III SA/Kr 321/17

sygn. akt III SA/Kr 321/17 Kraków, dnia 19 czerwca 2017 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi D.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Skarżący wniósł m. in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek uzasadnił tym, że uiszczenie kary pieniężnej spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci ogłoszenia upadłości, bowiem skarżący nie dysponuje środkami pieniężnymi koniecznymi dla zapłaty kary, nie będzie w stanie normalnie funkcjonować i zapewnić bytu rodzinie. Odwołano się również do kwestii merytorycznych wskazując w szczególności, że wydawane przez organy orzeczenia w przedmiocie kar pieniężnych budzą wątpliwości w zakresie konstytucyjnym oraz ich zgodności z normami prawa europejskiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016r., póz. 718 ze zm -oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę na ugruntowaną już linię orzecznictwa, zgodnie z którą do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, Lex Omega nr 1166174 oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12, Lex Omega nr 1137672). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania (por. postanowienie 2 Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012r., sygn. akt II OSK 768/12, Lex Omega nr 1145639). Zauważyć też należy, że o przesłance jaką jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody można mówić wówczas, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2012r., sygn. akt II OZ 327/12, Lex Omega nr 1145709). Obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot zapłaconej dobrowolnie bądź wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt II GSK 1020/14, Lex Omega nr 1467667). Skarżący w sposób ogólnikowy wskazał na możliwe skutki wykonania zaskarżonej decyzji. Lakonicznie powołał się na potencjalne zagrożenia płynące z wykonania decyzji, nie przedstawiając żadnej dokumentacji finansowej, ani nawet konkretnych wyjaśnień co do swojej aktualnej sytuacji materialnej. Nie przedstawił żadnych szczegółów odnośnie osiąganych dochodów, obrotu firmy, posiadanych oszczędności, nieruchomości czy też innych informacji, które pozwoliłyby zobrazować jego sytuację majątkową i zarobkową i ocenić skutki ewentualnego wykonania decyzji, zwłaszcza w kontekście prawdopodobieństwa upadłości. Nie uprawdopodobnił również swoich wywodów żadnym dokumentem. Na podstawie samego twierdzenia o możliwej upadłości, nie popartego dalszymi danymi w opisanym zakresie, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie sposób uznać za wykazane czy nawet uprawdopodobnione. Na marginesie rozważań należy wskazać, że nie mogły odnieść skutku te argumenty strony skarżącej, które opierały się na podkreślaniu wad zaskarżonej decyzji. Sąd na etapie sprawy, w którym następuje rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze, odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania. Ustosunkowanie się do zarzutów skargi na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku jest niedopuszczalne (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14, 3 Lex Omega nr 1479276 oraz z dnia 8 maja 2014 r., sygn. akt II OZ 428/14, Lex Omega nr 1467730). Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.