I OSK 1842/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Dybowski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Jolanta Rajewska Sędzia del. WSA Agnieszka Miernik Protokolant sekretarz sądowy Małgorzata Zientala po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. P. C. - T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Po 114/16 w sprawie ze skargi W. B. na uchwałę Z. P. C. - T. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora szpitala 1. uchyla zaskarżony wyrok w całości i oddala skargę; 2. zasądza od W. B. na rzecz Z. P. C. -T. kwotę 510 (pięćset dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Po 114/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu skargi W. B. na uchwałę Zarządu Powiatu Czarnkowsko-Trzcianeckiego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora szpitala I. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały; II. zasądził od Zarządu Powiatu Czarnkowsko-Trzcianeckiego na rzecz skarżącego kwotę 797 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne: Uchwałą nr [...] z dnia [...] października 2015 r. (dalej uchwała nr [...]) Zarząd Powiatu Czarnkowsko-Trzcianeckiego (dalej Zarząd Powiatu bądź organ) na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 595 ze zm., dalej usp) i art. 42 § 4 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r., poz. 596 ze zm.) powierzył M. S., dotychczasowemu p.o. dyrektora ds. leczniczych, za jego zgodą, pełnienie obowiązków dyrektora Szpitala Powiatowego im. Jana Pawła II w Trzciance (dalej Szpital). Organ wskazał, że pełnienie tych obowiązków będzie realizowane do czasu zakończenia procedury związanej z odwołaniem dotychczasowego dyrektora jednostki, jednak w okresie nie dłuższym niż 3 miesiące. W uzasadnieniu organ administracji publicznej wyjaśnił, że w uchwale własnej nr [...] z dnia [...] października 2015 r. (dalej uchwała nr [...]) postanowiono o wszczęciu procedury odwołania W. B. ze stanowiska dyrektora Szpitala. W tym samym dniu – ze względu na konieczność zapewnienia ciągłości zarządzania jednostką i kontynuowania jej bieżącej działalności – powierzono uchwałą nr [...]pełnienie funkcji dyrektora Szpitala M. S. na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. W tym czasie podjęte zostaną czynności związane z odwołaniem dotychczasowego dyrektora szpitala, wykonującego jednocześnie mandat radnego Rady Miejskiej w Trzciance. Pismem z 5 listopada 2015 r. W. B. w trybie art. 87 ust. 1 usp wezwał Zarząd Powiatu Czarnkowsko-Trzcianeckiego do usunięcia naruszenia prawa przez uchylenie uchwały nr [...], zarzucając organowi administracji publicznej naruszenie: 1. art. 32 ust. 5 usp przez przekroczenie kompetencji i bezpodstawne powierzenie obowiązków kierownika podmiotu leczniczego; 2. art. 49 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2015 r., poz. 618, dalej udl) przez wyłonienie kierownika podmiotu leczniczego poza konkursem oraz przez powierzenie pełnienia funkcji kierownika tego podmiotu, mimo że dotychczasowy kierownik nie został pozbawiony zajmowanego stanowiska. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu wydania uchwały nr [...] podjęto szereg czynności faktycznych, uniemożliwiających mu dalsze sprawowanie funkcji (m.in. zaplombowano wejście do gabinetu, zablokowano dostęp do dokumentacji i sprzętu). Niemniej do chwili złożenia omawianego wezwania do usunięcia naruszenia prawa Zarząd Powiatu Czarnkowsko-Trzcianeckiego nie podjął uchwały w przedmiocie odwołania W. B. z zajmowanego stanowiska. Pozostaje on zatem nadal dyrektorem Szpitala Powiatowego im. Jana Pawła II w Trzciance i ponosi odpowiedzialność za jego zarządzanie. Co więcej, uchwała nr [...] nie jest tożsama z uchwałą odwołującą dyrektora szpitala i nie skutkuje odsunięciem skarżącego od pełnienia obowiązków kierownika tej placówki. Z żadnego z przepisów ustawy o działalności leczniczej lub innego aktu normatywnego nie można wyprowadzić kompetencji zarządu powiatu do podjęcia uchwały w przedmiocie powierzenia pełnienia obowiązków kierownika podmiotu leczniczego. Organ administracji publicznej może bowiem jedynie powoływać i odwoływać kierowników jednostek organizacyjnych, a nie powoływać osoby pełniące obowiązki tych kierowników. Kwestionowana uchwała prowadzi przy tym do naruszenie przepisów o powoływaniu dyrektora szpitala w drodze konkursu. Szczegółowe zasady przeprowadzania takiego konkursu zostały zawarte w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 lutego 2012 r. w sprawie sposobu przeprowadzania konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą (Dz. U. poz. 182, dalej rozporządzenie). Zgodnie z § 3 pkt 1 i 2 rozporządzenia, konkurs na rozważane stanowisko przeprowadza komisja konkursowa powołana przez właściwy podmiot w terminie 2 miesięcy od dnia zwolnienia stanowiska objętego konkursem. W rozpatrywanej sprawie stanowisko dyrektora Szpitala Powiatowego im. Jana Pawła II w Trzciance nie zostało zwolnione. Skarżący podniósł, że jest czynnie legitymowany do wystąpienia z omawianym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Akt ten uniemożliwia mu pełnienie funkcji kierownika podmiotu leczniczego, mimo że nie został on odwołany z zajmowanego stanowiska. Taki stan narusza zarazem art. 22 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r., poz. 1502 ze zm., dalej kp) przyznający pracownikowi nie tylko obowiązek, lecz także prawo do świadczenia pracy. Pismem z dnia 7 stycznia 2016 r. W. B. zaskarżył uchwałę z [...] października 2015 r. nr [...]Zarządu Powiatu Czarnkowsko-Trzcianeckiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, powtarzając zarzuty sformułowane w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z 5 listopada 2015 r. W odpowiedzi na skargę Zarząd Powiatu Czarnkowsko-Trzcianeckiego wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ administracji publicznej wyjaśnił, że podstawą wydania uchwały nr [...]był art. 32 ust. 2 pkt 5 usp. Art. 42 § 4 kp pozwala w uzasadnionych przypadkach na powierzenie pracownikowi innej pracy niż określona w umowie na czas nieprzekraczający 3 miesięcy w roku kalendarzowym, jeżeli nie powoduje to obniżenia wynagrodzenia i odpowiada kwalifikacjom pracownika. M. S., który ma pełnić obowiązki realizowane dotychczas przez skarżącego, wyraził zgodę na takie powierzenie funkcji. Tym samym zmodyfikowano (rozszerzono) zakres jego obowiązków. Uzasadniona potrzeba pracodawcy została określona w uchwale nr [...] i wiązała się ona ze wszczęciem procedury odwołania skarżącego ze stanowiska dyrektora Szpitala. Podkreślono, że w związku z uchwałą z 8 października 2016 r. "Zarząd Powiatu Czarnkowsko-Trzcianeckiego" [winno być "Starosta"] skierował do skarżącego oświadczenie, że zwalnia go z tym dniem z obowiązku świadczenia pracy przy zachowaniu prawa do wynagrodzenia do dnia 31 grudnia 2015 r. z możliwością przedłużenia. Organ administracji publicznej podkreślił, że mimo przekonania o słuszności wydanego rozstrzygnięcia, nie mógł on podjąć decyzji w sprawie natychmiastowego odwołania skarżącego, gdyż konieczna była w tej mierze zgoda Rady Miasta Trzcianki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na postawie art. 147 § 1 ppsa stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały nr [...], orzekłszy o kosztach postępowania na mocy art. 200 i 205 § 2 ppsa. W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wskazał, że podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z "2015 r., poz. 595 ze zm." [winno być "2015 r., poz. 1445" – w brzmieniu obowiązującym w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały]). Zgodnie z art. 32 ust. 2 pkt 5 usp, do zadań zarządu powiatu należy w szczególności zatrudnianie i zwalnianie kierowników jednostek organizacyjnych powiatu. Jak wynika z § 1 Statutu Szpitala Powiatowego im. Jana Pawła II w Trzciance, stanowiącego załącznik do uchwały nr [...] Rady Powiatu Czarnkowsko-Trzcianeckiego z dnia 18 grudnia 2012 r. (k. 41-48 akt sądowych), Szpital stanowi podmiot leczniczy prowadzony w formie samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej. Stwierdzenie to nawiązuje w konsekwencji do art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2015 r., poz. 618 ze zm.), w świetle którego podmiotami leczniczymi są m.in. samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej. Ustawodawca wskazuje zarazem w art. 7 w zw. z 6 ust. 2 udl, że jednostki samorządu terytorialnego mogą prowadzić samodzielne zakłady opieki zdrowotnej. Z art. 46 ust. 1 udl wynika, że odpowiedzialność za zarządzanie podmiotem leczniczym niebędącym przedsiębiorcą, a zatem także za zarządzanie samodzielnym zakładem opieki zdrowotnej, ponosi kierownik. Zgodnie z art. 2 ust. 2 pkt 2 udl, kierownikiem jest osoba uprawniona do kierowania podmiotami wykonującymi działalność leczniczą i ich reprezentowania na zewnątrz, jeżeli przepisy powołanej ustawy nie stanowią inaczej. Art. 46 ust. 3 udl wskazuje, że w przypadku podmiotów leczniczych, niebędących przedsiębiorcami, podmiot tworzący nawiązuje z kierownikiem stosunek pracy na podstawie powołania lub umowy o pracę albo zawiera z nim umowę cywilnoprawną. Tym samym ustawodawca ustanawia kilka równorzędnych form zatrudnienia danej osoby na stanowisku kierownika powyższego podmiotu leczniczego. Z materiału zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że W. B. został zatrudniony na stanowisku dyrektora Szpitala Powiatowego im. Jana Pawła II w Trzciance na podstawie powołania. Fakt ten nie był kwestionowany przez żadną ze stron, a zatem należy uznać go za bezsporny. Ustawa o działalności leczniczej zawiera jedynie zręby regulacji dotyczącej treści stosunku pracy nawiązywanego z kierownikiem podmiotu leczniczego. Tym samym w pozostałym zakresie należy odwołać się do ogólnego uregulowania, tj. do przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r., poz. 1502 ze zm.). Zgodnie z art. 68 § 1 kp, stosunek pracy nawiązuje się na podstawie powołania w przypadkach określonych w przepisach odrębnych. W niniejszej sprawie takim przepisem jest art. 46 ust. 3 udl. Jak wynika z art. 68 § 11 kp, stosunek pracy na podstawie powołania nawiązuje na czas nieokreślony, a jeśli pracownik został powołany na podstawie przepisów szczególnych, stosunek pracy nawiązuje się na okres objęty powołaniem. W myśl art. 70 § 1 kp pracownik zatrudniony na podstawie powołania może być w każdym czasie – niezwłocznie lub w określonym terminie – odwołany ze stanowiska przez organ, który go powołał. Dotyczy to również pracownika, który na podstawie przepisów szczególnych został powołany na stanowisko na czas określony. Rozwiązanie to pozostaje w zgodzie z art. 69 pkt 1 kp, wyłączającym w rozważanym zakresie stosowanie ogólnej regulacji o trybie postępowania przy rozwiązaniu umów o pracę. Ustawodawca wskazuje w art. 70 § 2 kp, że odwołanie jest równoznaczne z wypowiedzeniem umowy o pracę. Abstrahując od pytania, czy możliwe jest jedynie powierzenie pełnienia funkcji na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 5 usp bez powoływania danej osoby na określone stanowisko, należy podkreślić, że w świetle art. 2 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy o działalności leczniczej w zw. z art. 43 ust. 1 tejże ustawy zasadniczo w tym samym czasie tylko jedna osoba może być kierownikiem samodzielnego zakładu opieki zdrowotnej. Konkluzję tę potwierdza również treść § 7-10 powołanego Statutu Szpitala Powiatowego im. Jana Pawła II w Trzciane, w których to przepisach jest mowa konsekwentnie o jednym dyrektorze jako kierowniku omawianego podmiotu leczniczego. Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika tymczasem, że na mocy uchwały nr [...]z dnia [...] października 2015 r. Zarząd Powiatu Czarnkowsko-Trzcianeckiego powierzył M. S. pełnienie obowiązków dyrektora Szpitala Powiatowego im. Jana Pawła II w Trzciance do czasu zakończenia procedury odwołania dotychczasowego kierownika tej jednostki organizacyjnej, nie dłużej jednak niż na okres 3 miesięcy. Z samej treści powołanej uchwały wynika zatem bezspornie, że w chwili podejmowania wymienionego aktu z dnia [...] października 2015 r. W. B. pozostawał nadal kierownikiem podmiotu leczniczego, a zatem, wbrew twierdzeniom organu administracji publicznej, nie było możliwości ustanowienia obok niego dodatkowej osoby pełniącej tę samą funkcję. Dopiero ewentualne odwołanie skarżącego z zajmowanego stanowiska otwierałoby – przynamniej prima facie – możliwość rozważania, czy uprawnione jest tymczasowe powierzenie wykonywania obowiązków kierownika poruszanego Szpitala osobie trzeciej. Przedstawiony wyżej wymóg nie został zachowany w rozpatrywanej sprawie. Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sądowych wynika, że na mocy uchwały nr [...] Zarządu Powiatu Czarnkowsko-Trzcianeckiego z [...] października 2015 r. postanowiono jedynie o wszczęciu postępowania związanego z odwołaniem skarżącego z zajmowanego stanowiska (k. 18 akt sądowych). Takie postępowanie jedynie mogło, a nie musiało, zakończyć się wynikiem negatywnym dla skarżącego. Wykluczone jest zatem uznanie, że uchwała nr [...] pozwalała na powielenie kompetencji kierownika podmiotu leczniczego. Sąd I instancji uznał, że stanowisko organu administracji publicznej, wyrażone w uchwale nr [...], okazało się przedwczesne i jako takie winno być wyeliminowane z obrotu prawnego. Skarżący miał w niniejszej sprawie interes prawny do wniesienia skargi z dnia 7 stycznia 2016 r. (k. 3-10 akt sądowych). Podstawę zaskarżania kontrolowanego aktu stanowił art. 87 ust. 1 usp. Zgodnie z tym przepisem, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Uwzględniając tok wcześniejszych rozważań, należy wskazać, że uchwała nr [...] w sposób niedozwolony ingerowała w sferę wykonywania obowiązków pracowniczych, zakreśloną m.in. w art. 43 ust. 1 udl i przepisach Kodeksu pracy. Tym samym wymieniona uchwała oddziaływała na sferę prawną skarżącego, choć on sam nie został w niej bezpośrednio wymieniony. Skargę kasacyjną od wyroku II SA/Po 114/16 wywiódł Zarząd Powiatu Czarnkowsko-Trzcianeckiego, reprezentowany przez radcę pr. A. K.-R. Skarżący kasacyjnie na podstawie: I. art. 174 pkt 1 ppsa zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie – art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1445) oraz art. 2 ust. 2 pkt 1 i art. 43 oraz art. 46 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2015 r., poz. 618) przez przyjęcie, że przepisy te wykluczają możliwość powierzenia pełnienia funkcji bez powołania danej osoby na określone stanowisko oraz że zasadniczo w tym samym czasie tylko jedna osoba może być kierownikiem samodzielnego zakładu opieki zdrowotnej; II. art. 174 pkt 2 ppsa zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy: 1. art. 151 ppsa przez jego niezastosowanie i uwzględnienie skargi w sytuacji, gdy postępowanie w dniu orzekania przez Sąd było bezprzedmiotowe – uchwała już nie obowiązywała; 2. art. 161 § 1 pkt 3 ppsa wobec jego niezastosowania. W sytuacji gdy zaszły przyczyny nakazujące umorzyć postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe; 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu błędnie przyjął, że skarżący ma w niniejszej sprawie interes prawny do wniesienia skargi na podstawie art. 87 "§" [winno być "ust."] 1 usp, ponieważ owa uchwała nie ingerowała w sferę wykonywania jego obowiązków pracowniczych. W stosunku do skarżącego Zarząd Powiatu podjął uchwałę o wszczęciu procedury związanej z jego odwołaniem a pismem z [...] października 2015 r. Starosta jako pracodawca zwolnił dyrektora z obowiązku świadczenia pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia i ewentualnie w sprawie tej decyzji skarżący winien odwoływać się do Sądu Pracy, bo ta decyzja ingerowała w sferę wykonywania jego praw pracowniczych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną W. B., reprezentowany przez adw. K. J., wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie od Zarządu Powiatu Czarnkowsko-Trzcianeckiego kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 183 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania; bada przy tym wszystkie podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia prawa (uchwała pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r. sygn. akt I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010, z. 1, poz. 1, dalej uchwała I OPS 10/09). W sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania. Najdalej idący był zarzut naruszenia art. 87 ust. 1 usp, przeto wymagał rozpoznania w pierwszej kolejności. Zarzut ten winien być zgłoszony w ramach pierwszej podstawy kasacyjnej (art. 174 pkt 1 ppsa), lecz mimo ponadawał się do rozpoznania (uchwała I OPS 10/09). Usprawiedliwiony okazał się zarzut naruszenia art. 87 ust. 1 ppsa przez błędne przyjęcie, że skarżący miał interes prawny do wniesienia skargi na uchwałę nr [...], na podstawie art. 87 ust. 1 usp. W orzecznictwie i w piśmiennictwie trafnie wskazuje się, że ustrojowe ustawy samorządowe wymagają spełnienia [przez podmiot wnoszący skargę na podstawie art. 101 ust. 1 usg oraz na podstawie art. 87 ust. 1 usp i art. 90 ust. 1 usw – G. Jyż w: G. Jyż, Z. Pławecki, A. Szewc, Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, Wolters Kluwer 2012, uw. 3 do art. 101 usg] innego niż ogólna zasada kryterium: naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (D. Dąbek, Prawo miejscowe samorządu terytorialnego, Bydgoszcz-Kraków 2003, s. 360-362). Interes prawny w rozumieniu art. 87 ust. 1 usp to powiązanie normatywne indywidualnych praw i obowiązków (sytuacji prawnej) skarżącego, wynikających z norm prawa przedmiotowego – z jednej strony, a zaskarżonym aktem – z drugiej (T. Kiełkowski, Interes prawny w prawie administracyjnym na tle HLA. Harta koncepcji prawa jako związku norm (reguł) pierwotnych i wtórnych, PPP 2009/5/; wyrok WSA w Olsztynie z 7.12.2010 r., II SA/Ol 892/10, aprobowany przez W. Kisiela w: red. P. Chmielnicki, Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, LexisNexis 2013, s. 979, uw. 3.1). Indywidualny interes prawny jest konkretny, gdyż dotyczy konkretnej osoby; musi być interesem o charakterze osobistym – własnym i zindywidualizowanym. Uchwała musi naruszać rzeczywiście istniejący interes prawny skarżącego (W. Kisiel – op. cit. s. 980, uw. 3.1). W orzecznictwie wskazuje się na konieczność eliminowania sytuacji, w których dopiero kolejne skutki wcześniejszej konkretyzacji normy prawnej w odniesieniu do podmiotu, pośrednio wpływają na sytuację prawną danego podmiotu, wynikającą z zastosowania w stosunku do skarżącego innej już normy prawnej (wyrok NSA z 18.9. 2003 r., II SA 2637/02, Lex 80699, aprobowany przez B. Dolnickiego w: Ustawa o samorządzie powiatowym. Komentarz, ABC Wolters Kluwer 2007, uw. 5 do art. 87 usp; wyrok WSA w Lublinie z 14.12.2010 r., II SA/Lu 444/10, Lex 753837). Skutkuje to wyłączeniem spod kontroli sądowej skargi osób, których ani uprawnienia, ani obowiązki nie zostały zmodyfikowane przez zaskarżony akt (W. Kisiel – op. cit. s. 983, uw. 3.4). Taka sytuacja zaistniała w kontrolowanej sprawie. Skarżący miał interes prawny w zaskarżeniu uchwały z [...] października 2015 r. nr [...] Zarządu Powiatu Czarnkowsko-Trzcianeckiego z [...] października 2015 r., wszczynającą procedurę odwołania W. B. ze stanowiska dyrektora Szpitala (k. 18 akt sądowych), jako wydaną przed uchwałą nr [...]. W uchwale indywidualnej nr [...]nie wskazano W. B. (uzasadnienie wyroku NSA z 3.9.2013 r., I OSK 1084/13, Lex 1391543, z aprobującą glosą A. Wierzbicy). Skarżący miał interes prawny w zaskarżeniu zarządzenia z [...] października 2015 r. nr [...] Starosty Czarnkowsko-Trzcianeckiego, zwalniającego W. B. z obowiązku świadczenia pracy, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Skarżący miał też interes prawny w zaskarżeniu uchwały z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] Zarządu Powiatu Czarnkowsko-Trzcianeckiego, podjętej na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1445), art. 49 ust. 6 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 618 ze zm.), art. 69 i art. 70 § 1 i 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 ze zm.) oraz § 9 ust. 2 uchwały nr [...] Rady Powiatu Czarnkowsko-Trzcianeckiego z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie Statutu Szpitala Powiatowego im. Jana Pawła II w Trzciance, po uzyskaniu pozytywnej opinii Rady Społecznej Szpitala Powiatowego im. Jana Pawła II w Trzciance, odwołującą z dniem [...] lutego 2016 r. W. B. ze stanowiska Dyrektora Szpitala Powiatowego im. Jana Pawła II w Trzciance; wskazującą że jest to równoznaczne z wypowiedzeniem stosunku pracy z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, ze skutkiem prawnym na dzień 31 maja 2016 r.; jednocześnie zwalniającą W. B. z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia, z zachowaniem dotychczasowego prawa do wynagrodzenia. W wyniku wywiedzenia skargi przez W. B., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu nieprawomocnym wyrokiem z dnia 27 lipca 2016 r., II SA/Po 346/16, stwierdził nieważność uchwały z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] Zarządu Powiatu Czarnkowsko-Trzcianeckiego w całości i rozstrzygnął o kosztach postępowania sądowego (art. 106 § 4 ppsa; cbosa). Już z tej przyczyny – braku naruszenia interesu prawnego skarżącego uchwałą nr [...]– skarga winna zostać oddalona, co czyni zarzut naruszenia art. 151 ppsa usprawiedliwionym. Skarżący mógł zwrócić się do Wojewody o wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego w sprawie uchwały nr [...](art. 79 ust. 1 usp) bądź do właściwego Prokuratora Rejonowego o wywiedzenie skargi na uchwałę nr [...]. Zarzut naruszenia art. 161 § 1 pkt 3 ppsa nie zasługiwał na uwzględnienie, bowiem nie zaszła żadna z przyczyn, uzasadniających umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec braku legitymacji skargowej skarżącego do wywiedzenia skargi (art. 87 ust. 1 usp), kontrola zarzutu I (pierwszego) okazała się bezprzedmiotowa. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, uznając że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, uchylił zaskarżony wyrok w całości i rozpoznał skargę (art. 188 ppsa). Sąd administracyjny w pierwszej kolejności ma obowiązek badać, czy skarżącemu przysługuje legitymacja skargowa. Jeśli skarżący nie ma legitymacji skargowej, Sąd obowiązany jest z tej tylko przyczyny oddalić skargę, nie przechodząc do merytorycznego badania zarzutów skargi. Dla uniknięcia zbędnych powtórzeń, należy w tym miejscu odwołać się do wyżej podniesionych argumentów, przytoczonych przy analizie zarzutów II. 3 i II. 1. Wobec braku legitymacji skargowej skarżącego (art. 87 ust. 1 ups), skargę należało oddalić (art. 151 ppsa). O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 ppsa.