II SA/Gd 639/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz (spr.) Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2016 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi D. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 września 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia określonych obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem oddala skargę. Decyzją z dnia 21 lipca 2015 r., nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził brak podstaw do wydania decyzji nakładającej na inwestorów M. R., J. R. i J. R. obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych w lokalu nr [...], zlokalizowanym w budynku przy ul. B. w S., związanych ze zmianą sposobu użytkowania części mieszkalnej tego lokalu na lokal usługowo-gastronomiczny, do stanu zgodnego z prawem w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) – dalej jako "ustawa – Prawo budowlane". W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wyjaśnił, że w sprawie ww. lokalu prowadzone były początkowo dwa odrębne postępowania administracyjne: w sprawie wykonania robót budowlanych polegających na przebudowie lokalu bez wymaganego pozwolenia na budowę oraz w sprawie zmiany sposobu użytkowania lokalu bez wymaganego zgłoszenia. W toku kontroli w dniu 19 grudnia 2013 r., organ ustalił, że w przedmiotowym lokalu wykonane zostały roboty budowlane polegające na: rozbiórce ścian wewnętrznych, budowie nowych ścian wewnętrznych działowych z płyt gipsowo-kartonowych na stelażu stalowym, wbudowaniu w miejscu rozebranej ściany działowej stalowego podciągu z dwuteownika I 140 opartego z jednej strony na ścianie zewnętrznej lokalu i na pozostawionym fragmencie rozebranej ściany murowanej wewnętrznej, z drugiej zaś strony na słupie stalowym zespawanym z tym dwuteownikiem, wykonaniu nowych warstw stropu (podłogi), częściowej wymianie i przebudowie instalacji wewnętrznych w tym lokalu. Ponadto organ ustalił, że wymienione zostały podwaliny werandy wchodzącej w skład lokalu nr [...] i wykonana została wylewka betonowa w werandzie, podmurowane zostały ściany zewnętrzne werandy w gruncie. Organ stwierdził też, że nad wykonanym otworem drzwiowym w ścianie wewnętrznej lokalu istnieje otwór z osadzoną rurą wentylacyjną o średnicy około 15 cm. Organ pierwszej instancji ustalił nadto, że decyzją Prezydenta Miasta z dnia 28 stycznia 2013 r. udzielono pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na przebudowie lokalu gastronomicznego w budynku przy ul. B. w S. Powyższa decyzja została uchylona decyzją Wojewody z dnia 3 kwietnia 2013 r., a przedmiotowa sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia. Z kolei decyzją z dnia 31 marca 2014 r. Prezydent Miasta odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę lokalu gastronomicznego w S. przy ul. B. W związku z powyższym, organ pierwszej instancji - po wszczęciu postępowania - nałożył na M. R., J. R. i J. R. obowiązek dostarczenia w terminie do 31 lipca 2014 r. oceny technicznej określającej zgodność wykonanych robót budowlanych w przedmiotowym lokalu z przepisami warunków technicznych, sztuką budowlaną oraz ich wpływ na stan techniczny całego budynku oraz bezpieczeństwo jego użytkowania. W dniu 28 lipca 2014 r. M. R. przedłożyła opinię techniczną sporządzoną przez inż. F. F. wraz z inwentaryzacją wykonanych robót budowlanych sporządzoną przez arch. A. D. Z wniosków przedłożonej oceny technicznej wynika, że roboty budowlane zostały wykonane zgodnie z obowiązującymi warunkami odbioru robót technicznych oraz ze sztuką budowlaną, zaś wykonane elementy nie stanowią zagrożenia dla ludzi, którzy będą przebywać w budynku. Organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania wskazując, że dwie jego decyzje z 7 października 2014 r. i 30 stycznia 2015 r., w których orzekł o braku podstaw do wydania decyzji nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych polegających na przebudowie przedmiotowego lokalu do stanu zgodnego z prawem w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane zostały uchylone - odpowiednio - decyzjami Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 3 grudnia 2014 r. i 27 kwietnia 2015 r., a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia. Wyjaśnił też, że w drodze zawiadomienia z dnia 20 maja 2015 r. zawiadomił strony o połączeniu dwóch ww. spraw w jedno postępowanie w sprawie wykonania robót budowlanych w lokalu nr [...] przy ul. B. w S. związanych ze zmianą sposobu użytkowania części mieszkalnej tego lokalu na lokal usługowo-gastronomiczny. Wykonanie robót budowlanych związanych ze zmianą sposobu użytkowania części przedmiotowego lokalu bez uzyskania wymaganego pozwolenia na budowę obligowało bowiem organ do wszczęcia postępowania w trybie art. 50 i art. 51 ustawy - Prawo budowlane. Organ ustalił, że nieruchomość, w której wykonano roboty budowlane, objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który dla nieruchomości tej przewiduje zabudowę usługową (fragment centrum usługowego). Zakres dopuszczalnych funkcji usługowych to: gastronomia, kultura, handel, pensjonaty, biura, gabinety lekarskie, rzemiosło usługowe i inne mniej uciążliwe, z wyjątkiem usług sektora finansowego. Z zaświadczenia Prezydenta Miasta z dnia 18 marca 2015 r. wynika, że funkcja gastronomiczna w przedmiotowym lokalu jest zgodna z obowiązującym na tym terenie planem miejscowym. Organ wyjaśnił również, że w dniu 21 kwietnia 2015 r. została złożona dokumentacja techniczna sporządzona przez arch. A. D., która została następnie uzupełniona w dniu 10 czerwca 2015 r. Ze złożonej dokumentacji wynika, że stan techniczny samego budynku co do zasady jest dobry, gdyż nie stwierdzono żadnego zarysowania, szczególnie w miejscach najsłabszych, które mogą wystąpić w narożach okiennych lub drzwiowych. Zmiana sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego w części budynku w lokalu nr [...] na funkcję usługową – małej gastronomii nie będzie wywierać negatywnego wpływu na budynek, zastosowano bowiem dodatkową izolację akustyczną i paroizolację w stropie, co poprawiło parametry przegród budowlanych. Autor dokumentacji technicznej ocenił nadto, że wykonane roboty budowlane nie miały negatywnego wpływu na lokal mieszkalny zlokalizowany na drugiej kondygnacji przedmiotowego budynku. Resumując organ stwierdził, że wykonane roboty budowlane związane ze zmianą sposobu użytkowania części lokalu są zgodne z przepisami warunków technicznych, zasadami sztuki budowlanej oraz ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a zatem należało orzec jak w decyzji. W odwołaniu od powyższej decyzji D. D. zarzuciła jej błędne uznanie, że roboty budowlane przeprowadzone w przedmiotowym lokalu zostały wykonane prawidłowo. Podniosła, że na ingerencję w części wspólne budynku (wykonanie otworu wentylacyjnego, założenie żaluzji zewnętrznych, malowanie elewacji, ingerencja we wspólne przewody kominowe) nie wyraziła zgody - jako współwłaścicielka budynku, co jest sprzeczne z art. 199 k.c. Zdaniem skarżącej, działalność gospodarcza w tym lokalu jest uciążliwa i narusza prawa osób trzecich z powodu wyziewów z niewłaściwie działającej wentylacji oraz hałasu dochodzącego z tego lokalu. Wskazała także, że wykonanie prac budowlanych w lokalu nr [...] ma na celu prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie gastronomii, natomiast lokal nadal ma charakter lokalu mieszkalnego (w części od zaplecza), a więc wyłączony jest z możliwości przekształcenia bez zgody współwłaściciela nieruchomości, a takiej zgody właściciele lokalu nr [...] nie posiadają. Skarżąca podniosła nadto, że wykonywanie prac budowlanych w okresie trwania postępowania administracyjnego w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę stanowiło tworzenie faktów dokonanych, chociażby poprzez wykonanie w marcu 2013 r. we wspólnej ścianie otworu wentylacyjnego, który miał już istnieć w styczniu 2013 r. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, a także o zawieszenie postępowania administracyjnego do czasu uzyskania przez właścicieli lokalu nr [...] zgody współwłaściciela budynku na zmianę przeznaczenia części lokalu na lokal użytkowy. Decyzją z dnia 30 września 2015 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23) - dalej w skrócie jako "k.p.a.", Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy zaakceptował w pełni ustalenia i wywody organu I instancji. Wskazał na treść art. 50 ust. 1, art. 28 ust. 1 i art. 71 ustawy – Prawo budowlane i podkreślił, że organ I instancji słusznie w jednym postępowaniu rozpatrzył sprawę robót budowlanych wykonanych bez wymaganego pozwolenia na budowę ze sprawą zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego bez wymaganego zgłoszenia, skoro wykonane roboty budowlane prowadziły do tej zmiany sposobu użytkowania. Organ wyjaśnił też, że skoro w sprawie jest bezsporne, że na wykonane w 2013 r. roboty budowlane - związane z zamierzoną zmianą sposobu użytkowania części mieszkalnej mieszkalno-usługowego lokalu - inwestorzy nie uzyskali pozwolenia organu administracji architektoniczno-budowlanej, zatem wystąpiła okoliczność z art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane, uzasadniająca wszczęcie i przeprowadzenie przez organ nadzoru budowlanego postępowania naprawczego. Dodał, że w przypadku aktu samowoli budowlanej właściwy organ powinien w pierwszej kolejności zmierzać do zalegalizowania robót budowlanych, o ile nie naruszają one przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów techniczno-budowlanych. Organ wyjaśnił, że dokonana bez wymaganego zgłoszenia właściwemu organowi, w połączeniu z samowolną realizacją robót budowlanych, zmiana sposobu użytkowania części mieszkalnej lokalu mieszkalno-gastronomicznego z przeznaczeniem jej na funkcję gastronomiczną nie naruszyła ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu działki nr [...], na którym usytuowany jest budynek przy ul. B., ponieważ plan miejscowy przeznacza tę działkę pod zabudowę usługową, z funkcją m.in. gastronomiczną. Owa funkcja nie została przy tym wprowadzona w tym miejscu jako zaskakujący odmiennością sposób użytkowania części obiektu budowlanego – istniała bowiem zarówno w przedmiotowym lokalu (w pozostałej jego części), jak i jego przestrzennym otoczeniu. Organ podkreślił nadto, że sporządzona przez uprawnioną osobę ocena techniczna z lutego 2015 r. również potwierdza, że przedmiotowe roboty budowlane zostały wykonane w zgodzie z przepisami i normami. Odnosząc się do argumentów odwołania organ odwoławczy wyjaśnił, że prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w razie zmiany sposobu użytkowania lokalu stanowiącego odrębną własność, wynika z tytułu prawnego do tego lokalu, a nie z uchwały wspólnoty mieszkaniowej, wyrażającej zgodę na zmianę sposobu użytkowania części nieruchomości wspólnej. Zawieszenie postępowania do czasu uzyskania zgody współwłaściciela budynku byłoby więc bezpodstawne. Odnośnie zarzutów dotyczących zamontowania żaluzji zewnętrznych i malowania elewacji organ wyjaśnił, że prace te nie wymagały zgłoszenia właściwemu organowi. Z kolei otwór wentylacyjny (przewód kominowy) był przedmiotem odrębnego postępowania organów nadzoru budowlanego zakończonego decyzją ostateczną organu drugiej instancji z dnia 4 października 2013 r., nr [...]. Natomiast niewłaściwie działająca wentylacja jest kwestią poruszoną tylko w odwołaniu - bez popierającego ją dowodu, sprzeczną z ustaleniami sporządzonej w sprawie oceny technicznej. Natomiast uciążliwość działalności gospodarczej (gastronomicznej) prowadzonej w lokalu można traktować jedynie w kategorii subiektywnego odczucia, przy czym funkcja gastronomiczna w budynku przy ul. B. w S. jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto organ wyjaśnił, że dla uznania robót budowlanych za akt samowoli budowlanej nie ma znaczenia, czy inwestor wykonywał je w czasie ubiegania się o pozwolenie na budowę. W skardze na powyższą decyzję D. D. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Zaskarżonym decyzjom zarzuciła błędne uznanie, że roboty budowlane przeprowadzone w lokalu nr [...] zostały wykonane zgodnie z prawem. Skarżąca powtórzyła zarzuty zawarte w odwołaniu podkreślając, że uciążliwa działalność gospodarcza w tym lokalu narusza prawa osób trzecich, czyli także art. 140 i art. 144 k.c. Natomiast ingerencja w części wspólne budynku stanowi czynności przekraczające zwykły zarząd rzeczą wspólną. Skarżąca dodała, że w lokalu nr [...] prowadzona jest sprzedaż napojów alkoholowych bez zgody skarżącej, zaś brak takiej zgody wyrażonej na piśmie stanowi negatywną przesłankę wydania zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) kontrola sądowo-administracyjna sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a."). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach albo stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. W razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia, bądź stwierdzenia nieważności zaskarżonych decyzji. Kontrolą sądowo-administracyjną w niniejszej sprawie została objęta decyzja organu odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego orzekającą o braku podstaw do nałożenia, w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) – dalej jako "ustawa - Prawo budowlane", obowiązku wykonania określonych czynności bądź robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonanych robót budowlanych, związanych ze zmianą sposobu użytkowania części mieszkalnej lokalu nr [...] w budynku przy ul. B. w S. na lokal usługowo-gastronomiczny. Organy - wydając opisane rozstrzygnięcia, powołały się na ustalenia dokonane w toku przeprowadzonego postępowania. Z ustaleń tych wynika, że inwestorzy wykonali roboty budowlane obejmujące: rozbiórkę części ścian wewnętrznych; wykonanie nowych ścian wewnętrznych działowych z płyt gipsowo-kartonowych na stelażu stalowym; ułożenie w miejscu rozebranej ściany działowej stalowego podciągu z dwuteownika I 140, wzmacniającego strop między I i II kondygnacją; wykonanie nowych warstw stropu i podłogi; częściową wymianę i przebudowę instalacji wewnętrznych; wymianę podwalin werandy wchodzącej w skład lokalu nr [...] i podmurowanie ścian zewnętrznych werandy w gruncie. Ponadto ustalono, że nad wykonanym otworem drzwiowym w ścianie wewnętrznej lokalu istnieje otwór z osadzoną rurą wentylacyjną o średnicy około 15 cm. Należy przy tym wyjaśnić, że z obrotu prawnego wyeliminowana została – decyzją Wojewody z dnia 3 kwietnia 2013 r. - decyzja Prezydenta Miasta z dnia 28 stycznia 2013 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu inwestorom pozwolenia na przebudowę ww. lokalu. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego - decyzją z dnia 23 sierpnia 2013 r. - odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji Wojewody z dnia 3 kwietnia 2013 r. Z kolei decyzją z dnia 31 marca 2014 r. Prezydent Miasta odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę tego lokalu. Z uwagi na zakres wykonanych robót budowlanych oraz brak wymaganego pozwolenia na budowę zachodziła zatem podstawa prawna do przeprowadzenia postępowania naprawczego w trybie art. 50 i art. 51 ustawy - Prawo budowlane. Należy dodać, że roboty budowlane wykonane w obrębie lokalu nr [...] przy ul. B. w S. były związane ze zmianą sposobu użytkowania części tego lokalu. Organy słusznie uznały w tej sprawie, że w przypadku zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego dokonanej bez stosownego zgłoszenia, z którą połączone jest wykonywanie robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia na budowę, należy przeprowadzić jedno postępowanie mające na celu doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem robót prowadzących do zmiany sposobu użytkowania. Trzeba bowiem przyjąć, że taka legalizacja robót budowlanych, ze względu na ich wyższy stopień skomplikowania w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, wyprzedza legalizację samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu w zakresie uregulowanym przepisem art. 71a ustawy - Prawo budowlane (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lutego 2008 r., sygn. akt II OSK 119/07, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl). Przeprowadzone roboty budowlane należało przy tym zakwalifikować jako przebudowę, bowiem roboty budowlane, w wyniku których następuje zmiana parametrów technicznych lub użytkowych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji - są przebudową w rozumieniu art. 3 pkt 7a ustawy – Prawo budowlane. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 563/07 (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl) "przebudowa oznacza zmianę układu funkcjonalnego istniejącego obiektu budowlanego, jak i zmianę sposobu użytkowania danego obiektu". Wyjaśnić w tym miejscu także należy, że w odniesieniu do robót budowlanych związanych z otworem wentylacyjnym usytuowanym w ścianie południowo-wschodniej budynku w S. przy ul. B., w obrębie lokalu nr [...], toczyło się odrębne postępowanie administracyjne. Postępowanie to zakończyło się decyzją ostateczną Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 października 2013 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 sierpnia 2013 r. - orzekającą o braku podstaw do zastosowania art. 50 i art. 51 ustawy - Prawo budowlane w ww. sprawie. Roboty te nie były zatem przedmiotem postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją. Stąd też podnoszone w skardze zarzuty dotyczące tego czy wykonanie otworu wentylacyjnego stanowiło ingerencję w części wspólne budynku oraz czy skarżąca wyraziła na to zgodę nie miały znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Odnośnie zarzutów skargi dotyczących ingerencji w części wspólne budynku, która miałaby polegać na założeniu żaluzji zewnętrznych (montażu rolet zewnętrznych), jak również malowaniu elewacji oraz wymianie drzwi, wyjaśnić należy, że zarówno prace polegające na montażu rolet zewnętrznych, jak również polegające na malowaniu elewacji oraz wymianie drzwi, które zostały wykonane w ramach przedmiotowej inwestycji, trzeba ocenić jako pozostające poza reglamentacją prawnobudowlaną, na co słusznie zwrócił uwagę organ odwoławczy. Nie stanowiły one bowiem ani same w sobie, ani też jako element całości wykonanej inwestycji, przebudowy obiektu budowlanego. Z cytowanego już art. 3 pkt 7a ustawy - Prawo budowlane wynika, że przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego. Opisane wyżej prace takich zmian nie powodują, lecz pozostają wyłącznie w zakresie bieżącej konserwacji budynku. W związku z tym, nakładanie na inwestorów obowiązków z zakresu nadzoru budowlanego nie znajduje w tym przypadku uzasadnienia. Z kolei wykonane przez inwestorów roboty budowlane polegające na rozebraniu części ścian wewnętrznych i wykonaniu nowych ścian wewnętrznych działowych oraz wykonaniu w miejscu rozebranej ściany działowej stalowego podciągu wzmacniającego strop, a także częściowej wymianie i przebudowie instalacji wewnętrznych oraz wymianie podwalin werandy i podmurowaniu jej ścian zewnętrznych w gruncie, połączone ze zmianą funkcji użytkowej tej części lokalu, spowodowały niewątpliwie zmianę parametrów technicznych i użytkowych lokalu. Była to więc przebudowa, wymagająca wcześniejszego uzyskania pozwolenia na budowę, co uzasadniało – wobec braku takiego pozwolenia - zastosowanie trybu legalizacji wykonanych robót budowlanych przewidzianego w art. 50 i art. 51 ustawy - Prawo budowlane. Jednak była to – jak słusznie uznały organy, przebudowa dotycząca tylko wyodrębnionego lokalu nr [...], a nie części wspólnych budynku, zatem na tego typu przebudowę inwestorzy nie potrzebowali zgody skarżącej. W tym miejscy wyjaśnić należy, że inwestorzy musieliby uzyskać zgodę skarżącej jedynie w tym przypadku, gdyby wykonali roboty budowlane w częściach wspólnych przedmiotowego budynku, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli wydzielonego lokalu nr [...], a z którymi związane są określone udziały we współwłasności, przysługujące zarówno inwestorom, jak i skarżącej, jako właścicielce lokalu nr [...] w tymże budynku. Ponieważ roboty budowlane zostały jednak wykonane jedynie w lokalu nr [...] i nie dotyczyły części wspólnych budynku, zatem organy prawidłowo uznały, że inwestorzy posiadali prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Sąd orzekający w tej sprawie w pełni podziela również przytoczony w zaskarżonej decyzji pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego oz. w Katowicach, wyrażony w wyroku z 23 maja 2003 r., sygn. II SA/Ka 1825/01 (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl), zgodnie z którym prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w razie zmiany sposobu użytkowania lokalu stanowiącego odrębną własność, wynika z tytułu prawnego do tego lokalu. Na zmianę sposobu użytkowania części swojego (wydzielonego) lokalu inwestorzy także zatem nie musieli uzyskać zgody skarżącej. Jak słusznie zauważył bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku, lokal będący przedmiotem odrębnej własności nie jest "częścią nieruchomości wspólnej" /por. wyrok SN z dnia 21 lutego 2002 r., sygn. IV CKN 751/00 - OSNC 2003 nr 2 poz. 21/. W przypadku powstania odrębnej własności lokalu, powstaje nowy przedmiot własności w postaci lokalu, traktowany tak jak nieruchomość. Odrębność własności lokalu polega na tym, że każdy właściciel może dysponować swą własnością bez względu na innych właścicieli lokali /por. postanowienie SN z dnia 3 października 2000 r., sygn. I CKN 940/00 - nie publ./. Należy dodać, że przeprowadzone w tej sprawie postępowanie doprowadziło do uzyskania ocen technicznych wykonanych robót budowlanych wraz z inwentaryzacją stanu istniejącego przedmiotowego lokalu (dokumentacja przedłożona 29 lipca 2014 roku autorstwa inż. F. F. oraz dokumentacja przedłożona 21 kwietnia 2015 r. autorstwa arch. A. D.). Z wniosków tych ocen technicznych – zaakceptowanych przez organy obu instancji, wynika, że roboty budowlane związane ze zmianą sposobu użytkowania części przedmiotowego lokalu zostały wykonane prawidłowo i nie będą wywierać negatywnego wpływu na budynek, ani też na lokal mieszkalny zlokalizowany na drugiej kondygnacji budynku. Z kolei w odniesieniu do podnoszonego w skardze zarzutu dotyczącego ingerencji we wspólne przewody kominowe, należy wyjaśnić, że z materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie nie wynika, aby inwestorzy wykonali zarzucane przez skarżącą prace budowlane, które miałyby polegać na rozbiórce części wspólnego przewodu kominowego. Należy dodać, że sama skarżąca powołała się w tym zakresie jedynie na pismo z 30 listopada 2013 r., z którego wynika, że w tym dniu działający na zlecenie skarżącej W. N., posiadający uprawnienia konstrukcyjno-budowlane, interweniował u wykonawcy prac prowadzonych w obrębie przedmiotowego lokalu i na skutek jego interwencji otwór wykuty w kominie został zamurowany. Należy także dodać, że w sprawie nie budziła wątpliwości kwestia zgodności wykonanych robót budowlanych oraz będącej ich następstwem zmiany sposobu użytkowania części przedmiotowego lokalu z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W piśmie z dnia 18 marca 2015 r. Prezydent Miasta zaświadczył, że funkcja gastronomiczna w lokalu nr [...] przy ul. B. w S. jest zgodna z uchwałą Rady Miasta z dnia 9 lutego 2007 r., nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] (Dz. Urz. Woj. Pom. nr 73, poz. 1091). Dla terenu, na którym zlokalizowany jest ww. budynek, plan przewiduje przeznaczenie pod zabudowę usługową, dopuszczając m.in. funkcję usługową polegającą na gastronomii. Przedmiotowy lokal został objęty zmianą sposobu użytkowania, w ramach której wykonano opisane wyżej roboty budowlane, która polegała na zaadaptowaniu części lokalu, dotychczas pełniącej funkcję mieszkalną, w celu wprowadzenia w niej funkcji usług gastronomicznych. W rezultacie cały lokal nr [...] uzyskał funkcję usługową gastronomiczną, co jest zgodne z przeznaczeniem wynikającym z ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skoro nie zachodziła konieczność wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem z tego względu, że roboty te zostały wykonane zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi i z wymaganiami wiedzy budowlanej, a także w zgodzie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, organ nie miał podstaw do nałożenia obowiązku wykonania wskazanych czynności. Zasadnie zatem wydał decyzję stwierdzającą brak takiej konieczności. Uprawnienie organów do zakończenia postępowania orzeczeniem o takiej treści potwierdza stanowisko sądów administracyjnych (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. akt II OSK 1344/05 i z dnia z 15 czerwca 2010 r., sygn. akt II OSK 1012/09, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl). Reasumując, Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie organy zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy i wydały rozstrzygnięcia w oparciu o właściwie ustalony stan faktyczny, prawidłowo stosując obowiązujące przepisy prawa. Dodać należy, że podnoszona w skardze kwestia zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych w przedmiotowym lokalu nie mogła stanowić przedmiotu postępowania prowadzonego w trybie art. 50 i art. 51 ustawy - Prawo budowlane. Podobnie jak uciążliwości związane z funkcjonowaniem lokalu gastronomicznego, polegające - w ocenie skarżącej - na nadmiernym hałasie. Natomiast kwestia prawidłowego działania wentylacji w lokalu nr [...] została zbadana w tym postępowaniu. Do opinii technicznej z lipca 2014 roku przedłożonej w tej sprawie został bowiem załączony protokół odbioru z dnia 12 czerwca 2014 roku, z którego wynika, że w tym dniu przeprowadzono pomiary instalacji wentylacyjnej w przedmiotowym lokalu, których wyniki jednoznacznie wskazują, że instalacja została wykonana prawidłowo. Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę jako bezzasadną oddalił.