II SA/Sz 1417/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na akt Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie przydziału lokalu socjalnego postanawia: odrzucić skargę. Dyrektor Zarządu Budynków Mieszkalnych w K. pismem z dnia [...] r., Nr [...] poinformował H. G. o negatywnym rozpatrzeniu jego wniosku w sprawie przydziału mieszkania z zasobów komunalnych, gdyż wnioskodawca nie spełnił kryteriów określonych w przepisach – nie był mieszkańcem gminy K. H. G. pismem z dnia [...] r., wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w związku z odmową przydziału lokalu socjalnego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, organ w piśmie z dnia 16 września 2015 r., doręczonym H. G. w dniu 22 września 2015 r., ponownie wyjaśnił, że wniosek o przydział lokalu został rozpatrzony negatywnie, ponieważ wnioskodawca nie był mieszkańcem gminy K. W dniu 23 października 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), H. G. wystąpił bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. ze skargą na ww. akt Prezydenta Miasta z dnia [...] r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 27 października 2015 r. i stosownie do art. 54 ust. 1 – 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga w tym samym dniu została przesłana do organu celem udzielenia na nią odpowiedzi i przekazania jej do sądu wraz z aktami administracyjnymi. Prezydent Miasta w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym, poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona po wyczerpaniu przewidzianego prawem trybu i z zachowaniem terminu. Sprawa objęta przedmiotem skargi H. G. dotyczy czynności odmownej organu samorządu terytorialnego na wniosek o przyznanie lokalu socjalnego. Odmowa zakwalifikowania określonej osoby do wynajęcia lokalu oraz umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu ma charakter administracyjnoprawny, rozstrzyga o tym, że ta osoba nie spełnia warunku do ubiegania się o wynajęcie jej lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy. Na tym etapie, działanie organu ma wszelkie cechy załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej, zarówno ze względu na przedmiot sprawy, jak i organ powołany do jej załatwienia, a następuje w formie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a. (patrz uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008 r. sygn. akt I OPS 4/08, opubl. ONSAiWSA 2008, nr 6, poz. 90). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; Do tego rodzaju aktu organu jednostki samorządu terytorialnego zastosowanie znajduje art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), stosownie do którego - każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżyć uchwałę, zarządzenie do sądu administracyjnego. W myśl art. 53 § 2 P.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Z kolei, stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (§ 2). Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1453/10, z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wydanym aktem, została doręczona skarżącemu w dniu 22 września 2015 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 22 października 2015 r. (czwartek), który nie przypadał na sobotę, lub dzień ustawowo wolny od pracy (art. 83 § 2 P.p.s.a.). Tymczasem skarżący nadał skargę w dniu 23 października 2015 r., adresując ją bezpośrednio do Sądu, zamiast skierować ją do organu, stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. Sąd po otrzymaniu skargi przekazał ją organowi w dniu 27 października 2015 r., i w tej dacie nastąpiło skuteczne wniesienie skargi. Powyższe okoliczności świadczą o tym, że skarga H. G. została wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., skarga wniesiona po terminie podlega odrzuceniu. Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.