I SA/Bk 425/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi J. S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2. stwierdza, że zaskarżona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącego J. S. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 8 stycznia 2014 r. J. S. (dalej jako Skarżący, Wnioskodawca) złożył wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania majątku po likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej. Wnioskodawca wskazał, że jest akcjonariuszem w spółce komandytowo-akcyjnej. Uchwałą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników rok obrachunkowy spółki został zmieniony z roku trwającego od 1 grudnia do 30 listopada następnego roku kalendarzowego, na rok trwający od 1 listopada do 31 października następnego roku kalendarzowego. W związku ze zmianą umowy spółki bieżący rok obrachunkowy trwa od 1 grudnia 2013 r. do 31 października 2015 r. Spółka jest właścicielem nieruchomości w postaci galerii handlowej. Galeria została wniesiona aportem jako zorganizowana część przedsiębiorstwa przez spółkę kapitałową. W skład nieruchomości wchodzą wyodrębnione lokale usługowe. W związku z ofertą zakupu nieruchomości spółka planuje sprzedać ją kontrahentowi. W przypadku przeprowadzenia transakcji i zbycia całości majątku spółki dalsza jej działalność będzie nieuzasadniona ekonomicznie. W tym przypadku spółka zostanie zlikwidowana. Likwidacja zostanie przeprowadzona zgodnie z przepisami Kodeksu spółek handlowych. Podział majątku pozostałego po jej likwidacji zostanie przeprowadzony zgodnie z zapisami umowy spółki lub na podstawie podjętej uchwały. W wyniku planowanych transakcji, w zależności od efektu prowadzonych rozmów handlowych, możliwe są dwa zdarzenia przyszłe. Przypadek A - cała nieruchomość (wszystkie lokale usługowe) zostanie sprzedana jednemu kontrahentowi. W wyniku transakcji spółka otrzyma wynagrodzenie za sprzedaż nieruchomości. Po przeprowadzeniu likwidacji jedynym pozostałym majątkiem będą środki pieniężne. W związku z likwidacją spółki Wnioskodawca otrzyma środki pieniężne pozostałe po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego. Przypadek B - tylko część lokali wchodzących w skład nieruchomości zostanie zakupiona przez kontrahenta. Lokale pozostałe w spółce po przeprowadzeniu transakcji z kontrahentem zostaną zakupione przez Wnioskodawcę. Po zbyciu wszystkich lokali (całości nieruchomości) zostanie przeprowadzona likwidacja spółki. W wyniku przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego w skład majątku pozostałego na dzień likwidacji wejdzie między innymi należność przysługująca spółce od Wnioskodawcy za zakupione przez niego lokale. Należność przysługująca spółce od Wnioskodawcy zostanie przekazana jako przypadający mu udział w majątku likwidacyjnym. W uzupełnieniu wniosku podano, że do opodatkowania dochodu z udziału w spółce stosowane są przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu sprzed 1 stycznia 2014 r. Podatnikiem podatku jest Wnioskodawca a nie spółka. Jakikolwiek dochód osiągnięty przez spółkę nie będzie podlegał opodatkowaniu po stronie Wnioskodawcy jako wspólnika spółki komandytowo-akcyjnej w czasie jej trwania. W czasie trwania spółki nie zostaną dokonane żadne wypłaty na rzecz Wnioskodawcy, do dnia likwidacji Wnioskodawca nie otrzyma dywidendy ze spółki. Na moment likwidacji spółki, spółka nie będzie podatnikiem podatku dochodowego, podatnikami będą jej wspólnicy, w tym Wnioskodawca. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. Czy środki pieniężne otrzymane przez Wnioskodawcę z tytułu likwidacji spółki zgodnie z przypadkiem A będą dla niego stanowiły przychód podatkowy? Czy otrzymana przez Wnioskodawcę należność (przysługująca spółce od Wnioskodawcy jak opisano w przypadku B) za zbyte lokale pozostała na dzień likwidacji spółki będzie stanowiła dla niego przychód? Zdaniem Wnioskodawcy, w zdarzeniu przyszłym opisanym w przypadku A, otrzymane w związku z likwidacja spółki środki pieniężne nie będą stanowiły dla niego przychodu podatkowego. Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, do przychodów z działalności gospodarczej nie zalicza się środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu likwidacji takiej spółki. W przypadku B, Skarżący odwołał się do art. 14 ust. 3 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i uznał, że otrzymanie przez Wnioskodawcę składnika majątkowego w związku z likwidacją spółki nie będzie dla niego stanowiło przychodu z działalności gospodarczej. W wydanej [...] kwietnia 2014 r. interpretacji indywidualnej nr [...], działający w imieniu Ministra Finansów - Dyrektor Izby Skarbowej w B. uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. Organ odwołał się do przepisów nowelizujących ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.) oraz ustawę z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.). Przytoczył m.in. treść art. 4 ust. 1 i 2 ustawy dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1387). Wskazał, że istniejące przed 31 grudnia 2013 r. spółki komandytowo-akcyjne posiadające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeśli co najmniej jednym z jej wspólników była osoba fizyczna (podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych), począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r. podlegają opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. Następnie wskazał, że uwzględniając okoliczności, ze wspólnicy spółki komandytowo-akcyjnej, będący osobami fizycznymi nie mieli prawa do przyjęcia roku podatkowego innego aniżeli rok kalendarzowy, to stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.), spółka komandytowo-akcyjna - jak każda spółka niebędąca osobą prawną - gdy co najmniej jednym z jej wspólników była osoba fizyczna, zobligowana była przyjąć za rok obrotowy rok kalendarzowy, tj. taki jaki stosowany był w celach podatkowych. Minister Finansów stwierdził, że do dochodów (przychodów) Wnioskodawcy (akcjonariusza) uzyskanych z tytułu uczestnictwa w tej spółce, od 1 stycznia 2014 r. należy stosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w "nowym" brzmieniu nadanym ww. ustawy zmieniającą. Przytoczył następnie art. 5a pkt 28 lit. c i pkt 29, art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, art. 6 ust. 1 ustawy zmieniającej i stwierdził, że w przypadku uzyskania przychodów z tytułu otrzymania majątku likwidowanej spółki, akcjonariusz spółki komandytowo-akcyjnej, której akcje zostały nabyte lub objęte przed dniem, w którym spółka ta stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, uzyska przychód na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. Minister Finansów wskazał, że akcjonariusz spółki komandytowo-akcyjnej nie będzie miał prawa do pomniejszenia - wynikającego z art. 6 ustawy zmieniającej - uzyskanego przychodu o wydatki na nabycie lub objęcie akcji oraz o określoną zgodnie art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, część odpowiadającą uzyskanej przez wspólnika przed dniem, w którym spółka komandytowo-akcyjna stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w takiej spółce i wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodu. W odniesieniu do możliwości pomniejszenia uzyskanego przychodu o wydatki na nabycie lub objęcie akcji zauważył, że przed momentem w którym spółka komandytowo-akcyjna uzyskała status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych nie powstał przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu ich nabycia lub objęcia. Poza tym wartość wydatków na nabycie (objęcie) akcji została już wyłączona z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 50a ustawy. W odniesieniu zaś do możliwości pomniejszenia uzyskanego przychodu w części odpowiadającej uzyskanej przez wspólnika przed dniem, w którym spółka komandytowo-akcyjna stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w takiej spółce i wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodu organ stwierdził, że przepis art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie miał zastosowania do przychodów uzyskiwanych z tytułu wypłaconej dywidendy dla akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej, stąd też w tym zakresie przepis ten nie będzie miał zastosowania. Reasumując organ wskazał, że w momencie otrzymania przez Wnioskodawcę majątku likwidacyjnego w postaci środków pieniężnych i należności przysługującej spółce od Wnioskodawcy, następuje u niego przyrost majątku. W konsekwencji powstanie dochód (przychód) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, zgodnie z treścią art. 24 ust. 5 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychodem (dochodem) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych w związku z likwidacją spółki komandytowo-akcyjnej, będzie wartość otrzymanego przez Wnioskodawcę majątku likwidacyjnego czyli wartość środków pieniężnych i przedmiotowej należności, w części przekraczającej koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji) spółki komandytowo-akcyjnej. Tym samym dochód ten stosownie do art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychód z innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych podlega opodatkowaniu 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Spółka komandytowo-akcyjna będzie zobowiązana, jako płatnik, do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych (art. 41 ust. 4 ww. ustawy). Po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, Skarżący złożył do Sądu skargę i wniósł o uchylenie ww. interpretacji, zarzucając: (-) naruszenie art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, poprzez niewskazanie podstawy prawnej przyjętego rozstrzygnięcia; (-) błędną interpretację art. 4 ustawy z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym, poprzez uznanie, ze przepisy tej ustawy nie mają zastosowania do ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych; (-) błędne przyjęcie, ze spółka komandytowo-akcyjna, której wspólnikiem jest osoba fizyczna, zobowiązana jest do przyjęcia roku obrotowego zgodnego z rokiem kalendarzowym, gdy żaden z przepisów prawa podatkowego nie nakłada takich obowiązków; (-) błędną interpretację art. 4 ustawy z dnia 8 listopada 2013 r., poprzez uznanie, że w zakresie uzyskanych przez Skarżącego przychodów i poniesionych kosztów z uczestnictwa w spółce komandytowo-akcyjnej w roku przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych należy stosować w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r.; (-) naruszenie art. 14b § 1 ustawy Ordynacji podatkowej, poprzez oparcie rozstrzygnięcia na art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy o rachunkowości, który to przepis nie jest przepisem prawa podatkowego. W odpowiedzi na skargę organ, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga okazała się zasadna, bowiem Minister Finansów dokonał nieprawidłowej interpretacji art. 4 ustawy z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym (dalej w skrócie jako: "nowela z 8 listopada 2013 r."), stwierdzając, że istniejące przed 31 grudnia 2013 r. spółki komandytowo-akcyjne posiadające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeśli co najmniej jednym z jej wspólników była osoba fizyczna (podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych), począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r. podlegają opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. Otóż zgodnie z brzmieniem art. 4 ust.1 noweli z 8 listopada 2013 r. w przypadku spółki komandytowo-akcyjnej posiadającej siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w zakresie uzyskanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatników podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów i poniesionych kosztów z uczestnictwa w takiej spółce, przepisy ustaw wymienionych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym nowelą, stosuje się począwszy od pierwszego dnia roku obrotowego tej spółki rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2013 r. Jednocześnie w myśl postanowień art. 4 ust. 2 ww. ustawy, spółka, która powstała po dniu wejścia w życie powołanego przepisu, a jej rok obrotowy rozpoczęty w 2013 r. nie kończy się w dniu 31 grudnia 2013 r. lub dokonała zmiany roku obrotowego po dniu wejścia w życie niniejszego przepisu jest obowiązana na dzień 31 grudnia 2013 r. do zamknięcia ksiąg rachunkowych i sporządzenia sprawozdania finansowego. Pierwszy rok podatkowy takiej spółki rozpoczyna się z dniem 1 stycznia 2014 r. i trwa do końca przyjętego roku obrotowego. Nowela weszła w życie z dniem 1 stycznia 2014 r., z wyjątkiem art. 4 ust. 2, który wszedł w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia (art. 11 noweli z 8 listopada 2013 r. ). Ustawodawca w ww. art. 4 noweli z 8 listopada 2013 r. posługuje się pojęciem "roku obrotowego", tj. pojęciem, które nie zostało zdefiniowane w ustawach podatkowych. Wyjaśnienie tego pojęcie można natomiast znaleźć w przepisach ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 330 – dalej: "u.o.r."). Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 9 u.o.r. ilekroć w ustawie jest mowa o roku obrotowym; rozumie się przez to rok kalendarzowy lub inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również do celów podatkowych. Rok obrotowy lub jego zmiany określa statut lub umowa, na podstawie której utworzono jednostkę. Jeżeli jednostka rozpoczęła działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to można księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres połączyć z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny. W przypadku zmiany roku obrotowego pierwszy po zmianie rok obrotowy powinien być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy. Jak stanowi art. 3 ust. 1 pkt 1 u.o.r., ilekroć w ustawie jest mowa o jednostce rozumie się przez to podmioty i osoby określone w art. 2 ust. 1 tej ustawy. W myśl natomiast art. 2 ust. 1 pkt 1 u.o.r. przepisy tej ustawy stosuje się co do zasady, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółek handlowych (osobowych i kapitałowych, w tym również w organizacji) oraz spółek cywilnych, z zastrzeżeniem pkt 2, a także innych osób prawnych, z wyjątkiem Skarbu Państwa i Narodowego Banku Polskiego. Bezspornym jest, że spółka komandytowo-akcyjna jest spółką handlową (art.1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm., dalej: "k.s.h."), nie powinno więc budzić wątpliwości, że stosuje się do niej postanowienia art. 3 ust. 1 pkt 9 u.o.r. Powyższe oznacza to, że spółka komandytowo-akcyjna, jako spółka prawa handlowego jest podmiotem zobowiązanym do ustalenia swojego roku obrotowego zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości. W przypadku zmiany roku obrotowego pierwszy po zmianie rok obrotowy spółki komandytowo-akcyjnej powinien być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy. Taka zmiana roku obrotowego spółki komandytowo-akcyjnej jest skuteczna po podjęciu uchwały walnego zgromadzenia wspólników spółki komandytowo-akcyjnej i z dniem dokonania wpisu zmiany w rejestrze przedsiębiorców KRS. Wpis w rejestrze przedsiębiorców KRS jest wpisem konstytutywnym, tj. od momentu jego dokonania następuje skuteczna zmiana roku obrotowego spółki komandytowo-akcyjnej. Z przedstawionego przez Skarżącego stanu faktycznego wynika, że dokonano skutecznej zmiany roku obrotowego spółki komandytowo-akcyjnej, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 9 u.o.r. i jest on dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy i obejmuje okres od 1 grudnia 2013 r. do 31 października 2015 r. Dokonując analizy przepisów noweli z dnia 8 listopada 2013 r., Sąd doszedł do przekonania, że spółka komandytowo-akcyjna jest objęta przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych od pierwszego dnia roku obrotowego tej spółki rozpoczynającego się po 31 grudnia 2013 r. Z wykładni a contrario art. 4 ust. 2 noweli z 8 listopada 2013 r. wynika, że spółka komandytowo-akcyjna, która powstała przed dniem wejścia w życie art. 4 ust. 2 noweli z 8 listopada 2013 r. i której rok obrotowy rozpoczęty w 2013 r. nie kończy się w dniu 31 grudnia 2013 r. lub spółka komandytowo-akcyjna, która dokonała zmiany roku obrotowego przed dniem wejścia w życie art. 4 ust. 2 ustawy nowelizującej nie jest zobowiązana na dzień 31 grudnia 2013 r. do zamknięcia ksiąg rachunkowych oraz sporządzenia sprawozdania finansowego i zakończenia roku obrotowego. Kontynuuje ona przyjęty rok obrotowy, a pierwszy rok podatkowy takiej spółki, jako podatnika podatku dochodowego od osób prawnych nie rozpoczyna się z dniem 1 stycznia 2014 r., a z dniem następującym po upływie ostatniego dnia przyjętego (zmienionego) roku obrotowego. Tym samym spółka komandytowo-akcyjna, która dokonała zmiany roku obrotowego przed wejściem w życie art. 4 ust. 2 noweli z 8 listopada 2013 r., do końca zmienionego roku obrotowego nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, a opodatkowaniu podlegają wyłącznie jej wspólnicy według przepisów obowiązujących w chwili podlegania opodatkowaniu. Spółka natomiast stanie się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych od dnia następującego po zakończeniu zmienionego roku obrotowego i dopiero od tego dnia znajdą do niej zastosowanie przepisy art. 1 i art. 2 ustawy nowelizującej oraz ustawy o CIT. Nowela z 8 listopada 2013 r. została ogłoszona 27 listopada 2013 r., tym samym przepis art. 4 ust. 2 ustawy nowelizującej wszedł w życie 12 grudnia 2013 r. (art.11 noweli z 8 listopada 2013 r.). Oznacza to, że zgodnie z art. 4 ust. 2 tej ustawy nowelizującej wykładanym a contrario, do spółki komandytowo-akcyjnej, która dokonała zmiany roku obrotowego przed dniem 12 grudnia 2013 r. nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą aż do zakończenia przyjętego przez nią zmienionego roku obrotowego. Stanowisko takie znajduje także potwierdzenie w orzecznictwie tut. Sądu (por. wyroki w sprawach o sygn. I SA/Bk 312/14, I SA/Bk 338/14, I SA/Bk 339/14, I SA/Bk 340/14 I SA/Bk 341/14, (dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). Podobnie wypowiadają się także i inne sądy administracyjne przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 650/14 (dostępny w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych), stwierdził, "(...) że spółka komandytowo-akcyjna jest podmiotem odrębnym od wspólników i trudno mówić o konieczności dostosowania roku obrotowego spółki do roku wspólników (akcjonariuszy). Co więcej w SKA może być wielu wspólników, spośród których każdy może mieć inny rok podatkowy. W takim przypadku uzależnienie roku obrotowego SKA od roku podatkowego wybranego akcjonariusza lub komplementariusza nie będzie możliwe". W świetle powyższego należy uznać, że Minister Finansów reprezentowany przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. dokonał nieprawidłowej interpretacji art. 4 noweli z dnia 8 listopada 2013 r. stwierdzając, że spółka komandytowo-akcyjna wskazana we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. W konsekwencji organ interpretacyjny nieprawidłowo uznał, że do dochodów (przychodów) Wnioskodawcy (akcjonariusza) uzyskanych z tytułu uczestnictwa w spółce komandytowo-akcyjnej, od 1 stycznia 2014 r. należy stosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w "nowym" brzmieniu nadanym ww. ustawy zmieniającą. Mając powyższe na uwadze zasadne okazały się zarzuty naruszenia art. 120 ustawy ordynacja podatkowa, z uwagi na niewskazanie podstawy prawnej przyjętego rozstrzygnięcia, a także błędnej wykładni art. 4 noweli z dnia 8 listopada 2013 r. na skutkującej przyjęciem, że spółka komandytowo-akcyjna, której wspólnikiem jest osoba fizyczna, zobowiązana jest do przyjęcia roku obrotowego zgodnego z rokiem kalendarzowym. Za niezasadny uznano natomiast zarzut naruszenia art. 14b § 1 ustawy ordynacja podatkowa, bowiem wbrew zarzutom skargi organ nie oparł swojego rozstrzygnięcia na art. 3 ust. 1 pkt 9 u.o.r. Wydając ponownie interpretację organ winien tymczasem określić skutki zdarzeń opisanych we wniosku w zakresie opodatkowania Skarżącego podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Skarżący zachował status podatnika podatku dochodowego w zakresie opodatkowania dochodów osiąganych przez spółkę. Do opisanej we wniosku spółki komandytowo-akcyjnej nie mają bowiem zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, aż do zakończenia przyjętego przez nią zmienionego roku obrotowego. Z tych powodów zaskarżoną interpretację indywidualną uchylono, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Rozstrzygnięcie o niewykonalności interpretacji indywidualnej Sąd wydal w oparciu o art. 152 ww. ustawy, zaś o kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 4 tej ustawy.