem niezbędnym do spełnienia jednego z ogólnych kryteriów formalnych obowiązujących w ramach PO WER (s. 31 Instrukcji), to w sposób prawidłowy zamieściłby wymagane informacje. Jednakże Strona tego nie uczyniła i nie może obecnie przerzucać odpowiedzialności na organ za swoje zaniechania. W tym miejscu ponownie wskazać należy, iż załącznik nr 11 Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie, w którym został opisany sposób wypełniania wniosku, był jak już wskazano integralną częścią Regulaminu konkursu POWR.02.06.00-IP.03-00-001/15. Odnosząc się zarzutów skargi należy wskazać, że są one niezasadne. Organ w żaden sposób nie naruszył art. 37 ust. 1 ustawy, który stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Postanowienia Regulaminu konkursu obowiązują w równym stopniu wszystkich beneficjentów. Nie można więc zasadnie twierdzić, aby zastosowanie wspomnianych postanowień Regulaminu konkursu względem strony skarżącej, do czego obowiązany był organ, naruszyło powołany przepis (podobnie NSA w wyroku z 9 stycznia 2014r., sygn. akt II GSK 2322/13). Skarżący w żaden sposób nie wykazał, że inne wnioski zawierające analogiczne wady zostały ocenione inaczej. Przeciwnie, sądowi są znane z urzędu przypadki analogicznej oceny wniosku, jak ocena wniosku strony (patrz sprawy o sygn. akt V SA/Wa 4683/15 i V SA/Wa 4720/15). Dlatego też zarzut ten jest nieuzasadniony. Bezzasadny jest także zarzut naruszenia art. 43 ustawy, zgodnie z którym w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia (ust. 1). Natomiast art. 43 ust. 2 ustawy stanowi, że uzupełnienie wniosku o dofinansowanie projektu lub poprawienie w nim oczywistej omyłki nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji. Skarżący podnosi, iż organ dokonujący oceny wniosku winien wezwać go do uzupełnienia wniosku, w sytuacji kiedy podane informacje były niewystarczające. Jak wynika z przytoczonych wyżej zapisów Regulaminu konkursu (pkt 14 Regulaminu konkursu "Uzupełnienie lub poprawianie wniosku o dofinansowanie") wezwanie do uzupełnienia wniosku może dotyczyć wyłącznie braków formalnych wniosku odnoszących się do jego poprawności (składników wniosku), nie może dotyczyć uzupełnienia treści merytorycznych. Zdaniem Sądu, wobec braku definicji braków formalnych wniosku o dofinansowanie, należy posłużyć się ogólnym w tym zakresie rozumieniem tego terminu. A więc takimi brakami będą braki, które uniemożliwiają nadanie biegu wnioskowi (brak podpisu, numeru konkursu na który złożono wniosek, czy też nieprawidłowe wskazanie Jednostki Organizującej Konkurs). Innymi słowy brakami formalnymi będą takie braki, które już na tzw. pierwszy rzut oka są widoczne. Natomiast brakami formalnymi nie będą braki, które dopiero zostaną odkryte, po szczegółowej analizie wniosku dokonywanej w zakresie ocenianych kryteriów. W podobny sposób braki formalne i omyłki zostały zdefiniowane przez prawodawcę na użytek konkursów w ramach PO WER. I tak w Regulaminie niniejszego konkursu nr POWR.01.03.01-IP.03-00-001/15 (strona 26) określono przykłady braków formalnych i oczywistych omyłek, którymi są: wniosek został złożony tylko w 1 egzemplarzu w wersji papierowej oraz w wersji elektronicznej, wniosek nie zawiera wszystkich stron w każdym z egzemplarzy, w części VIII wniosek nie został podpisany przez osobę/by wskazane w pkt 2.7 wniosku jako osoba/y uprawniona/e do podejmowania decyzji wiążących w imieniu wnioskodawcy, w części VIII wniosek nie został opieczętowany pieczęcią wnioskodawcy i podpisany czytelnie przez upoważnioną/ne osobę/y, a także nie zostało podpisane i opieczętowane oświadczenie przez Partnera/ów jeśli projekt jest partnerski. Tym samym w ocenie Sądu uzupełnienie treści wniosku jest niedopuszczalne, gdyż prowadziłoby do naruszenia zasady równego dostępu wszystkich beneficjentów. Trzeba podkreślić, że ocena formalna wniosku to ocena spełnienia przez projekt konkursowy kryteriów konkursu. Ewentualne braki wniosku w tym zakresie powodują, iż wniosek nie spełnia kryteriów konkursu, co stanowi przesłankę odrzucenia projektu. Inne rozumienie terminu braków formalnych prowadziłoby do możliwości uzupełniania wniosku o treści wymagane przy ocenie wniosku w ramach np. w kryteriów dostępu, czy też horyzontalnych. Powyższe byłoby sprzeczne z ideą konkursu, gdzie premiowane winny być wnioski najlepiej sporządzone i najlepiej wpisujące się w cel danego programu. Wobec powyższego Sąd podziela stanowisko organu, wyrażone w odpowiedzi na skargę, że brak wskazania w treści wniosku wymaganych przez kryteria oceny informacji nie może być usunięty w drodze wezwania do uzupełnienia wniosku, gdyż strona uzupełniałaby materialną treść wniosku. Natomiast wezwanie do uzupełnienia tego rodzaju braków wniosku, jak w przypadku wniosku złożonego przez Skarżącego, prowadziłoby do naruszenia przez Ministra zasady równego traktowania pozostałych wnioskodawców, którzy w sposób prawidłowy wypełnili swoje wnioski. Na zakończenie należy zauważyć, że Minister w swoim rozstrzygnięciu odniósł się do zarzutów protestu w sposób prawidłowy uznając, że wniosek Skarżącego winien być odrzucony, gdyż strona nie podała w tym wniosku wymaganych kryteriami oceny informacji. Organ w żaden sposób nie naruszył przepisów ustawy zobowiązujących do przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.