VII SA/Wa 2241/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Maria Tarnowska, , Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Protokolant st. ref. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w[...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne oddala skargę Przedmiotem skargi wniesionej przez M. K. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...], którą organ, w oparciu art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] znak: [...] orzekającej o skierowaniu M. K. (posiadającego uprawnienia do kierowania w zakresie prawa jazdy kat. B) na badanie psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja ta wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Pismem z dnia [...] maja 2016 r. Komendant Policji z siedzibą w W., wystąpił z wnioskiem o skierowanie M. K. na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu. W uzasadnieniu wniosku Komendant [...] Policji wskazał, że M. K., posiadający prawo jazdy kat. B, w okresie od [...] maja 2014 r. do sierpnia 2014 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, uzyskując łącznie 28 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Pismem z dnia [...] maja 2016 r. Prezydent [...], w związku z ww. wnioskiem, zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie skierowania M. K. na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, a ponadto w sprawie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje oraz w sprawie zatrzymania prawa jazdy. Następnie, decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] znak: [...], na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, Prezydent [...] orzekł o skierowaniu M.K. posiadającego prawo jazdy kat. B na badanie psychologiczne. Jako przyczynę skierowania na badania wskazano otrzymanie informacji o przekroczeniu liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Po rozpatrzeniu odwołania M. K. od ww. decyzji z dnia [...] sierpnia 2016 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak: [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 3 lit b ustawy o kierujących pojazdami stanowi, iż uprawniony organ wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Organ wskazał, że sformułowanie "wydaje" oznacza, że sprawa nie została pozostawiona uznaniu administracyjnego. Kolegium powołało się na orzecznictwo stanowiące, że jeżeli wniosek właściwego komendanta wojewódzkiego Policji został sporządzony na podstawie wpisów ostatecznych, to organ zobligowany jest skierować kierującego na badania psychologiczne. W związku z powyższym organ wskazał, że nie mają znaczenia podnoszone przez stronę okoliczności. Ponadto z orzecznictwa wynika, że organy administracji publicznej nie mają uprawnień do podważenia skuteczności wpisów ostatecznych w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Ewentualnego stwierdzenia nieprawidłowości dokonanego wpisu do wspomnianej wyżej ewidencji może dokonać tylko sąd administracyjny. Skargę na ww. decyzję SKO w W. , do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł M. K. wskazując, że decyzje zapadłe w jego sprawie są krzywdzące i prowadzą do zadłużenia. Skarżący wyjaśnił, że posiadanie dokumentu prawa jazdy jest niezbędne do zapewnienia środków utrzymania jego oraz żony. Podniósł, że w momencie uzyskania 20 punktów karnych udał się na stosowne szkolenie, pozwalające na redukcję ilości punktów karnych. Po jego zaliczeniu skarżący miałby na swoim koncie 22 punkty, zamiast 28. Co do ostatniego przekroczenia prędkości skutkującego doliczeniem 10 punktów karnych, skarżący wyjaśnił, że było spowodowane koniecznością szybkiego przetransportowania żony do szpitala. Ponadto M. K. powołał się na fakt, że pracując na stanowisku handlowca posiadanie prawa jazdy jest konieczne, z kolei ze względu na wiek skarżącego znalezienie innej pracy jest niezwykle utrudnione. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a.". W wyniku przeprowadzonej kontroli zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż decyzja organu odwoławczego oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, zostały wydane zgodnie z prawem. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], o skierowaniu na badanie psychologiczne. Podstawę materialnoprawną tych decyzji stanowi przepis art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami, w myśl którego starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, jeżeli przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Stosownie do treści art. 99 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, starosta wydaje decyzję administracyjną, o której mowa w ww. przepisie na wniosek organu kontroli ruchu drogowego. Wskazane przepisy mają charakter związany, co oznacza, że w sytuacji wystąpienia okoliczności w nich podanych, starosta w I instancji ma obowiązek orzec o skierowaniu kierowcy na badanie psychologiczne. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, iż skarżący w okresie od [...] maja 2014 r. do sierpnia 2014 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego i w skutek tego łącznie otrzymał 28 punktów karnych. Okoliczność ta bezspornie wynika z wniosku Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2016 r. o skierowanie skarżącego na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu. Skarżący przekroczył zatem określony ustawowo limit 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego. To zaś obligowało Prezydenta [...] do zastosowania ww. art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami. Zważyć przy tym należy, iż w myśl art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), to Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, przypisując określonemu naruszeniu odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10. Tylko zatem ten organ jest uprawniony zarówno do dokonywania wpisu przypisanych kierowcy punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, jak i do ich usuwania. Tym samym, kwestie związane ze sposobem naliczania punktów, ich ilością, nie podlegają badaniu przez starostę, a pozostawione są organowi prowadzącemu ewidencję, tj. komendantowi wojewódzkiemu Policji, niemniej ewentualna ich kontrola może być dokonana w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Zgodnie z jednolitym orzecznictwem sądowoadministracyjnym (v. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 1808/13; z dnia 4 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 127/13; z dnia 24 października 2012 r. sygn. akt I OSK 1203/11 i postanowienie z dnia 30 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 1413/11), wpis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego Policji stanowi bowiem czynność materialnoprawną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem przysługuje od niego prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (oraz prawo wniesienia skargi na bezczynność tego organu w usunięciu punktów karnych – v. pkt 8 ww. przepisu). To też oznacza, że w przypadkach spornych, tylko sąd administracyjny może stwierdzić nieprawidłowość dokonanego wpisu do wspomnianej wyżej ewidencji. Inny organ administracyjny, w toku prowadzonego przez siebie postępowania, takich kompetencji nie posiada i jest związany treścią danych zawartych w ewidencji. Jak słusznie zatem podkreślono w zaskarżonej decyzji, organ prowadzący postępowanie w przedmiocie skierowania na badanie psychologiczne nie jest uprawniony do korygowania wpisów dokonanych przez organ prowadzący ewidencję (Policję) i podejmuje rozstrzygnięcie w oparciu o dane z ewidencji kierowców naruszających przepisy o ruchu drogowym, wskazane we wniosku organu kontroli ruchu drogowego. Z tych też przyczyn, w niniejszej sprawie, po otrzymaniu wniosku Komendanta Policji z dnia 11 maja 2015 r. (wskazującego na otrzymanie przez skarżącego 28 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego), organ I instancji zobowiązany był do wszczęcia postępowania i wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, nie mając żadnych podstaw prawny do tego, aby weryfikować liczbę punktów wskazaną przez organ kontroli ruchu drogowego, przypisaną danemu kierowcy. Tym samym, podnoszone przez skarżącego argumenty dotyczące prawidłowości wpisów dokonanych w ewidencji kierowców, nie mogły w sprawie odnieść zamierzonego skutku. Zważyć przy tym ponownie należy, a to za Naczelnym Sądem Administracyjnym (v. wyrok z dnia 9 sierpnia 2013 r. sygn. akt I OSK 855/12), że "Jeżeli jedynie komendant wojewódzki Policji jest organem, który dokonuje wpisów do ewidencji a więc w drodze czynności materialno-technicznych ujawnia w ewidencji punkty karne przyznane poszczególnym kierowcom i dokonuje ich wykreśleń, a zainteresowany kierowca może zaskarżyć do sądu administracyjnego powyższe czynności, to kwestia prawidłowości takich wpisów, a co za tym idzie, ilości punktów karnych przyznanych danemu kierowcy, może być jedynie rozważana w sprawie ze skargi na taką czynność". Mając powyższe na uwadze należy jednoznacznie stwierdzić, iż w niniejszym postępowaniu ani Prezydent [...], ani organ odwoławczy, a także Sąd, nie mógł odnieść się do podnoszonej przez skarżącego kwestii odbycia kursu w celu zmniejszenia liczby punktów karnych jak również okoliczności w których doszło do ostatniego wykroczenia i nałożenia kolejnych 10 punktów . Dlatego też, skierowanie skarżącego w takich okolicznościach faktycznych i prawnych na badanie psychologiczne należało uznać za w pełni uprawnione i prawidłowe. W tym też kontekście Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.