II SAB/Gd 115/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść Sędziowie WSA Mariola Jaroszewska (spr.) WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 października 2016 r. sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. M. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Jak wynika z treści skargi skarżący w dniu 21 kwietnia 2016 r. zwrócił się do prezesa sądu drogą elektroniczną o udzielenie następujących informacji i dokumentów: 1/ całości dokumentacji dotyczącej objęcia Sądu Apelacyjnego zasięgiem działania Związku Zawodowego [..]; 2/ statutu Związku Zawodowego [..]; 3/ dokumentów przedstawionych pracodawcy przez Związek Zawodowy [..] w trybie art. 25 (1) ust. 2 ustawy o związkach zawodowych; 4/ informacji, czy i kiedy pracodawca udostępnił Związkowi Zawodowemu [..] pomieszczenia i urządzenia techniczne niezbędne do wykonywania działalności związkowej w zakładzie pracy na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych, a jeżeli odpowiedź na to pytanie jest twierdząca, o przesłanie całej dokumentacji w tym zakresie (w tym umowy/porozumienia zawartych między pracodawcą w skazanym związkiem zawodowym); 5/ informacji, czy pracodawca wyraził zgodę na korzystanie przez przewodniczącą Związku Zawodowego [..] panią M. K. – W. ze służbowej skrzynki mailowej do celów związkowych, a jeżeli tak – na jakiej podstawie prawnej i czy jest to zgodne z przepisami polityki bezpieczeństwa informacji Sądu Apelacyjnego; proszę o przesłanie dokumentacji w tym zakresie. Wnioskodawca zaznaczył, aby M. K. – W. nie brała udziału w przygotowaniu odpowiedzi na przedmiotowy wniosek, z uwagi na konflikt interesów, gdyż wymieniona pełni w sądzie funkcję administratora bezpieczeństwa informacji. Prezes sądu poinformował wnioskodawcę pismem z dnia 4 maja 2016 r., że żądane dane w postaci dokumentacji dotyczącej objęcia Sądu Apelacyjnego zasięgiem działania Związku Zawodowego [..], statutu tego związku, dokumentów przedstawionych pracodawcy przez związek w trybie art. 25 (1) ustawy o związkach zawodowych nie dotyczą spraw publicznych w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, a stosunków z zakresu prawa pracy, wobec czego nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponadto organ wskazał, że Związek Zawodowy [..] nie wystąpił do pracodawcy z wnioskiem o wyrażenie zgody na korzystanie z pomieszczeń i urządzeń technicznych w zakresie niezbędnym do wykonywania działalności związkowej, w tym do korzystania przez przewodniczącą związku ze służbowej skrzynki mailowej. Skarżący twierdzi, że organ nie udzielił odpowiedzi na pytanie, czy pracodawca wyraził zgodę na korzystanie przez przewodniczącą Związku Zawodowego [..] panią M. K. – W. ze służbowej skrzynki mailowej do celów związkowych, a jeżeli tak – na jakiej podstawie prawnej i czy jest to zgodne z przepisami polityki bezpieczeństwa informacji Sądu Apelacyjnego. Według skarżącego wnioskowana informacja stanowi co do całości żądania informację publiczna, jego zdaniem w sprawie nie zachodzą żadne okoliczności, o jakich mowa w ustawie o dostępie do informacji publicznej, które uzasadniałyby odmowę udzielenia informacji publicznej. Skarżący przywołał w związku z tym orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące trybu postępowania w związku z żądaniem informacji publicznej, w szczególności wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SAB/Go 30/15, wydany jak twierdzi w niemal w identycznej sprawie. W skardze wniesiono o zobowiązanie organu do udostępnienia wnioskowanych informacji publicznych względnie do ponownego rozpatrzenia wniosku oraz zasądzenia kosztów postępowania. Prezes Sądu Apelacyjnego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Opisał przebieg postępowania po wpływie wniosku z dnia 22 kwietnia 2016 r., zgodny z tym, co przywołano w skardze. Odnosząc się do natomiast zarzutów skargi stwierdził organ (w zakresie dotyczącym trzech pierwszych żądań wniosku), że w sytuacji, gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej to dopuszczalna i właściwą formą odniesienia się do wniosku jest pismo powiadamiające o tym wnioskodawcę, bez konieczności uzasadnienia stanowiska, na co też wskazuje orzecznictwo sądów administracyjnych przywołane na drugiej stronie skargi. Z kolei, jak wyjaśnia organ, dwie ostatnie informacje dotyczące udostępnienia związkowi zawodowemu pomieszczeń i urządzeń technicznych niezbędnych do wykonywania działalności związkowej w zakładzie pracy oraz korzystania przez przewodniczącą związku ze służbowej skrzynki mailowej do celów związkowych stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, ponieważ dotyczą korzystania z urządzeń stanowiących majątek publiczny, którym dysponuje Sąd Apelacyjny. Jednak związek zawodowy nie wystąpił do pracodawcy z wnioskiem o wyrażenie zgody na korzystanie z tych urządzeń, dlatego prezes sądu udzielił odpowiedzi na wniosek o zaistniałej sytuacji, w której nie miał możliwości zajęcia stanowiska co do wyrażenia zgody. Jak wskazuje organ, prawo obywatela do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne obejmuje również informację o działalności organów w takim zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Zatem informację publiczna stanowią tylko takie informacje dotyczące związku zawodowego, które wiążą się z wykonywaniem przez związek zawodowy zadań publicznych lub z faktem dysponowania majątkiem publicznym. Trzy pierwsze żądania przedmiotowego wniosku nie wiążą się z wykonywaniem przez związek zadań publicznych ani z dysponowaniem majątkiem publicznym, są to bowiem informacje, które pracodawca, będący równocześnie organem publicznym otrzymuje nie w ramach wykonywania przez niego zadań w sferze władzy publicznej, lecz jego uprawnień jako pracodawcy. Przywołano uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 12 września 1990 r., sygn. akt III PZP 1/90 dotyczącą oddzielenia sfery działalności związkowej od działalności zakładu pracy. Wskazano też w odpowiedzi na skargę, że związki zawodowe podlegają rejestracji w Krajowym Rejestrze Sadowym. O tym, które dokumenty maja być ujawnione mowa jest w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 listopada 2014 r. w sprawie szczegółowego sposobu prowadzenia rejestrów wchodzących w skład Krajowego Rejestru Sądowego oraz szczegółowej treści wpisów w tych rejestrach (Dz. U. z 2014 r., poz. 1667 ze zm.). Zapoznanie się z treścią dokumentów dołączonych do wniosku o rejestrację, w tym statutu związku, umożliwia art. 10 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym. Ze stanowiskiem przedstawionym w odpowiedzi na skargę polemizuje skarżący w piśmie procesowym z dnia 9 września 2016 r. Przede wszystkim wskazuje, że w przypadku organów władzy publicznej nie da się oddzielić sfery władzy publicznej od działalności tych organów jako pracodawcy, gdyż działania te w obu sferach podejmowane są w ramach działań jednego organu, na co przywołuje wyrok naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt I OSK 822/13 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 1226/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4. W sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje w sytuacji, gdy wniosek oparty na ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058), zwanej dalej u.d.i.p., nie został załatwiony w terminie i zgodnie z procedurą przewidzianą w tej ustawie. Kontrolując bezczynność w niniejszej sprawie sąd uznał, że nie miała ona miejsca, a skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Prezes Sądu Apelacyjnego nie pozostaje w bezczynności, gdyż opowiadając pismem z dnia 4 maja 2016 r. na wniosek skarżącego z dnia 22 kwietnia 2016 r. nie naruszył przepisów u.i.d.p. Co do zasady, jak zresztą trafnie wywiedziono w odpowiedzi na skargę, prawo dostępu do informacji publicznej wynika wprost z Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, która w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a ponadto o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (art. 61 ust. 2). Ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3). Tryb udostępnienia informacji, o jakich mowa w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP określają ustawy, przede wszystkim u.i.d.p., która w art. 1 ust. 1 zdefiniowała informację publiczną jako "każdą informację o sprawach publicznych". Nie ulega wątpliwości na gruncie u.i.d.p., że prezes sądu apelacyjnego, kierujący sądem i reprezentujący go na zewnątrz, jest organem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1, zgodnie z którym obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Przywołaną w art. 1 ust. 1 definicję informacji publicznej rozwija następnie przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który niestanowiąc katalogu zamkniętego co do przedmiotu informacji publicznej, zawiera przykładowe wyliczenie informacji publicznej podlegającej udostępnieniu. Według treści art. 6 ust. 1 u.i.d.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o: 1) polityce wewnętrznej i zagranicznej, w tym o: a) zamierzeniach działań władzy ustawodawczej oraz wykonawczej, b) projektowaniu aktów normatywnych, c) programach w zakresie realizacji zadań publicznych, sposobie ich realizacji, wykonywaniu i skutkach realizacji tych zadań; 2) podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: a) statusie prawnym lub formie prawnej, b) organizacji, c) przedmiocie działalności i kompetencjach, d) organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach, e) strukturze własnościowej podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3-5, f) majątku, którym dysponują; 3) zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: a) trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych, b) trybie działania państwowych osób prawnych i osób prawnych samorządu terytorialnego w zakresie wykonywania zadań publicznych i ich działalności w ramach gospodarki budżetowej i pozabudżetowej, c) sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych, d) sposobach przyjmowania i załatwiania spraw, e) stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania, f) prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych, g) naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach odrębnych, 4) danych publicznych, w tym: a) treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności: – treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, – dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających, – treść orzeczeń sądów powszechnych, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych, sądów wojskowych, Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu, b) stanowiska w sprawach publicznych zajęte przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, c) treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej, d) informacja o stanie państwa, samorządów i ich jednostek organizacyjnych; 5) majątku publicznym, w tym o: a) majątku Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych, b) innych prawach majątkowych przysługujących państwu i jego długach, c) majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego, a także kas chorych, d) majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5, pochodzącym z zadysponowania majątkiem, o którym mowa w lit. a-c, oraz pożytkach z tego majątku i jego obciążeniach, e) dochodach i stratach spółek handlowych, w których podmioty, o których mowa w lit. a-c, mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów Kodeksu spółek handlowych, oraz dysponowaniu tymi dochodami i sposobie pokrywania strat, f) długu publicznym, g) pomocy publicznej, h) ciężarach publicznych. 2. Dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Przyjmuje się w orzecznictwie i doktrynie, że informacją publiczną w rozumieniu u.i.d.p. jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne - w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym i mieniem Skarbu Państwa. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkich dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej związanych z nim bądź jego dotyczących i są to dokumenty bezpośrednio przez te organy wytworzone, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Istota niniejszej sprawy wymaga jednak zauważenia, że stosownie do treści art. 4 ust. 3 u.i.d.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji, a nadto obowiązki wynikające z u.i.d.p. dotyczą wyłącznie udostępnienia informacji mających charakter informacji publicznej. Jak wynika z niespornych okoliczności sprawy, zgodnie z informacją wynikającą ze skargi, z odpowiedzi na skargę i z pisma skierowanego do strony skarżącej w odpowiedzi na wezwanie z dnia 22 kwietnia 2016 r. (pismo w aktach administracyjnych), prezes sądu powiadomił pismem z dnia 4 maja 2016 r., że dokumentacja dotycząca objęciem działania Sądu Apelacyjnego zasięgiem działania Związku Zawodowego [..], statutu związku, dokumentów przedstawionych pracodawcy w trybie art. 25 (1) ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1881), nie dotyczy spraw publicznych w rozumieniu u.i.d.p. Sąd z tym stanowiskiem zgadza się, zadane pytania (pierwsze 3 z wniosku) nie dotyczyły zasad funkcjonowania sądu jako organu władzy publicznej. Ta kwestia (art. 6 ust. 1 pkt 3 u.i.d.p.) dotyczy generalnie sposobu załatwiania zadań publicznych, załatwiania spraw i podejmowania decyzji właściwych dla danego organu władzy publicznej, natomiast żądana informacja dotyczyła obowiązków organu wyłącznie jako pracodawcy. Wskazane pytania również nie dotykały kwestii danych publicznych ani majątku publicznego (art. 6 ust. 1 pkt 4 i 5 u.i.d.p.). Posiadanie przez sąd jako pracodawcę dokumentów związanych z założeniem związku, jak też i jego statutu, a także składanych pracodawcy kwartalnych informacji o łącznej liczbie członków organizacji (art. 25 (1) ust. 2 ustawy o związkach zawodowych) w tym kontekście i w tej konkretnie sprawie nie jest informacją publiczną, skoro nie dotyczy zasad funkcjonowania tego organu władzy publicznej jak i dysponowania majątkiem publicznym powierzonym temu organowi. W ocenie sądu nie wszystkie informacje będące w posiadaniu organu władzy publicznej mają walor publiczny tylko z tego powodu, że taki organ je posiada. Wymaga to oceny w kontekście przepisów art. 1 ust. 1 i art. 6 u.i.d.p. każdorazowo na gruncie konkretnej sprawy i tak też przyjął sąd orzekający w niniejszej sprawie aprobując w tym zakresie stanowisko wyrażone przez organ. Natomiast pozostałe dwa pytania wniosku z dnia 22 kwietnia 2016 r., jak trafnie ocenił prezes sądu apelacyjnego, dotykały spraw związanych z dysponowaniem majątkiem publicznym. Ocena taka wynika wprost z treści przepisu art. 33 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych, zgodnie z którym pracodawca, na warunkach określonych w umowie, jest obowiązany udostępnić zakładowej organizacji związkowej pomieszczenia i urządzenia techniczne niezbędne do wykonywania działalności związkowej w zakładzie pracy. Oznacza to, że udostępnienie, na podstawie zawartej umowy, pomieszczeń i urządzeń stanowiących majątek sądu apelacyjnego, byłoby informacją publiczną w niniejszej sprawie, gdyby do takiej umowy doszło. Tymczasem z informacji przekazanej wnioskodawcy przez organ pismem z dnia 4 maja 2016 r. wynika, że związek zawodowy nie zwracał się o wyrażenie zgody na korzystanie z pomieszczeń i urządzeń technicznych w zakresie niezbędnym do wykonywania działalności związkowej w zakładzie pracy. Wniosek z tego taki, że nie ma w posiadaniu organu żadnej dokumentacji z tym związanej, w szczególności umowy, o której mowa w art. 33 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych. Zatem prezes sądu apelacyjnego nie posiada wnioskowanej informacji publicznej (w zakresie dwóch ostatnich punktów wniosku z dnia 22 kwietnia 2016 r.). Weryfikacja przedmiotowego oświadczenia jest w ocenie sądu orzekającego w niniejszej sprawie zbędna, nie można bowiem przeprowadzić dowodzenia negatywnego w zakresie żądania do udostępnienia, skoro takiego żądania związku zawodowego nie było, jak też nie można nałożyć na organ obowiązku wykreowania dokumentów nieistniejących. Jak przyjmuje się jednolicie w orzecznictwie i doktrynie, na podstawie u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej. Natomiast powiadomienie o tym, że żądana informacja nie jest informacją publiczną następuje pismem, bez szczególnej formy, bo takiej nie wymaga u.i.d.p. Podobnie informacja, że podmiot zobowiązany nie posiada wnioskowanej informacji publicznej nastąpić może w takiej formie, w jakiej odbywa się korespondencja między stronami, ustawodawca również nie sformułował żadnych szczególnych wymogów w tym zakresie, a przepisy k.p.a. nie znajdują tu zastosowania. Obowiązek wydania decyzji administracyjnej i stosowania przepisów k.p.a. (art. 16 u.i.d.p.) ustawodawca przewidział w przypadkach, gdy żądana informacja jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia, czy też zachodzą warunki do umorzenia postępowania. Takie sytuacje w niniejszej sprawie nie miały miejsca, zatem prezes sądu nie był zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej. Jeżeli zatem organ prawidłowo poinformował wnioskodawcę na piśmie, przed wniesieniem skargi, że częściowo żądana informacja nie jest informacją publiczną, a w dalszej części - że nie posiada takiej informacji publicznej jakiej domaga się skarżący, nie pozostaje w bezczynności na gruncie u.i.d.p. Zwolniony jest bowiem z obowiązku udostępnienia informacji publicznej z uwagi na treść art. 1 ust. 1 (żądana informacja nie jest informacją publiczną) i art. 4 ust. 3 u.i.d.p., zgodnie z którym obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. W świetle przedstawionych rozważań brak było podstaw w niniejszej sprawie do zastosowania trybu przewidzianego w art. 149 § 1 i 1a p.p.s.a. i orzekania przede wszystkim czy to o obowiązku wydania przez organ aktu lub podjęcia czynności, czy też stwierdzenia, czy bezczynność organu miała czy nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd wyjaśnia skarżącemu, że przywoływany przez niego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SAB/Go 30/15, nie został wydany w okolicznościach sprawy tożsamej ani nawet bardzo zbliżonej do niniejszej. W przywołanej sprawie pytającym była organizacja związkowa, a pytanie dotyczyło kwestii związanych z regulaminem wynagradzania obowiązującym pracowników organu administracji, a więc pozostających w zakresie wykorzystywania przez ten organ powierzonych mu środków finansowych. WSA w Gorzowie Wielkopolskim w swoich rozważaniach odnosił się zatem do sytuacji związanych z zasadami udziału organizacji związkowej w sprawach dotyczących zbiorowych interesów i praw pracowników, wynikających z art. 26 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 167 ze zm.), jak i art. 772 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r., poz. 1502, ze zm.), bo tego dotyczyły pytania strony skarżącej (związku zawodowego) zadane w trybie u.i.d.p. Niezależnie od tego, że stanowisko zawarte w tym wyroku nie byłoby wiążące dla sądu orzekającego w niniejszej sprawie, wyrwane z kontekstu tezy dotyczące kwartalnych informacji o łącznej liczbie członków organizacji związkowej jako informacji publicznej miały znaczenie właśnie w okolicznościach sprawy o sygn. akt II SAB/Go 30/15. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 151 p.p.s.a. skargę jako bezzasadną oddalił.