II SA/Łd 295/16

Dnia 26 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w P. na decyzję Burmistrza P. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę. A. P. Burmistrz P. decyzją z dnia [...] roku, nr [...], przyznał K. K. zasiłek rodzinny na dziecko – F. K., L. K. i K. K. w kwocie po 77 zł miesięcznie na okres od dnia 1 listopada 2014 roku do dnia 31 października 2015 roku, dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego na dziecko F. K. w kwocie 400 zł miesięcznie na okres od dnia 1 listopada 2014 roku do dnia 1 września 2015 roku oraz dodatek z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej przyznany na K. K. w kwocie 80 zł miesięcznie na okres od dnia 1 listopada 2014 roku do dnia 31 października 2015 roku. Decyzja została doręczona K. K. w dniu 13 listopada 2014 roku. Pismem z dnia 13 lipca 2015 roku Prokurator Rejonowy w P. – na podstawie art. 182 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 roku, poz. 267 ze zm., dalej jako: "K.p.a.") – wniósł sprzeciw wnosząc o zmianę decyzji z dnia 31 października 2014 roku i przyznanie K. K. świadczenia w formie dodatku z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego na każde z dzieci. Burmistrz P. decyzją z dnia [...] roku odmówił zmiany własnej ostatecznej decyzji z dnia [...] roku. W dniu 14 marca 2016 roku Prokurator Rejonowy w P. wniósł skargę na decyzję Burmistrza P. z dnia 31 października 2014 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. Zgodnie z unormowaniem art. 8 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), Prokurator może wziąć udział w każdym toczącym się postępowaniu, a także wnieść skargę, skargę kasacyjną, zażalenie oraz skargę o wznowienie postępowania, jeżeli według jego oceny wymagają tego ochrona praworządności lub praw człowieka i obywatela. W takim przypadku przysługują mu prawa strony. Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi Prokurator. Stosownie natomiast do treści art. 53 § 1 i § 3 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie, z tym że Prokurator może wnieść ją w terminie 6 miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej. Zdaniem Sądu, sposób wnoszenia przez prokuratora skargi do sądu administracyjnego (tak w zakresie konieczności wyczerpania toku instancji administracyjnej, jak i terminu do wniesienia skargi) uzależniony jest od tego, czy brał on wcześniej udział w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, czy takiego udziału nie brał (por. np. uchwała 7 sędziów NSA w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2006 roku, sygn. akt: I OPS 6/05, ONSAiWSA 2006/3/68 oraz wyroki NSA z dnia: 4 maja 2004 roku, sygn. akt: OSK 55/04 oraz z dnia 21 listopada 2006 roku, sygn. akt: II OSK 1298/05 i inne; dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). W powołanej uchwale Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż obowiązek wyczerpania środków odwoławczych w postępowaniu administracyjnym przed wniesieniem skargi na decyzję administracyjną, o którym mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a. odnosi się do prokuratora, który brał udział w postępowaniu administracyjnym. Reasumując, wyłączenie w stosunku do prokuratora warunku dopuszczalności skargi w postaci wyczerpania środków zaskarżenia oraz ustanowienie kilkakrotnie dłuższego terminu do wnoszenia skargi, odnosi się tylko i wyłącznie do sytuacji niebrania przez prokuratora udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony. Do takiego wniosku skłania wykładnia systemowa powołanych przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi regulujących udział prokuratora w postępowaniu sądowym, w szczególności zestawienie ich z odpowiednimi przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego – art. 182 – 184 i art. 188. Zgodnie z treścią tych ostatnich, prokurator ma prawo żądania wszczęcia postępowania administracyjnego (art. 182 K.p.a.), prawo udziału w postępowaniu w każdym jego stadium (art. 183 K.p.a.) oraz prawo wniesienia sprzeciwu (art. 183 K.p.a.). We wszystkich tych przypadkach służą mu prawa strony (art. 188 K.p.a.). Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, bowiem postępowanie administracyjne zostało zainicjowane na skutek wniesienia przez Prokuratora Rejonowego sprzeciwu od decyzji z dnia [...] roku. Kontestowaną w sprawie decyzję z dnia [...] roku organ wydał zatem na skutek wniesienia przez Prokuratora sprzeciwu. Fakt wniesienia sprzeciwu od decyzji organu pierwszej instancji oznacza, iż Prokurator bierze udział w postępowaniu na prawach strony (art. 188 K.p.a.), zatem nie może już korzystać z wyjątku przewidzianego przepisem art. 52 § 1, bądź art. 53 § 1 P.p.s.a. Na marginesie wyjaśnić należy, iż fakt niedoręczenia Prokuratorowi decyzji wydanej na skutek wniesienia przez niego sprzeciwu, czy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanej na skutek wniesienia odwołania przez K. K., świadczy o wadliwości postępowania, a nie o tym, że Prokurator nie brał udziału w postępowaniu w charakterze strony. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli jest ona niedopuszczalna z innych przyczyn niż wymienione w pkt od 1 do 5 tego przepisu. Pod pojęciem innych przyczyn rozumieć należy m.in. sytuację uprzedniego niewyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tak J. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 116 oraz postanowienia WSA: w Warszawie z dnia 20 grudnia 2010 roku, sygn. akt: VII SA/Wa 2335/10; w Olsztynie z dnia 30 marca 2006 roku, sygn. akt: II SA/Ol 133/06; w Gdańsku z dnia 12 lipca 2004 roku, sygn. akt: III SA/Gd 377/04 i inne). Wobec powyższego należało uznać, iż Prokurator z tego powodu, iż brak udział w postępowaniu w charakterze strony nie może wnieść skargi na decyzję organu pierwszej instancji, zatem skarga na tenże akt, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Z przedstawionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. A. P.