II SA/Rz 231/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Mazur - Selwa po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi F. K. na nie wykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 października 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 493/15 postanawia odrzucić skargę. Przedmiotem skargi jest niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 października 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 493/15. Reprezentująca Skarżącego żona podnosi w skardze, że "mimo upływu 4 miesięcy wyrok nie został wykonany. Dyrektor MOPS zamiast wykonać wyrok ograniczył się do złośliwości. Wysłał pismo do osoby prawie niewidzącej, poruszającej się na wózku przy pomocy innych osób, co w oczywisty sposób wiązało się z niewykonaniem przez nią nałożonych obowiązków i konsekwencją pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Do dnia złożenia skargi Skarżący nie otrzymał zasądzonych pieniędzy". W odpowiedzi na skargę organ przedstawił przebieg postępowania po uchyleniu wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy kluczową kwestią jest uwzględnienie zmiany stanu prawnego, dokonanej ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2015 r., poz. 658), w zakresie regulacji dotyczącej wnoszenia skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania po wyroku uchylającym określony akt lub czynność organu administracji publicznej. Powołana ustawa nowelizująca, która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r., zmieniła m.in. treść art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). W brzmieniu sprzed nowelizacji przepis ten stanowił, iż: "W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny". Od dnia 15 sierpnia 2015 r. komentowany przepis stwierdza zaś, iż: "W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny". Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. wprowadzona zmiana ma zastosowanie również do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie tej ustawy. Wniesienie skargi na podstawie znowelizowanego przepisu artykułu 154 § 1 P.p.s.a. możliwe jest obecnie jedynie w przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Ustawodawca z dotychczasowego zakresu art. 154 § 1 powołanej ustawy postanowił usunąć kwestie dotyczące bezczynności organu oraz przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Taki charakter miał wyrok Wojewódzki Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 października 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 593/15 w sprawie ze skargi F. K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którym Sąd uchylił zarówno zaskarżoną decyzję, jak i decyzję ją poprzedzającą Burmistrza Miasta i Gminy [...]. Sąd nie ma wątpliwości, że przedmiotem skargi jest niewykonanie wyroku, a nie ewentualna bezczynność czy przewlekłość postępowania organu po jego wykonania ( art. 149 P.p.s.a.). Na potrzebę rozważenia tego problemu w kontekście nowelizacji art. 154 P.p.s.a. zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 lutego 2016 r., sygn. akt II OSK 395/16. Z treści skargi wyraźnie wynika, że Skarżący nie kwestionuje bezczynności organu czy też przewlekłego działania, a jedynie podjęte w sprawie czynności, które doprowadziły w konsekwencji do pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Podnoszona przez pełnomocnika Skarżącego kwestia braku zwrotu zasądzonych wyrokiem kosztów nie może być ani przedmiotem skargi z art. 154 P.p.s.a., ani też bezczynności organu. W takiej sytuacji nie występuje konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej (np. wszczęcia postępowania administracyjnego, wydania aktu itp.) zastrzeżonych prawem do jego właściwości, lecz powstaje pomiędzy osobą prawną (Skarbem Państwa, jednostką samorządu terytorialnego, czy tak jak w niniejszej sprawie Samorządowym Kolegium Odwoławczym ), której strukturom przypisany jest konkretny organ administracji publicznej, a osobą, na której rzecz orzeczono zwrot kosztów sądowych, cywilnoprawny stosunek zobowiązaniowy, w którym osoba ta jest dłużnikiem, a strona wierzycielem. Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w części dotyczącej zasądzonych na rzecz strony kosztów (w tym kosztów sądowych) odbywa się w drodze egzekucji sądowej zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, po stwierdzeniu przez sąd prawomocności orzeczenia w myśl art. 169 (por. postanowienie WSA w Szczecinie z 25 marca 2004 r., SA/Sz 2291/2003, LexPolonica nr 391924, ONSAiWSA 2005, nr 6, poz. 123; wyrok WSA w Warszawie z 9 stycznia 2007 r., II SA/Wa 1258/06, Lexnr 301759 i wyrok WSA we Wrocławiu z 12 czerwca 2008 r., I SA/Wr 287/2008, LexPolonica nr 2132539). W konsekwencji skargę na niewykonanie przez organ administracji wyroku uchylającego decyzje organów uznać należy za niedopuszczalną. Z dniem bowiem wejścia w życie ustawy nowelizującej procedurę sądowoadministracyjną możliwość skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na niewykonanie wyroku została ograniczona do sytuacji, gdy dotyczy ona wyroku uwzględniającego wcześniejszą skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.