II OZ 1383/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia Zwykłego [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2016 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 3525/15 ze skargi Stowarzyszenia Zwykłego [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu na prawach strony postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 30 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej: P.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną Stowarzyszenia Zwykłego [...] z siedzibą w [...] od wyroku WSA w Warszawie z dnia 23 maja 2016 r. , sygn. akt IV SA/Wa 3525/15, oddalającego skargę Stowarzyszenia Zwykłego [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu na prawach strony. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarga kasacyjna została wniesiona bezpośrednio do NSA, a następnie przekazana w dniu 20 września 2016 r. W przypadku zachowania trybu wniesienia skargi kasacyjnej określonego w 177 § 1 P.p.s.a., termin upływał w dniu 19 września 2016 r. Z uwagi na powyższe skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Stowarzyszenie wniosło zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia. Skarżące stowarzyszenie zarzuciło: naruszenie art. 177 § 1 P.p.s.a. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że w sytuacji wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do NSA, dla zachowania terminu określonego w art. 177 § 1 P.p.s.a. konieczne jest przekazanie tej skargi przed upływem 30-dniowego terminu przez NSA właściwemu WSA; naruszenie art. 178 P.p.s.a. poprzez błędne zastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie jako wniesionej po upływie terminu przewidzianego do jej wniesienia, podczas gdy została ona wniesiona przez skarżącego w terminie właściwym bezpośrednio do NSA, co nie stanowi jednak przesłanki odrzucenia skargi kasacyjnej; naruszenie art. 173 § 1 P.p.s.a. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie i wskutek powyższego przyjęcie, że dla zastosowania tego przepisu wymagane jest nadanie skargi kasacyjnej do WSA, a w przypadku nadania skargi kasacyjnej bezpośrednio do NSA, terminem wniesienia skargi kasacyjnej przez skarżącą jest termin jej nadania przez NSA do WSA. Powyższe naruszenia miały wpływ na wynik sprawy, skutkowały bowiem nieuzasadnionym odrzuceniem skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 177 § 1 P.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z powyższego wynika, że miarodajna dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest data nadania przesyłki na adres właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, czyli tego, który wydał zaskarżone orzeczenie. Zgodnie bowiem z art. 83 § 3 P.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Jednakże, aby to oddanie pisma w urzędzie pocztowym odniosło skutek prawnoprocesowy, kluczowe jest spełnienie wymogu wskazanego w art. 177 § 1 P.p.s.a., czyli zaadresowanie go do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, który w pełni należy podzielić, że w sytuacji wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pominięciem właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego datą wniesienia skargi kasacyjnej jest data jej przekazania przez NSA do sądu właściwego. Zatem skargę kasacyjną wniesioną bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd ten powinien przekazać do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżone orzeczenie, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej decydująca jest data nadania (przekazania) tej skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu (zob. postanowienia NSA: z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II OZ 119/16; z dnia 9 grudnia 2015 r., sygn. akt I OZ 1613/15; z dnia 28 lipca 2015 r., sygn. akt II OZ 707/15; z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 59/15; z dnia 22 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 810/14, [w:] CBOSA). Mając na uwadze powyższe rozważania, za słuszne należy uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji, że w wyniku złożenia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego i jej przekazania przez ten Sąd Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w dniu 20 września 2016 r., doszło do uchybienia terminowi, o którym mowa w art. 177 § 1 P.p.s.a. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał bowiem z dniem 19 września 2016 r. Wobec powyższego, za prawidłowe uznać należy postanowienie Sądu pierwszej instancji, którym odrzucono skargę kasacyjną na podstawie art. 178 P.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.