II SA/Wa 1194/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula – Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Janusz Walawski, Iwona Maciejuk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 lutego 2016 r. sprawy ze skargi R.L. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia nr [...] oddala skargę. Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] maja 2015 r. nr [...], którym odmówił R.L. wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia, na podstawie art. 156 § 1 K.p.a., nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r. W motywach uzasadnienia wyjaśnił, że postanowienie nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r. dotyczyło odmowy wydania zaświadczenia. Pismem z dnia 16 lutego 2015 r. zatytułowanym "zażalenie" R.L. zażądał stwierdzenia nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r. Odmawiając wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia, organ stwierdził, że w postępowaniu zaświadczeniowym nie może mieć zastosowania art. 156 K.p.a. Dlatego też na podstawie art. 61a § 1 K.p.a. odmówił wszczęcia postępowania. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi R.L. do tutejszego Sądu. Kwestionując prawidłowość zaskarżonych postanowień, skarżący zarzucił organowi nieuwzględnienie stanu faktycznego i prawnego, a także ostatecznych decyzji i wyroków sądów oraz zasad postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie było postanowienie wydane w trybie art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23), zwanej dalej K.p.a. W ocenie Sądu, organ prawidłowo uznał, że w postępowaniu zaświadczeniowym nie będzie miał zastosowania art. 156 § 1 K.p.a. Zaświadczenie jest poświadczeniem faktu w oparciu o posiadane przez organ dane. Dopuszczalne jest ponowne wydanie zaświadczenia w tej sprawie, bez korygowania, czy też unieważniania pierwotnie wydanego zaświadczenia. Postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia nie może być oceniane w kategoriach ważności rozstrzygnięcia organu. Treść zaświadczenia (postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia określonej treści) sama w sobie nie kreuje nowej sytuacji prawnej ani w inny sposób nie jest sprężona z dyspozycjami dotyczącymi sfery praw i obowiązków adresata (postanowienie NSA z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt II OSK 2340/14, Lex nr 1530717). Wskazać należy, iż postępowanie zaświadczeniowe, uregulowane w przepisach działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego, nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania w nim przepisów ogólnych, w tym trybu art. 156 K.p.a. Analogiczny pogląd został wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 269/13, wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 3068/13, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2014 r., sygn. akt SAB/Wa 46/14. Stosownie do art. 61a § 1 K.p.a., gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Na postanowienie, o którym mowa w § 1, służy zażalenie (art. 61a § 2 K.p.a.). Przez "inne uzasadnione przyczyny", o których mowa w art. 61a § 1 K.p.a., należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, np. gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie lub gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 893/11). Zdaniem Sądu, Komendant Główny Policji dokonał prawidłowej oceny w zakresie niedopuszczalności wszczęcia postępowania nieważnościowego w sprawie postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w sprawie odmowy wydania zaświadczenia. Komendant Główny Policji, będący organem właściwym w niniejszym postępowaniu, zasadnie zastosował przepis art. 61a § K.p.a. i odmówił wszczęcia postępowania nieważnościowego. Postanowienie oparte na przepisie art. 219 K.p.a. jest wydawane poza ramami ogólnego postępowania administracyjnego i nie obejmuje go tryb weryfikacji w postępowaniu nadzwyczajnym na podstawie art 156 K.p.a. (v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 850/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że z przyczyn przedmiotowych postanowienie o odmowie wydania zaświadczeń nie mogło być poddane weryfikacji w trybie nieważnościowym. Reasumując, skoro przepis art. 156 K.p.a. nie może znaleźć w postępowaniu zaświadczeniowym zastosowania, trafnie organ uznał, iż na podstawie art. 61a § 1 K.p.a. należało odmówić wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia (postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...]). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.