VI SA/Wa 1093/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi S. z siedzibą w G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2016 r. nr Sp. [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej S. z siedzibą w G. kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. S. z siedzibą w G. (dalej zwana też "skarżącą", "wnioskodawcą") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (dalej też "UP", "organ") z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...]. Organ ten oddalił jej wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Lód na patyku" nr [...] udzielonego na rzecz "Z." sp. z o.o. z siedzibą w M. (zwanej dalej też "uprawnioną", "uczestnikiem postępowania") oraz przyznał uprawnionej od wnioskodawcy kwotę 1600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Urząd Patentowy RP wskazał art. 106 ust. 1 i art. 117 ust. 2 oraz art. 89 ust. 1 w związku z art. 117 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 1410 z późniejszymi zmianami) – dalej jako "p.w.p." oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. Podstawę faktyczną stanowiły następujące ustalenia: S. sp. z o.o. z siedzibą w G. [...] lutego 2015 r. wystąpiła do Urzędu Patentowego RP działającego w trybie postępowania spornego z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Lód na patyku" nr [...] udzielonego 21 grudnia 2009 r. na rzecz firmy "Z." sp. z o.o. z siedzibą w M., z pierwszeństwem od 19 marca 2009 r. Jako podstawę swojego żądania wnioskodawca wskazał art. 106 ust. 1 i art. 117 ust. 2 p.w.p. podnosząc, że wykorzystywanie spornego wzoru jest sprzeczne z dobrymi obyczajami oraz narusza prawa majątkowe wnioskodawcy, tj. prawa ochronne na znaki towarowe R. [...], R. [...], R. [...], R. [...], R. [...] i CTM [...] oraz prawo z rejestracji wzoru przemysłowego "Etykieta opakowania Twaróg [...] nr [...] i prawa do dorobku rynkowego. Ww. znaki towarowe cieszą się renomą, którą potwierdziła decyzja UP RP z dnia [...] .12.2006r. nr [...]. Dla potwierdzenia, że sporny wzór jest wykorzystywany w obrocie wnioskodawca przedłożył wydruk ze strony internetowej uprawnionego. Swój interes prawny wnioskodawca wywodził z faktu posiadania wcześniejszych praw ochronnych do znaków towarowych, zawierających element graficzny w postaci łat, powołując art. 153 p.w.p. oraz art. 22 Konstytucji. W szczególności w piśmie z dnia 2 grudnia 2015r. wnioskodawca podnosił, że sprzeczne z dobrymi obyczajami jest umieszczenie w spornym wzorze przemysłowym istotnego elementu wskazanych znaków towarowych wnioskodawcy w postaci łat. Dla wykazania renomy ww. znaków towarowych oraz ponoszonych nakładów na ich promocję i reklamę wnioskodawca przedłożył szereg dokumentów, w tym publikacji, prezentacji, ulotek, zdjęcia, screeny ze stron internetowych, wydruki internetowe akcji promocyjnych, analizy wydatków na reklamę produktów oznaczonych przeciwstawionymi znakami towarowymi, arkusze nagród dla M. za produkty mleczne nimi oznaczonymi, prezentację akcji charytatywnej w TVP 2008, nagrody dla M. za produkty mleczne, porozumienie z 3.10.2014 między S. i P., J. K. sp. j. z siedzibą w L. odnośnie produkcji lodów 'Ł." na licencji M., faktury VAT z 2007 i 2008 r. dotyczące kampanii reklamowych "[...]" i serwisu "[...].o2.pl" i inne. W szczególności w piśmie z 2 grudnia 2015r. wnioskodawca podnosił, że sprzeczne z dobrymi obyczajami jest umieszczenie w spornym wzorze przemysłowym istotnego elementu wskazanych znaków towarowych wnioskodawcy w postaci łat. Powołał się przy tym na wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12.09.2006r. o sygnaturach VI SA/Wa 846/06 i VI SA/Wa 847/06. W toku postępowania wnioskodawca wnosił o połączenie do wspólnego rozpoznania na podstawie art. 62 k.p.a. spraw [...] i [...] (tj. wniosku złożonego 11 lutego 2015 r. o unieważnienie spornego prawa przez P. sp. j. z siedzibą w L.), który to wniosek przez organ nie został uwzględniony. Uprawniony w odpowiedzi na wniosek, w pismach procesowych i na rozprawach kwestionował interes prawny wnioskodawcy i twierdził, że nie wykazał, by sporne prawo z rejestracji stanowiło przeszkodę dla jego działalności gospodarczej, by uprawniony podjął przeciwko niemu jakiekolwiek działania oparte na spornym wzorze, by sporne prawo stanowiło dla wnioskodawcy przeszkodę w uzyskaniu dalszych praw wyłącznych. Uprawniony odnosząc zarzutu naruszenia art. 106 ust. 1 p.w.p. podniósł, że przepis ten dotyczy sprzeczności z dobrymi obyczajami samej treści wzoru przemysłowego, a nie ewentualnej kolizji z prawami osób trzecich. Twierdził, że wyroki, na które powołał się w tym zakresie wnioskodawca zostały wydane na podstawie nieobowiązujących już przepisów §8 rozporządzenia w sprawie ochrony wzorów zdobniczych, a nie na podstawie art. 106 ust. 1 p.w.p. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 117 ust.2 p.w.p., przedłożone dowody niezależnie od oceny, czy dowodzą renomy marki "[...]", nie dają podstaw do rozciągnięcia ochrony znaków wnioskodawcy na elementy nie zawierające napisu "[...]", a same tylko łaty. Wnioskodawca nie wykazał bowiem, aby przysługiwało mu prawo ochronne na znak towarowy graficzny w postaci samych łat. Nie ma więc podobieństwa między spornym wzorem i przeciwstawionymi mu znakami wnioskodawcy. Także etykieta chroniona wzorem [...] wywołuje na zorientowanym odbiorcy wrażenie różne od wrażenia wywoływanego na nim przez lód na patyku chroniony spornym wzorem. Uprawniony złożył także wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do uprawomocnienia się decyzji UPRP z dnia [...] stycznia 2016r. w sprawach [...] i [...] stwierdzających częściowe wygaśnięcie praw ochronnych odpowiednio na znaki towarowe [...] i [...] w zakresie części zakresów towarów objętych tymi prawami. Kolegium Orzekające Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...], oddaliło wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Lód na patyku" nr [...] udzielonego na rzecz "Z." sp. z o.o. z siedzibą w M., zasądzając na rzecz uprawnionego zwrot kosztów postępowania. Przyznało, że wnioskodawca ma interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego wobec okoliczności, że posiada prawa ochronne na znaki towarowe [...].[...],[...],[...],[...] i [...] oraz prawo ochronne na wzór przemysłowy "Etykieta opakowania Twaróg M." nr [...] - z wcześniejszym pierwszeństwem. Ponadto, ww. prawa ochronne na znaki towarowa obejmują towary mleczne i cukiernicze, do których należą także lody, przy czym wnioskodawca udzielił licencji na produkcję lodów [...]" na mocy porozumienia z dnia 3.10.2014 z P. sp. j. z siedzibą w L. Zdaniem organu, wnioskodawcy przysługuje uprawnienie do prowadzenia produkcji i wprowadzania do obrotu różnorodnych rozwiązań technicznych w ramach wolności prowadzenia działalności gospodarczej zagwarantowanej w art. 20 Konstytucji RP - i potwierdzonej w art. 5 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.), obecnie art. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 ze zm.). W przedmiotowym postępowaniu o bezpośredniości i konkretności interesu prawnego wnioskodawcy decydują wskazane okoliczności, że jego prawa osobiste lub majątkowe są lub mogą być naruszone wykonywaniem spornego prawa z rejestracji, a ponadto jest on zainteresowany przemysłowym stosowaniem spornego wzoru przez licencjobiorcę. Kolegium Orzekające oddaliło wniosek wnioskodawcy o połączenie spraw [...] i [...] do wspólnego rozpoznania na podstawie art. 62 k.p.a., z uwagi na odmienne źródła interesu prawnego wnioskodawców w obu sprawach oraz odmienny materiał dowodowy przedłożony przez wnioskodawców. Kolegium oddaliło także wniosek uprawnionego o zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do uprawomocnienia się decyzji UPRP z dnia [...] stycznia 2016r. w sprawach [...] i [...] stwierdzających częściowe wygaśnięcie praw ochronnych odpowiednio na znaki towarowe [...] i [...] w zakresie części zakresów towarów objętych tymi prawami. Uznało, że w niniejszej sprawie brak jest przesłanek do zawieszenia postępowania, skoro Urzędu Patentowego RP działającego w innej sprawie nie można uznać za "inny organ lub sąd", a między postępowaniami nie występuje zależność, która uniemożliwia prowadzenie dalszego postępowania bez rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Ponadto, decyzje z dnia [...] stycznia 2016r. w sprawach [...] i [...] są ostateczne w trybie administracyjnym, co oznacza, że kwestia ta nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Powołując się na definicję wzoru przemysłowego zawartą w art. 102 ust. 1 p.w.p. i jego przedmiot oraz cechy istotne według dokumentacji rejestrowej, przedstawioną ilustrację, Kolegium Orzekające stwierdziło, że przedmiotem oceny w niniejszej sprawie mogą być tylko te cechy wzoru przemysłowego, które są widoczne na zewnątrz w toku zwykłego używania, czyli dostrzegane w trakcie używania zmysłem wzroku. Kolegium Orzekające, odwołując się do orzecznictwa wskazało, że w przypadku sprzeczności pomiędzy cechami istotnymi wskazanymi w opisie i ujawnionymi na ilustracji wzoru przemysłowego, pierwszeństwo ma ilustracja wzoru przemysłowego. Ilustracja bowiem ukazuje postać wzoru, a opis służy jedynie do jej wyjaśnienia (art. 108 ust. 3 p.w.p.). Jako przykład wskazało europejskie wzory przemysłowe, które są zgłaszane jedynie w postaci ilustracji. Powołało się na to, że polski prawodawca zmierza w kierunku likwidacji obligatoryjności opisu wzoru przemysłowego. W związku z powyższym, Kolegium Orzekające uznało, że cecha określona jako: powierzchnia bryły loda jest zdobiona nieregularnymi plamami w kolorze białym i brązowym, stylizującymi krowie łaty" jest sprzeczna z ilustracją. Według organu, ilustracja spornego wzoru (przedstawiona powyżej) ujawnia bowiem przednią powierzchnię bryły loda z trzema skośnymi nieregularnymi pasami, tj. z środkowym pasem białym i dwoma skrajnymi pasami brązowymi, z małą białą plamką przy krawędzi prawego pasa brązowego. Ilustracja ujawnia także powierzchnię boczną bryły loda z czterema pasami prostokątnymi o różnych wysokościach, tj. dwoma pasami białymi i dwoma pasami brązowymi występującymi naprzemiennie. Uznało, że dla oceny zdolności rejestrowej spornego wzoru - jako cechy istotne należało przyjąć: lód na patyku wyposażony u dołu w uchwyt, w postaci rozmieszczonego centralnie patyka, ukształtowany w formie prostopadłościennej, dwukolorowej bryły, posiadający przednią powierzchnię bryły loda z trzema skośnymi nieregularnymi pasami, tj. z środkowym pasem białym i dwoma skrajnymi pasami brązowymi, z małą białą plamką przy krawędzi prawego pasa brązowego, oraz powierzchnię boczną bryły loda z czterema pasami prostokątnymi o różnych wysokościach, tj. dwoma pasami białymi i dwoma pasami brązowymi występującymi naprzemiennie. Rozpatrując zarzut z art. 106 ust.1 p.w.p., Kolegium Orzekające uznało, że wykorzystywanie spornego wzoru nie byłoby sprzeczne z dobrymi obyczajami, ponieważ zgodnie z art. 106 ust. 2 p.w.p. dotyczy elementów treściowych samego wzoru. W spornym wzorze trudno się doszukać jakichkolwiek treści uznanych za niedopuszczalne w odbiorze społecznym, np. naruszających ogólnie przyjęte normy moralne lub zwyczajowe, a także uczucia religijne. Na takie treści nie wskazywał także wnioskodawca. Rozpatrując zarzut z art. 117 ust.2 p.w.p., Kolegium Orzekające uznało, że wykorzystywanie wzoru przemysłowego nie narusza praw osobistych lub majątkowych osób trzecich, a w szczególności nie narusza praw majątkowych wnioskodawcy stanowiących prawa ochronne na znaki towarowe [...].[...],[...],[...],[...] i [...] poprzez umieszczenie w spornym wzorze "łat" z ww. znaków wnioskodawcy. Przedstawiając ilustracje znaków towarowych [...], [...], [...], [...], [...] i [...] Kolegium wskazało, że widać z nich, że wszystkie wskazane znaki wnioskodawcy są znakami dwuwymiarowymi i charakteryzują się dominującym elementem słownym "łaciate" oraz zespołem 5, 6 lub 8 małych nieregularnych czarnych plamek na białym tle. Sporny wzór ani nie zawiera żadnego elementu słownego, ani też nie zawiera zespołu czarnych nieregularnych plamek. W związku z powyższym uznał, że twierdzenie, że sporny wzór zawiera jakikolwiek element wskazanych znaków wnioskodawcy, a w szczególności układ "łat" z ww. znaków wnioskodawcy, jest bezpodstawne. Sporny wzór ma bowiem postać dwukolorowej bryły, posiadającej przednią powierzchnię bryły loda z trzema skośnymi nieregularnymi pasami, tj. z środkowym pasem białym i dwoma skrajnymi pasami brązowymi, z małą białą plamką przy krawędzi prawego pasa brązowego, oraz powierzchnię boczną bryły loda z czterema pasami prostokątnymi o różnych wysokościach, tj. dwoma pasami białymi i dwoma pasami brązowymi występującymi naprzemiennie. Według organu, powyższego nie może zmienić ewentualna renoma marki "łaciate" poparta przedłożonymi materiałami dowodowymi i uznana przez UPRP w decyzji z dnia [...].12.2006r. nr [...]. Kolegium Orzekające uznało, przedstawiając ilustrację wzoru przemysłowego "Etykieta opakowania Twaróg M." nr [...], że wykorzystywanie spornego wzoru przemysłowego nie narusza praw majątkowych wnioskodawcy wynikających z posiadania prawa z rejestracji wzoru przemysłowego "Etykieta opakowania Twaróg M". Na powyższej ilustracji ww. wzór przemysłowy wnioskodawcy stanowi etykietę z elementami słownymi, logo wnioskodawcy oraz z 4 nieregularnych czarnych plam na białym tle, przy czym wszystkie elementy umieszczone są w podwójnej kołowej obwódce. Oceniło, że ta etykieta nie wywiera na zorientowanym użytkowniku, na przykład sprzedawcy nabiału, takiego samego wrażenia jak przedmiotowy wzór, który stanowi lód na patyku wyposażony u dołu w uchwyt, w postaci rozmieszczonego centralnie patyka, ukształtowany w formie prostopadłościennej, dwukolorowej bryły, posiadający przednią powierzchnię bryły loda z trzema skośnymi nieregularnymi pasami, tj. z środkowym pasem białym i dwoma skrajnymi pasami brązowymi, z małą białą plamką przy krawędzi prawego pasa brązowego, oraz powierzchnię boczną bryły loda z czterema pasami prostokątnymi o różnych wysokościach, tj. dwoma pasami białymi i dwoma pasami brązowymi występującymi naprzemiennie. Kolegium Orzekające uznało, że bezpodstawne jest także twierdzenie, iż sporny wzór narusza prawa wnioskodawcy do dorobku rynkowego. W skardze wniesionej do tut. Sądu skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji: naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie: a) art. 7, art. 77 § 1 oraz 80 k.p.a. poprzez: ustalenie, że ilustracja spornego wzoru przemysłowego ujawnia powierzchnię bryły loda ze skośnymi nieregularnymi pasami, podczas oraz faktycznie ilustracja przedstawia powierzchnię bryły loda z nieregularnymi plamami stylizującymi krowie łaty, pominięcie podnoszonej przez skarżącego w piśmie z [...].09.2015 r. okoliczności, że łaty w znakach towarowych uprawnionego posiadają ponadprzeciętną zdolność odróżniającą i nierozważenie wpływu tej okoliczności na postrzeganie słowno- graficznych znaków skarżącego [...], [...],[...],[...],[...], - nieuwzględnienie wyroków WSA w Warszawie w sprawach: VI SA/Wa 846/06 i VISA/Wa 847/06 mimo, iż orzeczenia te pozostają aktualne w obowiązującym stanie prawnym, które to naruszenia przepisów miały istotny wpływ na wynik postępowania w taki sposób, że skutkowały oddaleniem wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 106 ust. 1 p.w.p. polegające na uznaniu, że występujące w tym przepisie pojęcie "dobre obyczaje", dotyczy elementów treściowych samego wzoru, podczas gdy ma ono na celu przede wszystkim niedopuszczenie do obrotu wzorów, które naruszają ogólnie akceptowane dobre obyczaje, również dobre obyczaje kupieckie, do których zalicza się powstrzymanie się od korzystania z gotowego efektu pracy swego konkurenta handlowego, Rozwijając powyższe zarzuty w uzasadnieniu skargi i stanowisku zajętym przed Sądem w załączniku do rozprawy, Skarżący wniósł o uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. a) i c) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wnosił o jej oddalenie. Uczestnik postępowania wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2016, poz. 1066 j.t. z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2017 roku, poz.1369, zwaną dalej "p.p.s.a.") sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.), czy też stwierdzenie, że akt ten dotknięty jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów należy uznać, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie można zgodzić się ze wszystkimi jej zarzutami. 1. Zgodnie z art. 117 ust. 1 p.w.p. w zw. z art. 89 p.w.p. wzór przemysłowy może być unieważniony w całości lub w części na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania wzoru przemysłowego. W ocenie Sądu, organ prawidłowo stwierdził, że wnioskodawca ma interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego, ponieważ posiada z wcześniejszym pierwszeństwem prawa ochronne na znaki towarowe [...],[...],[...],[...],[...] i [...] oraz prawo ochronne na wzór przemysłowy "Etykieta opakowania Twaróg M." nr [...]. Sporne prawo może ingerować w jego sferę uprawnień i utrudniać mu prowadzenie działalności gospodarczej z wykorzystaniem tego wzoru. Ponadto, ww. prawa ochronne na znaki towarowe obejmują towary mleczne i cukiernicze, do których należą także lody, przy czym na mocy zawartego w dniu 3 października 2014r. porozumienia skarżąca udzieliła licencji P. sp. j. z siedzibą w L. na produkcję lodów '". Jak stanowi art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Istnienie interesu prawnego podmiotu żądającego wszczęcia postępowania musi być ustalane na tle okoliczności faktycznych sprawy i odpowiadających tym okolicznościom przepisów prawa materialnego przy uwzględnieniu charakteru stosunków administracyjnoprawnych, których wniosek dotyczy. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarżąca jest zainteresowana funkcjonowaniem przeciwstawionych przez nią znaków towarowych w obrocie gospodarczym, nakładaniem ich na swoje towary, a w zakresie lodów - na towary licencjobiorcy, z czego czerpie określone dochody z mocy udzielonej licencji i dużego stopnia znajomości jej znaków w obrocie - renomy przyznanej przez Urząd Patentowy w sprawie znaków [...] i [...]. Wnioskodawca ma zatem interes prawny w dochodzeniu zachowania własnych praw. Ma rację wnioskodawca wskazując, że jego prawa osobiste lub majątkowe mogą być naruszone wykonywaniem spornego prawa z rejestracji, w sytuacji, gdy jest zainteresowany przemysłowym stosowaniem spornego wzoru przez licencjobiorcę. Powyższe okoliczności decydują zatem o bezpośredniości i konkretności interesu prawnego skarżącej w ramach konstytucyjnych gwarancji wolności prowadzenia działalności gospodarczej zagwarantowanej w art. 20 Konstytucji RP, potwierdzonej art. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 ze zm.), a uprzednio art. 5 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.). Istnieje w tym przypadku związek o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa materialnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu, polegający na tym, że akt stosowania normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. W niniejszej sprawie, skoro strony są konkurentami na rynku produktów mlecznych i/lub cukierniczych (lodów), to niewątpliwie sporne prawo prowadzi do ograniczenia zagwarantowanej w art. 20 i 22 Konstytucji RP swobody działalności gospodarczej. Wnioskodawca, wnosząc o unieważnienie spornego prawa z rejestracji podnosił, że sporny wzór przemysłowy, w dacie jego zgłoszenia do ochrony, nie posiadał zdolności rejestracyjnej. Kolegium Orzekające zatem trafnie uznało, że okoliczności te uzasadniają interes prawny wnioskodawcy w żądaniu unieważnienia spornego prawa z rejestracji wzoru przemysłowego. 2. Należy mieć na uwadze, że na mocy art. 255 ust. 4 p.w.p. Urząd Patentowy rozstrzyga sprawy w trybie postępowania spornego w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę. Podstaw do unieważnienia spornego wzoru przemysłowego wnioskodawca upatruje w art. 106 ust. 1 i art. 117 ust. 2 p.w.p. Art. 106 ust. 1 p.w.p. w dacie zgłoszenia spornego wzoru stanowił, że praw z rejestracji nie udziela się na wzory przemysłowe, których wykorzystywanie byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami. Oznacza to, że korzystania z wzoru przemysłowego nie uważa się za sprzeczne z porządkiem publicznym tylko dlatego, że jest zabronione przez prawo. Stąd nie sposób zaakceptować poglądu skarżącej, że sprzeczne z dobrymi obyczajami jest umieszczenie w spornym wzorze przemysłowym istotnego elementu wskazanych znaków towarowych wnioskodawcy w postaci łat. Należy podzielić stanowisko Urzędu Patentowego, jak i utrwalony w doktrynie pogląd, że naruszenie art. 106 ust. 1 p.w.p. zaistniałoby wówczas, gdyby wzór zawierał tego rodzaju treści, żeby przy jego wykorzystywaniu mogły być np. obrażane uczucia patriotyczne, religijne itp. Dla celów oceny, czy wykorzystanie wzoru przemysłowego byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami w rozumieniu art. 106 ust. 1 p.w.p., należy bowiem dokonać analizy samego wzoru - jego postaci, gdyż ww. przepis odnosi się do samoistnych cech wzoru, a nie do okoliczności związanych z działaniem podmiotu zgłaszającego, np. jego złej wiary, do czego przekonuje skarżący. W ocenie Sądu, art. 106 ust. 1 p.w.p. odnosi się do cech postaciowych wzoru, zatem zarzut dokonania zgłoszenia spornego wzoru w sprzeczności z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami, nie ma oparcia w tym przepisie. Należy przypomnieć, że art. 106 ust. 1 p.w.p. odpowiada regulacji zawartej w art. 8 dyrektywy 98/71/WE, przy czym zasady porządku publicznego, jak i dobrych obyczajów nie są jednakowe w poszczególnych państwach Unii, zrozumiałe i dopuszczalne są odmienna interpretacja oraz stosowanie przepisów posługujących się tymi klauzulami w poszczególnych państwach członkowskich (zob. A. Tischner (w:) System Prawa Prywatnego, t. 14B, s. 113). Potwierdzeniem tej tezy jest deklaracja zawarta w pkt 16 preambuły dyrektywy 98/71/WE, zgodnie z którą postanowienia tej dyrektywy nie stanowią o harmonizacji krajowych koncepcji porządku publicznego lub dobrych obyczajów. (Dyrektywa 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie prawnej ochrony wzorów (Dz.U.UE.L.1998.289.28 Dz.U.UE-sp.13-21-120). Sprzeczność z porządkiem publicznym oznacza naruszenie obowiązujących w danym społeczeństwie fundamentalnych reguł określających prawa człowieka, wartości gwarantowane konstytucyjnie, zasady współżycia społecznego oraz podstawy niezakłóconego współistnienia i rozwiązywania kolizyjnych interesów pomiędzy członkami wspólnoty. Przykładem sprzecznego z porządkiem publicznym w zgłoszonym wzorze przemysłowym byłoby np. użycie symboli nazistowskich, rasistowskich, antypaństwowych. Oznacza to, że ustawodawca zastrzega jednak, że korzystania z wzoru przemysłowego nie uważa się za sprzeczne z porządkiem publicznym tylko dlatego, że jest zabronione przez prawo. Z kolei sprzeczność z dobrymi obyczajami oznacza naruszenie pozaprawnych zasad regulujących relacje pomiędzy członkami danej wspólnoty - mogą to być normy moralne (przede wszystkim religijne) lub obyczajowe utrwalone i przestrzegane w naszym kraju, a nawet w skali regionu lub środowiska przez potencjalnych użytkowników danego wzoru (Jerzy Szczotka, komentarz do art. 106 ustawy - Prawo własności przemysłowej, Wyd. Lex ). Przenosząc powyższe na grunt sprawy niniejszej wskazać należy, że jak wynika z ustaleń Urzędu Patentowego, przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest lód na patyku, którego cechy istotne, według dokumentacji rejestrowej, przedstawiają się następująco: "Jest wyposażony u dołu w uchwyt, w postaci rozmieszczonego centralnie patyka i ukształtowany w formie prostopadłościennej, dwukolorowej bryły. Powierzchnia bryły loda jest zdobiona nieregularnymi plamami w kolorze białym i brązowym, stylizującymi krowie łaty." W ocenie Sądu, umieszczona w treści zaskarżonej decyzji, ilustracja ww. wzoru odpowiada opisowi jego postaci. Ocenę tę potwierdzają informacje, jakie można uzyskać na podstawie wiedzy ogólnodostępnej w Internecie, gdzie określenie przymiotnikiem "[...]" oznacza "takiego, który ma łaty, plamy o innej barwie lub innym odcieniu niż pozostała jego powierzchnia" (https://pl.wiktionary.org/wiki/%C5%82aciaty). Powyższe oznacza, że na gruncie niniejszej sprawy organ prawidłowo ocenił, że wykorzystanie powyżej omówionej postaci wzoru "Lód na patyku", przedstawionej w opisie i ilustracji, w zakresie jego samoistnych cech, nie jest sprzeczne ani z porządkiem publicznym ani z dobrymi obyczajami. Wszak pojęcie postaci, o której mowa w art. 102 ust. 1 p.w.p., jest tożsame z wyglądem zewnętrznym nadawanym wytworom. Innymi słowy, należy zgodzić, się z prezentowanym przez organ stanowiskiem, popartym wskazanym w zaskarżonej decyzji orzecznictwem, że decydującym dla oceny, czy zachodzą przesłanki z art. 106 ust. 1 p.w.p. jest odbiór społeczny wzoru, czyli jego postać wytworu lub jego części. To postać wzoru może być nośnikiem treści powszechnie uznanych za niedopuszczalne w odbiorze społecznym. W ocenie Sądu, organ prawidłowo ocenił, że w spornym wzorze: prostopadłościennej, dwukolorowej bryle, wyposażonej u dołu w rozmieszczony centralnie patyk, loda o powierzchni zdobionej "nieregularnymi plamami w kolorze białym i brązowym, stylizującymi krowie łaty" – nie sposób doszukać się jakichkolwiek treści uznanych za niedopuszczalne w odbiorze społecznym, np. naruszających ogólnie przyjęte normy moralne lub zwyczajowe, czy uczucia religijne. Co więcej, także i wnioskodawca nie wskazywał na takie treści. Z podanych powyżej przyczyn nie można zaakceptować odmiennego stanowiska skarżącego, a jego rozważania, w zakresie stosowania tej podstawy prawnej, mają charakter polemiczny względem argumentacji Urzędu Patentowego. Przedstawiona argumentacja nie ma żadnego wpływu na wynik sprawy. 3. W pozostałej części, dotyczącej naruszenia art. 117 ust. 2 p.w.p. w ocenie Sądu, zarzuty skargi mają uzasadnione podstawy. Stan ten wynikł z braku materialnej wykładni art. 117 ust. 2 p.w.p., który to przepis został wskazany przez skarżącą jako druga podstawa do unieważnienia prawa ochronnego. I o ile Urząd prawidłowo dokonał wykładni pierwszej podstawy prawnej – art. 106 ust. 1 p.w.p., a co za tym idzie subsumpcji tej normy na ustalony pod jej kątem stan faktyczny, to powyższego zabrakło w stosunku do podstawy opartej na art. 117 ust. 2 p.w.p. Na wstępie należy rozważyć, jakie normy prawa kształtowały zasady rejestracji spornego wzoru, i skontrolować należy prawidłowość dokonania ich subsumpcji na ustalony stan faktyczny. Art. 117 ust. 2 p.w.p. stanowi podstawę prawną wskazaną przez wnioskodawcę i wiąże ona organ w zakresie prawidłowości ustaleń faktycznych. Stanowił, w dacie zgłoszenia spornego wzoru "Lód na patyku", że podstawą do unieważnienia prawa z rejestracji może być również stwierdzenie, że wykorzystywanie wzoru przemysłowego narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich. (Dz.U.2003.119.1117 j.t.). Należy podkreślić, że w sprawach z zakresu konfliktu praw własności przemysłowej prawidłowe ustalenie stanu faktycznego i jego ocena nie polega jedynie na ustaleniu zakresu obu praw, które w zasadzie nie powinny budzić sporów, bowiem wynikają bezpośrednio z decyzji o ich udzieleniu. Kluczowym elementem tego stanu faktycznego jest jednak fakt wzajemnych relacji tych praw. Organ powinien bowiem ustalić, czy sporne prawa kolidują ze sobą. Ocena ta musi zatem obejmować subsumpcję norm prawa materialnego na nie budzące wątpliwości ustalenia faktyczne. Innymi słowy, należało dokładnie zbadać, czy przedmioty tych praw są wystarczająco podobne do siebie, aby powodować bądź ryzyko konfuzji, bądź skutkować brakiem cech konstytutywnych dla niektórych praw własności przemysłowej (nowości, indywidualnego charakteru). W wyroku z dnia 12 maja 2010 r. w sprawie T-148/08 Beifa Group Co.Ltd. przeciwko OHIM, Sąd Europejski uznał, że art. 25 ust. 1 pkt e) rozporządzenia Rady 6/2002 z 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych (Dz. Urz. L z 2002 r., Nr 3, s. 1) pozwala właścicielowi krajowego oznaczenia odróżniającego unieważnić późniejszy wzór wspólnotowy, jeśli prawo wspólnotowe lub prawo krajowe upoważnia właściciela do zakazania takiego używania. Sąd stwierdził, że w przypadku gdy oznaczeniem, na które powołano się w uzasadnieniu wniosku o unieważnienie opartego na tym przepisie, jest zarejestrowany w Niemczech wcześniejszy znak towarowy, niebędący identycznym ze wzorem wspólnotowym zakwestionowanym we wspomnianym wniosku, wykazuje podobieństwo do niego, prawo danego państwa członkowskiego (w tej sprawie był to § 14 ust. 2 pkt 2 Markengesetz, zbliżony w swojej treści do art. 296 p.w.p.) przyznaje właścicielowi wspomnianego znaku prawo do zakazania używania tego oznaczenia w późniejszym wzorze tylko wówczas, gdy ze względu na podobieństwo tego wzoru do rzeczonego znaku i identyczność lub podobieństwo towarów lub usług, do których odnoszą się ten znak i późniejszy wzór, istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie takiej oceny zabrakło. Jak zostało ustalone, przedmiot spornego wzoru przemysłowego "lód na patyku", według dokumentacji rejestrowej charakteryzuje się następującymi cechami istotnymi: "Jest wyposażony u dołu w uchwyt, w postaci rozmieszczonego centralnie patyka i ukształtowany w formie prostopadłościennej, dwukolorowej bryły. Powierzchnia bryły loda jest zdobiona nieregularnymi plamami w kolorze białym i brązowym, stylizującymi krowie łaty." Art. 102 ust.1 p.w.p. zawierający definicję wzoru przemysłowego, w istocie zawiera warunki wymagane do uzyskania ochrony. Stanowi bowiem, że "wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację. Dalsza część ww. normy stanowi, że: 2. Wytworem jest każdy przedmiot wytworzony w sposób przemysłowy lub rzemieślniczy, obejmujący w szczególności opakowanie, symbole graficzne oraz kroje pisma typograficznego, z wyłączeniem programów komputerowych. 3. Za wytwór uważa się także: 1) przedmiot składający się z wielu wymienialnych części składowych umożliwiających jego rozłożenie i ponowne złożenie (wytwór złożony); 2) część składową, jeżeli po jej włączeniu do wytworu złożonego pozostaje widoczna w trakcie jego zwykłego używania, przez które rozumie się każde używanie, z wyłączeniem konserwacji, obsługi lub naprawy; 3) część składową, jeżeli może być przedmiotem samodzielnego obrotu. 4. W przypadku wzoru stosowanego lub zawartego w części składowej wytworu złożonego, w rozumieniu ust. 3 pkt 1, ocena nowości i indywidualnego charakteru dotyczy tylko jego widocznych cech. Z cytowanego przepisu wynika więc, że rejestracji jako wzór przemysłowy podlega postać wytworu (forma, wygląd). Należy w tym miejscu zaakcentować, że przepisy ustawy p.w.p. nie zawierają definicji "postaci wytworu". Natomiast art. 102 ust. 1 p.w.p. stanowi, iż "postać wytworu" nadana jest przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację. Innymi słowy, dobór cech wymienionych w ww. przepisie wskazuje na to, że ową "postać wytworu" utożsamiać można z jego wyglądem. Nie budzi wątpliwości, że we wzorze przemysłowym chroniony może być tylko aspekt zewnętrzny produktu. Dwie najważniejsze przesłanki zdolności rejestracyjnej zawarte w samej definicji wzoru, a mianowicie "nowość" i jej "indywidualny charakter" decydują o posiadaniu przez wzór zdolności ochronnej. Treść tych przesłanek skonkretyzowano w kolejnych normach p.w.p. - art. 103 (nowość) i 104 (indywidualny charakter). Sąd podziela pogląd prezentowany w doktrynie jak i w orzecznictwie, iż nowość wzoru mieści się w pojęciu indywidualnego charakteru. Brak nowości, to brak indywidualnego charakteru i odwrotnie. Z kolei, ocena nowości wzoru przemysłowego polega na przeprowadzeniu analizy porównawczej poszczególnych elementów rozwiązania przeciwstawionego oraz wzoru przemysłowego zgłoszonego do rejestracji. W literaturze przyjmuje się, że porównanie należy zacząć od oceny istotności danej cechy dla ostatecznego wyglądu wzoru. Tylko zatem różnice cech istotnych pozwalają uznać, że porównywane wzory nie są identyczne (tak m.in. K. Szczepanowska-Kozłowska (w:) Zdolność rejestracyjna wzoru w prawie Unii Europejskiej, "Przegląd Prawa Handlowego" marzec 2005, s. 47). Nie można pominąć, że właściwości wzoru przemysłowego są postrzegane wzrokowo i łączą się z jego wyglądem. Ochroną wzoru przemysłowego nie są natomiast objęte ukryte we wnętrzu wytworu jego składniki czy elementy, które nie wpływają na wygląd postaci tego wytworu. Prawna ochrona wzorów przemysłowych, tj. ich rejestracja, związana jest z funkcjonowaniem rynku w szerokim znaczeniu, obejmującym produkcję, wystawiennictwo i ścisły obrót, z relacjami jakie na tym rynku występują między przedsiębiorcami oraz pomiędzy nimi a potencjalnymi nabywcami - użytkownikami oglądającymi wytwory, w których wzory są zawarte. Ochrona wzoru przemysłowego dotyczy celów gospodarczych obejmując, jak to wynika z art. 105 ust. 3 p.w.p., wytwarzanie, oferowanie, wprowadzanie do obrotu, import, eksport, używanie wytworu, w którym wzór jest zawarty bądź zastosowany oraz jego składowanie dla takich celów. W myśl art. 103 ust. 1 omawianej ustawy wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób, z zastrzeżeniem ust. 2. Wzór uważa się za identyczny z udostępnionym publicznie także wówczas, gdy różni się od niego jedynie nieistotnymi szczegółami. Drugą przesłankę zdolności rejestrowej wzoru przemysłowego stanowi jego indywidualny charakter, a stosownie do art. 104 p.w.p. wzór przemysłowy posiada tę cechę, gdy ogólne wrażenie jakie wywoła na zorientowanym użytkowniku, różni się od wrażenia, jakie wywołuje wzór wcześniej udostępniony publicznie. Co wymaga podkreślenia, z powołanej normy wynika, iż o indywidualnym charakterze wzoru przemysłowego nie decydują jego detale (cechy nieistotne), lecz te istotne cechy produktu, które decydują o innej, charakterystycznej całości. Należy dodać, że o tym czy wzór przemysłowy posiada indywidualny charakter, decyduje postrzeganie (odbiór) określonego wytworu jako całości odróżniającej go poprzez właściwe mu wiodące cechy od innych wzorów. Art. 104 w ust. 2 stanowi, że przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego bierze się pod uwagę zakres swobody twórczej przy opracowywaniu wzoru. W literaturze przyjmuje się, że "wyznacznikami swobody twórczej są z reguły charakter i przeznaczenie wytworu, do którego wzór się odnosi, a także lokalne lub krajowe reguły obyczajowe i kryteria estetyczne" (por. M. Późniak-Niedzielska, Prawo własności przemysłowej pod red. U. Promińskiej, Warszawa 2004, s. 169). Jak podkreśla M. Późniak-Niedzielska "...kryterium indywidualnego charakteru bierze pod uwagę stopień swobody twórcy. (...) Narzucone projektantom cele i względy funkcjonalne, techniczne, a nawet handlowe ograniczają możliwości tworzenia indywidualnego kształtu przedmiotu, które zależą przecież od funkcji określonego produktu." (Maria Poźniak-Niedzielska, Ochrona wzorów przemysłowych, EPS styczeń 2007, s. 6). We wstępie do rozporządzenia Rady WE z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych nr 6/2002 wskazano, że przy ocenie indywidualnego charakteru produktu należy brać pod uwagę "naturę" produktu oraz "dziedzinę przemysłu, do której należy". Oznacza to, że gdy wygląd produktu jest ściśle związany z jego cechami użytkowymi, zakres swobody twórczej jest mały. Tam zaś, gdzie są małe możliwości dokonania zmian, relatywnie małe różnice będą wymagane w celu ustalenia indywidualnego charakteru wzoru (por. J. Kępiński, Definicja wzoru przemysłowego oraz warunki jego ochrony (w:) PUG nr 9/2007, s. 29). W przypadku wzorów o małym zakresie swobody twórczej doktryna przyjmuje, że nawet stosunkowo małe różnice nie pozostaną niezauważone przez poinformowanego użytkownika (K. Szczepanowska-Kozłowska (w:) Zdolność rejestracyjna wzoru w prawie Unii Europejskiej, s. 48). Zakres swobody twórczej jest zdeterminowany przez cechy funkcjonalne przedmiotu oraz przez wcześniejsze wzornictwo. Określenie "poinformowany" sugeruje, że nie będąc twórcą czy ekspertem technicznym, użytkownik zna różne wzory istniejące w danej branży, posiada pewien zakres wiedzy na temat elementów, z jakich wzory te zwykle się składają, i z uwagi na swoje zainteresowanie danymi produktami wykazuje stosunkowo wysoki poziom uwagi przy ich używaniu. Należy w tym względzie przypomnieć, że przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru należy uwzględnić charakter produktu, do którego odnosi się wzór lub w którym się zawiera, w szczególności zaś sektor przemysłu, do którego należy. Powyższe oznacza, że w świetle norm art. 102-104 p.w.p. dopuszczalna jest rejestracja wzoru przemysłowego, który stanowi kombinację cech znanych już z wcześniejszych wzorów, jeżeli ogólne wrażenie, jakie wywiera ten wzór, różni się od wrażenia wywieranego przez porównywane wzory. Zgodnie z art. 105 ust. 4 p.w.p. badanie, czy doszło do naruszenia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego wymaga całościowego porównania wzorów z punktu widzenia osoby używającej w sposób stały przedmiotów z danej grupy i zorientowanej w stanie ich wzornictwa wynikającym z zakresu swobody twórczej oraz dokonania oceny, czy ogólne wrażenie, jakie wywołuje na takiej osobie wzór zakwestionowany, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego przez wzór zarejestrowany. W myśl art. 108 p.w.p., w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, zgłoszenie wzoru przemysłowego w celu uzyskania prawa z rejestracji powinno obejmować: 1) podanie zawierające co najmniej oznaczenie zgłaszającego, określenie przedmiotu zgłoszenia oraz wniosek o udzielenie prawa z rejestracji; 2) ilustrację wzoru przemysłowego; 3) opis wyjaśniający ilustrację wzoru przemysłowego. 2. Ilustrację wzoru przemysłowego stanowią w szczególności rysunki, fotografie lub próbki materiału włókienniczego. 3. Opis wyjaśniający ilustrację wzoru przemysłowego powinien przedstawiać wzór przemysłowy na tyle jasno i wyczerpująco, aby na podstawie ilustracji można było wzór odtworzyć w każdej przedstawionej w zgłoszeniu odmianie. W szczególności opis powinien zawierać określenie wzoru przemysłowego, ze wskazaniem przeznaczenia, określać figury ilustracji lub numery próbek, zawierać ponumerowany wykaz odmian wzoru przemysłowego, jeżeli zgłoszenie obejmuje takie odmiany, oraz wskazywać na końcu te cechy postaciowe, które wyróżniają zgłoszony wzór od innych znanych już wzorów i stanowią podstawę do jego identyfikacji. 4. Jednym zgłoszeniem wzoru przemysłowego mogą być objęte odrębne postacie wytworu mające wspólne cechy istotne (odmiany wzoru przemysłowego). Sąd podziela prezentowany w orzecznictwie pogląd, że nowość wzoru mieści się w pojęciu indywidualnego charakteru. Brak nowości, to brak indywidualnego charakteru i odwrotnie. O indywidualnym charakterze wzoru przemysłowego nie decydują jego detale (cechy nieistotne), lecz te istotne cechy produktu, które decydują o innej, charakterystycznej całości. Można też powiedzieć, że o tym czy wzór przemysłowy posiada indywidualny charakter, decyduje postrzeganie (odbiór) określonego wytworu jako całości odróżniającej go poprzez właściwe mu wiodące cechy od innych wzorów. (WSA w Warszawie w wyroku z dnia 13 stycznia 2016r. sygn.VI SA/Wa 1848/15, LEX nr 2055292). Powołana wyżej Dyrektywa 98/71/WE nie zawiera expressis verbis tak syntetycznie ujętej podstawy unieważnienia, choć w literaturze przedmiotu (v.J. Sieńczyło-Chlabicz (w:) System Prawa Prywatnego, t. 14B, s. 314-316) wskazuje się na szereg przesłanek należących do wskazanego tam zamkniętego katalogu (art. 11 ust. 1 lit. c, d, ust. 2), które zestawione razem wypełniają treść zawartą w ustawie polskiej. Do praw osobistych Komentatorka zalicza autorskie prawa osobiste oraz prawa podmiotowe chroniące dobra osobiste człowieka. Natomiast pojęcie praw majątkowych osób trzecich obejmowałoby prawo z rejestracji wzoru z wcześniejszym pierwszeństwem oraz cywilne prawa podmiotowe chroniące w momencie zgłoszenia wzór jako innego rodzaju dobro niematerialne (w przypadku kolizji praw podmiotowych majątkowych). Jak wynika z literatury, unieważnienie może być orzeczone również wówczas, gdy wykorzystywanie wzoru narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich, np. projektant wykorzystał we wzorze w sposób sprzeczny z prawem oznaczenie odróżniające chronione prawem wspólnotowym lub krajowym lub utwór chroniony prawem autorskim lub zarejestrowano wzór przemysłowy, który obejmuje wcześniej zarejestrowany wzór przemysłowy. (Prawo własności przemysłowej Komentarz pod red. P. Kostańskiego Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2010 str.629) . Powyższe zatem oznacza, że unieważnienie może być stwierdzone wówczas, gdy postać zgłoszonego wzoru przemysłowego wykorzystuje istotne elementy wcześniej zarejestrowanego prawa ochronnego do znaku towarowego. Przenosząc powyższe wywody na grunt rozpoznawanej sprawy należy podkreślić, że we wniosku z 30 stycznia 2015r. skarżąca powołała się na skutecznie jej udzielone prawa ochronne do sześciu znaków towarowych: [...],[...],[...],[...],[...] i [...] przeznaczonych w szczególności do oznaczania mleka, produktów mlecznych, masła, śmietany , serów, twarogów, słodyczy, opakowań z papieru, kartonów lub tworzyw sztucznych oraz lodów oraz posiadane także prawo ochronne na wzór przemysłowy "Etykieta opakowania Twaróg [...] " nr [...]. Poza sporem jest, że wszystkie te prawa ochronne wynikają z wcześniejszego pierwszeństwa. Ww. prawa na znaki towarowa obejmują towary mleczne i cukiernicze, do których należą także lody, przy czym wnioskodawca udzielił licencji na produkcję lodów "[...]" na mocy porozumienia z 3.10.2014 P. sp. j. z siedzibą w L. W ocenie Sądu, ustalenia organu w tym zakresie są bezsporne. Istotą sporu jest natomiast odpowiedź na pytanie, czy postać zgłoszonego, spornego wzoru przemysłowego "lód na patyku" wykorzystuje, czy nie - istotne elementy wcześniej zarejestrowanych praw ochronnych do sześciu znaków towarowych: [...],[...],[...],[...],[...] i [...] i wzoru przemysłowego nr [...]. Innymi słowy, czy prawidłowa została dokonana przez Urząd Patentowy ocena cech nieistotnych (detali) i cech istotnych – wiodących, charakterystycznych dla oceny całości i decydujących o prawidłowym postrzeganiu wcześniej zarejestrowanych praw ochronnych. O indywidualnym charakterze wzoru przemysłowego nie decydują bowiem jego detale (cechy nieistotne), lecz te istotne cechy produktu, które decydują o innej, charakterystycznej całości. Można też powiedzieć, że o tym czy wzór przemysłowy posiada indywidualny charakter, decyduje postrzeganie (odbiór) określonego wytworu jako całości odróżniającej go poprzez właściwe mu wiodące cechy od innych wzorów Zdaniem Sądu, na gruncie niniejszej sprawy materialna ocena braku zaistnienia przesłanki z art. 117 ust. 2 p.w.p. jest przedwczesna. W dacie wydania zaskarżonej decyzji organ nie zebrał i nie ocenił wystarczająco materiału dowodowego w postaci rzetelnej analizy wykorzystania, bądź nie – istotnych elementów wcześniej zarejestrowanych praw ochronnych, w sposób wyczerpujący przedmiot sprawy - pod wskazaną we wniosku normę prawa materialnego. Ponadto, w świetle argumentów uzasadnienia zaskarżonej decyzji, organ w istocie nie wyjaśnił jak zastosował (względem kogo) wykładnię terminu pojęcia "naruszenie praw majątkowych osób trzecich", o którym mowa w art. 117 ust. 2 p.w.p., w ramach subsumpcji tej normy na stan faktyczny niniejszej sprawy, co w konsekwencji narusza art. 107§ 3 k.p.a. w zw. z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tymczasem, w wyrażonej w zaskarżonej decyzji ocenie Urząd Patentowy ignoruje fakt, co istotnie narusza zasadę wyrażoną w art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., że wszystkie oznaczenia skarżącej posiadają niezwykle charakterystyczną grafikę: czarne, nieregularne plamy na białym tle, "krowie łaty", usytuowane w różnych konfiguracjach. I mimo umieszczenia w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wszystkich graficznych ilustracji przeciwstawionych znaków towarowych słowno-graficznych i wzoru przemysłowego – Urząd Patentowy nie uwzględnia w swojej ocenie ani faktu istotnej, bo wiodącej powtarzalności tej grafiki we wszystkich chronionych oznaczeniach, ani jej charakterystycznej - graficznej wyrazistości poprzez kontrast kolorów. Wyłącznie skupia się na oznaczeniu słownym "[...]" mimo, że element ten nie powtarza się na wszystkich przeciwstawionych prawach, a jednocześnie pomija związek postaci graficznej znaków towarowych z elementem słownym "[...]". Takie stanowisko byłoby uprawnione, gdyby grafika otaczająca element słowny na każdym z siedmiu przeciwstawionych oznaczeń byłaby inna, czyli wizualnie zróżnicowana – w formie czy kolorystyce. Tymczasem, Urząd Patentowy pominął w ocenie istotną okoliczność, że szata graficzna na każdym z przeciwstawionych chronionych siedmiu oznaczeń skarżącej - - jest tożsama: zarówno w kolorystyce, jak i przedmiocie. Przedstawia bowiem plamy, stylizowane na krowie łaty. Oznacza to, że Urząd Patentowy pominął w ocenie, że oznaczenie słowne umieszczone na znakach słowno-graficznych "[...]" znaczeniowo odnosi się całkowicie do grafiki tych znaków. Nie wziął pod uwagę, że słowo "[...]" jest równoważne grafice tych znaków, określa tą grafikę i wzmacnia ją. Także odwrotnie: wiodąca, charakterystyczna grafika w postaci czarnych, nieregularnych plam, łat -określa graficzną postać słowa "[...]". Z tego powodu, z mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a., Urząd Patentowy nie uzasadnił, dlaczego pominął te istotne, elementy graficzne, mające wpływ na postrzeganie, wiodące na wszystkich wcześniej zarejestrowanych prawach ochronnych. Nie wyjaśnił także w sposób przekonywujący, dlaczego nie wziął pod uwagę szeregu dowodów złożonych przez skarżącą, a dał wiarę stanowisku uprawnionego. I wbrew twierdzeniu organu, jak i uprawnionego do spornego wzoru, chodzi nie tylko o promocję samego słowa "[...]", ale i nierozerwalnie połączoną z nim grafikę czarnych plam na białym tle - także w postaci łaciatej krowy, czy łaciatych krów, w tożsamej - jak w przeciwstawionych znakach - kolorystyce. Liczne akcje promocyjne i reklama towarów skarżącej oznaczanych przeciwstawionymi znakami, ich rozmach, wysokość nakładów finansowych zostały, w ocenie Sądu, błędnie sprowadzone i ograniczone wyłącznie do słowa "[...]" i w sytuacji pominięcia faktu, że okalająca to słowo grafika odpowiada oznaczeniu słownemu, wyraża się przez łaciatą formę i kolorystykę. W ocenie Sądu, uzasadnione zastrzeżenia należy wyrazić względem analizy spornego wzoru przemysłowego "lód na patyku". Jest ona bowiem wewnętrznie sprzeczna. Po pierwsze, Urząd Patentowy odwołuje się wprawdzie do obowiązujących norm prawnych, które odnosi do dokumentacji rejestrowej i wynikających z niej cech istotnych wynikających z opisu wzoru: "prostopadłościennej, dwukolorowej bryły", "o powierzchni zdobionej nieregularnymi plamami w kolorze białym i brązowym stylizującymi krowie łaty". Z drugiej strony organ, powołując się na ilustrację spornego prawa wskazuje, że pojęcie postaci jest tożsame z wyglądem zewnętrznym części produktu, wizualnie postrzeganych w toku zwykłego używania, by następnie – dopatrując się sprzeczności "pomiędzy cechami istotnymi wskazanymi w opisie i ujawnionymi na ilustracji wzoru przemysłowego" na stronie 10 uzasadnienia - oddać pierwszeństwo ilustracji wzoru, odrzucając jego opis, służący na mocy art. 108 ust. 3 p.w.p., do wyjaśnienia postaci wzoru. Co istotne, wbrew zasadzie określonej w art. 108 ust. 3 p.w.p., jako uzasadnienie odrzucenia istniejącego w aktach rejestrowych opisu, organ wskazuje okoliczność, że europejskie wzory przemysłowe są zgłaszane jedynie w formie ilustracji i ku temu zmierza także polski prawodawca. W konsekwencji uznania sprzeczności opisu z ilustracją, organ na k.11 uzasadnienia decyzji dokonuje własnego opisu. Konsekwencją samodzielnie dokonanej przez Kolegium Orzekające zmiany opisu spornego wzoru jest skutek w postaci adekwatnie odniesionych do tego "nowego" opisu, także "nowych" cech istotnych spornego wzoru – na użytek dokonania oceny jego zdolności rejestrowej. Jego zdaniem, ilustracja spornego wzoru, którą przedstawia, ujawnia "lód na patyku wyposażony u dołu w uchwyt, w postaci rozmieszczonego centralnie patyka, ukształtowany w formie prostopadłościennej, dwukolorowej bryły, posiadający przednią powierzchnię bryły loda z trzema skośnymi nieregularnymi pasami, tj. z środkowym pasem białym i dwoma skrajnymi pasami brązowymi, z małą białą plamką przy krawędzi prawego pasa brązowego, oraz powierzchnię boczną bryły loda z czterema pasami prostokątnymi o różnych wysokościach, tj. dwoma pasami białymi i dwoma pasami brązowymi występującymi naprzemiennie". Zdaniem Sądu, tak dokonana analiza kolizji znaku spornego z cudzymi prawami na podstawie art. 117 ust. 2 p.w.p. zaakceptowana być nie może, bowiem jej ocena została oderwana od rzeczywistego stanu prawnego i faktycznego. Zgodnie bowiem ze stanem faktycznym, przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest lód na patyku, który według odnoszącej prawne skutki dokumentacji rejestrowej, charakteryzuje się następującymi cechami istotnymi: jest wyposażony u dołu w uchwyt, w postaci rozmieszczonego centralnie patyka i ukształtowany w formie prostopadłościennej, dwukolorowej bryły. Powierzchnia bryły loda jest zdobiona nieregularnymi plamami w kolorze białym i brązowym, stylizującymi krowie łaty". Zdaniem Sądu, wbrew ocenie organu, odniesienie opisu w sposób jednoznaczny do zdobienia "nieregularnymi plamami w kolorze białym i brązowym, stylizującymi krowie łaty" oznacza, że opis pozostaje w zgodzie z ilustracją. Stylizacja "krowie łaty" jest tożsama z przymiotnikiem "[...]", czyli "taki, który ma łaty, plamy o innej barwie lub innym odcieniu niż pozostała jego powierzchnia". (publ. Wikisłownik "https://pl.wiktionary.org/wiki/%C5%82aciaty). Podobnie stanowi definicja zawarta w Słowniku Współczesnego Języka Polskiego (tom I, Wyd. R.D.,W-wa 2001, str. 474). Wskazuje, że "łaciaty, pokryty plamami w innym kolorze (zwykle o futrze zwierząt); łaciata jałówka, łaciaty pies , kot". Natomiast w tej samej publikacji tom II na stronie 22 pasy, to (...) "miejsce na jezdni wyznaczone jako przejście dla pieszych, oznakowane białymi liniami równoległymi do osi jezdni, zebra". Natomiast wg Wikisłownika, pasy to oprócz białych pasów na jezdni, urządzenia mocującego pasażera do fotela, to jeszcze m.in. "deseń z grubych linii o zmieniających się kolorach". Zatem przyjęcie przez Urząd Patentowy na użytek oceny znaczenia opisu wzoru użytkowego, że ilustracja spornego znaku stanowi nieregularne pasy, jest dowolnym i całkowicie nieuprawnionym ustaleniem. Organ bowiem nie powołuje się przy tym na jakiekolwiek źródło uprawniające go do takiej oceny. Ustawodawca w art. 108 ust. 2 p.w.p. wprowadza definicję zarówno "ilustracji wzoru przemysłowego", zaś w ust. 3 definicję "opisu wyjaśniającego ilustrację wzoru przemysłowego". Przy czym opis wyjaśniający ilustrację wzoru przemysłowego "powinien przedstawiać wzór przemysłowy na tyle jasno i wyczerpująco, aby na podstawie ilustracji można było wzór odtworzyć w każdej przedstawionej w zgłoszeniu odmianie. W szczególności opis powinien zawierać określenie wzoru przemysłowego, ze wskazaniem przeznaczenia, określać figury ilustracji lub numery próbek, zawierać ponumerowany wykaz odmian wzoru przemysłowego, jeżeli zgłoszenie obejmuje takie odmiany, oraz wskazywać na końcu te cechy postaciowe, które wyróżniają zgłoszony wzór od innych znanych już wzorów i stanowią podstawę do jego identyfikacji". Należy dodać, że prawidłowe sporządzenie ilustracji i opisu wyjaśniającego ma znaczenie dla stwierdzenia przesłanek ochrony oraz ustalenia zakresu ochrony prawem z rejestracji wzoru, bowiem rekonstrukcja elementów istotnych wzoru dokonywana jest na podstawie tych elementów zgłoszenia, nie zaś zastrzeżeń ochronnych. Innymi słowy, z punktu widzenia ochrony zarejestrowany wzór musi nadawać się do odtworzenia. W konsekwencji, stosownie do art. 114 ust. 1 i 2 p.w.p. udzielenie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego stwierdza się przez wydanie świadectwa rejestracji. Na gruncie obowiązującego obecnie prawa, częścią składową świadectwa rejestracji jest opis ochronny wzoru przemysłowego obejmujący opis tego wzoru, rysunek oraz zawarte w zgłoszeniu fotografie i próbki materiału włókienniczego. Opis ochronny wzoru przemysłowego jest udostępniany osobom trzecim i podlega rozpowszechnianiu przez Urząd Patentowy. Odnosząc powyższe zasady do dokumentacji rejestrowej wzoru "Lód na patyku", to charakteryzuje się on następującymi cechami istotnymi: "Jest wyposażony u dołu w uchwyt, w postaci rozmieszczonego centralnie patyka i ukształtowany w formie prostopadłościennej, dwukolorowej bryły. Powierzchnia bryły loda jest zdobiona nieregularnymi plamami w kolorze białym i brązowym, stylizującymi krowie łaty." Konfrontując dokumentację z Dyrektywą 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie prawnej ochrony wzorów, zgodnie z którą przedmiotem ochrony wzoru nie mogą być części, które są "niedostępne dla oka" to należy przyjąć, że dokumentacja nie stoi z nią w sprzeczności. Co do zasady bowiem w obu aktach termin "postać" obejmuje wizualnie dostrzegalne cechy całego produktu lub jego części, z wyjątkiem części składowych, które nie są wizualnie postrzegane "w toku zwykłego używania produktu". Przedmiotem oceny są tylko te cechy wzoru przemysłowego, które są widoczne na zewnątrz w toku zwykłego używania, czyli dostrzegane w trakcie tego używania zmysłem wzroku, co wynika z definicji zawartej w art. 102 ust. 1 p.w.p. Nawet przyjmując wskazywane przez organ pierwszeństwo ilustracji wzoru przemysłowego w przypadku sprzeczności pomiędzy cechami istotnymi wskazanymi w opisie i ujawnionymi na ilustracji wzoru przemysłowego, należy zawsze odnosić się do postaci wzoru. Sąd nie podziela oceny organu, że cecha określona jako powierzchnia bryły loda zdobiona nieregularnymi plamami w kolorze białym i brązowym, "stylizującymi krowie łaty" - jest sprzeczna z ilustracją. Opis ilustracji dokonany przez organ, jako: "lód na patyku wyposażony u dołu w uchwyt, w postaci rozmieszczonego centralnie patyka, ukształtowany w formie prostopadłościennej, dwukolorowej bryły, posiadający przednią powierzchnię bryły loda z trzema skośnymi nieregularnymi pasami, tj. z środkowym pasem białym i dwoma skrajnymi pasami brązowymi, z małą białą plamką przy krawędzi prawego pasa brązowego, oraz powierzchnię boczną bryły loda z czterema pasami prostokątnymi o różnych wysokościach, tj. dwoma pasami białymi i dwoma pasami brązowymi występującymi naprzemiennie" – pomijający całkowicie opis zastrzeżony przez uprawnionego do wzoru, należy stwierdzić, że jest całkowicie dowolny. Pomija bowiem zasadniczą cechę zawartą w dokumentacji zgłoszeniowej, a mianowicie, że powierzchnia bryły loda jest zdobiona nieregularnymi plamami w kolorze białym i brązowym, "stylizującymi krowie łaty". Skoro twórca odwołuje się do "stylizacji" krowich łat, to przedstawione na rysunku "pasy" stanowią stylizację łat. Stylizacja nie oznacza fotograficznego przeniesienia wzoru łat. Stanowi ich stylizację, czyli fantazyjne zdobienie nieregularnymi plamami, stylizującymi krowie łaty, czyli jest podobna, nawiązuje do krowich łat. Zatem, wbrew ocenie organu, rysunek nie pozostaje w sprzeczności, jak to ocenił organ, z opisem wzoru zawartym w dokumentacji. Przeciwnie, ilustracja jest zgodna z opisem. Powyższe oznacza, że w przedmiocie tego zarzutu, błędy w ustaleniach faktycznych oznaczają mające wpływ na wynik sprawy naruszenie art. art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 108 ust. 3 p.w.p., przez błędne ustalenie, że powierzchnia spornego "Loda na patyku" zdobiona jest trzema skośnymi nieregularnymi pasami (a nie plamami) oraz poprzez uznanie prostoliniowych granic między kolorami na bocznej (węższej) powierzchni loda za istotną cechę wzoru przemysłowego, w sytuacji, gdy są nią stylizowane krowie łaty. Innymi słowy, przedstawiona w spornej rejestracji ilustracja zgodnie z jej opisem, wbrew ocenie organu, jednoznacznie stanowi o nieregularnych plamach w kolorze białym i brązowym, stylizującymi krowie łaty. Organ nie jest uprawniony i nawet na taką podstawę prawną się nie powołuje, by wbrew istniejącemu w aktach rejestrowych opisowi, a także ilustracji, dokonywać jego zmiany opisu w postępowaniu spornym. W żadnym wypadku ilustracja nie przedstawia pasów. Skoro w spornym wzorze przemysłowym jego opis zawiera określenie, że "bryła loda jest zdobiona nieregularnymi plamami w kolorze białym i brązowym stylizującymi krowie łaty", to wyjaśnia on przedstawione na ilustracji wiodące cechy istotne tego wzoru, charakterystyczne dla oceny jego całości i decydujące o jego prawidłowym postrzeganiu. Skoro opis postaci wzoru służy, zgodnie z art. 108 ust. 3 p.w.p., jego wyjaśnieniu, to znajdujący się w aktach sprawy administracyjnej opis stanowi legalną część dokumentacji zgłoszeniowej podlegającej ocenie w przypadku kwestionowania podstaw dokonanej ochrony prawa z jego rejestracji. Wbrew sporządzonej przez organ na użytek niniejszej sprawy i powołanej w stanie faktycznym "nowej" treści opisu, na stronie 9 uzasadnienia zaskarżonej decyzji, należy uznać, że stanowi ona nieuprawnione przekroczenie zasady swobodnej oceny materiału dowodowego w jego całokształcie, z mającym istotny wpływ na rozstrzygnięcie naruszeniem art. art. 6, 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. Innymi słowy, organ nie dokonał analizy i oceny znajdującego się w aktach dotychczasowego opisu zakwestionowanego wzoru przemysłowego, a dokonał pozbawionego podstaw prawnych i faktycznych nowego opisu. W konsekwencji, należy przyjąć, że dokonana w zaskarżonej decyzji analiza porównawcza zakwestionowanego prawa do wzoru przemysłowego "lód na patyku" została przeprowadzona także w oderwaniu od przyjętych zasad porównywania oznaczeń na płaszczyźnie postrzegania: wizualnej, znaczeniowej (koncepcyjnej) i fonetycznej - płaszczyźnie, która umożliwiłaby poczynienie adekwatnych do materiału dowodowego ustaleń faktycznych, w szczególności uwzględniających wiodące cechy istotne, charakterystyczne dla oceny całości i decydujące o prawidłowym postrzeganiu wcześniej zarejestrowanych praw ochronnych. Na gruncie niniejszej sprawy, w ocenie Sądu, pominięty w ocenie organu został także fakt, że oznaczenia słowne zostały umieszczone w przeciwstawionych znakach towarowych i wzorze przemysłowym "Etykieta opakowania Twaróg [...]" - w istocie w identycznej, tożsamej grafice, przedstawiającej nieregularne czarne plamy na białym tle. Oznacza to, że oceniając cechy istotne spornego wzoru, charakterystyczne dla jego postrzegania, w sytuacji gdy tożsama grafika powtórzona została na wszystkich przeciwstawionych znakach skarżącej i widnieje także na zarejestrowanym wzorze przemysłowym, nie sposób nie uznać jej jako cechy istotnej. Przeciwnie stanowić będzie cechę charakterystyczną przy ocenie całości spornego oznaczenia "lód na patyku", tym bardziej, że nie posiada ono żadnych innych elementów słownych, a wyłącznie grafikę w postaci nieregularnych ciemnych (brązowych) plam stanowiących stylizację krowich łat.. Przy ponownej ocenie organ uwzględni powyższe wskazania i oceni, czy sporny wzór użytkowy "lód na patyku", zawierający także układ graficzny brązowych plam/łat stanowi element charakterystyczny, czy wiodący w przeciwstawionych prawach ochronnych, stanowiący o przynależności oznaczenia do "rodziny" chronionych oznaczeń "łaciate". Kwestia ta także została przez organ pominięta w ocenie, co stanowi mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie art. 80 k.p.a. w związku z art. 107 § 3 k.p.a. W konsekwencji, ocena dowodów w postaci analizy porównawczej wzoru spornego i przeciwstawionych mu praw ochronnych, dokonana w zaskarżonej decyzji ewidentnie pomija kwestie postrzegania ww. znaku, co stanowi istotne naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. mogące mieć wpływ na wynik sprawy. Wiodąca i charakterystyczna postać graficzna przeciwstawionych oznaczeń: plam i łat, nawiązująca do rodziny znaków "łaciate", winna podlegać analizie porównawczej podobieństwa ze spornym znakiem pod kątem możliwości skojarzenia go przez odbiorców towarów z przeciwstawionymi prawami skarżącej. Tym samym powyższe oznacza, że Urząd Patentowy pominął także w rzetelnej ocenie, mając na uwadze całokształt materiału dowodowego, siłę odróżniającą znaków skarżącej, ich pozycję na rynku spożywczym, a nawet to, że sam uznał – w innej decyzji z dnia [...] grudnia 2006r. ([...]) - renomę znaków towarowych [...] i [...] zarejestrowanych także dla lodów, a przeciwstawionych obecnie spornej rejestracji wzoru przemysłowego. W tych okolicznościach, przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ dokona oceny, czy już sama grafika przeciwstawionych spornemu wzorowi przemysłowemu siedmiu oznaczeń, w części charakterystycznej dla oceny wszystkich znaków z rodziny znaków, a jednocześnie stanowiąca tło wzoru na etykiecie - może być postrzegana, bądź jest postrzegana - jako cecha istotna tego wzoru, wiodąca dla rodziny tych oznaczeń i charakterystyczna dla oceny całości i czy w związku z tym nie nabrała samodzielnej siły odróżniającej dla rodziny znaków. Co do zasady bowiem uznanie renomy oznaczenia przeciwstawionego oznacza ochronę poza granicami specjalizacji. Na gruncie niniejszej sprawy, jest poza sporem, że skarżąca przed zawarciem umowy licencyjnej lodów nie produkowała. W konsekwencji, dopiero zawarcie umowy licencyjnej w zakresie korzystania ze znaków skarżącej dla oznaczania lodów, oznacza rozszerzenie tej ochrony na lody, nawet w braku wcześniejszej ich produkcji. Stąd skarżąca trafnie, na mocy wskazanej podstawy prawnej roszczenia z art. 117 ust. 2 p.w.p. dochodzi ochrony swojego prawa ochronnego w interesie i na rzecz osoby trzeciej, na mocy zawartej umowy licencyjnej. Zarówno licencjobiorca korzystający z siły odróżniającej znaków skarżącej nakładanych na lody, jak i sama skarżąca z tego tytułu, czerpią korzyści ze znajomości znaku na rynku. Niewątpliwie zatem, renoma przeciwstawionych znaków, stanowi o ich sile odróżniającej, a tym samym ich wartości handlowej. Tymczasem Urząd Patentowy pominął w ocenie dowodów tę okoliczność. O ile Urząd Patentowy w niniejszej sprawie zmienił swoją ocenę co do renomy, powinien w zaskarżonej decyzji uzasadnić swoje stanowisko w sposób nie budzący wątpliwości i utraty zaufania do działania organu administracji. W przeciwnym razie naruszenie procedury w zakresie art. 7 i 8 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. może mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tymczasem prawa majątkowe licencjodawcy do oznaczania produkowanych i sprzedawanych lodów znakami słowno-graficznymi serii "[...]", stanowiące znaki renomowane potwierdza paragraf 3 umowy licencyjnej z 3 października 2014r. Wpisanie licencji do rejestru znaku towarowego nr [...] nastąpiło [...] listopada 2015r., czyli ponad 2 miesiące przed zakończeniem postępowania spornego i winno być uwzględnione z urzędu w zaskarżonej decyzji. Art. 118 ust. 1 w związku z art. 67 ust. 3 p.w.p. reguluje chwilę, z którą przeniesienie prawa z rejestracji staje się skuteczne wobec osób trzecich. By przeniesienie prawa z rejestracji stało się skuteczne wobec osób trzecich, wcześniej między zbywcą a nabywcą musi dojść do czynności prawnej w tym przedmiocie. (v. wyrok sądu apel. w K. z dnia [...] grudnia 2006r. [...] , 2006-12-[...]). LEX nr [...]). W tych warunkach Urząd Patentowy, stosownie do art. 102 ust.1 p.w.p. ponownie oceni, czy we wskazanych wyżej okolicznościach, sporny wzór przemysłowy rzeczywiście posiadał w dacie rejestracji warunki wymagane do uzyskania ochrony, skoro postać tego wytworu lub jego część - nadana mu w szczególności przez widoczne cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę – czyli nieregularne brązowe plamy, łaty - jest nowa i posiada indywidualny charakter. Rejestracji jako wzór przemysłowy podlega postać wytworu jako forma, czy wygląd. Na gruncie niniejszej sprawy postać wytworu odnosi się do wyglądu, wzoru dwukolorowej bryły, jednakże nadaną przez: cechy linii, konturów, kształtów –przez: nieregularne plamy stylizujące krowie łaty w kolorystyce białej i brązowej, co stanowi jego cechy istotne, wiodące i charakterystyczne. Skoro w kwestionowanym wzorze przemysłowym chroniony może być tylko aspekt zewnętrzny produktu, to tylko "nowość" i "indywidualny charakter" decydują o posiadaniu przez wzór zdolności ochronnej (art. 103 i 104 p.w.p.). Z kolei skoro nowość wzoru mieści się w pojęciu indywidualnego charakteru, to organ ponownie, uwzględniając powyższe wskazania, dokona oceny nowości spornego wzoru, przeprowadzi analizę porównawczą jego postaci: poszczególnych wyżej wymienionych elementów stanowiących o jego cechach istotnych, wiodących i charakterystycznych z rozwiązaniami w przeciwstawionych znakach towarowych oraz wzorze przemysłowym - chronionymi z wcześniejszym pierwszeństwem. Ustali w szczególności w przeprowadzonym porównaniu istotność danej cechy dla ostatecznego wyglądu wzoru spornego, bądź wypowie się, czy ewentualnie stwierdzone różnice cech istotnych pozwalają uznać, że porównywane wzory nie są identyczne. Kwestia porównywania bryły przestrzennej i znaków dwuwymiarowych ma drugorzędne znaczenie w przypadku dominacji wiodących cech istotnych i uwzględnieniu zakresu swobody twórczej przy opracowywaniu spornego wzoru. W przypadku porównywanych oznaczeń swoboda twórcza dotyczy lodów, co oznacza, że przy ocenie indywidualnego charakteru produktu, jego wyglądu, należy wziąć pod uwagę naturę produktu oraz dziedzinę przemysłu, do której należy, uwzględniając okoliczność, że stosunkowo małe różnice nie pozostaną niezauważone przez poinformowanego użytkownika. Określenie "poinformowany" sugeruje, że nie będąc twórcą czy ekspertem technicznym, użytkownik zna różne wzory istniejące w branży lodziarskiej, posiada pewien zakres wiedzy na temat elementów, z jakich wzory te zwykle się składają, a z uwagi na swoje zainteresowanie danymi produktami wykazuje stosunkowo wysoki poziom uwagi przy ich używaniu. Innymi słowy, organ uwzględni przy ponownej ocenie, że zakres swobody twórczej jest zdeterminowany przez cechy funkcjonalne przedmiotu oraz przez wcześniejsze wzornictwo. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Urząd Patentowy dokona ustaleń faktycznych w zakresie wyżej wskazanym. Organ ponownie rozpatrując sprawę zbada przesłanki z art. 117 ust. 2 p.w.p. uwzględniając powyższe wskazania Sądu. Z tych wszystkich powodów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku. Jednocześnie, orzekł o zwrocie kosztów na rzecz skarżącego, działając w oparciu o art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a w zw. z § 12 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. poz. 2076, z 2004 r. poz. 218 oraz z 2011 r. poz. 337).