VII SA/Wa 2045/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędziowie sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2016r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odstąpienia od nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 267) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 1409) po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...]reprezentowanej przez adwokata M. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]Nr - [...]z dnia [...].05.2015 r., orzekającej o odstąpieniu od nakładania na Inwestorów: Panią S. S. i Pana D. Ł. obowiązków wymienionych w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane tj. wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił ustalony stan fatyczny wskazując iż w dniu [...].01.2013r. do PINB [...] wpłynęło pismo Wspólnoty Mieszkaniowej [...]w [...]w sprawie robót budowli przeprowadzonych w lokalu mieszkalnym nr [...]w budynku wielorodzinnym przy [...] w [...]. Upoważniony przedstawiciel organu powiatowego w dniu [...].03.2 przeprowadził czynności kontrolne w w/w sprawie. W ich wyniku stwierdzono, iż: "w lokalu nr [...]dokonano m. in. zmiany układu funkcjonalnego poprzez wyburzenie i inne ustawienie ścian działowych." Ponadto, PINB [...]ustalił, iż powiększono lokal nr [...]o powierzchnię dawnej loggii poprzez przyłączenie jej do mieszkania. W tym celu została rozebrana wraz z drzwiami balkonowymi ściana zewnętrzna na odcinku 2,13 m i 2,50 m wysokości, została również wykonana zabudowa szklana z podwójnymi drzwiami prowadzącymi na taras. W wyniku tych prac lokal mieszkalny został powiększony o powierzchnię 1,37 x 4,73 m. Postanowieniem Nr - [...]z dnia [...].04.2013 r. organ powiatowy nałożył na Panią S. S. oraz Pana D. Ł. obowiązek wykonania i dostarczenia oceny wykonanych robót budowlanych polegających na przyłączeniu powierzchni loggii do lokalu nr [...]w budynku wielorodzinnym przy ul. [...]w [...], ze szczególnym uwzględnieniem ich wpływu na konstrukcję całego budynku przy ul. [...]w [...]w terminie dwóch miesięcy od dnia, w którym w/w postanowienie stanie się ostateczne. Inwestorzy przedłożyli do akt sprawy wymaganą dokumentację, tj. "Ocenę wykonanych robót budowlanych, polegających na przyłączeniu powierzchni loggii do lokalu [...]w budynku wielorodzinnym przy ul. [...]w [...]z uwzględnieniem wpływu na konstrukcję całego budynku" opracowaną przez mgr inż. arch. A. S. upr. [...]oraz inż. T. M. upr. [...]. PINB [...]decyzją Nr - [...]z dnia [...].01.2014 r. umorzył postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej robót budowlanych polegających na zabudowie i przyłączeniu powierzchni loggii do lokalu nr [...]w budynku wielorodzinnym położonym przy ul. [...]w [...]. Od w/w rozstrzygnięcia odwołanie w ustawowym terminie złożyła Wspólnota Mieszkaniowa [...]w [...]reprezentowana przez adwokata M. K.. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...]z dnia [...].04.2014 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Następnie, na skutek skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...]w [...]do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na w/w decyzję [...]WINB, WSA wyrokiem z dnia 17.12.2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1158/14, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. W dalszym toku postępowania PINB [...]wydał decyzję Nr [...]z dnia [...].05,2015 r., którą odstąpił od nakładania na Inwestorów: Panią S. S. i Pana D. Ł. obowiązków wymienionych w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane tj. wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Od w/w rozstrzygnięcia odwołanie w ustawowym terminie złożyła Wspólnota Mieszkaniowa [...]w [...]. Rozpatrując sprawę w postępowaniu odwoławczym organ II instancji wskazał w pierwszej kolejności, że wyrokiem z dnia 17.12.2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1158/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję [...]WINB Nr [...]z dnia [...].04.2014 r. oraz poprzedzającą ją-decyzję PINB [...] Nr [...]z dnia [...].01.2014 r. i wskazał, że organ odwoławczy wydał zaskarżoną decyzję z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Zgodnie z dyspozycją art. 153 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami iidministracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 z późn, zm.): "Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia." Dalej organ wskazał, że przedmiotem niniejszego postępowania było zbadanie legalności wykonanych robót budowlanych związanych ze zlikwidowaniem ścianek działowych i zrealizowaniem nowych pomieszczeń oraz zabudową loggii przynależnej do lokalu mieszkalnego nr [...]w budynku mieszkalnym wielorodzinnym znajdującym się w Warszawę przy ul. [...]. Stosownie do wyroku WSA z dnia 17.12.2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1158/14 " (...) organy nadzoru budowlanego uchylił się jednak od oceny charakteru wykonanych robót budowlanych w kontekście przepisów Prawa budowlanego. Dopiero ustalenia w powyższym zakresie pozwolą na ocenę, czy na wykonanie wskazanych robót inwestor musiał mieć zgodę właściwego organu architektoniczno - budowlanego w postaci decyzji o pozwoleniu na budowę bądź akceptacji zgłoszenia.". Zdaniem organu odwoławczego PINB [...], w zaskarżonej decyzji, prawidłowo przeprowadził ocenę charakteru dokonanych przez inwestorów robót budowlanych. W pierwszej kolejności organ I instancji poddał analizie roboty budowlane polegające na zlikwidowaniu ścianek działowych i zrealizowaniu nowych ścianek w pomieszczeniach istniejącego lokalu mieszkalnego. [...]WINB zgodził się ze stanowiskiem organu powiatowego (popartym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 14.06.2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 74/07), iż roboty budowlane polegające na montażu ścianek działowych nie wymagają uzyskania przez Inwestora pozwolenia na budowę ani zgłoszenia, ponieważ nie jest to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane, ani przebudowa istniejącego obiektu, bowiem nie nastąpiła zmiana parametrów użytkowych lub technicznych. W dalszej kolejności PINB [...]przeanalizował pod kątem przepisów Prawa budowlanego roboty budowlane polegające na zabudowie i przyłączeniu powierzchni loggii do powierzchni mieszkaniowej lokalu nr [...]w budynku mieszkalnym wielorodzinnym znajdującym się w [...]przy ul. [...] nr [...]. Za niesporne organ uznał, iż wykonane przez Inwestorów roboty budowlane polegały na: dokonaniu rozbiórki ściany osłonowej oraz włączeniu powierzchni loggii do powierzchni pokoju w lokalu nr [...]. Wspólnota Mieszkaniowa [...] pismem z dnia [...].03.2012 r. wyraziła zgodę na zabudowę okienną loggii przynależnej do mieszkania Pani S. S. i Pana D. Ł.. Następnie w dniu [...].03.2012 r. Wspólnota Mieszkaniowa wystosowała do Inwestorów pismo, w którym wezwała ich do wstrzymania prowadzonych robót z dniem [...].03.2012 r. Kolejnymi pismami datowanymi na dzień [...].04.2012 r. i [...].04.2012 r. Wspólnota zwracała się o przywrócenie budynku do stanu pierwotnego. ' Nadto Pani S. S. i Pan D. Ł. nie zawiadomili właściwego organu administracji budowlanej o prowadzonych robotach budowlanych. W ocenie [...]WINB organ powiatowy prawidłowo zakwalifikował przeprowadzone roboty jako przebudowę, której legalizacja prowadzona jest w oparciu o art. 50-51 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z definicją legalną przebudowy zawartą w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego, przebudową jest wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Zdaniem [...]WINB organ powiatowy słusznie uznał, iż włączenie powierzchni loggii do powierzchni mieszkalnej lokalu nr [...]spowodowało zmianę parametrów użytkowych i technicznych tego lokalu, zatem stanowiło jego przebudowę. Przy piśmie z dnia [...].06.2013 r. Inwestorzy przedłożyli "Ocenę wykonanych robót budowlanych, polegających na przyłączeniu powierzchni loggii do lokalu [...]w budynku wielorodzinnym, przy ul. [...]w [...], z uwzględnieniem wpływu na konstrukcję całego budynku" sporządzoną przez mgr inż. arch. A. S. posiadająca uprawnienia nr [...]i wpisana na listę członków [...]Okręgowej Izby Architektów RP pod numerem: [...]oraz inż. T. M. posiadającego uprawnienia budowlane nr [...]. Zgodne ze wskazaną ocenę inwestorzy wykonali przedmiotowe roboty zgodnie z zasadami wiedzy technicznej oraz normami, prawem budowlanym i odnośnymi przepisami. Nadto wykonane roboty nie stwarzają zagrożenia dla konstrukcji budynku i zostały dokonane z materiałów dopuszczonych do stosowania w budownictwie. Inwestorzy przedstawili także opinię inwestora i projektanta budynku przy ul. [...]z dnia [...].01.2013 r. zgodnie, z którą inwestor i projektant nie dostrzegli przeciwwskazań technicznych i estetycznych odnośnie zabudowy loggii i włączeniu utwardzonej części tarasu nad garażem do lokalu nr [...]oraz zaakceptowali projekt sporządzony przez mgr inż, arch. A. S. i sprawdzony przez inż. T. M.. Zdaniem [...]WINB, brak jest podstaw do kwestionowania treści przedłożonej przez inwestorów dokumentacji sporządzonej przez osoby o odpowiednim przygotowaniu zawodowym i posiadające stosowne uprawnienia budowlane. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 § 1 Kpa poprzez brak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego na skutek nie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego i ograniczeniu postępowania dowodowego do analizy przedłożonych przez inwestorów dokumentów, [...]WINB wyjaśnił, iż jeżeli strona skarżąca nie zgadza się ze stwierdzeniami zawartymi w załączonej do akt ocenie technicznej, to winna zwrócić się do właściwego organu samorządu zawodowego o przeprowadzenie odpowiedniego postępowania dyscyplinarnego lub też zlecić opracowanie dokumentacji, która podważyłaby stwierdzenia zawarte w przedłożonej w toku postępowania ocenie technicznej. Mając na uwadze powyższe ustalenia, w ocenie organu odwoławczego PINB [...] zasadnie nie znalazł podstaw do dalszego prowadzenia postępowania administracyjnego w niniejszej spranie, a tym samym nakładania jakichkolwiek obowiązków wynikających z art. 51 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z treścią uzasadnienia wyroku WSA z dnia 17.12.2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1158/14, jeżeli podmiot uprawniony, mający przymiot strony, żąda rozstrzygnięcia sprawy nie można mówić o bezprzedmiotowości postępowania. Nie stanowi o bezprzedmiotowości postępowania ewentualna bezzasadność żądania strony, gdyż oznacza to konieczność załatwienia sprawy przez wydanie decyzji rozstrzygającej co do istoty. Gdy ustalenia organu nie wskazują na potrzebę nałożenia jakichkolwiek obowiązków przewidzianymi w przepisach art. 51 Prawa budowlanego, a postępowanie wszczęto na żądanie strony właściwą formą zakończenia sprawy jest wydanie decyzji merytorycznej odmawiającej wydania określonego rozstrzygnięcia z powodu braku podstaw prawnych (wyrok NSA z 15.06.2010 r., sygn. akt IIOSK 1012/09). Podsumowując te rozważania [...]WINB wskazał, że wobec wykonania robót budowlanych zgodnie z obowiązującymi prawem oraz sztuką budowlaną, jak też braku zagrożenia dla konstrukcji budynku nr [...]przy ul. [...]w [...], organ I instancji nie mógł podjąć innego rozstrzygnięcia, jak tylko odmówić nałożenia obowiązku na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Argumenty przedstawione przez pełnomocnika strony skarżącej w odwołaniu nie wnoszą do sprawy istotnych elementów i w świetle Prawa budowlanego nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że nie można zgodzić z zarzutem naruszenia prawa strony do czynnego udziału w postępowania, poprzez brak wypowiedzenia się pełnomocnika strony co do treści ustaleń faktycznych i dowodów. W pierwszej kolejności wskazano, iż Wspólnota Mieszkaniowa [...]w [...]ustanowiła pełnomocnika na etapie składania odwołania od decyzji PINB [...]Nr [...]z dnia [...].01.2014 r. (zgodnie z pełnomocnictwem ustanowione ono zostało w dniu [...].02.2014 r.). Materiał dowodowy, na którym opierał się organ I instancji wydając zaskarżoną decyzję oraz tut. organ rozpatrując przedmiotowe odwołanie był już w momencie ustanowienia pełnomocnika kompletny, a zatem znany pełnomocnikowi strony skarżącej. Nadto zawiadomienie o możliwości zapoznania się z aktami sprawy zostało wystosowane do Wspólnoty Mieszkaniowej [...]w dniu [...].04.2015 r. (zgodnie ze stemplem pocztowym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru) i doręczone stronie w dniu [...].04.2015 r. Co więcej w dniu [...].04.2015 r. przedstawiciel Wspólnoty Mieszkaniowej [...]zapoznał się z aktami sprawy oraz wykonał fotokopię z akt. Podkreślono, iż zarzut naruszenia zasady czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania może odnieść skutek tylko wtedy, jeżeli strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych, a w niniejszej sprawie bezspornym pozostaje fakt, iż jak wskazano powyżej, przedstawiciel Wspólnoty Mieszkaniowej [...]w dniu [...].04.2015 r. zapoznał się z materiałem dowodowym zgromadzonym w toku postępowania. Warunkiem uchylenia decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania jest wykazanie, że takie naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt: II SA/Ol 1045/14). Zatem w sytuacji przedstawienia organowi administracji publicznej zarzutu dotyczącego nienależytego zawiadomienia strony o prowadzonym postępowaniu dowodowym koniecznym jest ustalenie, jakiej konkretnie czynności procesowej nie mogła strona dokonać, jakiego dowodu w sprawie nie mogła przedstawić i jaki wpływ na wynik sprawy mogło mieć tak stwierdzone uchybienie. Dopiero wykazanie, że naruszenie przez organ administracji publicznej zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym uniemożliwiło strome podjęcie konkretnie wskazanej czynności, a także wykazanie że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy daje podstawę do przyjęcia, ze doszło do naruszenia art. 10 Kpa. W niniejszej sprawie strona odwołująca nie wykazała, iż nie doręczenie zawiadomienia z art. 10 Kpa pełnomocnikowi miało istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie [...]WINB kierując się wytycznymi wskazanymi w wyroku WSA w Warszawie z dnia 17.12.2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1158/14, należało utrzymać w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]Nr [...]z dnia [...].05.2015 r. orzekającej o odstąpieniu od nakładania na Inwestorów: Panią S. S. i Pana D. Ł. obowiązków wymienionych w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane tj. wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła Wspólnota Mieszkaniowa [...]w [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucono, iż została wydana z naruszeniem prawa polegającym na: - błędnej wykładni art. 6, art. 8, art. 9 oraz art. 10 § 1 w zw. z art. 77 § 1 i art. 81 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej "k.p.a"), poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na ustaleniach faktycznych, które z uwagi na brak wypowiedzenia się strony (pozbawiając w istocie stronę prawa do czynnego udziału w postępowaniu) co do treści tych ustaleń i poprzedzających je dowodów, w ogóle nie mogą być uznane za udowodnione, ergo nie mogą stanowić podstawy faktycznej zaskarżanej decyzji; - błędnej wykładni art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego na skutek nie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego i ograniczeniu po- stępowania dowodowego do analizy przedłożonych przez Inwestorów dokumentów; błędnej wykładni art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 prawa budowlanego poprzez zaniechanie wydania decyzji przedmiocie wykonania określonych czynności lub robót w celu doprowadzenia wykonanych już dotąd robót do stanu zgodnego z prawem, pomimo istnienia stanu w sposób oczywisty niezgodnego z prawem. Podnosząc powyższe zarzuty Skarżąca wnosiła o zmianę zaskarżonej decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...]z dnia [...]lipca 2015 roku znak sprawy: [...]i wydanie decyzji nakazującej Inwestorom Pani- S. S. i Panu D. Ł. obowiązków wymienionych w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo Budowlane tj. wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem; względnie jej uchylenie i przekazanie sprawy do dalszego prowadzenia stosownym organom administracyjnym. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Podnieść należy, iż w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając zatem skargę na decyzję Sąd dokonuje jedynie oceny, czy przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.). Oceniając w świetle przedstawionych kryteriów legalność zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie naruszył bowiem przepisów prawa w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy. Wskazać należy, że przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 - tekst obowiązujący w dacie wydania zaskarżonej decyzji) ustanawiają zasadę, że wszelkie roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji) lub na podstawie zgłoszenia - o ile organ w określonym w ustawie terminie nie zgłosi sprzeciwu (art. 30 ), za wyjątkiem robót budowlanych, określonych w art. 29 Prawa budowlanego, dla których ustawodawca nie przewidział obowiązku ich zgłoszenia. Zatem roboty budowlane przeprowadzone bez pozwolenia na budowę lub bez ich zgłoszenia wykonane są w warunkach samowoli budowlanej. W takim wypadku - w zależności od stanu faktycznego - istnieje możliwość przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego w trybie art. 48 lub 49b Prawa budowlanego., bądź też postępowania naprawczego w trybie art. 51. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, ze roboty budowlane wykonane przez skarżących stanowiły samowolę budowlaną. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w lokalu nr [...]Inwestorzy dokonali m. in. zmiany układu funkcjonalnego poprzez wyburzenie i inne ustawienie ścian działowych, ponadto powiększono lokal nr [...]o powierzchnię dawnej loggii poprzez przyłączenie jej do mieszkania. W tym celu została rozebrana wraz z drzwiami balkonowymi ściana zewnętrzna na odcinku 2,13 m i 2,50 m wysokości, została również wykonana zabudowa szklana z podwójnymi drzwiami prowadzącymi na taras. W wyniku tych prac lokal mieszkalny został powiększony o powierzchnię 1,37 x 4,73 m. Słusznie organy nadzoru budowlanego uznały, że roboty budowlane polegające na wyburzeniu istniejących ścian działowych i powstaniu nowych, o ile nie ingerują w ściany nośne, nie wymagają pozwolenia na budowę ani zgłoszenia. W związku z tym w tym zakresie brak było podstaw do ingerencji organów nadzoru budowlanego. Ocenie musiały zostać poddane roboty polegające na powiększeniu lokalu poprzez zabudowę loggii, w wyniku których rozebrano część ściany nośnej. Za prawidłowe należy uznać stanowisko organów nadzoru budowlanego wskazujące na konieczność przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego w oparciu o art. 51 Prawa budowlanego. Istotą postępowania unormowanego w art. 51 Prawa budowlanego jest usunięcie stanu samowoli budowlanej i doprowadzenie wykonywanych lub już wykonanych (zakończonych) robót do stanu zgodnego z prawem. W myśl art. 51 Prawa budowlanego, przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo 3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian (ust. 1). Z materiału dowodowego wynika, że w sprawie przedstawiono ocenę wykonanych robót budowlanych, polegających na przyłączeniu powierzchni loggii do lokalu [...]w budynku wielorodzinnym, przy ul. [...]w [...], z uwzględnieniem wpływu na konstrukcję całego budynku" sporządzoną przez mgr inż. arch. A. S. posiadającą uprawnienia nr [...]i wpisaną na listę członków [...]Okręgowej Izby Architektów RP pod numerem: [...]oraz inż. T. M. posiadającego uprawnienia budowlane nr [...]. Zgodne ze wskazaną ocenę inwestorzy wykonali przedmiotowe roboty zgodnie z zasadami wiedzy technicznej oraz normami, prawem budowlanym i odnośnymi przepisami. Nadto wykonane roboty nie stwarzają zagrożenia dla konstrukcji budynku i zostały dokonane z materiałów dopuszczonych do stosowania w budownictwie. Inwestorzy przedstawili także opinię inwestora i projektanta budynku przy ul. [...]z dnia [...].01.2013 r. zgodnie, z którą inwestor i projektant nie dostrzegli przeciwwskazań technicznych i estetycznych odnośnie zabudowy loggii i włączeniu utwardzonej części tarasu nad garażem do lokalu nr [...]oraz zaakceptowali projekt sporządzony przez mgr inż, arch. A. S. i sprawdzony przez inż. T. M.. Jednym z możliwych rozstrzygnięć podejmowanych w tym postępowaniu jest, znajdujące oparcie w art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, nałożenie obowiązków wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem, poprzedzone badaniem możliwości i konieczności podjęcia takich działań naprawczych. W sytuacji bowiem ustalenia przez organ, iż nie zachodzi konieczność wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem z tego względu, że roboty te zostały wykonane zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi i z tzw. "sztuką budowlaną", organ nie ma podstaw do nałożenia obowiązku wykonania wskazanych czynności. Wówczas w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego wydaje decyzję stwierdzającą brak takiej konieczności. Uprawnienie organów do zakończenia postępowania orzeczeniem o takiej treści potwierdza stanowisko sądów administracyjnych wyrażone m.in. w wyroku NSA z dnia 15 listopada 2006 r. II OSK 1344/05, wyroku WSA w Gliwicach z dnia 20 grudnia 2007 r. II SA/Gl 684/07, a także wyroku NSA z 15 czerwca 2010 r. II OSK 1012/09 (dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Według Sądu poczyniona przez organy nadzoru budowlanego w przedmiotowej sprawie ocena zgromadzonego w sposób prawidłowy materiału dowodowego nie nosi znamion dowolności. W szczególności organy dokonały analizy prawidłowości sporządzonej na potrzeby sprawy oceny wykonanych robót budowlanych. Ustalenia poczynione w przedmiotowej sprawie podczas przeprowadzonych oględzin, zgromadzone w sprawie opinie i oceny techniczne skłoniły organy obu instancji do stwierdzenia, że roboty budowlane zostały wykonane prawidłowo, zgodnie z przepisami techniczno - budowlanymi, ze sztuką budowlaną bez przekroczenia obowiązujących norm. Podsumowując wskazać należy, że Sąd nie stwierdził nieprawidłowości co do ustalenia stanu faktycznego sprawy, nie doszło również do naruszenia zasady zaufania z art. 8 k.p.a. Organy orzekające zgromadziły materiał dowodowy wystarczający dla podjęcia rozstrzygnięcia, który następnie został przeanalizowany i w sposób prawidłowy oceniony, zgodnie z zasadami regulującymi postępowanie administracyjne, a więc zgodnie z art. 7, art. 75, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Na tej podstawie prawidłowo uznano, że ustalone i uwzględnione okoliczności, mające wpływ na podjęte rozstrzygnięcie. Za niezasadny należy uznać zarzut dotyczący naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. Sąd w składzie orzekającym podziela pogląd reprezentowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyrok NSA z 18 maja 2006 r. sygn. II OSK 831/05, OSP 2007, z. 3, poz. 26, odpowiednio uchwała siedmiu sędziów NSA z 25 kwietnia 2005 r., FPS 6/04, ONSAiWSA 2005, Nr 4, poz. 66), że nie każde naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. skutkuje uchyleniem decyzji poddanej kontroli sądu. Zarzut naruszenia ww. przepisu poprzez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek tylko wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Do strony stawiającej zarzut należy więc wykazanie istnienia związku przyczynowego pomiędzy naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy. W rozpoznawanej sprawie zarzut naruszenia prawa wynikającego z tej regulacji nie znajduje uzasadnienia. Organ odwoławczy przytoczył w odniesieniu do tego zarzutu wyczerpującą argumentację, którą Sąd w całości podziela, nie znajdując powodu do jej ponownego przytaczania. W ocenie Sądu niewątpliwym jest fakt, że skarżąca Wspólnota nie wskazała na żadne okoliczności, które by mogły pozwolić na uznanie tego zarzutu za zasadny. Reasumując Sądu uznał, iż w rozpoznawanej sprawie organy zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy i wydały rozstrzygnięcia w oparciu o właściwie ustalony stan faktyczny, prawidłowo stosując obowiązującymi przepisami prawa. Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę jako bezzasadną oddalił.