I SA/Bd 640/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Sędzia WSA Mirella Łent Protokolant: Starszy asystent sędziego Waldemar Dąbrowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2017r. sprawy ze skargi G. sp. z o.o. w O. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę I SA/Bd 640/17 UZASANIENIE W dniu [...] października 2016 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania zbycia składników majątkowych i niemajątkowych przedsiębiorstwa spółki kapitałowej, która powstanie z przekształcenia sp. z o. o. sp. k. We wniosku przedstawiono zdarzenie przyszłe, zgodnie z którym Spółka jest osobą prawną (spółką z ograniczoną odpowiedzialnością) z siedzibą na terytorium Polski, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: "CIT") oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: "VAT"). Główną działalnością Spółki jest doradztwo związane z zarządzaniem, działalność rachunkowo-księgowa oraz działalność holdingów finansowych. Obecnie Spółka jest komandytariuszem spółki G. P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa (dalej: "Spółka Dzielona"), prowadzącej działalność w zakresie produkcji i sprzedaży wyrobów z mięsa oraz wędlin. W przeszłości Spółka wyemitowała obligacje na rzecz Spółki Dzielonej, które nie zostały na dzień dzisiejszy wykupione. W Spółce Dzielonej na przestrzeni wielu lat prowadzonej działalności powstały wyodrębnione organizacyjnie działy, które prowadzą odrębną działalność w różnych segmentach rynku. Spółka Dzielona prowadzi, obok głównej działalności, jaką jest produkcja i sprzedaż wyrobów z mięsa oraz wędlin (dalej: "Dział Mięsny"), również działalność finansowoholdingową oraz rozrywkową (dalej: "Pozostała Działalność"). Aktywa wykorzystywane do Pozostałej Działalności obejmują: obligacje, prawa i obowiązki wspólnika w innej spółce komandytowej, strzelnicę oraz niektóre środki trwałe (w tym samochód, telefony, komputery). Spółka planuje proces reorganizacji i zgodnie z rozważanym scenariuszem restrukturyzacyjnym Grupy kapitałowej, w skład której wchodzą Spółka i Spółka Dzielona (dalej: "Grupa"), planowane jest pozyskanie inwestora strategicznego (dalej: "Inwestor") dla Biznesu Mięsnego skupionego w kilku spółkach wchodzących w skład Grupy (dalej: "Spółki Zależne"), w tym w Spółce Dzielonej. Z uwagi na fakt, że Dział Mięsny oraz Pozostała Działalność (dalej: "Działy") różnią się od siebie pod względem sprawowanych funkcji gospodarczych, finansowych, zaangażowanych aktywów, ponoszonych kosztów, jak i ryzyka gospodarczego, Spółka planuje rozdzielenie strukturalne obu obszarów działalności i kontynuowanie ich przez dwa niezależne podmioty. Rozdzielenia strukturalnego obu obszarów działalności Spółki Dzielonej, Spółka zamierza dokonać poprzez podział przez wydzielenie (dalej: "Podział" lub "Podział przez wydzielenie"). W związku z tym, że Spółka Dzielona aktualnie działa w formie spółki komandytowej i nie jest możliwe dokonanie Podziału, przed dniem Podziału (dalej: "Dzień Podziału") Spółka Dzielona zostanie przekształcona w spółkę kapitałową. Skutkiem tego na Dzień Podziału wspólnikiem Spółki Dzielonej będzie Wnioskodawca. Podział nastąpi w trybie przewidzianym w art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1030, ze zm., dalej: "KSH"), to jest poprzez przeniesienie na inną spółkę (dalej: "Spółka Przejmująca") części majątku Spółki Dzielonej, w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej: "ZCP") w zamian za udziały w Spółce Przejmującej. Wnioskodawca przewiduje, że w ramach opisanego wyżej podziału: Dział Mięsny pozostanie w Spółce Dzielonej, a Pozostała Działalność przeniesiona zostanie do Spółki Przejmującej (Wariant A); albo Pozostała Działalność pozostanie w Spółce Dzielonej, a do Spółki Przejmującej przeniesiony zostanie Dział Mięsny (Wariant B). Podział, zgodnie z art. 541 KSH, zostanie dokonany na podstawie uchwały Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki Dzielonej, obejmującej zgodę na Podział przez wydzielenie i plan podziału (dalej: "Plan Podziału"), jak również na podstawie uchwały wspólników Spółki Przejmującej. W wyniku Podziału przez wydzielenie Spółki Dzielonej udziały w kapitale zakładowym Spółki Przejmującej zostaną objęte przez Wnioskodawcę będącego wspólnikiem Spółki Dzielonej. W wyniku Podziału wg Wariantu A, w Spółce Przejmującej prowadzona będzie dotychczasowa działalność w zakresie finansowo-holdingowym oraz rekreacyjnym. W szczególności, w ramach planowanego Podziału, na Spółkę Przejmującą zostaną przeniesione: prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów i transakcji, w tym należności i zobowiązania (związane z Pozostałą Działalnością), środki trwałe i wartości niematerialne i prawne (związane z Pozostałą Działalnością), aktywa obrotowe, w tym środki pieniężne (związane z Pozostałą Działalnością), zakład pracy w rozumieniu art. 231 ustawy w z dnia [...] czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1502, ze zm.) – dla pracowników związanych z Pozostałą Działalnością, tajemnice przedsiębiorstwa wraz z bazą kooperantów, kontakty z dostawcami i inne kontakty (niezwiązane z Działem Mięsnym). Odpowiednio po Podziale w Spółce Dzielonej pozostanie działalność Działu Mięsnego. Analogicznie, w wyniku Podziału wg Wariantu B, w Spółce Przejmującej prowadzona będzie działalność w zakresie produkcji i sprzedaży wyrobów z mięsa oraz wędlin (Dział Mięsny), natomiast w Spółce Dzielonej pozostanie dotychczasowa działalność w zakresie finansowo-holdingowym oraz rekreacyjnym (Pozostała Działalność). Spółka przedstawiła cel i skutek podziału Spółki Dzielonej, zgodnie z którym za Podziałem przemawia szereg argumentów wynikających ze strategii inwestycyjnej oraz ocena, jakie rozwiązanie będzie korzystniejsze od strony ekonomicznej. Przede wszystkim planowany Podział spowodowany jest potrzebą sformalizowania istniejącej odrębności faktycznej Działów, z uwzględnieniem specyfiki działalności gospodarczej prowadzonej przez każdy z nich, celem uzyskania w przyszłości korzystniejszego finansowania zewnętrznego od Inwestora. Planując Podział przez wydzielenie Spółka Dzielona oraz Wnioskodawca kierowali się utrwaloną na rynku praktyką polegającą na prowadzeniu tylko jednego dużego zakładu przez jedną spółkę celową. W wyniku tej czynności każdy podmiot odpowiedzialny będzie jedynie za przypisaną mu właściwą działalność, co powinno wpłynąć na jego efektywność ekonomiczną, a także dywersyfikację ryzyka związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą (poprzez oddzielenie funkcji i majątku związanych z działalnością Działu Mięsnego od tych związanych z Pozostałą Działalnością). Ponadto, przeprowadzenie Podziału przez wydzielenie umożliwi sprawniejsze zarządzanie danym procesem inwestycyjnym, gdyż jednym z zakładanych celów Podziału Spółki Dzielonej jest uproszczenie i wzrost przejrzystości prowadzonych odrębnie Działów poprzez przypisanie Spółce Dzielonej oraz Spółce Przejmującej, praw i obowiązków oraz przychodów i kosztów dotyczących danej działalności. Tym samym rozdzielenie i koncentracja zasobów zwiększy transparentność procesów zarządczych, przede wszystkim zarządzania kosztami, a także umożliwieni realizację różnych strategii biznesowych z uwzględnieniem specyfiki działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę Dzielona i Spółkę Przejmującą. Zgodnie z powyższym, planowany Podział nastąpi z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, a jego głównym, bądź jednym z głównych celów nie będzie unikanie lub uchylenie się od opodatkowania, o którym mowa w art. 10 ust. 4 ustawy o C1T. Celem realizacji założeń restrukturyzacyjnych Grupy i zwiększenia efektywności zarządzania Działami oraz nadzoru nad ich efektywnością ekonomiczną i osiąganymi wynikami, mocą uchwały Zarządu Spółki Dzielonej (dalej: "Uchwała Zarządu"), odrębność Działu Mięsnego oraz Pozostałej Działalności w ramach Spółki Dzielonej zostaną wewnętrznie sformalizowane poprzez przyporządkowanie im zasobów ludzkich i technicznych, zadań oraz celów biznesowych. Oznacza to, że na moment Podziału do poszczególnych Działów będzie można przypisać określone składniki przedsiębiorstwa Spółki Dzielonej (materialne i niematerialne), które stanowią o administracyjnym (organizacyjnym), funkcjonalnym i finansowym wyodrębnieniu działalności i Działy te będą stanowić ZCP w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT i art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Każdy z Działów posiadać będzie przyporządkowane: aktywa, w szczególności: majątek trwały i obrotowy (w tym środki pieniężne, środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne); pasywa, w szczególności: kapitały oraz zobowiązania związane z działalnością poszczególnych Działów; przychody i koszty; prawa i obowiązki z umów związanych z realizacją zadań gospodarczych. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy przedstawione w niniejszym wniosku zdarzenie polegające na Podziale Spółki Dzielonej, niezależnie, czy dokonane zgodnie z Wariantem A, czy B, nie będzie podlegało VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, zarówno w ramach Wariantu A jak i B wydzielony do Spółki Przejmującej zespół składników materialnych i niematerialnych jak i pozostający w Spółce Dzielonej zespół składników materialnych i niematerialnych, stanowić będą ZCP w rozumieniu art. 2 ust. 27e ustawy o VAT, w związku z tym, w świetle art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, transakcja Podziału i przeniesienia do Spółki Przejmującej zespołu składników materialnych i niematerialnych Działu Mięsnego albo Pozostałej Działalności nie będzie podlegała podatkowi VAT. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. odmówił skarżącej spółce wszczęcia postępowania w sprawie wniosku. Po rozpoznaniu zażalenia, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu, po przytoczeniu stosownych przepisów, podał, że w sprawie, wnioskodawcą była G. I. sp. z o.o. Jakkolwiek zatem Wnioskodawca jest komandytariuszem G. P. sp. z o.o. sp. komandytowej, a następnie stanie się wspólnikiem spółki kapitałowej przekształconej dla potrzeb podziału z G. P. sp. z o.o. sp. komandytowej, nie zmienia to faktu, że kwestie, o interpretację których wystąpił, dotyczyły Spółki Dzielonej. Wobec powyższego kwestie te nie dotyczyły zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie Spółki. Zatem jedynie Spółka Dzielona była podmiotem zainteresowanym w rozumieniu powołanych wyżej przepisów art. 14b § 1 O.p., uprawnionym do uzyskania interpretacji indywidualnej w zakresie powyższych kwestii. Tym samym brak było podstaw, aby to Spółka uzyskała interpretację w tym zakresie. W ocenie organu faktu tego nie zmienia okoliczność, że złożony przez Spółkę wniosek był wnioskiem wspólnym w rozumieniu art. 14r § 1 O.p., gdyż Spółka, mimo że taki status sobie przypisała, nie miała być podmiotem uczestniczącym w przedstawionym zdarzeniu przyszłym. W kwestii braku przymiotu "zainteresowanego" w postępowaniu o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ przywołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] października 2010 r., II FSK/823/09, ponadto wskazał na art. 14b § 4 O.p. podając, że w sprawie oświadczenie o jakim tam mowa złożyła Spółka, a nie Spółka Dzielona, która była do tego zobowiązana. Organ stwierdził, że interpretacja byłaby możliwa do wydania, gdyby wnioskodawcą będącym stroną postępowania była G. P., tj. Spółka Dzielona, a zainteresowanym niebędącym stroną postępowania Spółka Przejmująca, jedynie bowiem te dwa podmioty uczestniczyłyby w tym samym zdarzeniu przyszłym i jedynie na tych dwóch podmiotach ciążyłyby odpowiednio ewentualne obowiązki i przysługiwały prawa w zakresie podatku od towarów i usług. Organ nie zgodził się z teorią Spółki, jakoby z treści zaskarżonego postanowienia można wysnuć wniosek, że w drodze postępowania o wydanie interpretacji podatkowej nie można zadawać pytań negatywnych, tj. mających na celu potwierdzenie, że określone konsekwencje podatkowe nie wystąpią. Możliwość taka jak najbardziej istnieje, ale musi ograniczać się tylko do tych podmiotów, których te konsekwencje potencjalnie mogą dotyczyć, lub nie. W okolicznościach przedmiotowej sprawy były to Spółka Dzielona i Spółka Przejmująca. W skardze do tut. Sądu strona wniosła o uchylenie zaskarżonego Postanowienia w całości oraz poprzedzającego go postanowienia Dyrektora, zarzucając mu naruszenie: przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, tj. przepisów art. 14r § 1 w zw. z art. 14b § 1 oraz przepisu art. 14n § 1 pkt 1 O.p. poprzez błędną odmowę wszczęcia postępowania w przedmiocie wspólnego wniosku Spółki oraz G. P. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z uwagi na błędne uznanie, że Skarżąca nie jest w niniejszej sprawie "osobą zainteresowaną" uzyskaniem interpretacji w rozumieniu w/w przepisów prawa; przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 w zw. z art. 14h O.p. poprzez błędną odmowę wszczęcia postępowania, mimo że zostały spełnione przesłanki (kryteria) jego wszczęcia; przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, tj. przepisów art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. oraz art. 210 § 4 w zw. z art. 235 w zw. z art. 239 w zw. z art. 14h O.p. polegające na powieleniu przez Dyrektora KIS argumentacji organu I instancji (miejscami niemalże ją cytując) przy nie odniesieniu się do zarzutów skarżącej zawartych w zażaleniu z dn. [...] lutego 2017r.; w rezultacie doszło do naruszenia prawa Spółki do rozpatrzenia sprawy w dwóch instancjach co nie budzi zaufania Spółki, jako podatnika, do Dyrektora KIS; powyższe naruszenie w/w przepisów znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego Postanowienia niespełniającego wymogów z przepisu art. 210 § 4 O.p., ponieważ nie zawiera własnej oceny organu co do sprawy. Spółka stwierdziła, że organ błędnie wskazał nieistniejący w polskim porządku prawnym podmiot "sp. z o.o. sp. k.". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Skargę należało oddalić. Spór dotyczy oceny, czy Interpretator zasadnie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towaru i usług uznając, iż wnioskodawca nie posiadał przymiotu zainteresowanego w sprawie. Należy wskazać, że z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej może wystąpić zainteresowany, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej: O.p.). Wskazany przepis mówi, że: "zainteresowanym, jak ustawa nazywa stronę podatkowego postępowania interpretacyjnego, w rozumieniu powołanego przepisu jest ten, kto zwraca się o wydanie wymienionej interpretacji w jego indywidualnej sprawie i to stanowi niezbędny warunek do uznania konkretnego podmiotu za zainteresowanego, w znaczeniu przyjętym w przywołanym przepisie. Zatem osobami zainteresowanymi, które mogą wystąpić z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego są: 1. podatnicy, płatnicy, inkasenci, osoby trzecie odpowiedzialne za zobowiązania podatników – niezależnie od tego, czy interpretacja dotyczy ich obecnej, czy też przyszłej sytuacji, 2. osoby, u których wystąpiła lub może wystąpić zaległość podatkowa, o której mowa w art. 52 § 1 Ordynacji podatkowej, 3. osoby planujące utworzenie spółki – w sprawach związanych z przyszła sytuacją tej spółki, 4. przedsiębiorcy zamierzający utworzyć oddział lub przedstawicielstwo – w sprawach związanych z przyszłą sytuacją tego oddziału lub przedstawicielstwa. Użyty w tym przepisie zwrot "zainteresowany" jest istotnie pojęciem szerszym niż obejmującym prawnie dookreślone formy takie jak podatnik, płatnik, czy inkasent. Natomiast z wnioskiem o wydanie rozważanej interpretacji nie może wystąpić: 1. we własnym imieniu adwokat, radca prawny czy też doradca podatkowy, jeśli chcieliby uzyskać wykładnię dotyczącą pewnego teoretycznego stanu faktycznego, 2. osoba, która chciałaby tylko zaznajomić się z poglądem organu interpretacyjnego na możliwości stosowania oraz wykładnię określonego przepisu prawa podatkowego wyłącznie z przyczyn czysto poznawczych, 3. osoba, na której sytuację ekonomiczną, czy faktyczną mogłaby oddziaływać sytuacja podatnika. (B. Brzeziński, M. Kalinowski, A. Olesińska, M. Masternak, J. Orłowski: Ordynacja podatkowa, Komentarz, Wydawnictwo "Dom Organizatora" Toruń 2007 r., tom I, 78 - 79). Treść art. 14b § 2 O.p. wskazuje, że wniosek zainteresowanego może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Należy zatem przyjąć, że osoba zainteresowana, to każda osoba, która chce uzyskać interpretację przepisów prawa podatkowego w celu wyjaśnienia i/lub ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Wskazanie we wniosku owej indywidualnej sprawy stanowi niezbędny warunek do uznania konkretnego podmiotu za zainteresowanego, w znaczeniu przyjętym w przywołanym przepisie. Natomiast osobą legitymowaną do wystąpienia o wydanie interpretacji indywidualnej może być wyłącznie osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny, który może powodować określone konsekwencje w zakresie prawa podatkowego. Odstępstwo od zasady, że z wnioskiem o interpretację może wystąpić podmiot zainteresowany przewiduje art. 14n § 1 O.p., w brzmieniu właściwym dla rozpatrywanej sprawy, z którego wynika, że z wnioskiem o interpretację, która będzie dotyczyła spółki, mogą wystąpić również osoby planujące jej utworzenie. Ponadto, z wnioskiem o interpretację dotyczącą sytuacji, w której może się znaleźć oddział lub przedstawicielstwo, może wystąpić tworzący je przedsiębiorca. W obu tych przypadkach wniosek składany będzie przed powstaniem podmiotów, do których sytuacji odnosić się ma wnioskowana interpretacja. Sytuacja taka nie miała jednak miejsca w rozpoznawanej sprawie. Po złożeniu wniosku zgodnie z art. 14b § 1 O.p. minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. Interpretacja owych przepisów musi jednak obejmować indywidualną sprawę takiego podmiotu, który chce ją uzyskać przez wzgląd na możliwe zastosowanie (teraz lub w przyszłości) przez niego przepisu lub przepisów prawa podatkowego. Innymi słowy, akt tego rodzaju ma wyjaśnić wątpliwości, jakie występują u danego podmiotu w odniesieniu do podatkowych skutków prawnych wyłaniających się na tle skonkretyzowanego stanu faktycznego (lub zdarzenia przyszłego), w którym tenże podmiot może występować. Jeśli natomiast z góry jest wykluczone, aby określony podmiot mógł w danej relacji podatkowej w ogóle zaistnieć, to tym samym nie spełnia kryterium zainteresowanego w rozumieniu prawnym. Wydana interpretacja indywidualna wobec takiej osoby, poza stricte elementem informacyjnym, nie może bowiem nieść jakiegokolwiek efektu ochronnego dla owego podmiotu, w przypadku próby zastosowania się do jej treści, gdyż dany reżim podatkowy nie jest dla niej właściwy. Współistnienie obu tych funkcji – ochronnej i informacyjnej – pozwala zatem na określenie zakresu podmiotów, które jako zainteresowane są uprawnione do wystąpienia z wnioskiem o wydanie interpretacji w znaczeniu nadanym przez art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Treść art. 14b § 2 O.p. wskazuje, że wniosek zainteresowanego może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Należy zatem przyjąć, że osoba zainteresowana, to każda osoba, która chce uzyskać interpretację przepisów prawa podatkowego w celu wyjaśnienia i/lub ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Zatem podsumowując można stwierdzić, że osobą legitymowaną do wystąpienia o wydanie interpretacji indywidualnej może być wyłącznie osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny, który może powodować określone konsekwencje w zakresie prawa podatkowego. Wynika to z tej części przepisu art. 14b § 1 O.p., w której stanowi się, że interpretację wydaje się na pisemny wniosek zainteresowanego "w jego indywidualnej sprawie". Wykładnia systemowa art. 14b O.p. wskazuje, ze dotyczy on wyłącznie takich stanów faktycznych, które spowodowały lub mogą spowodować powstanie odpowiedzialności podatkowej u wnioskodawcy. Wniosek taki wynika z zestawienia wzmiankowanego przepisu z przepisem art. 14p O.p., który stanowi, że przepisy rozdziału 1a tejże Ordynacji stosuje się odpowiednio do należności płatników lub inkasentów, zobowiązań osób trzecich oraz do należności, o których mowa w art. 52 § 1. Odstępstwo od zasady, ze wnioskiem o interpretację może wystąpić podmiot zainteresowany przewiduje art. 14n § 1 O.p.. Wynika z niego, że z wnioskiem o interpretację, która będzie dotyczyła spółki, mogą wystąpić również osoby planujące jej utworzenie. Taka sytuacja w opisie stanu faktycznego się nie znalazła. Ponadto, z wnioskiem o interpretacje dotyczącą sytuacji, w której może się znaleźć oddział lub przedstawicielstwo, może wystąpić tworzący je przedsiębiorca. W obu tych przypadkach wniosek składany będzie przed powstaniem podmiotów, do których sytuacji odnosić się ma wnioskowana interpretacja. Podkreślić należy, że ponieważ stroną postępowania interpretacyjnego jest zainteresowany – w przedstawionym powyżej rozumieniu przepisów rozdziału 1a działu II Ordynacji podatkowej, w postępowaniu tym nie będą miały zastosowania przepisy i definicje strony administracyjnego postępowania podatkowego zawarte w przepisach art. 133 i art. 133a (rozdziału 3 działu IV) Ordynacji podatkowej, których unormowanie art. 14 h do postępowania "interpretacyjnego" nie wprowadza. Organ interpretacyjny nie będzie badał więc wprost interesu prawnego danego podmiotu w uzyskaniu dochodzonej przezeń interpretacji, ale tylko: czy jest on "zainteresowany" w uzyskaniu interpretacji, z uwagi na skutki w zakresie odpowiedzialności podatkowej, które przedstawiany stan faktyczny w jego sprawie, bądź (wyjątkowo) w odniesieniu do planowanej spółki albo oddziału lub przedstawicielstwa, może spowodować. Interes prawny w zakresie prawa podatkowego w podatkowym postępowaniu interpretacyjnym konstytuuje realizacje pochłaniającego go wymogu: ubiegania się o interpretację i uzyskanie interpretacji wyłącznie we własnej indywidualnej sprawie podatkowej. Legitymacja zainteresowanego oparta jest na kryterium interesu prawnego i ma charakter materialnoprawny, co wymaga stwierdzenia istnienia związku podatkowoprawnego między sferą indywidualnych praw i obowiązków zainteresowanego (obecnych lub przyszłych) a stanem faktycznym przedstawionym przez niego w złożonym wniosku. Jeżeli wnioskodawca nie wykaże związku przedstawianego (jako zasadnicza podstawa wniosku interpretacyjnego) stanu faktycznego z jego możliwą odpowiedzialnością podatkowa (albo odpowiedzialnością podatkową projektowanej spółki lub tworzonego oddziału albo przedstawicielstwa), będzie to uzasadniało ocenę, że o interpretację nie wystąpił w rozumieniu prawa zainteresowany, to jest, że ubiega się o nią podmiot nieuprawniony w świetle unormowania art. 14b § 1 O.p. 4. Organ uznał, że skoro wniosek dotyczy innej spółki G. P. jako spółki dzielonej to wnioskodawca G. I. tylko udziałowiec (komandytariusz) nie ma przymiotu zainteresowanego gdyż opisana sytuacja nie dotyczy jego odpowiedzialności podatkowej. Dlatego zdaniem Sądu organ zasadnie uznał, że wniosek złożył podmiot niebędący zainteresowanym, a to obligowało organ podatkowy do odmowy wszczęcia postępowania na podstawie art. 165a § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa. Dlatego zasadnie Minister Finansów odmówił wszczęcia postępowania w sprawie o udzielenie interpretacji w zakresie nie dotyczącym indywidualnej sprawy wnioskodawcy . Zażalenie wnioskodawcy nie zostało uwzględnione, gdyż organ podatkowy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ podkreślił, iż na podstawie art. 14 b § 1 O.p., wnioskodawcą w sprawie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego może być jedynie osoba pytająca o własną sytuację prawno-podatkową, nie zaś o sytuację innego podmiotu a takim podmiotem jest G. P. sp. z o.o. W niniejszej sprawie ma zastosowanie teza z wyroku NSA w Warszawie z dnia 28 listopada 2014 r. II FSK 2594/12, gdzie NSA rozstrzygał podobną sytuację, z jaką mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Tam również wspólnik spółki kapitałowej miał obowiązek wykazania, ze jest podmiotem zainteresowanym udzieleniem indywidualnej interpretacji podatkowej. NSA orzekł, że: "W sytuacji, gdy wnioskodawca (wspólnik spółki kapitałowej) nie wykaże związku przedstawionego we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji stanu faktycznego z jego możliwą odpowiedzialnością podatkową, wówczas zasadne będzie stwierdzenie, że z wnioskiem o wydanie interpretacji w świetle regulacji zawartej w art. 14b § 1 O.p. wystąpił podmiot nieuprawniony, któremu nie sposób przypisać przymiotu w rozumieniu tego przepisu. W niniejszej sprawie jak trafnie wskazały organy – G. I. nie wykazał, że przedstawiony problem podatkowy dotyczy jego indywidualnej sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.