II SA/Ol 277/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A S o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A S na decyzję Wojewody W z dnia "[...]"r. nr "[...]" w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 22 czerwca 2017r. (sygn. akt II SA/Ol 277/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę A S na decyzję Wojewody W z dnia "[...]"r. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Zatem termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął w dniu "[...]"r. W dniu "[...]"r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) A S wystąpiła z wnioskiem o sporządzenie wyroku z uzasadnieniem, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do złożenia tego wniosku. Podała, że do dnia "[...]"r. przebywała za granicą w związku z pracą zarobkową, którą ze względów zdrowotnych może wykonywać tylko w sezonie letnim. Wyjaśniła, że jej córki mają małoletnie dzieci, które są chore i dlatego nie mogła ich upoważnić do zajęcia się jej sprawą administracyjną. Podała, że była przekonana że o wyniku sprawy zostanie powiadomiona listownie. Po powrocie do kraju ustaliła telefonicznie, że jej sprawa zakończyła się dla niej niepomyślnie oraz że minął termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r. poz. 1369, dalej jako: p.p.s.a.) sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Powszechnie przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2008r., sygn. akt II OZ 712/08, dostępne w Internecie). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (postanowienie NSA z 10 września 2010r., II OZ 849/10, dostępne w Internecie). Przy czym to strona winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie skarżąca podała, że przebywała za granicą w związku z pracą, nie miała kogo upoważnić do zajęcia się jej sprawą, a ponadto była przekona że o wyniku postępowania zostanie powiadomiona pisemnie. W ocenie Sądu okoliczności przytoczone przez skarżącą nie świadczą o braku jej winy w uchybieniu terminu. W zawiadomieniu o terminie rozprawy, doręczonym na adres wskazany przez skarżącą jako adres do doręczeń, skarżąca została pouczona, że w sprawach w których skargę oddalono uzasadnienie sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku (pkt 2 Pouczenia). Okoliczność ta nie pozwala na przyjęcie, że skarżąca nie była świadoma konieczności złożenia przedmiotowego wniosku w określonym terminie. Nie sposób też uznać, że wyjazd poza granice kraju w celu podjęcia pracy jest okolicznością nadzwyczajną, której skarżąca nie była w stanie przewidzieć. Okoliczność ta nie zwalnia zatem strony z konieczności właściwego zadbania o swoje uprawnienia procesowe. Jak stwierdzono w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2014r. (sygn. akt I GZ 286/14, dostępne w Internecie) w odniesieniu do strony, która wyjeżdża poza miejsce swego zamieszkania w trakcie postępowania, formułuje się powinność takiego zorganizowania spraw, z ustanowieniem pełnomocnika oraz wskazaniem adresu do doręczeń przesyłek włącznie, aby podczas nieobecności jej interesy nie doznały uszczerbku. Skarżący wyjeżdżając za granicę, wiedząc, że będzie przez dłuższy czas przebywać poza miejscem zamieszkania, winien podjąć czynności gwarantujące właściwe prowadzenie spraw, zwłaszcza sądowych. W ocenie Sądu skarżąca takich działań nie podjęła. Przede wszystkim nie zainteresowała się wynikiem postępowania sądowego, co mogła uczynić telefonicznie także przebywając poza granicami kraju. Ponadto nie dołożyła należytej staranności, aby wniosek o sporządzenie uzasadnienia złożyć w terminie, co mogła uczynić nie tylko za pośrednictwem prawidłowo ustanowionego pełnomocnika, ale także poprzez nadanie przesyłki z takim wnioskiem w urzędzie pocztowym obcego państwa. W tych okolicznościach nie sposób uznać, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej. Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.