II OSK 2764/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. sp. k. w [...] od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 10 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 532/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. sp. k. w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2016 r. znak: [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z 8 października 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odmówiło wznowienia na wniosek K. K. postępowania zakończonego ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] maja 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] kwietnia 2014 r. o ustaleniu dla [...] sp. z o.o. sp.k. w [...] warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w części parteru wraz z miejscami postojowymi naziemnymi, garażem podziemnym oraz dojazdem i infrastrukturą techniczną na działkach nr [...] obr. [...] oraz dodatkowo z infrastrukturą techniczną, dojściami, miejscami postojowymi naziemnymi i budową zjazdu na części działek nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w[...]. Na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] lutego 2016r. uchyliło własne postanowienie z [...] października 2015 r. i wznowiło postępowanie w powyższej sprawie. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła [...] sp. z o.o. sp. k. w[...] . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 10 sierpnia 2016 r. odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - P.p.s.a. Sąd I instancji podkreślił, że zaskarżone postanowienie nie mieści się w kategorii postanowień wskazanych w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 P.p.s.a. Stanowi jedynie podstawę do przeprowadzanie przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia o istocie sprawy. Nie stanowi również postanowienia, na które służy zażalenie, więc może zostać zaskarżone w odwołaniu od decyzji (art. 142 K.p.a.). Zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła [...] sp. z o.o. sp. k. w[...] , zaskarżając je w całości. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie skargi, mimo naruszenia w toku postępowania przed organem II instancji przepisów art. 6, 7, 8 i 11 K.p.a. oraz art. 149 § 1 i 2 K.p.a. z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej, praworządności i przekonywania, także poprzez działanie w sposób podważający zaufanie obywateli do władzy publicznej; art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie skargi, mimo naruszenia w toku postępowania przed organem II instancji art. 15 K.p.a., a przez to zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego; art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w związku z art. 28 K.p.a. poprzez odrzucenie skargi pomimo naruszenia przez zaskarżone postanowienie interesu prawnego skarżącego. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.). Nie budzi wątpliwości, że postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego nie należy do kategorii postanowień kończących postępowanie, ani do kategorii rozstrzygających sprawę co do istoty. Rację ma Sąd I instancji, że zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 i § 4 K.p.a.). Należy wskazać, że na podstawie art. 144 K.p.a. zastosowanie znajduje art. 127 § 3 K.p.a., co oznacza, że postanowienia wydane przez samorządowe kolegium odwoławcze w pierwszej instancji, należące do tej kategorii postanowień, co do których K.p.a. przewiduje możliwość wniesienia zażalenia, są zaskarżalne wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z [...] października 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odmówiło wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją z [...] maja 2014 r., następnie na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy postanowieniem z [...] lutego 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło własne postanowienie i wznowiło postępowanie administracyjne. Sąd I instancji nie uwzględnił tego, że wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia nastąpiło na skutek rozpoznania przysługującego środka zaskarżenia od postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Na postanowienie wydane w takim trybie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, jest ono bowiem postanowieniem wydanym w II instancji wskutek uwzględnienia środka zaskarżenia od postanowienia, na które - ze względu na jego przedmiot - przysługiwało zażalenie (w rozpoznawanej sprawie - wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy). Spełnia zatem kryteria z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Jest oczywiste przy tym, że kryterium dopuszczalności zażalenia może dotyczyć tylko postanowienia organu I instancji (podobny pogląd został wyrażony w postanowieniu NSA z 24 sierpnia 2016 r., sygn. akt II OSK 1977/16, a także - w odniesieniu do dopuszczalności skargi na postanowienie organu II instancji uchylające postanowienie organu I instancji o zawieszeniu postępowania - w postanowieniu NSA z 23 marca 2016 r., sygn. akt II OSK 608/16 oraz wyroku WSA w Gliwicach z 6 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1610/13, ONSAiWSA 2015/5/86). W konsekwencji w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi niedopuszczalność skargi i jej odrzucenie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., należało uznać za niezasadne. Mając powyższe na uwadze, wobec zasadności postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. oraz art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji. Nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek o zasądzenie kosztów postępowania. W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 P.p.s.a.). Wyjątki od tej zasady zostały określone w art. 200, art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. i tylko w tych wypadkach sąd może orzekać o zwrocie kosztów postępowania między stronami (art. 209 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie przepisy te nie mają zastosowania. Wskutek zaistniałej w orzecznictwie rozbieżności poglądów Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 4 lutego 2008 r. (I OPS 4/07, ONSAiWSA 2008, Nr 2, poz. 23) wyjaśnił, że przepisy art. 203 i 204 P.p.s.a., określające sposób ponoszenia przez strony kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, czyli postanowienie o odrzuceniu skargi, które, stosownie do art. 173 § 1 P.p.s.a., podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną. Innymi słowy, bez względu na wynik postępowania kasacyjnego, brak możliwości rozstrzygania o kosztach, na podstawie art. 203 i 204 P.p.s.a., determinowany jest faktem, że przedmiotem skargi kasacyjnej nie był wyrok, ale postanowienie kończące postępowanie w sprawie.