I OZ 757/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 942/16 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi A. Z. na akt Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 942/16, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał pełnomocnika A. Z. do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2016 r. orzekające o zwrocie kosztów postępowania w sprawie. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia przedmiotowego wezwania. Wysokość wpisu sądowego ustalona została stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W zażaleniu na powyższe zarządzenie A. Z. wniósł o jego uchylenie. Wskazał, że w art. 227 P.p.s.a. przewidziano wyjątek od obowiązku uiszczania wpisu, zgodnie z którym zażalenia na postanowienia w przedmiocie kosztów sądowych nie podlegają opłacie. Skarżący powołał się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2016 r., sygn. I OZ 1323/16. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na mocy art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: P.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest m.in. zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej (pkt 9 tego przepisu). Przedmiotem rozpoznawanego zażalenia jest zwrot kosztów postępowania, zatem na postanowienie zawarte w zapadłym w sprawie wyroku zażalenie przysługuje. Stosownie do treści art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wyjątek zawiera art. 227 § 1 i § 2 P.p.s.a., który stanowi, że od zażaleń na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, nie pobiera się opłat sądowych. Zarówno wykładnia językowa, jak i systemowa wskazują jednak, że przepis ten nie znajduje zastosowania w przypadku zażalenia na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. Zażalenie takie nie jest bowiem zażaleniem wniesionym na podstawie art. 227 § 1 P.p.s.a. (do którego to przepisu odnosi się zwolnienie z art. 227 § 2), lecz na podstawie art. 194 § 1 pkt 9 P.p.s.a. Konieczność rozróżnienia omawianych środków zaskarżenia potwierdza też to, że pojęcia kosztów postępowania, o których mowa w art. 194 § 1 pkt 9 P.p.s.a. i kosztów sądowych, do których odwołuje się art. 227 P.p.s.a., nie mogą być ze sobą utożsamiane. Kategoria kosztów postępowania jest pojęciem szerszym, obejmującym swym zakresem, obok kosztów sądowych (opłaty sądowe i zwrot wydatków – art. 211 P.p.s.a.),również inne należności wymienione w art. 205 § 1 i 2 P.p.s.a. (np. wynagrodzenie pełnomocnika, koszty przejazdów). Nie bez znaczenia pozostaje również umiejscowienie art. 227 § 2 P.p.s.a. w rozdziale 2 zatytułowanym "Koszty sądowe", stanowiącym wyróżnioną i odrębną od rozdziału 1 dotyczącego zwrotu kosztów postępowania część działu V poświęconego problematyce kosztów postępowania. Mając na uwadze powyższe uznać należy, że zwolnienie przewidziane w art. 227 § 2 P.p.s.a. dotyczy jedynie postanowień (zarządzeń) wydanych w przedmiocie kosztów sądowych. Wyłączenie obowiązku uiszczenia opłaty sądowej (wpisu) w przypadku zażaleń na postanowienia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania pozostawałoby w sprzeczności z literalnym brzmieniem tej regulacji i systematyką aktu prawnego, prowadząc tym samym do zakwestionowania racjonalności rozwiązań prawnych przyjętych przez ustawodawcę (por. postanowienia NSA z: 26 maja 2011 r., sygn. akt I FZ 129/11, 26 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OZ 889/16, 18 listopada 2016 r., sygn. akt I OZ 1287/16, 25 listopada 2016 r., sygn. akt I OZ 1381/16, 29 listopada 2016 r., sygn. akt I OZ 1482/16). Wyrażony zaś w przywołanym przez skarżącego orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2016 r., sygn. akt I OZ 1323/16 pogląd odmienny, jest stanowiskiem jednostkowym, którego Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym składzie nie podziela. Tym samym uznać należy, że zasadnie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od tego zażalenia. Również wysokość wpisu określona została zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia, albowiem wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi 100 złotych w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Z tych względów, na podstawie 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.