I SA/Rz 993/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz / spr./ Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska WSA Tomasz Smoleń Protokolant sekr. sąd. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 stycznia 2015r. sprawy ze skargi "A" S.A. z siedzibą w L. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji przepisów prawa 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2014r. nr [...], 2) określa, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej "A" S.A. z siedzibą w L. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 4) zarządza zwrot na rzecz skarżącej "A" S.A. z siedzibą w L. kwoty 100 (słownie: sto) złotych tytułem nadpłaconego wpisu od skargi. I SA/Rz 993/14 UZASADNIENIE Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2014r. nr [...], którym wskazany organ, po rozpatrzeniu zażalenia "A" S.A. z siedzibą w L. (dalej: Spółka) na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2014r. nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: Spółka wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia [...] kwietnia 2014r. (data wypełnienia wniosku), który wpłynął do organu 23 kwietnia 2014r., wystąpiła o interpretację art. 83 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 11 marca 2014r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.; dalej: ustawa o VAT), przy czym przedstawiła następujący stan faktyczny: Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i podatnikiem VAT UE. Jest współwłaścicielem statku powietrznego – samolotu, który wykorzystuje w bieżącej działalności gospodarczej (produkcja wyrobów chemicznych). Spółka nie jest przewoźnikiem lotniczym (nie posiada stosownych koncesji), nie świadczy tym samym usług przewozów lotniczych (nie prowadzi działalności gospodarczej jako koncesjonowany przewoźnik lotniczy). W związku z wykonywaniem lotów na własne potrzeby Spółka otrzymuje od podmiotu posiadającego siedzibę na terytorium Polski (Spółki z o.o.) fakturę dotyczącą świadczonej na jego rzecz usługi obsługi naziemnej samolotu tzw. opłata handlingowa. Na fakturze w pozycji dotyczącej stawki VAT jest wskazane 0 %, z wyjaśnieniem że wynika to z art. 83 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT. Spółka sformułowała następujące pytanie: czy otrzymana przez nią faktura jest wystawiona w sposób prawidłowy. Spółka przedstawiając własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego wskazała, że w związku z przepisami art. 83 ust. 1 pkt 8 i ust. 1a ustawy o VAT ("Stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług związanych z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków oraz innych o podobnym charakterze usług świadczonych na rzecz przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w przewozie międzynarodowym" i "Przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, o których mowa w ust. 1 pkt 5-8, 13, 16 i 18, rozumie się przewoźników lotniczych posiadających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których udział: 1) przychodów z działalności w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem, 2) zrealizowanej liczby lotów w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem, 3) liczby pasażerów lub ilości przewożonych towarów lub ilości przewożonych przesyłek w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem – wynosił w każdej w tych trzech kategorii w poprzednim roku podatkowym co najmniej 60%"), zakup usługi obsługi naziemnej samolotu przez Spółkę tzw. handling powinien być udokumentowany przez usługodawcę fakturą, na której do wynagrodzenia zostanie doliczony VAT w wysokości 23%. Minister Finansów, postanowieniem z dnia [...] lipca 2014r. nr [...], na podstawie art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 i art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r. poz. 749 ze zm.; dalej: Ordynacja podatkowa), odmówił wszczęcia postępowania w sprawie z wyżej opisanego wniosku. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że skuteczny wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego może złożyć podmiot zainteresowany, którym może być tylko i wyłącznie podmiot zainteresowany skutkami prawno-podatkowymi w sferze rozliczeń z budżetem państwa. Okoliczność ta ma szczególne znaczenie z uwagi na określenie przez ustawodawcę skutków udzielenia interpretacji, zarówno dla organu, jak i podmiotu, który złożył wniosek o interpretację. Osobą, która z uwagi na swój interes prawny może żądać wydania interpretacji indywidualnej jest m.in. podatnik, ale także płatnicy, inkasenci, osoby trzecie odpowiedzialne za zobowiązania podatników – niezależnie od tego, czy interpretacja dotyczy ich obecnej, czy przyszłej sytuacji oraz osoby, u których wystąpiła lub może wystąpić zaległość podatkowa, o której mowa w art. 52 § 1 Ordynacji podatkowej, osoby planujące utworzenie spółki – w sprawach związanych z przyszłą sytuacją tej spółki, przedsiębiorcy zamierzający utworzyć oddział lub przedstawicielstwo w sprawach związanych w przyszłą sytuacją tego oddziału lub przedstawicielstwa (organ powołał się na postanowienie NSA z dnia 14 października 2010r. II FSK 929/09). Natomiast z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej nie może wystąpić: we własnym imieniu adwokat, radca prawny czy też doradca podatkowy, jeżeli chcieliby uzyskać wykładnię dotyczącą pewnego teoretycznego stanu faktycznego; osoba, która chciałaby tylko zaznajomić się z poglądem organu interpretacyjnego na możliwości stosowania oraz wykładnią określonego przepisu prawa podatkowego wyłącznie z przyczyn czysto poznawczych; osoba, na której sytuację ekonomiczną czy faktyczną mogłaby oddziaływać sytuacja podatnika (B.Brzeziński, M.Kalinowski, A.Olesińska, M.Masternak, J.Orłowski: Ordynacja podatkowa, Komentarz, Wydawnictwo "Dom Organizatora" Toruń 2007 r., Tom I, 78-79). Minister podkreślił, że wnioskodawca może pytać tylko o własną sytuację prawnopodatkową, a nie o sytuację prawnopodatkową innego podmiotu (w tym wypadku sprzedawcy świadczonej usługi obsługi naziemnej samolotu). Brak jest więc podstaw, aby Spółka mogła skutecznie wystąpić o wydanie pisemnej interpretacji przepisów odnoszących się do sytuacji podatkowoprawnej odrębnego podmiotu. Ponadto ten odrębny podmiot nie mógłby korzystać z ochrony, jaka wynikałaby z aktu wydania interpretacji indywidualnej Spółce. W tej sytuacji organ był zobowiązany, na postawie art. 165a § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej, wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Postanowienie z dnia [...] lipca 2014r. zażaleniem zaskarżyła Spółka. Minister Finansów, opisanym na wstępie uzasadnienia postanowieniem z dnia [...] września 2014r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia przedstawił przepisy Rozdziału 1a Działu II Ordynacji podatkowej i wywiódł - co do istoty – tak jak w zaskarżonym postanowieniu, konkludując że postawione we wniosku o wydanie interpretacji pytanie nie dotyczyło bezpośrednio sytuacji prawnopodatkowej Spółki. Przedstawione pytanie jednoznacznie wskazuje, że odnosi się ono do obowiązków ciążących na kontrahencie wnioskodawcy. Status zainteresowanego w przedmiotowej sprawie ma kontrahent Spółki, a nie ona sama. Według art. 14b Ordynacji podatkowej postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej zostaje wszczęte na pisemny wniosek zainteresowanego w jego indywidualnej sprawie. Interes prawny oznacza występowanie bezpośredniego związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków określonego podmiotu, a sprawą administracyjną, w której może nastąpić konkretyzacja uprawnień i obowiązków. Bezpośredniość ta oznacza, że rozstrzygnięcie administracyjne dotyczy sfery prawnej danego podmiotu, a nie wynika z sytuacji prawnej innego podmiotu. Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony został pogląd, że podstawę prawną legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego, wskazujący na własne prawa lub obowiązek podmiotu, który podlega skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Przepis prawa materialnego stanowiąc podstawę interesu prawnego stwarza dla określonego podmiotu legitymację procesową strony. Spółka nie wykazała swojego interesu prawnopodatkowego, a tym samym nie mogła być uznana za zainteresowanego w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Zaskarżając postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2014r. skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, Spółka (reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego) zarzuciła naruszenie: 1) prawa materialnego tj. art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej poprzez błędne przyjęcie, że Spółka nie ma statusu zainteresowanego w sprawie złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, 2) prawa materialnego tj. art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie, że odpowiedź na postawione we wniosku o wydanie interpretacji pytanie dotyczy sytuacji prawnopodatkowej innego podmiotu niż Spółka. Spółka wniosła o uchylenie "zaskarżonych postanowień" i orzeczenie o kosztach postępowania wg norm przepisanych, z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu podniesiono, że wbrew stanowisku organu postawione we wniosku o wydanie interpretacji pytanie dotyczy sytuacji prawnopodatkowej Spółki. Zgodnie bowiem z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jeśli zakup usługi obsługi naziemnej lotu będzie służył działalności opodatkowanej VAT, to możliwe jest odliczenie tego podatku z faktury dokumentującej poniesienie wydatku. W sytuacji, gdy świadczący usługę ustali nieprawidłowo kwestię opodatkowania VAT usługi, to nabywca usługi jako osoba uprawniona do dokonania odliczenia naliczonego VAT dokonałaby nieprawidłowego odliczenia podatku, co skutkowałoby kolejno koniecznością dokonania korekty podatkowej. Nabywca usługi byłby wówczas zobowiązany do zapłaty kwoty VAT. Osobą legitymowaną do wystąpienia o wydanie interpretacji indywidualnej może być wyłącznie osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny, który może powodować określone konsekwencje w zakresie prawa podatkowego (wyrok WSA w Krakowie I SA/Kr 472/12). Spółka jest więc osobą zainteresowaną wydaniem interpretacji indywidualnej, a odpowiedź na postawione pytanie dotyczy jej sytuacji prawno-podatkowej. Krąg uprawnionych do wnioskowania o interpretacje podatkowe obejmuje nie tylko sprzedawcę, wystawiającego frakturę, ale też nabywcę, który może odliczyć wykazany na niej VAT. Ze względu na specyfikę podatku od towarów i usług, zainteresowanym w otrzymaniu indywidualnej interpretacji prawa podatkowego może być podatnik tego podatku, zarówno w zakresie podatku należnego, jak i naliczonego (wyrok NSA z dnia 15 lipca 2014r. I FSK 1204/13). Rekapitulując Spółka wskazała, że pozbawienie jej możliwości uzyskania interpretacji indywidualnej nie jest niczym uzasadnione. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wskazując, że wniesiona skarga jest bezzasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Minister Finansów odmawiając wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku o udzielenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego naruszył przepisy art. 165a § 1 i art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 Ordynacji podatkowej). Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego, albo zdarzenia przyszłego (art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej). Należy odróżnić postępowanie podatkowe od postępowania interpretacyjnego, czego nie dostrzega Minister Finansów i w konsekwencji znaczną część rozważań poświęca potrzebie wykazania przez składającego wniosek interesu prawnego, mającego źródło w przepisach prawa materialnego. Ponieważ stroną postępowania interpretacyjnego jest zainteresowany – w rozumieniu przepisów Rozdziału 1a Działu II Ordynacji podatkowej, w postępowaniu tym nie będą miały zastosowania przepisy i definicje strony administracyjnego postępowania podatkowego zawarte w przepisach art. 133 i art. 133a (Rozdziału 3 Działu IV) Ordynacji podatkowej, których unormowanie art. 14h do postępowania "interpretacyjnego" nie wprowadza. Organ interpretacyjny nie będzie badał więc wprost interesu prawnego danego podmiotu w uzyskaniu dochodzonej przezeń interpretacji, ale tylko: czy jest on "zainteresowany" w uzyskaniu interpretacji, z uwagi na uzasadnioną faktycznie i prawnie możliwość zastosowania się do niej (por. J.Brolik, Ogólne oraz indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego, str. 105-107, Warszawa 2013 r.). Kwestie sporne w przedmiotowej sprawie, a dotyczące wykładni sformułowania normatywnego: "zainteresowany" były przedmiotem orzecznictwa sądowoadministracyjnego i wydaje się, że ukształtował się pogląd zaprezentowany w wyroku NSA z dnia 15 lipca 2014r. I FSK 1204/13, który to pogląd skład orzekający w niniejszej sprawie podziela. Należy powtórzyć za uzasadnieniem wspomnianego wyroku NSA, że wskazanie we wniosku indywidualnej sprawy stanowi niezbędny warunek do uznania konkretnego podmiotu za zainteresowanego, w znaczeniu przyjętym w przywołanym przepisie. Treść art. 14b § 2 wskazuje, że wniosek zainteresowanego może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Należy zatem przyjąć, że osoba zainteresowana, to każda osoba, która chce uzyskać interpretację przepisów prawa podatkowego w celu wyjaśnienia i/lub ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Osobą legitymowaną do wystąpienia o wydanie interpretacji indywidualnej może być wyłącznie osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny, który może powodować określone konsekwencje w zakresie prawa podatkowego. Wynika to z tej części przepisu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, w której stanowi się, że interpretację wydaje się na pisemny wniosek zainteresowanego, "w jego indywidualnej sprawie". Wykładnia systemowa art. 14b Ordynacji podatkowej wskazuje, że dotyczy on wyłącznie takich stanów faktycznych, które spowodowały lub mogą spowodować powstanie odpowiedzialności podatkowej. Wniosek taki wynika z zestawienia wzmiankowanego przepisu z przepisem art. 14p Ordynacji podatkowej, który stanowi, że przepisy rozdziału 1a. tejże Ordynacji stosuje się odpowiednio do należności płatników lub inkasentów, zobowiązań osób trzecich oraz do należności, o których mowa w art. 52 § 1. Odstępstwo od zasady, że z wnioskiem o interpretację może wystąpić podmiot zainteresowany przewiduje art. 14n § 1 Ordynacji podatkowej. Wynika z niego, że z wnioskiem o interpretację, która będzie dotyczyła spółki, mogą wystąpić również osoby planujące jej utworzenie. Ponadto, z wnioskiem o interpretację dotyczącą sytuacji, w której może się znaleźć oddział lub przedstawicielstwo, może wystąpić tworzący je przedsiębiorca. W obu tych przypadkach wniosek składany będzie przed powstaniem podmiotów, do których sytuacji odnosić się ma wnioskowana interpretacja. Reasumując i egzemplifikując, osobami zainteresowanymi, które mogą wystąpić z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego są: 1/ podatnicy, płatnicy, inkasenci, osoby trzecie odpowiedzialne za zobowiązania podatników – niezależnie od tego, czy interpretacja dotyczy ich obecnej, czy też przyszłej sytuacji, 2/ osoby, u których wystąpiła lub może wystąpić zaległość podatkowa, o której mowa w art. 52 § 1 Ordynacji podatkowej, 3/ osoby planujące utworzenie spółki – w sprawach związanych z przyszłą sytuacją tej spółki, 4/ przedsiębiorcy zamierzający utworzyć oddział lub przedstawicielstwo – w sprawach związanych z przyszłą sytuacją tego oddziału lub przedstawicielstwa. Z wnioskiem o wydanie interpretacji nie może natomiast wystąpić: 1/ we własnym imieniu adwokat, radca prawny czy też doradca podatkowy, jeśli chcieliby uzyskać wykładnię dotyczącą pewnego teoretycznego stanu faktycznego, 2/ osoba, która chciałaby tylko zaznajomić się z poglądem organu interpretacyjnego na możliwości stosowania oraz wykładnię określonego przepisu prawa podatkowego wyłącznie z przyczyn czysto poznawczych, 3/ osoba, na której sytuację ekonomiczną, czy faktyczną mogłaby oddziaływać sytuacja podatnika. (B. Brzeziński, M. Kalinowski, A. Olesińska, M. Masternak, J. Orłowski: Ordynacja podatkowa, Komentarz, Wydawnictwo "Dom Organizatora" Toruń 2007 r., tom I, 78 – 79). W rozpoznawanej sprawie sformułowane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej pytanie dotyczyło interpretacji przepisów prawa związanych z podatkiem od towarów i usług. Z uwagi na specyfikę podatku od towarów i usług, zainteresowanym w otrzymaniu indywidualnej interpretacji prawa podatkowego może być podatnik tego podatku, zarówno w zakresie jego podatku należnego, jak i podatku naliczonego. W przypadku VAT, wystąpienie zobowiązania podatkowego lub zwrotu podatku wynika z podstawowego założenia konstrukcyjnego podatku od towarów i usług, jakie stanowi związanie opodatkowania z odliczeniem podatku. Jego mechanizm oparty jest na istnieniu w okresie rozliczeniowym trzech wielkości podatku obrotowego: podatku należnego zawartego w fakturach stwierdzających sprzedaż (świadczenie usług), podatku naliczonego wynikającego z faktur stwierdzających nabycie towarów lub usług, oraz podatku do zapłacenia - kiedy to występuje zobowiązanie podatkowe, albo też podatku do zwrotu, kiedy to podatek należny jest niższy od naliczonego (R. Mastalski, Prawo podatkowe, Warszawa 2000, str. 450). W niniejszej sprawie Spółka wykazała, że sformułowane przez nią pytanie jest związane z wysokością zobowiązania w podatku od towarów i usług, gdyż przy przyjęciu, że usługi, które zostały opisane we wniosku o wydanie interpretacji – w przedstawionym stanie faktycznym, jeśli będą opodatkowane wspomnianym podatkiem w wysokości 23 %, to ich zakup będzie miał wpływ na wysokość podatku naliczonego, który w swoim rachunku podatkowym Spółka może uwzględnić. NSA w wyroku z dnia 8 stycznia 2013r. I FSK 1572/12 wskazał, że podatnikowi VAT z mocy ustawy przysługuje uprawnienie do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony – co ma niewątpliwie wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego – a zatem ma on prawo do zadawania pytań dotyczących jego podatku naliczonego. Otrzymaną w tym zakresie informację podatnik może następnie wykorzystywać dokonując rozliczenia podatku, jak również może powoływać się na nią w kontaktach z kontrahentami, dla których może ona mieć walor informacyjny. Sam fakt, że kontrahent skarżącej nie jest treścią takiej interpretacji związany nie może świadczyć o tym, że skarżąca może być przez organ podatkowy traktowana jako nie mająca statusu zainteresowanego w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Wbrew więc twierdzeniom organu, w przypadku rozpatrzenia wniosku Spółki i wydania indywidualnej interpretacji mogłaby ona skorzystać z ochrony, wynikającej z art. 14k Ordynacji podatkowej, jako adresat interpretacji indywidualnej. Regulacja art. 86 ust. 1 ustawy o VAT potwierdza, że przedstawiony we wniosku o interpretację problem dotyczy bezpośrednio sfery praw i obowiązków Spółki. W kontekście wyżej przedstawionych uwag Sąd stwierdza, że organ naruszył przepisy postępowania tj. art. 14b i art. 165a Ordynacji podatkowej i to naruszenie przepisów mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, a także na podstawie art. 135 P.p.s.a., poprzedzające je postanowienie z dnia [...] lipca 2014r., gdyż jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Sąd orzekł na podstawie art. 152 P.p.s.a. o niewykonywaniu uchylonych postanowień do chwili uprawomocnienia się wyroku. Orzekł o kosztach postępowania sądowego (art. 200 P.p.s.a.), na które składają się następujące kwoty: 100zł tytułem uiszczonego wpisu (§ 2 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), kwota 240zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo procesowe przez pełnomocnika radcę prawnego (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2003r. poz. 490) oraz 17zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od przedłożonego dokumentu pełnomocnictwa. Sąd zarządził również zwrot kwoty 100zł tytułem należnego wpisu.