II SA/Łd 453/16

Dnia 6 września 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, , Protokolant St. sekretarz sądowy Anna Łyżwa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2016 roku sprawy ze skargi Gminy Oporów na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Łódzkiego z dnia 28 kwietnia 2016 r. nr PNK-I.4131.216.2016 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - oddala skargę. LS Zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 28 kwietnia 2016 r. Wojewoda Łódzki, działając na podstawie art. 91 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 446) – dalej w skrócie "u.s.g.", w związku z art. 28 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (j.t. Dz.U. z 2015 r., poz. 199 ze zm.) – dalej w skrócie "u.p.z.p.", stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy Oporów Nr XVI/71/2016 z dnia 24 marca 2016 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Oporów dla obszaru obejmującego części sołectw: Skórzewa, Stanisławów, Mnich-Ośrodek, Jurków Drugi, Kurów-Wieś, Janów, Jastrzębia, Świechów, Wola Owsiana, Golędzkie, Kamienna, Wola Prosperowa, Szczyt, Podgajew, Mnich-Południe, Samogoszcz, Wólka-Lizigódź w gminie Oporów, w całości. Motywując podjęte rozstrzygnięcie organ nadzoru stwierdził, że wspomniana uchwała istotnie narusza prawo, to jest art. 15 ust. 3 pkt 3a u.p.z.p., zgodnie z którym wyznaczając w planie miejscowym granice terenów pod budowę urządzeń, o których mowa w art. 10 ust. 2a u.p.z.p., należy określić granice ich stref ochronnych związanych z ograniczeniami w zabudowie, zagospodarowaniu i użytkowaniu terenu oraz występowaniem znaczącego oddziaływania tych urządzeń na środowisko. Według Wojewody, biorąc pod uwagę zapisy planu miejscowego oraz prognozy oddziaływania na środowisko, uciążliwość generowana przez wiatraki nie zamyka się w strefach ochronnych od terenów oznaczonych w planie symbolem EW (urządzenia elektroenergetyczne wytwarzające energię z odnawialnych źródeł energii - elektrownie wiatrowe). Z materiałów dołączonych do prognozy oddziaływania na środowisko sporządzonej na potrzeby niniejszego planu, na podstawie zasięgu izofony 40 dB oraz 45 dB od wyznaczonych w planie terenów o symbolu EW wynika, że część stref związanych z ograniczeniami w zabudowie i zagospodarowaniu terenu znajduje się poza obszarem objętym niniejszym planem miejscowym, w szczególności: - na Fragmencie 1 - poza obszarem planu znajduje się część izofony 40 dB od terenów 1.20 EW, 1.23 EW, 1.24 EW oraz 1.34 EW; - na Fragmencie 2 - poza obszarem planu znajduje się część izofony od terenu 2.4 EW; - na Fragmencie 3 - poza obszarem planu znajduje się część izofony 40 dB od terenów 3.2 EW, 3.3 EW, 3.24 EW, 3.25 EW, w tym fragment izofony 40 dB od terenów 3.24 EW oraz 3.25 EW znajduje się na obszarze gminy sąsiedniej - Bedlno; - na Fragmencie 4 - poza obszarem planu znajduje się część izofony 40 dB od terenu 4.5 EW; - na Fragmencie 5 - poza obszarem planu znajduje się część izofony 40 dB od terenu 5.2 EW oraz 5.22 EW. Zdaniem organu nadzoru wskazane na mapach akustycznych, załączonych do wspomnianej prognozy oddziaływania na środowisko, izofony 40 dB wykraczają poza granice obszaru objętego niniejszym planem, a lokalizowane w przedmiotowym planie inwestycje w postaci farm wiatrowych mogą ograniczać zagospodarowanie terenów sąsiadujących z planem w granicach ww. izofony. Wojewoda wskazał na art. 14 ust. 8 u.p.z.p. i podkreślił, że miejscowy plan może ustalać przeznaczenie terenów i wprowadzać ograniczenia w wykonywaniu prawa własności jedynie w odniesieniu do terenów nim objętych, tzn. znajdujących się w granicach jego opracowania. Plan miejscowy ustanawiający przepisy gminne nie może wprowadzać ograniczeń w wykonywaniu prawa własności na działkach położonych poza granicami określonymi w planie. Wobec powyższego organ nadzoru stwierdził, że niezgodne z przepisem art. 15 ust. 3 pkt 3a u.p.z.p. jest takie lokalizowanie terenów elektrowni wiatrowych, które powoduje brak możliwości wyznaczenia w granicach opracowania planu kompletnych stref ochronnych, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Dodatkowo - zdaniem organu nadzoru - został naruszony przepis art. 15 ust. 2 pkt 10 u.p.z.p. w związku z § 4 pkt 9 lit. a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1587) – w skrócie "rozporządzenie", ponieważ w treści przedmiotowej uchwały nie ustalono maksymalnej szerokości dróg dojazdowych w liniach rozgraniczających oznaczonych symbolami: 1KD-D1/2 - 5KD-D1/2 i 7KD-D1/2 - 13KD-D1/2 (§ 25 ust. 4 pkt 11 ww. uchwały) oraz szerokości drogi 6KD-D1/2 (§ 25 ust. 4 pkt 12 ww. uchwały) i dróg wewnętrznych - dojazdów gospodarczych o symbolach KDW-Go (§ 25 ust. 5 ww. uchwały). W świetle przepisów rozporządzenia tekst planu miejscowego stanowi treść uchwały rady gminy i jego redakcja przybiera postać przepisów prawnych. Rysunek planu jest z kolei załącznikiem graficznym do uchwały w sprawie miejscowego planu, w związku z czym rysunek planu obowiązuje w takim zakresie, w jakim tekst planu odsyła do ustaleń planu wyrażonych graficznie na rysunku. Załącznik graficzny jest integralną częścią uchwały przyjmującej miejscowy plan, nie zaś odrębnym aktem. Według Wojewody analiza przekazanej do oceny uchwały w sprawie miejscowego planu wskazuje na niespójność pomiędzy tekstem a częścią graficzną tej uchwały, w ten sposób, że parametry wspomnianych dróg nie zostały określone w tekście uchwały, a jedynie na załączniku graficznym. Powyższa niespójność stanowi naruszenie zasad sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określonych szczegółowo w powołanym wyżej rozporządzeniu. Zdaniem organu nadzoru błędny jest też zaprezentowany w odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie pogląd Gminy Oporów, że nie jest obligatoryjne podanie w tekście planu parametrów drogi, gdyż nie jest to możliwe z uwagi na dużą ilość dróg o bardzo zróżnicowanej ich szerokości. Wymóg określenia parametrów drogi w części tekstowej planu wynika jednoznacznie z treści § 4 pkt 9 lit. a rozporządzenia. Rysunek planu jako znak graficzny nie może wiązać bezpośrednio, nie spełnia bowiem wymogów normy prawnej z jej klasyczną budową: hipoteza, dyspozycja, sankcja. Rysunek planu w procesie stosowania prawa może być uwzględniony tylko w takim zakresie, w jakim jest "opisany" w tekście planu. Zdaniem organu nadzoru naruszony został również art. 17 pkt 1 u.p.z.p. w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 353), ponieważ nie została ogłoszona w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy Oporów uchwała o przystąpieniu do sporządzenia niniejszego planu, jak również obwieszczenie o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu miejscowego planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zobowiązuje organ planistyczny do ogłaszania informacji w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, tj. poprzez ich zamieszczenie na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu lub na tablicy ogłoszeń w siedzibie Urzędu. Natomiast z treści art. 3 ust. 1 pkt 11 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko wynika, że pod pojęciem podania informacji do publicznej wiadomości rozumie się m. in. udostępnienie informacji na stronie Biuletynu Informacji Publicznej organu właściwego w sprawie. Podsumowując, brak ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy Oporów uchwały o przystąpieniu do sporządzenia niniejszego planu, jak również obwieszczenia o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu miejscowego planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko stanowi naruszenie procedury sporządzania planu w rozumieniu art. 28 u.p.z.p. W niniejszej sprawie udział lokalnej społeczności w procesie opracowywania przedmiotowego planu miejscowego został ograniczony ze względu na brak ogłoszenia przedmiotowej informacji na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Gminy Oporów. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wywiodła Gmina Oporów, wnosząc o jego uchylenie w całości i zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, z powodu naruszenia: art. 113 ust. 1, art. 113 ust. 2 pkt 1, art. 114 ust. 1, art. 114 ust. 2 ustawy prawo ochrony środowiska; art. 91 ust. 1 u.s.g.; art. 28 ust. 1 u.p.z.p.; art. 15 ust. 3 pkt 3a w związku z art. 10 ust. 2a u.p.z.p.; art. 15 ust. 2 pkt 10 u.p.z.p. w związku z § 4 pkt 9 lit. a rozporządzenia; art. 17 pkt 1 u.p.z.p. Zdaniem autora skargi Wojewoda Łódzki w zaskarżonym rozstrzygnięciu wskazał tylko jedno istotne naruszenie prawa – to jest art. 15 ust. 3 pkt 3a. Pozostałe naruszenia art. 15 ust. 2 pkt 10 u.p.z.p. oraz art. 17 pkt. 1 u.p.z.p. nie zostały przez organ zakwalifikowane jako istotne, a zatem, zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 u.p.z.p nie mogą one stanowić podstawy stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie miejscowego planu. Według Gminy zarzut istotnego naruszenia art. 15 ust. 3 pkt 3a u.p.z.p. nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ bezspornym w sprawie jest, że w przedmiotowym planie miejscowym takie granice zostały wyznaczone. Bezspornym jest również, że w przypadku farmy wiatrowej oddziaływanie na środowisko polega na emisji hałasu. Dopuszczalne poziomy hałasu określa rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. 2007 nr 120 poz. 826). Zgodnie z tym rozporządzeniem dopuszczalny poziom hałasu dla terenów zabudowy jednorodzinnej w nocy wynosi 40dB, zaś dla zabudowy zagrodowej 45dB. Rozporządzenie zostało wydane na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 113 ust. 1 ustawy prawo ochrony środowiska. Przepis ten posługuje się zwrotem "dla (...) terenów faktycznie zagospodarowanych", co nie pozostawia żadnych wątpliwości, iż celem ustawodawcy była ochrona istniejącego (faktycznego) zagospodarowania, nie zaś zagospodarowania planowanego, ani takiego, które potencjalnie w przyszłości na danym terenie mogłoby powstać. Nie ulega żadnym wątpliwościom, iż dla planowanej w uchylonym przez zaskarżone rozstrzygniecie nadzorcze miejscowym planie inwestycji, w zasięgu izofon 40dB nie występuje zabudowa jednorodzinna, zaś w zasięgu izofony 45dB nie występuje zabudowa zagrodowa. W przedmiotowej sprawie Wojewoda Łódzki stwierdził w rozstrzygnięciu nadzorczym: "Mając na uwadze powyższe, zdaniem organu nadzoru, niezgodne z przepisem art. 15 ust. 3 pkt 3a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest takie lokalizowanie terenów elektrowni wiatrowych, które powoduje brak możliwości wyznaczenia w granicach opracowania planu kompletnych stref ochronnych, co ma miejsce w niniejszej sprawie". Według strony skarżącej ochronie akustycznej podlega tylko i wyłącznie faktyczne zagospodarowanie, a zatem "kompletna strefa ochrony", to taka która uwzględnia zagospodarowanie znajdujące się w pobliżu planowanej inwestycji. Zgodnie z art. 114 ust. 1 prawa ochrony środowiska miejscowy plan ma obowiązek uwzględniać przytoczony powyżej art. 113 ust. 2 pkt 1 prawa ochrony środowiska oraz art. 114 ust. 2 prawa ochrony środowiska. Zważywszy, że tereny planowanej inwestycji farmy wiatrowej to pola, zaś w dalszym (poza izofoną 45dB) sąsiedztwie planowanych elektrowni wiatrowych występuje tylko i wyłącznie zabudowa zagrodowa, to zgodnie z przywołanym art. 114 ust. 2 ("dla przeważającego rodzaju terenu") strefę ochronną należy wyznaczyć w odniesieniu do zabudowy zagrodowej. Innymi słowy, strefa ta powinna zawierać w sobie izofonę 45dB, która stanowi maksymalny poziom ochrony akustycznej dla zabudowy zagrodowej), nie zaś dla zabudowy jednorodzinnej (która w ogóle w sąsiedztwie inwestycji nie występuje). Powyższy warunek w uchylonym przez zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze miejscowym planie jest spełniony, tj. strefy ochrony dla poszczególnych planowanych elektrowni wiatrowych obejmują swoim zasięgiem izofonę 45dB. Strona skarżąca zauważyła również, że ustalenia zawarte w miejscowym planie oraz w sporządzonej dla jego potrzeb prognozie oddziaływania na środowisko były przedmiotem opiniowania przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi oraz Państwowy Powiatowy Inspektorat Sanitarny w Kutnie. Powyższe instytucje szczegółowo przeanalizowały zawartą w prognozie ocenę potencjalnego oddziaływania inwestycji, która zawierała m. in. analizy: akustyczną, wytyczonego przebiegu izofon oraz wpływu inwestycji na istniejący stan zagospodarowania i możliwości rozwojowe sąsiedztwa farmy wiatrowej. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wydał pozytywną opinię - pismo z dnia 7 stycznia 2015 r. znak: PSSE.ZNS/MS/480/31/14. Ze względu na specyfikę planowanej inwestycji i jej oddziaływanie, plan i prognoza środowiskowa były przedmiotem bardzo wnikliwej oceny przez RDOŚ w Łodzi, który dwukrotnie zgłaszał swoje uwagi (negatywne opinie z dnia 2 stycznia 2015 r. znak: W00Ś-II.410.248.2014.AJ oraz z dnia 16 marca 2015 r. znak: WOOŚ-11.410.63.2015.AJ). W trakcie opiniowania zostało dodatkowo zorganizowane spotkanie przedstawicieli RDOŚ w Łodzi i projektantów w celu sprecyzowania wymagań i sposobu uwzględnienia zgłoszonych przez RDOŚ uwag. Po uzupełnieniu dokumentów i złożeniu stosownych wyjaśnień RDOŚ w Łodzi wydał pozytywną opinię bez zastrzeżeń (pismo z dnia 13 kwietnia 2015 r. znak: WOOŚ-II.410.96.2015.AJ). Sposób wyznaczenia stref ochronnych od elektrowni wiatrowych szczegółowo opisano na str. 58 prognozy, m.in. wyznaczono parametry graniczne, wykonano analizę akustyczną w 4 wariantach, wyznaczono izofony 40 i 45 dB, które były wynikiem nałożenia wszystkich analizowanych wariantów. Ze względu na możliwości lokalizacyjne (konieczność uwzględnienia wielu uwarunkowań), przebieg krzywych izofonicznych 40 dB fragmentarycznie (niewielkie powierzchnie) wykracza poza obszar objęty planem. Konsekwencje wynikające z powyższego faktu zostały bardzo drobiazgowo przeanalizowane w załączonej do dokumentacji planistycznej prognozie oddziaływania na środowisko - analiza akustyczna oraz zasięgu izofon dla obszarów podlegających ochronie przed hałasem, została zamieszczona w opisie prognozy - str. 57-63 - podrozdział 3.5 - Ocena wpływu projektowanego zagospodarowania na środowisko przyrodnicze, zdrowie ludzi oraz elementy środowiska kulturowego. Dokonana analiza obszarów podlegających ochronie akustycznej wykazała, że na terenach bezpośredniego oddziaływania od planowanych elektrowni: w zasięgu izofony 40 dB nie ma zabudowań mieszkalnych oraz terenów podlegającym ochronie przed hałasem o wartości 40 dB dla nocy; w zasięgu izofony 45 dB nie ma zabudowań mieszkalnych oraz terenów podlegających ochronie przed hałasem o wartości 45 dB dla nocy. Strefa ochronna ustalona na rysunku planu jest wyznaczona w taki sposób, że zawiera w całości izofonę 45 dB wraz z pewnym buforem. Natomiast przebieg izofony 40 dB przedstawiony na zał. nr 11a - 11c do opisu prognozy wynika z konieczności uwzględnienia wielu uwarunkowań. Dla potrzeb prognozy oddziaływania na środowisko wystąpiono do gminy Oporów, Bedlno, Krzyżanów i Kutno (zał. nr 10a - 10d do opisu prognozy) o opinie dotyczące określenia, czy izofona 40 dB nie przebiega przez tereny chronione akustycznie według obowiązujących przepisów z uwzględnieniem obecnego, jak i ustalonego w obowiązujących planach przeznaczenia terenów. W wystąpieniach o opinie szczegółowo podano numery ewidencyjne działek. Zgodnie z uzyskanymi odpowiedziami stanowiącymi zał. nr 12a-12d do opisu prognozy: - w przypadku gminy Bedlno (na południe od Fragmentu 3) - tereny wchodzące w zasięg izofony 40 dB, to tereny rolne (zgodnie z obowiązującymi przepisami w sprawie dopuszczalnych norm hałasu w środowisku - niechronione akustycznie), nieobjęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zaś budynki położone w bezpośrednim sąsiedztwie przebiegu izofony 40 dB (tj. w Ruszkach na dz. nr ew. 34/3, 42, 43), to zabudowa zagrodowa (chroniona akustycznie zgodnie z obowiązującymi przepisami w sprawie dopuszczalnych norm hałasu w środowisku), na której obowiązuje dopuszczalny poziom hałasu 45 dB w nocy i 55 dB w porze dnia, - w przypadku gminy Kutno (na południowy - zachód od Fragmentu 2) - tereny wchodzące w zasięg izofony 40 dB to tereny rolne (zgodnie z obowiązującymi przepisami w sprawie dopuszczalnych norm hałasu w środowisku - niechronione akustycznie), objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy Kutno (Uchwała Nr XVI/106/2004 Rady Gminy Kutno z dnia 16.04.2004 r. - Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 29.05.2004 r. Nr 146 poz. 1343 i Uchwała Rady Gminy Kutno Nr XXI/131/2004 z dnia 27.08.2004 r. - Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 11.09.2004 r. Nr 255 poz. 2196), zaś budynki, przez które przebiega izofona 40 dB (w Kotliskach na dz. nr ew. 7/3), to zabudowa zagrodowa (chroniona akustycznie zgodnie z obowiązującymi przepisami w sprawie dopuszczalnych norm hałasu w środowisku), dla której obowiązuje dopuszczalny poziom hałasu 45 dB w nocy i 55 dB w porze dnia, - w przypadku gminy Oporów (Fragmenty 1, 4, 5) - zasięg oddziaływania planowanego w planie przedsięwzięcia obejmuje tereny nieobjęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, terenami chronionymi akustycznie, znajdującymi się w potencjalnym zasięgu oddziaływania (izofona 40 dB) są wyznaczone w obowiązującej Zmianie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Oporów zatwierdzonej Uchwałą Nr XXI1/89/2012 z dnia 10.10.2012 r. tereny zabudowy zagrodowej, dla których zgodnie z obowiązującymi przepisami dopuszczalny poziom hałasu wynosi: 55 dB dla pory dnia i 45 dB dla pory nocy, pozostałe tereny położone poza obszarem objętym przedmiotowym planem, a będące w zasięgu izofony 40 dB to tereny rolne, leśne, łąk i pastwisk - nienormowane akustycznie. Wyznaczona izofona nie jest wynikiem lokalizacji elektrowni 2.4 EW (fragment 2), tylko wynika ze skumulowanego oddziaływania tej elektrowni oraz istniejących w sąsiedztwie elektrowni wiatrowych usytuowanych na terenie gminy Oporów, co potwierdza zał. nr 6b do opisu prognozy. W przypadku gminy Krzyżanów (na południe i południowy – zachód od Fragmentu 2) - tereny wchodzące w zasięg izofony 40 dB to tereny objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą IX/53/03 Rady Gminy Krzyżanów z dnia 28 sierpnia 2003 r, zgodnie, z którym są to tereny oznaczone 10.A-l - tereny przeznaczone pod autostradę, KDP - drogi główne ruchu przyspieszonego, 3KK - linia kolejowa, KD - ulice i drogi dojazdowe, KL - drogi lokalne, które nie podlegają ochronie akustycznej. Obszar oddziaływania obejmuje także tereny upraw oznaczone symbolami 3.R.P.1, 3.R.P7, 3.R.P11, 3.R.P.3, na których istnieje możliwość budowy zabudowań wyłącznie służących obsłudze rolnej (w tym zabudowa mieszkaniowa - dom mieszkalny rolnika) i na których zgodnie zobowiązującymi przepisami dopuszczalny poziom hałasu wynosi: 55 dB dla pory dnia i 45 dB dla pory nocy, zasięg izofony 40 dB obejmuje także tereny akustycznie chronione oznaczone w obowiązującym miejscowym planie, jako tereny zabudowy mieszkaniowej zagrodowej (siedliskowej) - 3.MZ.4, 3.MZ.8, na których zgodnie z obowiązującymi przepisami dopuszczalny poziom hałasu wynosi: 55 dB dla pory dnia i 45 dB dla pory nocy. Wyznaczona izofona nie jest wynikiem lokalizacji elektrowni 2.4 EW (fragment 2), tylko wynika ze skumulowanego oddziaływania tej elektrowni oraz istniejących w sąsiedztwie elektrowni wiatrowych usytuowanych na terenie gminy Oporów oraz gminy Krzyżanów, co potwierdza zał. nr 6b do opisu prognozy. Biorąc powyższe pod uwagę, strona skarżąca stwierdziła, że planowana inwestycja nie wpłynie negatywnie na sposób zagospodarowania, ani na warunki zagospodarowania terenów położonych w zasięgu izofony 40 dB, która tylko fragmentarycznie (niewielkie powierzchnie) wykracza poza granice obszaru objętego planem. Wynika to z faktu, że powyższe tereny w większości są nienormowane akustycznie, tj. rolne, łąki i pastwiska, lasy. Natomiast tereny normowane akustycznie stanowią tereny zabudowy zagrodowej (istniejące i projektowane), dla których normy hałasowe (45 dB) są wyższe niż w przypadku zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (40 dB). Obszar, w obrębie którego natężenie hałasu przekracza 45 dB - wyłączony z wszelkich form zabudowy przeznaczonej na stały pobyt ludzi (zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz zagrodowej), tj. izofona 45 dB wraz z pewnym buforem zawiera się w całości w strefie ochronnej ustalonej na rysunku planu. Powyższe analizy i uzasadnienia zawarte w prognozie uzyskały akceptację bez zastrzeżeń RDOŚ w Łodzi i PPIS w Kutnie. Według autora skargi niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 15 ust. 2 pkt 10 u.p.z.p., ponieważ wszystkie drogi są zwymiarowane na rysunku planu poprzez wartość liczbową. Powyższe niesie dokładnie taką samą treść normatywną, jak i opisanie tych wymiarów w tekście planu. W przedmiotowym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego linie rozgraniczające zostały naniesione w części graficznej. Jest zatem możliwe określenie szerokości dróg dojazdowych i wewnętrznych. W konsekwencji kwestionowana uchwała nie narusza przepisów art. 15 ust. 2 pkt 10 u.p.z.p. i § 4 pkt 9 lit a rozporządzenia. Chybiony jest także zarzut naruszenia art. 17 pkt 1 u.p.z.p. Wbrew poglądowi Wojewody Łódzkiego sformułowanie "w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości", zawarte w art. 17 pkt 1 u.p.z.p., nie oznacza obowiązku publikacji uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu oraz obwieszczenia o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu planu w Biuletynie Informacji Publicznej. Gdyby bowiem ustawodawca chciał, aby powyższe ogłoszenia były publikowane w Biuletynie Informacji Publicznej, to niewątpliwie wskazałby na to w treści przepisu art. 17 pkt 1 u.p.z.p., podobnie jak to uczynił w treści art. 3 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 23 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2016 r., poz. 353), na który powołuje się zresztą organ nadzoru w przedmiotowej sprawie. Powyższy przepis wyraźnie wskazuje, że podanie informacji do publicznej wiadomości następuje zarówno poprzez udostępnienie informacji w Biuletynie Informacji Publicznej, jak i poprzez ogłoszenie informacji w sposób zwyczajowo przyjęty w siedzibie organu. Z powyższego wynika zatem jednoznacznie, że ustawodawca nie utożsamia ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej z ogłoszeniem w sposób zwyczajowo przyjęty. Skoro zatem art. 17 pkt 1 u.p.z.p. posługuje się tylko tym ostatnim pojęciem, a bezspornym jest, że zarówno uchwała o przystąpieniu do sporządzenia kwestionowanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak i obwieszczenie o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu zostało ogłoszone w sposób określony w art. 17 pkt 1 u.p.z.p., to nie można podzielić poglądu organu nadzoru, że kwestionowany miejscowy plan został uchwalony z naruszeniem trybu określonego w tej ustawie. Strona skarżąca nie podzieliła też poglądu organu nadzoru, że obowiązek ogłoszenia o wyłożeniu do wglądu projektu planu miejscowego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko powinien zostać ogłoszony w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy Oporów ze względu na treść art. 3 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 23 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Po pierwsze, obowiązek taki nie wynika z treści art. 17 pkt 9 u.p.z.p., który odsyła wyłącznie do art. 17 pkt 1 u.p.z.p. Po drugie - prognoza oddziaływania na środowisko jest odrębnym dokumentem i nie stanowi elementu projektu planu miejscowego, a w konsekwencji ewentualne wadliwości związane z jej ogłoszeniem nie mogą stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, bowiem prognoza taka jest tylko załącznikiem do projektu planu, nie stanowi załącznika uchwalonego planu miejscowego i w związku z tym nie ma charakteru normatywnego. Dodatkowo strona skarżąca podniosła, że ze względu na specyfikę przedmiotowego planu polegającą na przeznaczeniu części obszaru gminy Oporów dla lokalizacji farmy wiatrowej, oprócz przewidzianych prawem form, podjęto dodatkowe czynności umożliwiające poinformowanie jak największej liczby mieszkańców o prowadzonej procedurze w celu uniknięcia potencjalnych konfliktów społecznych. Informację o przystąpieniu do sporządzenia przedmiotowego planu, jak również o wyłożeniu do publicznego wglądu przekazano bezpośrednio sołtysom wsi (podpisy potwierdzające odbiór ogłoszeń/obwieszczeń widnieją na wykazach zawartych w dokumentacji planistycznej). Dodatkowo niezależnie od debaty publicznej, poza formalną procedurą Wójt zorganizował trzy spotkania informacyjne w celu wyjaśnienia wszelkich wątpliwości dotyczących planowanych zamierzeń inwestycyjnych. Informacja o tych spotkaniach została przekazana poprzez pisemne zawiadomienia sołtysów poszczególnych sołectw. Spotkania odbyły się w dniu 3 marca 2016 r. W spotkaniach, oprócz mieszkańców, wzięli udział przedstawiciele Muzeum-Zamku w Oporowie - dyrektor oraz pracownik tej placówki, przedstawiciele Urzędu Gminy oraz przedstawiciele przyszłego inwestora. Opisane powyżej czynności były gwarantem prawidłowego udziału społecznego w opracowaniu planu oraz prognozy oddziaływania na środowisko. Zdaniem Urzędu Gminy zamieszczenie informacji na BIP-ie nie przyniosłoby aż tak dobrego skutku, co ww. czynności partycypacyjne. Zdaniem strony skarżącej sporna uchwała nie narusza istotnych zasad sporządzania planu miejscowego oraz trybu jego ogłaszania, a w konsekwencji organ nadzoru z naruszeniem art. 28 ust. 1 u.p.z.p. oraz art. 91 ust. 1 u.s.g. stwierdził jej nieważność w całości. Odpowiadając na skargę Wojewoda Łódzki wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego. Na rozprawie w dniu 6 września 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej poparł skargę, zaś pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie. Dodatkowo pełnomocnik organu podniósł, że w planie, jeśli chodzi o drogi to część dotyczyła nowoprojektowanych dróg i niezbędne jest precyzyjne określenie szerokości dróg w samej treści planu, gdyż załącznik graficzny nie oddaje szerokości w sposób precyzyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd badając w zakreślonych wyżej granicach legalność rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Łódzkiego stwierdzającego nieważność uchwały Rady Gminy Oporów Nr XVI/71/2016 z dnia 24 marca 2016 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Oporów dla obszaru obejmującego części sołectw: Skórzewa, Stanisławów, Mnich-Ośrodek, Jurków Drugi, Kurów-Wieś, Janów, Jastrzębia, Świechów, Wola Owsiana, Golędzkie, Kamienna, Wola Prosperowa, Szczyt, Podgajew, Mnich-Południe, Samogoszcz, Wólka-Lizigódź w gminie Oporów, w całości, doszedł do przekonania, że odpowiada ono przepisom obowiązującego prawa i brak jest przesłanek do jego uchylenia w trybie art. 148 p.p.s.a. Według art. 91 u.s.g. uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90 (ust. 1). Rozstrzygnięcie nadzorcze powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne oraz pouczenie o dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego (ust. 3). W przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały lub zarządzenia, ograniczając się do wskazania, iż uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa (ust. 4). Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio (ust. 5). W orzecznictwie sądów administracyjnych wypracowanym na tle przywołanej normy prawnej, które tutejszy sąd w pełni aprobuje, podkreśla się, iż z treści art. 91 ust. 1 i 4 u.s.g. wynika, że przesłanką stwierdzenia nieważności uchwały organu samorządu gminnego jest istotne naruszenie prawa. Do takich istotnych naruszeń, skutkujących nieważnością uchwały, zalicza się naruszenie: przepisów wyznaczających kompetencję do podejmowania uchwał, podstawy prawnej podejmowania uchwał, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego przez wadliwą ich wykładnię, a także przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał (por. wyrok NSA z dnia 17 lutego 2016 r. sygn. akt II FSK 3595/13 – Lex nr 2036630). Obowiązkiem organu nadzoru kontrolującego prawidłowość podjęcia uchwały, poza prawidłowym przeprowadzeniem postępowania nadzorczego, w przypadku stwierdzenia nieważności kwestionowanej uchwały organu samorządu terytorialnego jest wykazanie przez organ nadzoru, że jej treść lub tryb podjęcia tej uchwały rzeczywiście istotnie narusza prawo, a ewentualne naruszenie miało znaczący wpływ na treść podjętej uchwały (por. wyrok NSA z dnia 6 sierpnia 2010 r. sygn. akt I OSK 754/10 – Lex nr 737507). Stosownie do treści art. 28 ust. 1 u.p.z.p. istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Redakcja art. 28 ust. 1 u.p.z.p. posługuje się skalą oceny zakresu wadliwości uchwały rady gminy, co oznacza, że w przypadku naruszenia zasad sporządzania planu oraz trybu jego sporządzania ustawodawca wymaga, aby owo naruszenie miało charakter istotny. Do kategorii "istotnych" naruszeń prawa należy zaliczyć naruszenia znaczące, wpływające na treść uchwały, dotyczące meritum sprawy. Chodzi tu zatem o takie naruszenie prawa, które prowadzi do skutków nieakceptowalnych w demokratycznym państwie prawa. Pod pojęciem "trybu sporządzania" planu miejscowego należy rozumieć sekwencję czynności, które podejmują kolejno organy gminy celem doprowadzenia do uchwalenia planu miejscowego. W pierwszej kolejności będzie to podjęcie przez radę gminy uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia planu miejscowego zgodnie z art. 14 ust. 1 u.p.z.p., która inicjuje procedurę planistyczną. Kolejne etapy postępowania reguluje art. 17 u.p.z.p., kończąc na uchwaleniu planu na podstawie art. 20 ust. 1 u.p.z.p. wraz z rozstrzygnięciem o sposobie rozpatrzenia uwag. Natomiast pod pojęciem "zasad sporządzania" planu należy rozumieć jego merytoryczną zawartość (część tekstowa, graficzna, załączniki), standardy dokumentacji planistycznej. Zawartość planu miejscowego określają przepisy art. 15 ust. 1, art. 17 pkt 4, art. 20 ust. 1 u.p.z.p., przedmiot (ustalenia) przepisy art. 15 ust. 2 i 3 u.p.z.p., natomiast standardy dokumentacji planistycznej (materiały planistyczne, w tym skalę map, stosowanych oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz sposobów dokumentowania prac planistycznych) określa wydane na podstawie art. 16 ust. 2 u.p.z.p. rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. nr 164, poz. 1587). Przenosząc poczynione wyżej uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy sąd podzielił w całości stanowisko Wojewody Łódzkiego i wywiedzioną w związku z tym argumentację o podjęciu uchwały z istotnym naruszeniem art. 15 ust. 3 pkt 3a w zw. z art. 10 ust. 2a u.p.z.p., który stanowi, że w planie miejscowym określa się w zależności od potrzeb: granice terenów pod budowę urządzeń, o których mowa w art. 10 ust. 2a, oraz granice ich stref ochronnych związanych z ograniczeniami w zabudowie, zagospodarowaniu i użytkowaniu terenu oraz występowaniem znaczącego oddziaływania tych urządzeń na środowisko. Okolicznością niesporną pomiędzy stronami postępowania jest fakt, że Rada Gminy Oporów określiła w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego granice terenów przewidzianych pod budowę urządzeń wytwarzających energię z odnawialnych źródeł energii w postaci elektrowni wiatrowych (symbol EW) oraz określiła strefy ochronne związane z ograniczeniami w zabudowie, zagospodarowaniu i użytkowaniem terenów oraz występowaniem znaczącego oddziaływania na środowisko, które - jak sama przyznała w treści skargi - wykraczają fragmentarycznie swoim zasięgiem poza obszar objęty regulacjami planu. Uzasadnieniem powyższych rozwiązań jest poczynienie w toku procedury planistycznej szczegółowych uzgodnień w tym zakresie z gminami ościennymi oraz zaakceptowanie takich rozwiązań przez RDOŚ i PPIS. Analiza załączonej do sprawy dokumentacji planistycznej w postaci zapisów planu miejscowego, prognozy oddziaływania na środowisko, w tym przede wszystkim map akustycznych pozwala w całości zgodzić się z Wojewodą Łódzkim, iż uciążliwości hałasowe generowane przez wiatraki nie zamkną się w granicach stref ochronnych wyznaczonych wokół terenów oznaczonych w planie symbolem EW. Izofony 40 dB określone na poszczególnych fragmentach planu i konkretnych terenach, omówionych szczegółowo przez organ nadzoru w treści rozstrzygnięcia nadzorczego, ewidentnie wykraczają poza granice obszaru objętego postanowieniami planu. W konsekwencji zaś lokalizowane farmy wiatrowe mogą w sposób niedopuszczalny ograniczać zagospodarowanie terenów sąsiadujących z planem w zasięgu izofony 40 dB. Rację ma wobec tego organ nadzoru twierdząc, że lokalizowanie elektrowni wiatrowych wiąże się z koniecznością wyznaczenia w granicach opracowania planu kompletnych stref ochronnych. Natomiast kompletna strefa ochronna to taka, w graniach której w całości mieści się oddziaływanie projektowanej elektrowni wiatrowej. Warunek ten w przypadku zaskarżonej uchwały ewidentnie nie został spełniony. Wyznaczenie obszaru ochronnego, czego Rada Gminy Oporów wyraźnie nie dostrzega, rzutuje przede wszystkim na możliwy sposób wykorzystania terenów. Zasadą jest bowiem, że w celu ustalenia przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego, oraz określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 14 ust. 1 u.p.z.p.). Integralną częścią tej uchwały jest załącznik graficzny przedstawiający granice obszaru objętego projektem planu (art. 14 ust. 2 u.p.z.p.). Jak trafnie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny Olsztynie w wyroku z dnia 15 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Ol 1161/15 (Lex nr 1946726) dzięki powyższej regulacji wiadomym staje się powszechnie, na jakim terenie będzie dokonywana procedura planistyczna, co pozwala na skonfrontowanie, czy zapisami tej procedury planistycznej zostaną objęte określone tereny. Przepis ten stanowi zatem gwarancję i pewność, co do tego, że teren, który nie został objęty taką uchwałą intencyjną nie będzie objęty przyszłą procedurą planistyczną. Reasumując, przepis art. 14 ust. 1 u.p.z.p. gwarantuje, że uchwała rady gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie będzie dotyczyła terenu, co do którego nie podjęto wcześniejszej uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego. W przypadku, gdy rada gminy, tak jak w realiach rozpoznawanej sprawy, wykroczyła zakresem oddziaływania elektrowni wiatrowych poza granice gminy, to tym samym dokonała ingerencji w sposób zagospodarowania terenów sąsiednich gmin, który nie podlega jej władztwu planistycznemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 u.p.z.p. Rada gminy władztwo planistyczne może realizować jedynie na obszarze swojej gminy, a nie na terenie gmin sąsiednich, nawet wówczas, jeśli ingerencja w sposób zagospodarowania terenów znajdujących się poza obszarem gminy została uprzednio uzgodniona i zaaprobowana przez właściwe organy sąsiednich gmin. W tej sprawie granice stref ochronnych, w ramach których powinien mieścić się zakres oddziaływania elektrowni wiatrowych, determinowane są w całości treścią uchwały nr XXXIII/142/2013 Rady Gminy Oporów z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Oporów dla obszaru obejmującego części sołectw: Skórzewa, Stanisławów, Mnich-Ośrodek, Jurków Drugi, Kurów-Wieś, Janów, Jastrzębia, Świechów, Wola Owsiana, Golędzkie, Kamienna, Wola Prosperowa, Szczyt, Podgajew, Mnich-Południe, Samogoszcz, Wólka-Lizigóźdź w gminie Oporów oraz zmieniającą ją uchwałą nr XXXVII/164/2014 Rady Gminy Oporów z dnia 30 kwietnia 2014 r. Uchwała nr XVI/71/2016 z dnia 24 marca 2016 r. dotknięta jest wobec tego w całości wadą nieważności, ponieważ narusza w sposób istotny zasady sporządzania planu miejscowego przewidziane w art. 15 ust. 3 pkt 3a u.p.z.p. w zw. z art. 10 ust. 2a u.p.z.p., art. 14 ust. 1 i 2 u.p.z.p. w zw. z art. 3 ust. 1 u.p.z.p. Wbrew zarzutom skargi zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze nie narusza art. 15 ust. 2 pkt 10 u.p.z.p. w zw. z § 4 pkt 9 lit. a rozporządzenia. W przekonaniu sądu w pełni uzasadnione jest stanowisko organu nadzoru o braku określenia parametrów dróg w części tekstowej planu. Obligatoryjnym elementem planu miejscowego jest określenie zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej (art. 15 ust. 2 pkt 10 u.p.z.p.). Wymóg ten przy sporządzeniu projektu tekstu planu miejscowego wiąże się z koniecznością określenia układu komunikacyjnego i sieci infrastruktury technicznej wraz z ich parametrami oraz klasyfikacją ulic i innych szlaków komunikacyjnych. W rozpoznawanej sprawie Rada Gminy Oporów w przepisach § 25 ust. 4 pkt 11 i 12 oraz ust. 5 uchwały ustaliła szerokość poszczególnych dróg w liniach rozgraniczających zgodnie z rysunkiem planu. Według ugruntowanego stanowiska judykatury to tekst planu stanowi treść uchwały rady gminy i jego redakcja przybiera postać przepisów prawnych. Rysunek planu, jako znak graficzny, nie może wiązać bezpośrednio, nie spełnia bowiem wymogów normy prawnej związanych z jej klasyczną budową: hipoteza, dyspozycja, sankcja. Rysunek planu w procesie stosowania prawa może być uwzględniony tylko w takim zakresie, w jakim jest "opisany" w tekście planu (vide: wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 17 listopada 2015 r. sygn. akt II OSK 643/14, z dnia 13 stycznia 2015 r. sygn. akt II OSK 2880/14, z dnia 10 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 392/14, z dnia 29 kwietnia 2009 r. sygn. akt II OSK 1560/08 – dostępne na stronie internetowej pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Chybione jest w związku z powyższym, w ocenie sądu, stanowisko skargi i przywołane dla jego poparcia orzecznictwo sądów administracyjnych, że wszystkie drogi są zwymiarowane na rysunku planu poprzez wartość liczbową i takie rozwiązanie niesie dokładnie taką samą treść normatywną, jak opisanie tych wymiarów w tekście planu. Rację ma również organ nadzoru wywodząc, że uchwała Rady Gminy Oporów została podjęta z istotnym naruszeniem procedury planistycznej, a mianowicie art. 17 pkt 1 u.p.z.p. w zw. z art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W piśmiennictwie przedmiotu zgodnie podkreśla się, że wymóg obwieszczenia o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego, jak i o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu miejscowego planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko będzie spełniony poprzez rozplakatowanie obwieszczeń w miejscach informacyjnych (na tablicach, słupach ogłoszeniowych) do tego przeznaczonych, które mogą znajdować się m.in. w siedzibie urzędu gminy, placówkach użyteczności publicznej bądź innych miejscach publicznych, zamieszczenie odpowiedniej informacji na stronie internetowej gminy czy też w Biuletynie Informacji Publicznej (vide: Komentarz do art. 17 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Alicja Plucińska-Filipowicz (red.), Artur Kosicki – Lex, Komentarz do art. 17 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Joanna Dziedzic-Bukowska – Lex). Co więcej, w przypadku prognozy oddziaływania na środowisko obowiązek zamieszczenia danych w publicznie dostępnych wykazach oraz udostępnienie informacji na stronie Biuletynu Informacji Publicznej, organu właściwego w sprawie wynika wprost z brzmienia art. 3 ust. 1 pkt 11 i art. 21 ustawy o udostępnianiu informacji (...). Celem takiego ogłoszenia jest, aby zawiadomienie o wszczęciu procedury planistycznej i kolejnych jej etapach dotarło do jak najszerszego grona osób potencjalnie zainteresowanych planem. Konieczność zamieszczenia stosownych informacji w tym zakresie na stronie BiP właściwego organu administracji publicznej w dobie internetu i komunikacji elektronicznej nie powinna zatem budzić jakichkolwiek wątpliwości ze strony Rady Gminy Oporów, tym bardziej, że urzędowy publikator teleinformatyczny - Biuletyn Informacji Publicznej ma na celu powszechne udostępnianie informacji publicznej w postaci ujednoliconego systemu stron w sieci teleinformatycznej. Reasumując, w toku prac poprzedzających podjęcie uchwały doszło - w ocenie składu orzekającego - do istotnego naruszenia zasad oraz trybu sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Omówione wyżej wadliwości obligowały Wojewodę Łódzkiego, jako organ nadzoru nad jednostkami samorządu terytorialnego, do stwierdzenia w całości nieważności uchwały Rady Gminy Oporów Nr XVI/71/2016 z dnia 24 marca 2016 r. Biorąc powyższe pod uwagę sąd zobligowany był oddalić skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. k.ż.