IV SA/Wa 778/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka (spr.), sędzia WSA Anna Sękowska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi R. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków oddala skargę Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z [...] października 2015 r. nr [...] orzekającą o aktualizacji operatu ewidencyjnego w zakresie oznaczeń ewidencyjnych zabudowy na działce ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] w W., położonej przy [...]. Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie sprawy. W związku z przyjęciem w dniu [...] marca 2015 r. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego opracowania geodezyjnego pod nr [...] dotyczącego inwentaryzacji powykonawczej budynków usytuowanych na terenie nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] z załączonym wykazem zmian danych ewidencyjnych oraz wpłynięciem wniosków dwóch z trzech współwłaścicieli działki o aktualizację danych ewidencyjnych na podstawie tego opracowania, Prezydent Miasta W. pismem z dnia [...] lipca 2015 r. zawiadomił wszystkich współwłaścicieli działki o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wprowadzenia danych ewidencyjnych dotyczących budynków usytuowanych na ww. działce wynikających ze wskazanego opracowania. W związku z kwestionowaniem wykazanych w opracowaniu danych przez trzeciego ze współwłaścicieli nieruchomości – R. B., organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków uzupełnił akta postępowania o dokumentację przesłaną przez organy architektoniczno-budowlane oraz dostarczoną przez zainteresowanych. Prezydent Miasta W. decyzją z [...] października 2015 r. nr [...] orzekł o aktualizacji operatu ewidencyjnego w zakresie oznaczeń zabudowy na działce ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] położonej w W. poprzez: 1) wykreślenie budynków mieszkalnych o identyfikatorach [...] oraz [...] i ujawnienie w ich miejsce jednego budynku mieszkalnego o identyfikatorze [...] o pow. zabudowy [...] m2, o 4 kondygnacjach nadziemnych, dacie zakończenia budowy - 1968 r. z atrybutem 1 (data z dokumentu), dacie przebudowy - 2015 r. z atrybutem 1 (data z dokumentu), dacie oddania do użytkowania budynku po przebudowie - kwiecień 2015 r. z atrybutem zakresu przebudowy 4 (nadbudowa ze zmianą), 2) ujawnieniu dla budynku o identyfikatorze [...] o 1 kondygnacji naziemnej, z datą zakończenia budowy - 1996 r. z atrybutem 3 (data szacowana), pow. zabudowy – [...] m2 w miejsce dotychczas ujawnionej – [...] m2, daty przebudowy - 1997 r. z atrybutem 3 (data szacowana), atrybutem zakresu przebudowy 6 (inny) w oparciu o opracowanie geodezyjne przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...]. W odwołaniu od powyższej decyzji R. B. (dalej zwany także "skrzącym") zarzucił, że niektóre dane i oznaczenia niezgodne są z rzeczywistością i dokumentami. W szczególności, zdaniem skarżącego, przebudowa budynku o identyfikatorze [...] nastąpiła nie w 2015 r. tylko przed aktem notarialnym Rep. A nr [...] z dnia [...] marca 2006 r., a jako data zakończenia budowy tego budynku powinien być podany rok 1990. Skarżący zwrócił także uwagę na niezgodności w uzasadnieniu decyzji, z którego wynikałoby, że w księdze wieczystej [...] wykazany jest budynek o identyfikatorze [...], co jest nieprawdą, ponieważ księga ta obejmuje budynek o identyfikatorze [...]. Rozpatrując powyższe odwołanie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta W. z [...] października 2015 r. Na wstępie organ odwoławczy wyjaśnił, że zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz dokonywanie w niej zmian reguluje ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2015 r. poz. 520 ze zm.; dalej zwana "u.p.g.k.") oraz rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2015 r. poz. 542; dalej zwane "rozporządzeniem z 2001 r."). Zgodnie z § 45 ww. rozporządzenia aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: 1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi, 2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych oraz 3) wyeliminowania danych błędnych. W każdym z tych przypadków zmiany takie winny wynikać z dokumentów przewidzianych prawem, a więc wymienionych w § 35, 36, 46 ust. 2 powyższego rozporządzenia. Dokumentem takim jest m.in. opracowanie geodezyjne przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zawierające wykaz zmian danych ewidencyjnych. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zwrócił uwagę, iż w rozpatrywanej sprawie wykonawca opracowania geodezyjnego dotyczącego inwentaryzacji powykonawczej budynku mieszkalnego na działce nr [...] z obrębu [...] zaktualizował dane ewidencyjne dotyczące istniejących na działce budynków tj. mieszkalnego i gospodarczego. W związku ze zgłaszanymi przez R. B. zastrzeżeniami do oznaczeń dotyczących budynku mieszkalnego, organ ewidencyjny zwrócił się do wydziału Architektury i Budownictwa dla [...] oraz Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego o przysłanie dokumentacji architektoniczno-budowlanej dotyczącej istniejącej na działce zabudowy. Kopie takiej dokumentacji złożyły również strony postępowania. Następnie organ II instancji wskazał, że uzupełniony materiał dowodowy wykazał, że w sporządzonym przez geodetę wykazie zmian danych ewidencyjnych budynku mieszkalnego o identyfikatorze [...] wykazano niewłaściwą datę zakończenia budowy oraz nie wykazano danych dotyczących przebudowy budynku. Dane te zostały więc ustalone na podstawie dokumentacji architektoniczno-budowlanej i łącznie z prawidłowymi danymi zawartymi w wykazie zmian danych ewidencyjnych stanowiącym część operatu geodezyjnego nr [...], podlegają ujawnieniu w ewidencji gruntów i budynków w drodze decyzji administracyjnej, stosownie do art. 24 ust. 2b pkt 2 u.p.g.k. Zaznaczył również, iż w postępowaniu skorygowano także dane umieszczone w wykazie zmian danych ewidencyjnych dotyczące stopnia pewności daty zakończenia budowy budynku o identyfikatorze [...]. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ II instancji uznał je za nieuzasadnione wskazując, iż nie znajdują one potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Brak jest bowiem dowodów potwierdzających, że przebudowa budynku Id.: [...] nastąpiła przed datą zawarcia aktu notarialnego Rep. A nr [...] tj. przed [...] marca 2006 r., a skarżący takiego dowodu nie okazał. Treść powołanego aktu notarialnego, dotyczącego umowy ustanowienia odrębnej własności lokali, przeczy argumentom skarżącego. Stawający do aktu oświadczyli, że działka gruntu nr [...] zabudowana jest budynkiem mieszkalnym wybudowanym w 1968 r. rozbudowanym w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku, o pow. zabudowy [...] m2. Na załączonej do odwołania mapce wydrukowanej 5 czerwca 2012 r. wykazano kontur budynków mieszkalnych wyznaczony przez prostokątny rzut na płaszczyznę poziomą. Zdaniem organu treść mapy świadczy o tym, że rozbudowa garażu została rozpoczęta, natomiast nie jest dowodem, że wykazany budynek nie jest w trakcie budowy. Wykazaną datę przebudowy należy rozumieć jako datę zakończenia przebudowy określoną na podstawie decyzji z [...] kwietnia 2015 r. o pozwoleniu na użytkowanie rozbudowanej i nadbudowanej części mieszkalnej nad garażem, bowiem innego materiału dowodowego w tej kwestii właściwe organy administracji ani strony nie udostępniły. Za bezzasadne organ odwoławczy uznał także uwagi dotyczące podanej daty zakończenia budowy budynku mieszkalnego tj. 1968 r. W sugerowanej dacie tj. w 1990 r. wydane zostało potwierdzenie przyjęcia zgłoszenia o oddaniu do użytkowania rozbudowanej części budynku mieszkalnego o dotychczasowym identyfikatorze [...]. W wyniku dokonanych później prac budowlanych i zgodnie z aktualną dokumentacją architektoniczno-budowlaną 1990 r. był datą zakończenia pierwszego etapu rozbudowy istniejącego obecnie budynku Id.: [...]. Organ II instancji podzielił natomiast argumenty odwołania dotyczące błędnego wskazania w zaskarżonej decyzji budynku ujawnionego w księdze wieczystej nr [...]. Ww. księdze wieczystej ujawniony jest bowiem budynek o identyfikatorze [...], jednakże – zdaniem organu – nie miał on żadnego wpływu na sposób rozstrzygnięcia sprawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję R. B. wniósł o jej uchylenie w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie ogólnych zasad prowadzenia postępowania administracyjnego tj. art. 7, art. 8, art. 9, art. 67 § 1 pkt 5, art. 68 § 1 i 2, art. 77 § 1 i art. 78 § 1 i 3 k.p.a. Zdaniem skarżącego w akcie notarialnym Rep. Nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. pominięto budynek o id. [...], który został wybudowany w 1996 r. w oparciu o pozwolenie na budowę – decyzja z dnia [....] lipca 1996 r. nr [...]. W związku z nieuregulowanym statusem prawnym ww. budynku stanowi on nieruchomość wspólną i wymaga spisania nowej umowy między współwłaścicielami tego budynku. Odnosząc się do mapki przedstawionej na etapie postępowania odwoławczego skarżący wyjaśnił, że wskazuje ona na błędy organu I instancji, który uznał, iż przebudowa budynku [...] nastąpiła w 2015 r. W ocenie skarżącego data przedstawiona na mapce – 2012 r. nie potwierdza daty rozbudowy, jednakże zaprzecza terminowi określonemu przez organy. Z mapki tej nie wynika również by rozbudowa garażu rozpoczęta została w 2012 r., bowiem powyższe nie znajduje oparcia w żadnych dokumentach. Skarżący uznał również za zasadne konieczność potwierdzenia przez organ daty rozbudowy budynku o id. [...] w 1996 r., która - jego zdaniem - zgodna jest z rzeczywistością, ale wymaga w tym zakresie udowodnienia. Ponadto organ odwoławczy używał błędnej terminologii posługując się terminem przebudowa zamiast rozbudowa oraz niezgodnie z rozporządzeniem z 2001 r. wykazał datę przebudowy. Skarżący podkreślił także, iż organ odwoławczy nie odniósł się do jego pism z 3 listopada 2015 r. i 4 stycznia 2016 r. będącymi odpowiedzią na pisma Biura Geodezji i Katastru Urzędu Miasta W. z 18 listopada i 23 grudnia 2015 r., w tym informacji o opóźnieniu w udzieleniu mu odpowiedzi przez BGiK na jego pismo z 15 lipca 2015 r. Nadto zarzucił, że organy nie sporządzały protokołów z każdej czynności mającej dla sprawy szczególne znaczenie, w szczególności z ogłoszenia decyzji i postanowienia. W ocenie skarżącego powyższe uchybienia wskazują na naruszenie ww. przepisów k.p.a. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) dalej "p.p.s.a.", uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej ma stwierdzić, że doszło nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sąd dokonując kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 24 ust. 2a punkt 1 i 2 oraz ust. 2b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne aktualizacja operatu ewidencyjnego odbywa się z urzędu lub na wniosek np. właścicieli przedmiotu własności, którego zmiany mają dotyczyć oraz następuje w drodze czynności materialno-technicznej lub w drodze decyzji administracyjnej. Stosownie do treści § 45 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi; ujawnienia nowych danych ewidencyjnych; wyeliminowania danych błędnych. Przy aktualizacji operatu ewidencyjnego przepisy § 35 i § 36 stosuje się odpowiednio. Aktualizacja operatu ewidencyjnego polega zatem na zastąpieniu dotychczasowych zapisów ewidencyjnych nowymi lub na ich zmodyfikowaniu, przy czym konieczność dokonania zmiany lub modyfikacji (aktualizacji) powinna być udokumentowana. Ewidencja gruntów i budynków nie ma charakteru prawotwórczego. Jej zadaniem jest odzwierciedlanie w sposób prawidłowy aktualnego stanu prawnego, a nie tworzenie stanu prawnego nowego (por. wyroki z dnia 13 października 2010 r., III SA/Kr 277/09, z dnia 27 lutego 2013 r., III SA/Kr 960/12, z dnia 15 maja 2012 r., III SA/Lu 86/12, z dnia 27 października 2010 r., III SA/Kr 203/09, z dnia 10 sierpnia 2010 r., II SA/Bk 272/10, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). W przedmiotowej sprawie podstawą aktualizacji operatu ewidencyjnego w zakresie oznaczeń ewidencyjnych zabudowy na działce ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] w W. położonej przy [...] było opracowanie geodezyjne przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod identyfikatorem ewidencyjnym materiału zasobu [...]. W ocenie Sądu, materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy potwierdza zasadność wykazania w ewidencji budynku oznaczonego identyfikatorem [...], powstałego z połączenia dotychczasowych budynków o identyfikatorach [...] oraz [...] jako jednego budynku. Wynika to z faktu, że budynki o identyfikatorach [...] oraz [...] nie stanowiły odrębnych budynków mieszkalnych. Zatem organy prawidłowo przyjęły w oparciu o dokumentację architektoniczno-budowlaną znajdująca się w aktach, że rozbudowa i nadbudowa części mieszkalnej nad garażem nie stanowi odrębnego budynku. Skarżący nie wykazał również w sposób udokumentowany, że rozbudowa i nadbudowa budynku mieszkalnego o część nad garażem została zakończona w 1996 r. Natomiast dane wynikające z dokumentacji architektoniczno-budowlanej potwierdzają, że przebudowa ta nastąpiła w 2015 r. Sąd nie podziela zarzutu skargi co do posługiwania się przez organy w wydanych orzeczeniach błędną terminologią. Przebieg postępowania administracyjnego nie potwierdza zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.