IV SA/Po 825/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Bąk- Marciniak po rozpoznaniu w dniu 04 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę Sygn. akt IV SA/Po [...] Uzasadnienie W dniu 24 sierpnia 2016 r. T. W. złożył w tut. Sądzie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Ponieważ skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu, a nie za pośrednictwem organu, Przewodniczący Wydziału IV wydał zarządzenie o przesłaniu skargi do organu. Zarządzenie to zostało wykonane w dniu 25 sierpnia 2016 r. (wysłane z akt o sygn. IV [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 - dalej powoływana jako P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Przy czym należy mieć na uwadze, że stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Obecnie brak jest regulacji prawnej, która expressis verbis przewidywałaby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego oraz określała czynności jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć sąd. Sąd podziela pogląd, prezentowany tak w doktrynie jak i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (zob. T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LexisNexis, Warszawa 2014 r., str. 414, a także między innymi postanowienia NSA z dnia 27 lutego 2009 r. w sprawie I FSK 1597/08, z dnia 17 listopada 2008 r. w sprawie I FSK 1250/08, z dnia 4 września 2008 r. w sprawie I FSK 687/08, z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie w sprawie II FZ 676/11). Zatem w sytuacji, gdy skargę wniesiono bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten przekazuje skargę do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a dla oceny dochowania terminu do jej wniesienia decydująca jest data nadania skargi przez sąd. Aby ustalić, czy skarga została wniesiona w terminie, należy w pierwszej kolejności zbadać czy (i kiedy) zaskarżone postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej. Przy czym, mając na uwadze, że w niniejszej sprawie strona skarżąca nie odebrała postanowienia, a doręczenie nastąpiło w trybie zastępczym, należy na wstępie wyjaśnić, iż ustawodawca w przypadku niemożności doręczenia pisma nadawcy ustanowił tzw. fikcję doręczenia. W myśl art. 44 K.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 K.p.a.: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W niniejszej sprawie adnotacje na kopercie wskazują, że skutek zastępczego doręczenia stronie skarżącej decyzji miał miejsce w dniu 22 lipca 2016 r. Skoro po raz pierwszy przesyłka była awizowana w dniu 08 lipca 2016 r., to należy uznać, że decyzja została doręczona skarżącemu zastępczo właśnie w dniu 22 lipca 2016 r. Wobec powyższego, termin na wniesienie skargi do sądu kończył swój bieg w dniu 21 sierpnia 2016 r. Skarżący został w decyzji prawidłowo pouczony o terminie i trybie wniesienia skargi. Skarga w niniejszej sprawie została złożona bezpośrednio w siedzibie Sądu w dniu 24 sierpnia 2016 r., o czym świadczy data prezentaty biura podawczego Sądu. W dniu 25 sierpnia 2016 r. skargę przekazano do organu, co było równoznaczne z wniesieniem skargi w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. Powyższe oznacza, że skarga została złożona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Należy także zaznaczyć, że strona skarżąca nie składała wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Reasumując, zgodnie z powołanym na wstępie przepisem art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga wniesiona po terminie do jej wniesienia nie może być przedmiotem rozpoznania Sądu i podlega odrzuceniu. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.