II SA/Po 258/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 kwietnia 2017 r. wniosku F. A. I. i O. Ś. z siedzibą w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. A. I. i O. Ś. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ T. Świstak Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. skarżąca F. A. I. i O. Ś. z siedzibą w P. reprezentowana przez pełnomocnika adw. E. S. zwróciła się do tutejszego Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej w niniejszej decyzji, wskazując, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w środowisku i trudnych do odwrócenia skutków w przypadku prowadzenia inwestycji objętej decyzją Wójta Gminy K. nr [...] znak: [...] z dnia [...] października 2016 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu produkcyjnego betonowych elementów wibroprasowanych wraz z niezbędną infrastrukturą w M. przy ul. [...] na działce nr [...] M. , obręb K.. W motywach wniosku podniesiono, że po uprawomocnieniu się zaskarżonej decyzji i zakończeniu postępowania w przedmiocie warunków zabudowy, inwestor może w krótkim czasie, po przedłożeniu projektu budowlanego rozpocząć działania, które doprowadzą do nieodwracalnej degradacji środowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza art. 61 § 3 P.p.s.a. wskazuje, że zasadnicze znaczenie dla wstrzymania wykonania decyzji ma jej charakter prawny. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, przy czym przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27 stycznia 2011 r.,, II OZ 28/11; z dnia 19 marca 2008 r., II OZ 228/08; z dnia 1 lutego 2010 r., II OZ 35/10; z dnia 6 lipca 2010 r., II OZ 658/10, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Stwierdza ona jedynie warunki i wymogi, jakie powinny zostać zachowane przy realizacji inwestycji. Pamiętać bowiem należy, że decyzja powyższa ma charakter opiniodawczy i zapada w postępowaniu stanowiącym etap poprzedzający wydanie np. decyzji o warunkach zabudowy lub decyzji o pozwoleniu na budowę, co wynika wprost z art. 72 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 353 ze zm.). Zatem to nie decyzja środowiskowa, a rozstrzygnięcia, dla których jej wydanie jest warunkiem, mogą podlegać wykonaniu (jak np. pozwolenie na budowę). Decyzja ta nie zezwala bezpośrednio na realizację inwestycji, nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej. Wobec powyższego, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/T. Świstak