III SA/Kr 1121/16

WyrokWSA w Krakowie2017-01-09

Skład orzekający: Ewa Michna, Halina Jakubiec, Barbara Pasternak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja organu podatkowego określająca kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów może zostać wydana w oparciu o decyzję organu celnego dotyczącą ustalenia długu celnego, która nie jest ostateczna?
Ratio decidendi
Decyzja w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu jest konsekwencją ustaleń organu celnego dotyczących długu celnego. Obowiązek podatkowy w imporcie powstaje z chwilą powstania długu celnego, a zatem decyzja podatkowa może być wydana w oparciu o decyzję celną, która wywołała skutki prawne, nawet jeśli nie jest ostateczna. W przypadku nieprawidłowej kwoty podatku wykazanej w zgłoszeniu celnym, organ podatkowy jest zobowiązany do określenia podatku w prawidłowej wysokości.
Stan faktyczny
Skarżący R. A. prowadzący działalność gospodarczą został zobowiązany decyzją Naczelnika Urzędu Celnego do zapłaty podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w kwocie 52 094 zł, z uwagi na zakwestionowanie przez organ celny wartości celnej importowanych spodni. Skarżący zarzucił wadliwość decyzji podatkowej, wskazując na jej oparcie na nieostatecznej decyzji organu celnego dotyczącej długu celnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Michna (spr.) Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Barbara Pasternak Protokolant Aleksandra Grabiec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi R. A. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma A R. A. w J na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 20 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu skargę oddala. Decyzją z dnia [...] 2016 r. Naczelnik Urzędu Celnego: 1/ określił skarżącemu R. A. prawidłową kwotę podatku od towarów i usług (typ-B00) z tytułu importu towarów objętych zgłoszeniem celnym SAD OGL [...] z dnia [...] 2011 r. w kwocie 52 094 zł; 2/ poinformował skarżącego o kwocie pozostałej do zapłaty tj. 43 135 z tytułu różnicy pomiędzy kwotą podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów określonych niniejszą decyzją a kwotą podatku wykazaną w ww. zgłoszeniu celnym. W uzasadnieniu organ podał, że skarżący prowadził działalność gospodarczą pod nazwą – Firma A R. A. w J. W wyniku kontroli przeprowadzonej w zakresie prawidłowości obrotu towarowego z krajami trzecimi w zakresie wartości celnej importowanych towarów za okres od 1 stycznia 2011 r. do 30 czerwca 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego zakwestionował wartość celną towarów zgłoszonych przez skarżącego w pozycji 1 i pozycji 5 ww. zgłoszenia celnego, tj. spodni damskich i dziewczęcych. W konsekwencji, decyzją z dnia [...] 2015 r. – utrzymaną w mocy przez decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2016 r., Naczelnik Urzędu Celnego - stosując metodę wartości transakcyjnej towarów podobnych - określił skarżącemu należności wynikające z długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 20 094 zł. Zdaniem Naczelnika Urzędu Celnego, zmiany wynikające z ww. decyzji z dnia [...] 2015 r. miały wpływ na wysokość podstawy opodatkowania i w rezultacie wysokość podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów. W rezultacie, działając na podstawie m.in. art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 17 ust. 1 pkt 1, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, art. 33 ust.2 oraz art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] 2016 r., Naczelnik Urzędu Celnego określił skarżącemu prawidłową kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów. W odwołaniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie. Zarzucił rażące naruszenie przepisów postępowania, a to: artykułu 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z art. 56 Prawa celnego w zw. z art. 221 ust. 3 oraz 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny - poprzez wydanie decyzji w oparciu o wadliwą, nieostateczną i zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r. Skarżący ponadto wniósł o połączenie sprawy w przedmiocie określenia podatku z tytułu importu towarów ze sprawą w przedmiocie określenia należności z tytułu długu celnego, względnie o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie określenia długu celnego. Postanowieniem z dnia [...] 2016 r. Dyrektor Izby Celnej odmówił połączenia do wspólnego rozpoznania ww. spraw, a postanowieniem z dnia [...] 2016 r. odmówił zawieszenia postępowań. Następnie decyzjami z dnia 20 czerwca 2016 r., Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] 2016 r. Organ podkreślił, że treść decyzji podatkowej jest ściśle związana z ustaleniami poczynionymi przez organy celne w postępowaniu celnym w sprawie ustalenia wartości celnej importowanego towaru. Obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje bowiem z chwilą powstania długu celnego. Decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r., utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2016 r., wywołała skutki prawne do momentu jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Tym samym, skoro kwota podatku od towarów i usług wykazana w zgłoszeniu celnym była nieprawidłowa, to zaistniały przesłanki do zmiany podstawy opodatkowania tym podatkiem i określenia prawidłowej kwoty podatku za towar objęty www zgłoszeniami celnymi. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej, organ I instancji w prawidłowy sposób określił kwotę podatku od towarów i usług oraz poinformował skarżącego o kwotach pozostałych do zapłaty. Przy tym organ I instancji nie naruszył ani przepisów proceduralnych, ani materialnych. Organ wyjaśnił nadto, że art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług daje Naczelnikowi Urzędu Celnego jedynie możliwości określenia kwoty podatku w decyzji dotyczącej należności celnych, zatem generalną zasadą jest wydawanie decyzji odrębnych. W skargach wniesionych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego i umorzenie postępowań. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1/ przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, a to: – art. 33. ust. 2. ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z art. 56. ustawy Prawo celne w zw. z art. 221 ust. 3 oraz ust. 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny - poprzez wydanie decyzji w oparciu o wadliwe, nieostateczne i zaskarżone decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r.; – art. 56 ustawy Prawo celne w zw. z art. 221. ust. 3 oraz ust. 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez wydanie decyzji po upływie trzech lat od powstania długu celnego oraz całkowicie dowolnym, jak również gołosłownym przyjęciu - wyłącznie na potrzeby niniejszego postępowania podatkowego, że "dług celny powstał na skutek czynu podlegającego, w chwili popełnienia, wszczęciu postępowania karnego'' bez jakiegokolwiek wskazania opisu rzekomego czynu zabronionego, w wyniku którego ww. dług celny miał powstać, subsumcji prowadzącej do przyjęcia, że czyn ten stanowi przestępstwo, kwalifikacji prawnej ww. czynu, jego związku z powstaniem i wysokością domniemanego przez organ długu celnego, wskazania czy toczy się postępowanie przygotowawcze w tejże sprawie - względnie czy organ złożył zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa; – art. 123 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy - Prawo celne, poprzez przeprowadzenie postępowania w zakresie ustalenia wartości transakcyjnej towaru objętego ww. zgłoszeniami celnym przez organ I instancji bez udziału skarżącego polegającym na całkowicie bezkrytycznym oparciu zaskarżonej decyzji na wydruku z ewidencji administracji chińskiej wystawionym przez organy chińskiej administracji, bez zapewnienia stronie możliwości jakiegokolwiek uprzedniego odniesienia się do treści przedmiotowego dokumentu, zweryfikowania jego poprawności jak również wyjaśnienia sprzeczności pomiędzy wartością transakcyjną wskazaną w dokumentacji przedłożonej przez skarżącego a dokumencie przedłożonym przez Chiny; – art. 86 ust. 1 ustawy Prawo celne, poprzez całkowicie wadliwe nadanie przez organy I instancji mocy dokumentu urzędowego ww. wydrukowi z Chin w zakresie ceny transakcyjnej towarów, podczas gdy dokument ten stanowić może jedynie dowód tego, jaką kwotę eksporter deklarował w swym rozliczeniu podatkowym, jak i tego, że organ chiński organ celny odebrał od eksportera oświadczenie treści wynikającej z ww. pisma, a w żadnym wypadku, że wskazana kwota stanowi urzędowo stwierdzoną cenę transakcyjną oraz nienadania takiego waloru świadectwu pochodzenia wystawionego przez organy administracyjne Chińskiej Republiki Ludowej, które potwierdzało wartość transakcyjną towaru, – art. 29 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz art. 23. ust. 3 ustawy Prawo celne, poprzez ich błędną wykładnię, niewłaściwe zastosowanie i przeprowadzenie postępowania w zakresie ustalenia wartości celnej towaru objętego ww. zgłoszeniami celnymi w oparciu wydruki z chińskiej administracji, dotyczące innych towarów objętych innymi zgłoszeniami celnymi, podczas gdy skarżący przedłożył szereg dokumentów właściwych dla poparcia zadeklarowanej wartości celnej przedmiotów objętych zgłoszeniem celnym; – art. 30 ust. 2 lit. b. rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na przyjęciu, że towary importowane przez skarżącego, których wartość "transakcyjna" została całkowicie błędnie ustalona w oparciu o wydruki z administracji chińskiej są towarami podobnymi w rozumieniu art. 142 ust. 1 lit. d rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny; 2/ przepisów prawa materialnego, a to art. 29 ust. 13, art. 41 ust. 1, art. 146a ustawy o podatku od towarów i usług, w zw. z art. 29 ust. 1, od art. 30 do art. 32 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, art. 181a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. oraz art. 23 ust. 3 ustawy - Prawo celne poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie, prowadzące do przyjęcia, że należność z tytułu podatku od towaru importowanego przez skarżącego objętego zgłoszeniami celnymi została prawidłowo określona przez organ I instancji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga nie była zasadna. W rozstrzyganych sprawach istotne jest (analogiczny pogląd został wyrażony w wyroku z dnia 30 września 2016 r., III SA/Kr 355/16 oraz z dnia 30 grudnia 2016 r., III SA/Kr 1118/16 dotyczących skarżącego i praktycznie tożsamych spraw), że przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja organów podatkowych w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu. Jednak, treść tych decyzji jest ściśle związana ustaleniami poczynionymi przez organy celne w sprawie, której przedmiotem było ustalenie kwoty długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu. Organy celne zakwestionowały wartość celną w zgłoszeniach celnych dotyczących: spodni dziewczęcych oraz damskich z bawełny (SAD OGL [...] z dnia [...] 2011 r.). W konsekwencji organy obu instancji ustaliły, że kwota podatku wykazana została w zgłoszeniu celnym w nieprawidłowej wysokości, dlatego Naczelnik Urzędu Celnego zobowiązany był do określenia podatku w prawidłowej wysokości. Skarżący w istocie kwestionuje zasadność weryfikacji wartości celnej ww. towarów i określenia wysokości długo celnego. Kwestia ta jednak nie może być rozpatrywana w niniejszej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług. Sąd z urzędu przy tym zauważa, że skarga na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczące określenia długu celnego została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2016 r., III SA/Kr 629/16. Należy podkreślić, że decyzje w przedmiocie podatku od towarów i usług są tylko prostą konsekwencją decyzji w przedmiocie długu celnego (skarżący w rozstrzyganych sprawach nie kwestionował bowiem żadnych innych elementów np. arytmetycznych wyników obliczenia wartości podatku). Mając na uwadze prawidłowe ustalenie wartości celnej towarów, określenie prawnie należnej kwoty cła, zmianę elementów zgłoszenia celnego i kierując się art. 29 ust. 13 i 15 ustawy o podatku od towarów i usług (w brzmieniu obowiązującym w dniu powstania obowiązku podatkowego), zaistniały przesłanki do zmiany podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jako że kwota tego podatku obliczona i wykazana w zgłoszeniu celnym była nieprawidłowa. Zatem Naczelnik Urzędu Celnego, działając na podstawie art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług słusznie wydał decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości – 52 094 zł. Zgodnie bowiem art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług import towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wbrew twierdzeniom skarżącego organ nie był zobowiązany do "oczekiwania" na rozstrzygnięcie sporu w przedmiocie długu celnego. Istotnym jest jedynie, aby decyzja w przedmiocie długu celnego (tu: [...] 2015 r.) poprzedzała decyzję podatkową (tu: [...] 2016 r.). W związku z powyższym Sąd skargę oddalił na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Przepis ten stanowi, że w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło