II SO/Op 31/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska – spr. po rozpoznaniu w dniu 24 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. S. na Burmistrza [...] w przedmiocie prawa pomocy w sprawie czynności dotyczących realizacji obiektów sportowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. B. S. w dniu 27 lipca 2016 r. wniosła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz skargę na Burmistrza [...]. W skardze zarzuciła, że Gmina [...] przed rozpoczęciem budowy obiektów sportowych nie poinformowała jej o tym fakcie na piśmie. Burmistrz nie otrzymał żadnej pisemnej zgody skarżącej na wybudowanie naprzeciw jej okna bieżni, boiska piaskowego, na których po zakończeniu godzin szkolnych odbywają się libacje alkoholowe. Skarżąca wniosła o nakazanie usunięcia bieżni i boiska przez Sąd. Skarga B. S. została wpisana w Wojewódzkim Sadzie Administracyjnym w Opolu w Repertorium spraw "SO" pod sygnaturą akt II Og/117/16 i na podstawie art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", przesłana do Burmistrza [...] w celu udzielenia na nią odpowiedzi i nadesłania akt sprawy. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca nie wypełniła wszystkich rubryk i tak: w rubryce nr 3.4, służącej do wskazania organu, którego aktu, czynności, bezczynności lub przewlekłego prowadzenie postępowania sprawy dotyczy, wpisała Gminę [...], a w rubryce nr 3.5, służącej do wskazania, czego dotyczy sprawa, podała, że dotyczy usunięcia bieżni, boiska piaskowego. Jednocześnie nie wypełniła następujących rubryk wniosku: - nr 3.1. - wskazanie zaskarżonego aktu, czynności bądź bezczynności lub przewlekłego prowadzenia sprawy w sprawie wydania aktu lub czynności, - nr 3.2. - wskazanie daty wydania zaskarżonego aktu (o ile dotyczy), - nr. 3.3 - wskazanie numeru wydanego aktu bądź sprawy, której akt, czynność lub bezczynności dotyczy. - nr. 3.6 - wartość przedmiotu zaskarżenia, - nr 10 - część dotycząca łącznego dochodu, - nr 14 - miejscowość i data wypełnienia wniosku, - nr 15 - podpis wnioskodawcy. Wobec tego wezwana została, na podstawie art. 257 P.p.s.a., do ich wypełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżąca w dniu 18 sierpnia 2016 r. złożyła wypełniony wniosek. W rubryce nr 3.1 wskazała że skarży pismo z dnia 20 lipca 2016 r., w rubryce nr 3.2 podała datę 31 lipca 2014 r., a w rubryce nr 3.3. wskazała akt o nr [...]. W rubryce nr 3.4 wykreśliła Gminę [...] i wpisała jako organ Starostę [...]. Do wniosku dołączyła pismo Starosty [...] z dnia 31 lipca 2014 r., nr [...], stanowiące odpowiedź na jej wniosek z dnia 18 lipca 2014 r. w sprawie boiska w [...], w którym Starosta wyjaśnił, że zamiar zagospodarowania terenów rekreacyjno-sportowych zgłosił inwestor Gmina [...], załączając wszystkie wymagane dokumenty, po zbadaniu zgodności zamierzenia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, dla części miasta [...], uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej w [...] z dnia 14 maja 2012 r., Nr [...], dlatego organ przyjął zgłoszenie zgodnie z art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Starosta poinformował też, że właścicielem działki nr a, gdzie znajdują się kwestionowane przez skarżącą obiekty sportowe, jak też tych obiektów, jest Gmina [...], a zatem wniosek należy zgłosić do Burmistrza [...]. Odpowiadając na skargę pismem z dnia 29 sierpnia 2016 r. Burmistrz [...] wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wyjaśnił, że w świetle argumentacji wniosku skarga nie dotyczy spraw z zakresu właściwości sądów administracyjnych, o jakich mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a., a skoro jest to skarga na organ wykonawczy gminy, to stosownie do art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23, z późn. zm.), zwanej dalej K.p.a., jej rozpatrzenie należy do właściwości rady gminy. Burmistrz wskazał, że nie posiada akt sprawy, ponieważ sam był stroną postępowania zgłaszającą budowę boiska i bieżni do Starosty [...]. Do zgłoszeń tych Starosta nie wniósł w drodze decyzji sprzeciwu. Burmistrz wyjaśnił też, że obiekty sportowe są pod pieczą Policji. Skarga B. S. na Burmistrza [...] na czynności dotyczące realizacji obiektów sportowych została zarejestrowana w tut. Sądzie w Repertorium spraw "SA" pod sygnaturą akt II SA/Op 431/16. W związku z odpowiedzią złożoną przez skarżącą na wezwanie referendarza sądowego o uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy, została ona wezwana, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, do wskazania: 1) po pierwsze, czy złożony wniosek dotyczy przyznania prawa pomocy w sprawie z jej skargi na Burmistrza [...] w przedmiocie czynności dotyczących obiektów sportowych, zarejestrowanej w tut. Sądzie pod sygnaturą akt II SA/Op 431/16, 2) po drugie, czy złożony wniosek, jak wskazała, uzupełniając go w dniu 16 sierpnia 2016 r., ma dotyczyć pisma Starosty [...] z dnia 31 lipca 2014 r., nr [...], a jeśli tak to czy złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższe pismo. Skarżąca pismem z dnia 26 września 2016 r. wyjaśniła, że wniosek dotyczy działania Burmistrza [...], on powinien być stroną pozwaną, gdyż jest właścicielem działki nr a, na której znajduje się obiekt sportowy. Nadto Burmistrz nie poinformował mieszkańców, a także skarżącej, o planowanej budowie, a miał taki obowiązek z uwagi na możliwość zakłócenia spokoju naprzeciw jej okna, podczas prac budowlanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: W myśl art. 243 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy nie przysługuje jednak stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi (art. 247 P.p.s.a.). Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie i doktrynie poglądem, skarga jest oczywiście bezzasadna wtedy, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por.: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." Jan Paweł Tarno, Wydawnictwo Prawnicze "LexisNexis", Warszawa 2004 r., s. 320-321; "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wyd. 6, Bogusław Dauter, Andrzej Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2016 r., s. 1082-1083; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 sierpnia 2009 r., sygn. akt I OZ 788/09, dostępne w programie komputerowym LEX, pod numerem 552419). Potrzeba zastosowania art. 247 p.p.s.a. będzie zachodziła zatem przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2010r., sygn. akt II OZ 930/10, zamieszczone w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl ). Okoliczności takie zachodzą w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. B. S. złożyła skargę na Burmistrza [...] w przedmiocie czynności dotyczących realizacji obiektów sportowych. Skarga B. S. jest skargą na działalność Burmistrza [...], wniesioną w trybie tzw. postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII K.p.a. W postępowaniu objętym regulacją działu VIII K.p.a. nie rozstrzyga się żadnej sprawy administracyjnej, jedynie informuje się wnioskodawcę (zainteresowanego) o sposobie załatwienia tzw. skargi powszechnej. Przedmiotem skargi powszechnej przewidzianej w art. 227 i nast. K.p.a. mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie zaś w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do zainteresowanego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu - art. 3 § 2 P.p.s.a. W związku z tym, w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. K.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu ani na wynik tego postępowania. Skoro do rozpatrzenia skargi powszechnej na działalność Burmistrza [...] w przedmiocie wykonywania działalności należącej do zadań własnych gminy właściwa jest Rada Miejska w [...] i jest to postępowanie jednoinstancyjne, to nie służy na nie dalsza skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Pogląd Sądu jest zbieżny z orzecznictwem, zgodnie z którym, w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 395/06, LEX nr 362475; postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 948/06, LEX nr 295005). Stąd skarga B. S. na Burmistrza [...] w zakresie wybudowania przez Gminę [...], bez uprzedniego powiadomienia jej na piśmie o tym zamiarze, obiektów sportowych w sąsiedztwie jej posesji, jak i żądanie likwidacji tych obiektów, stanowi czynność niemieszczącą się w zakresie właściwości sądu administracyjnego. Stwierdzić zatem trzeba, że w sytuacji gdy przedmiotem skargi strona bezsprzecznie czyni akt nie podlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego, tak jak w niniejszej sprawie, skargę należy uznać za niedopuszczalną, a więc podlegającą odrzuceniu, stosownie do treści art. 58 §1 pkt 6 P.p.s.a. Dodatkowo trzeba wyjaśnić, że gdyby skarżąca wskazała, że jej wniosek o przyznanie prawa pomocy dotyczy pisma Starosty [...] z dnia 31 lipca 2014 r., nr [...], stanowiącego odpowiedź na jej wniosek z dnia 18 lipca 2014 r. w sprawie boiska w [...], to również należałoby odmówić przyznania jej prawa pomocy z uwagi na bezzasadność takiej skargi. Wskazane pismo jest bowiem jedynie pismem informacyjnym i nie może stanowić przedmiotu skargi do sądu administracyjnego, z uwagi na to, iż nie należy do katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, o jakich mowa w wyżej zacytowanym art. 3 § 2 P.p.s.a. Skoro skarga jest oczywiście bezzasadna, to na podstawie art. 247 P.p.s.a. należało odmówić przyznania jej prawa pomocy, o czym Sąd orzekł jak w sentencji.