II SA/Gl 460/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2016 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dokonania oceny stanu technicznego obiektu budowlanego oddala skargę. Wnioskiem z 2011r. obecni uczestnicy postępowania, wobec sprzeciwu E. S. i J. S., wystąpili do sądu powszechnego o udzielenie zgody na dokonanie czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu tj. remontu dachu oraz osuszenia nieruchomości stanowiącej ich współwłasność, poprzez wykonanie izolacji pionowej i poziomej oraz wykonanie drenażu budynku przy ul. [...] w Z. W toku postępowania przed sądem dopuszczono dowód z opinii biegłego z zakresu budownictwa, który między innymi stwierdził, że elementy zawilgoconych ścian wymagają bezwzględnej naprawy poprzez wykonanie ciągłej izolacji poziomej i pionowej oraz wykonanie opaski drenażowej. Postanowieniem z dnia [...] r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w Z. I Wydział Cywilny udzielił wnioskodawcom zgody na wykonanie czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu w postaci prac remontowo-budowlanych nieruchomości położonej w Z. przy ul. [...]. W dniu 21 lipca 2014r. uczestnicy postępowania dokonali zgłoszenia w Wydziale Budownictwa Urzędu Miejskiego w Z. zamiaru wykonania robót budowlanych w postaci izolacji poziomej i pionowej ścian piwnic. Pismem z dnia 12 sierpnia 2014r. Prezydent Miasta Z. poinformował inwestorów o przyjęciu zgłoszenia, jednocześnie nakładając na nich określone w tym piśmie obowiązki. Pismem z dnia 29 września 2014r. skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. (dalej: PINB) E. S. wniosła o wstrzymanie robót budowlanych prowadzonych w budynku przy ul. [...] w Z. Zdaniem wnioskodawczyni odkopanie fundamentów budynku powoduje przenikanie wody do piwnic oraz stwarza zagrożenie katastrofą budowlaną. W toku podjętych czynności kontrolnych PINB w Z. ustalił, że kwestionowane prace wykonywane są w oparciu o przyjęte zgłoszenie wykonania robót budowlanych polegających na remoncie w zakresie izolacji poziomej i pionowej ścian piwnic w budynku wielorodzinnym na działkach o numerach ewidencyjnych 1 i 2 w Z. W dniu 21 października 2014 r. PINB w Z. przeprowadził oględzin budynku ustalając, że w toku prowadzonego remontu wykonano już izolację poziomą i pionową w narożniku zewnętrznym od strony południowo-zachodniej, a wykonany w tym celu wykop został częściowo zasypany. Natomiast w piwnicy od strony północnej usunięto starą warstwę posadzki i przygotowano podsypkę, jednocześnie trwało wypompowywanie wody. W piwnicach od strony południowo zachodniego narożnika został wykonany podkład z chudego betonu. Organ pierwszej instancji stwierdził ponadto, że zakres prowadzonych robót budowlanych jest zgodny ze zgłoszeniem i nie istnieją zagrożenia oraz podstawy do wstrzymania robót budowlanych. W dniu 4 listopada 2014r. PINB w Z. przeprowadził ponownie czynności kontrolne, w wyniku których ustalił, że przy ścianie zachodniej zakopano już fundament i wykonano kolejny wykop w kierunku północnym na długość około 3 metrów. Na ścianie fundamentowej wykonano warstwy izolacji przeciwwilgociowej i zabezpieczono je tynkiem zewnętrznym. Przy narożniku przy ścianie północnej wykonano kolejny wykop, który odsłonił około 3 metry ściany piwnicznej. Oba wykopy nie są ze sobą połączone. W piwnicach przy ścianie północnej wykonano posadzki betonowe z rząpiami. Woda zbierająca się w studzience w piwnicy od strony ulicy, odpompowywana jest na zewnątrz rurą wyprowadzoną przez okienko piwniczne. Ściany w piwnicy są bez tynków wewnętrznych. Nie stwierdzono odkształceń ścian ani stropów. Nie stwierdzono również odspojenia stropu od ściany zewnętrznej szczytowej od strony północnej. W dniu 28 listopada 2014r. PINB w Z. przeprowadził kolejne czynności kontrolne, w wyniku których ustalił, że przy ścianie południowej wykonano częściowo izolację i rozpoczęto kolejny wykop o długości około 2 metrów w kierunku północnym. Przy ścianie północnej zasypano wykop, pozostawiono pryzmę ziemi pod tymczasowy drenaż wykopany w odległości około 2-3 metrów od ściany północnej równolegle na całej długości. Wykop zabezpieczono deskowaniem. Nie stwierdzono rys, spękań ani zarysowań na ścianach budynku ani na stropach w piwnicy. W dniu 16 stycznia 2015 roku PINB w Z. w toku kolejnych czynności kontrolnych ustalił, że nadal prowadzone są roboty budowlane związane z odtworzeniem i zabezpieczeniem murów budynku przez wilgocią. Prace prowadzone są zgodnie z dokumentacją projektową z nieznacznymi modyfikacjami. W trakcie kontroli organ pierwszej instancji stwierdził, że dwa narożniki północne są odkopane. Wykopy nie są połączone ze sobą. Pozostałe, wcześniejsze wykopy zasypano. Nie stwierdzono pęknięć i odkształceń murów lub stropów w budynku. Wewnątrz prowadzone są roboty polegające na odtworzeniu izolacji poziomej ścian, poprzez zakładanie izolacji z papy. Stwierdzono znaczny napływ wody do wykopu przy narożniku północno-zachodnim. W wykopie północno-wschodnim woda nie utrzymuje się, natomiast widoczny jest stały napływ do studzienki tymczasowego drenażu zlokalizowanego około 2,5 metra równolegle do ściany szczytowej elewacji północnej. Woda utrzymuje się również w rząpiach wykonanych w posadzce piwnic w północnej części budynku. Pismem z dnia 19 stycznia 2014r. PINB w Z. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie stanu technicznego budynku przy ul. [...] w Z.. W dniu 25 lutego 2014r. inwestorzy wystąpili o wydanie warunków zabudowy dla budowy drenażu opaskowego dla budynku przy ul. [...]. Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta Z. ustalił warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. rozpoznając odwołanie E. S. i J. S. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Następnie decyzją nr [...] z dnia [...] r. PINB w Z. na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego nakazał wspólnocie mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w Z. usunięcie w terminie natychmiastowym nieprawidłowości w utrzymaniu obiektu, poprzez trwałe zachowanie drenażu tymczasowego od strony północnej na działce nr 2 oraz wykonanie dodatkowego trwałego drenażu opaskowego budynku zlokalizowanego na działce nr 1. Pismem z dnia 1 czerwca 2015r. inwestorzy zawiadomili PINB w Z. o wykonaniu drenażu tymczasowego. Z kolei decyzją z dnia [...] r. WINB stwierdził nieważność decyzji PINB z dnia [...] r. z uwagi na nałożenie na inwestorów obowiązków o charakterze inwestycyjnym, do czego nie upoważnia art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego oraz wydania nakazu bez określenia terminu jego wykonania. W dniu 15 października 2015r. PINB w Z. przeprowadził kolejne oględziny, w toku których ustalił, że inwestorzy zakończyli roboty budowlane związane z wykonaniem izolacji przeciwwilgociowej ścian piwnic i fundamentów budynku oraz drenażu opaskowego. W pomieszczeniu piwnicznym stwierdzono nowe tynki na ścianach, które nie wykazują śladów zawilgocenia, nowe posadzki wykończone w części płytkami ceramicznymi. W dwóch pomieszczeniach piwnicznych przy północnej ścianie szczytowej nie stwierdzono spękań. W piwnicy północno-zachodniej na ścianie widoczne są niewielkie pozostałości po zawilgoceniu, na tynku bez powłoki malarskiej. W pomieszczeniu tym na wylewce cementowej nie stwierdzono żadnych plam świadczących o wilgoci. Podłoże jest suche. Na elewacji północnej od strony zewnętrznej stwierdzono niewielkie odspojenie tynku. Odsłonięte cegły nie wykazują jednak śladów wilgoci. W pomieszczeniach budynku zostały zlikwidowane rząpie. Decyzją Nr [...] z dnia [...] r. PINB w Z. na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie w sprawie budynku mieszkalnego przy ul. [...] w Z. na działce nr 1, którego stan techniczny może zagrażać bezpieczeństwu życia i zdrowia ludzi. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że przedmiotem prowadzonego postępowania było w istocie ustalenie aktualnego stanu technicznego budynku, dlatego wobec braku nieprawidłowości i stwierdzeniu, że stan techniczny budynku nie stwarza zagrożenia bezpieczeństwu zdrowia oraz życia ludzi organ uznał, że dalsze prowadzenie postępowania stało się bezprzedmiotowe. Odpowiadając na argumentację podnoszoną w pismach kierowanych do organu przez E. S. stwierdził, że nie widzi podstaw do obciążania inwestorów kosztami dodatkowej oceny stanu technicznego budynku. Jak również nie wypowiada się co do sposobu zagospodarowania działki sąsiedniej, na której zlokalizowany jest mór oporowy. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła E. S. podnosząc, iż organ nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy, a w konsekwencji nie ustalił prawidłowo stanu faktycznego sprawy. Nie przeprowadził postępowania na okoliczność jakości przeprowadzonych prac i stanu budynku w okresie normalnych opadów i normalnego poziomu wód gruntowych. Wskazując jednocześnie, że projekt remontu nie został poprzedzony odpowiednimi badaniami a nadto dokonano zniszczenia muru oporowego będącego częścią budynku. Odwołująca się podniosła również, że część budynku jest posadowiona na skarpie, co może powodować oddziaływanie wody gruntowej pod ciśnieniem. Dlatego jej zdaniem konieczne jest w tym zakresie zlecenie wykonania ekspertyzy geotechnicznej. Przedłożona przez inwestorów dokumentacja projektowa nie uwzględnia okoliczności, że odkopanie ścian, na określoną głębokość, realnie nawet co najmniej dwóch metrów, mogło spowodować katastrofę budowlaną. Z kolei wybranie spod budynku warstwy gliny może grozić zawaleniem, a w najlepszym wypadku zalaniem budynku wodami gruntowymi i popękaniem budynku. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając przyjęte rozstrzygnięcie wskazał, że remont budynku został zakończony, do jego piwnic nie przedostaje się woda opadowa, ani gruntowa, co świadczy, że w budynku prawidłowo wykonano izolację poziomą i pionową. W tej sytuacji umorzenie postępowania przez organ pierwszej instancji jest zasadne z uwagi na ustalenie, że budynek przy ul. [...] w Z. jest w odpowiednim stanie technicznym. Odnosząc się natomiast do zarzutów zawartych w odwołaniu, WINB wskazał, że nie ma żadnych podstaw prawnych do wydania w trybie art. 66 Prawa budowlanego nakazu wykonania zabezpieczeń przed mogącymi pojawić się w przyszłości podtopieniami budynku, spowodowanymi bardzo niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi. W przypadku zaistnienia takowych, które spowodują pogorszenie stanu technicznego budynku, koniecznym będzie wszczęcie nowego postępowania w trybie art. 66 Prawa budowlanego stosownie do zaistniałych okoliczności. Odnosząc się do nieprzeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu hydrogeologii, stwierdził, że przeprowadzone oględziny rozwiały wszelkie wątpliwości w zakresie przenikania wód do piwnic budynku, nadto organy nadzoru budowlanego jako specjaliści w dziedzinie budownictwa, posiadają niezbędną wiedzę do oceny poprawności stanu technicznego budynku. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosła E. S. reprezentowana przez fachowego pełnomocnika zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77, art. 78 § 1, art.107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, niezałatwienie sprawy zgodnie z interesem społecznym i słusznym interesem strony, niewskazanie w uzasadnieniu faktów które organ uznał za udowodnione, niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie, nieuwzględnienie żądania strony dotyczącego przeprowadzenia dowodu z ekspertyzy geohydrologicznej. Nadto skarżąca zarzuciła naruszenie art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego poprzez brak wyników badań geohydrologicznych oraz geotechnicznych warunków posadowienia budynku. Uzasadniając skargę zwróciła uwagę na fakt, że budynek jest zlokalizowany na skarpie, co może powodować napór wód gruntowych. Nadto zakwestionowała ustalenia organu w zakresie braku przenikania wód do piwnic budynku wskazując, że oględziny budynku powinny być przeprowadzone w okresie "normalnych" opadów i "normalnego" poziomu wód gruntowych. W ocenie skarżącej inwestycja powinna być również poprzedzona odpowiednimi badaniami w tym ekspertyzą geohydrologiczną. W odpowiedzi na skargę WINB podtrzymał stanowisko oraz argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji i na tej podstawie wniósł o oddalenie skargi. W toku postępowania sądowego pełnomocnik skarżącej wnosił i wywodził jak w skardze dodatkowo podnosząc, że w toku postępowania przed organem I instancji, zawiadomienia była kierowane do uczestników postępowania będących małżonkami w jednym piśmie, co powinno stanowi podstawę do uchylenia decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą prawną zaskarżonej decyzji był przepis art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2016r., poz. 23 z późn. zm. dalej: k.p.a.), który stanowi, że organ odwoławczy może utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadnieniem dla takiego rozstrzygnięcia będzie okoliczność, że decyzja pierwszoinstancyjna została wydana z poszanowaniem przepisów postępowania, a zatem nie ma potrzeby ponownego rozpatrywania sprawy przez organ pierwszej instancji. Wydanie decyzji na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. jest możliwe wyłącznie, gdy organ pierwszej instancji prawidłowo zastosował w sprawie przepisy prawa materialnego (organ odwoławczy dochodzi do analogicznych ustaleń). Zdaniem Sądu organ drugiej instancji prawidłowo zastosował omawiany przepis. Podstawą prawną umorzenia postępowania był natomiast art. 105 § 1 k.p.a., stosownie do którego, gdy postępowanie z jakiekolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzje o umorzeniu postępowania. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2006r., sygn. akt I OSK 967/05, dostępny: CBOIS). Bezprzedmiotowym może być zatem postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2006r., sygn. akt II SA 428/01, LEX nr 137801). W konsekwencji postępowanie można zakwalifikować jako bezprzedmiotowe, gdy sprawa indywidualna nie podlegała i nie podlega merytorycznemu załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. W niniejszej sprawie organy prawidłowo ustaliły, że stan techniczny budynku wielorodzinnego przy ul. [...] w Z. nie stwarza zagrożenia bezpieczeństwu zdrowia oraz życia ludzi, a zatem brak jest podstaw do wydania decyzji w trybie art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( tekst jedn. Dz. U. z 2016r. poz. 290), co skutkowało przyjęciem, że postępowanie w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe. Skoro bowiem organ prowadzący postępowanie nie stwierdził zagrożeń określonych w art. 66 ust. 1 pkt 1-4 ustawy Prawo budowlane, a jedynie stwierdzenie takich uchybień daje podstawę do wydania stosownej decyzji - zasadnie zatem wydał decyzję umarzającą postępowanie, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 20 marca 2013r. (sygn. akt II SA/Rz 1204/12, LEX nr 1328233) "Stwierdzenie w toku postępowania prowadzonego w oparciu o uregulowanie zawarte w art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, braku przesłanek określonych tym przepisem, może skutkować jedynie umorzeniem wszczętego już postępowania jako bezprzedmiotowego." Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, że samo stwierdzenie potencjalnego zagrożenia naporu wód gruntowych na ściany budynku winno skutkować reakcją ze strony organów nadzoru budowlanego, bowiem warunkiem takiej reakcji jest stwierdzenie istnienia przesłanek z art. 66 Prawa budowlanego. Podkreślenia wymaga, że przepis art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego znajduje się w rozdziale zatytułowanym "Utrzymanie obiektów budowlanych". Pod pojęciem tym należy rozumieć zachowanie obiektów budowlanych w dobrej sprawności, w stanie niezmienionym, niepogorszonym, należytym. Celem tego przepisu jest usunięcie nieprawidłowości powstałych w trakcie użytkowania obiektu oraz doprowadzenie obiektu do odpowiedniego stanu technicznego. Nieodpowiedni stan techniczny obiektu budowlanego jest to stan, który narusza wymagania wynikające z obowiązujących przepisów prawa. Za należyty stan techniczny obiektu budowlanego należy uznać stan jego sprawności technicznej jako całości, a także elementów instalacji i urządzeń odpowiadający wymaganiom prawa, w tym przepisom techniczno-budowlanym. Nie każde jednak naruszenie przepisów o warunkach technicznych stanowi podstawę do uznania, że użytkowany obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym w rozumieniu cyt. przepisu art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego. W tej sytuacji gdy ograny nadzoru budowlanego stwierdziły, że zarówno budynek przy ul. [...] w Z. znajduje się w odpowiednim stanie technicznym, brak było podstaw do nakładania obowiązków na podstawie art. 66 Prawa budowlanego, a prowadzone w tym zakresie postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nie uwzględnienia przez organ wniosku skarżącej o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu geohydrologii stwierdzić należy, że co prawda strona, zgodnie z art. 78 k.p.a., posiada uprawnienie do zgłoszenia żądania przeprowadzenia dowodu, jednakże uprawnienie to podlega ograniczeniom pod względem celowości i konieczności zapewnienia szybkości postępowania. Organ administracji nie jest bowiem związany wnioskiem strony o powołanie biegłego dla ustalenia okoliczności, która w sposób niebudzący wątpliwości może być ustalona przez ten organ. Dowód z opinii biegłego powinien być dopuszczony wówczas, gdy po przeprowadzeniu postępowania dowodowego co do okoliczności faktycznych okaże się, że pełna ocena jego wyników wymaga bliższego poznania reguł istniejących w danej dziedzinie ( por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2014r. sygn. akt II OSK 2191/12, LEX nr 1450898 oraz wyrok NSA z dnia 28 września 2010r. sygn. akt II OSK 242/09, LEX nr 746892). W ocenie Sądu organy nadzoru budowlanego są wyspecjalizowanym organem posiadającym wiedzę z zakresu budownictwa, pozwalającą na dokonanie prawidłowej oceny stanu technicznego budynku oraz wykluczenie istnienia zagrożeń związanych z jego użytkowaniem. W tej sytuacji powoływanie biegłego z zakresu geohydrologii było zbędne, tym bardziej, że przedmiotem postępowania nie były stosunki wodne występujące na gruncie, lecz stan techniczny budynku. Za niezasadny należy uznać zarzut dotyczący naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. poprzez kierowanie jednego pisma do stron postepowania będących małżonkami. Sąd w składzie orzekającym podziela pogląd reprezentowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyrok NSA z dnia 27 marca 2015r. sygn. akt I OSK 1767/13, LEX nr 1773573, wyrok NSA z dnia 21 listopad 2014r. sygn. akt II OSK 1098/13, LEX nr 1658530, wyrok NSA z 18 maja 2006r. sygn. akt II OSK 831/05, OSP 2007, z. 3, poz. 26, odpowiednio uchwała siedmiu sędziów NSA z 25 kwietnia 2005 r., FPS 6/04, ONSAiWSA 2005, Nr 4, poz. 66), że nie każde naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. skutkuje uchyleniem decyzji poddanej kontroli sądu. Zarzut naruszenia ww. przepisu poprzez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek tylko wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Do strony stawiającej zarzut należy więc wykazanie istnienia związku przyczynowego pomiędzy naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy. Nadto zarzut ten skutecznie może podnosić tylko strona, której to uchybienie dotyczy. Tym czasem w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej nie tylko nie wykazał, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło skarżącej dokonanie konkretnych czynności procesowych, ale również, że taka sytuacja w ogóle miała miejsce w stosunku do reprezentowanej przez niego strony. Nie zasługuje na uwzględnienie również zarzut dotyczący niewłaściwego sporządzenia przez organ odwoławczy uzasadnienia decyzji, poprzez nie wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione oraz przyczyn z powodu których odmówił wiarygodności pozostałym dowodom, a nadto naruszenia zasady przekonywania. Nie ulega wątpliwości Sądu, że organ odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zarówno do zarzutów jak i podnoszonej w odwołaniu argumentacji. Nadto szczegółowo wyjaśnił motywy wydanego rozstrzygnięcia, czyniąc tym samym zadość wymogom wynikającym z treści art.107 § 3 k.p.a. Jako bezpodstawny należało również uznać zarzut dotyczący naruszenia art. 35 ust.3 pkt 4 Prawa budowlanego, bowiem nie znajduje on zastosowania do robót budowlanych wymagających zgłoszenia. Zgodnie z art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. Natomiast z całą pewnością nie jest wymagane przedłożenie projektu budowlanego spełniającego wymogi określone w art. 34 ust. 3 Prawa budowlanego. Zdaniem składu orzekającego organ zarówno I jak i II instancji w sposób prawidłowy ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz słusznie uznał, że stan techniczny budynku nie powoduje zagrożenia dla życia i zdrowia mieszkających w nim osób, tym samym brak jest przedmiotu postępowania. Zasadnie zatem organy uznały, że czyni to postępowanie w zakresie określonym w art. 66 Prawa budowlanego bezprzedmiotowym i uzasadnia umorzenie prowadzonego postępowania, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Mając na względzie powyższe argumenty Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U. z 2016r. poz.718 z późn. zm.) skargę oddalił.