II SO/Lu 29/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. W. o wymierzenie Kierownikowi NZOZ P. L. R. "U." w N. grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 17 lutego 2017 r. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie wydania kserokopii pisma p o s t a n a w i a odrzucić wniosek. Z. W. wniósł osobiście do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 12 czerwca 2017 r. wniosek o wymierzenie Kierownikowi NZOZ P. L. R. "U." w N. grzywny za nieprzekazanie do Sądu jego skargi z dnia 17 lutego 2017 r. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie wydania kserokopii pisma. Wyjaśnił, że w dniu 3 października 2016 r. (data wniosku 1 października 2016r.) zwrócił się do powyższego organu o "niezwłoczne sporządzenie kserokopii pisma OPS z dnia [...] r., [...] z akt NZOZ U. N. (...), gdyż OPS N. nie wydaje kserokopii z dokumentów moich w UG N.". Wskazał, że nie otrzymał dotychczas pisma, dlatego za pośrednictwem tego organu wniósł w dniu 17 lutego 2017 r. skargę na "bezczynność, przewlekłość". Skarga nie została przekazana Sądowi, dlatego w dniu 6 czerwca 2017 r., również za pośrednictwem tego organu, skarżący złożył wniosek o wymierzenie organowi grzywny – wniosek ten także nie został Sądowi przekazany, dlatego skarżący skierował taki wniosek (wskazany na wstępie) bezpośrednio do Sądu. W odpowiedzi na wniosek (k.13) NZOZ PLR "U." wyjaśnił, że odnosząc się do pisma skarżącego z dnia 6 czerwca 2017 r. (o ukaranie grzywną) Zakład poinformował pisemnie skarżącego w dniu 8 czerwca 2017 r., że "pismo, którego dotyczy żądanie, nie jest dokumentacją medyczną skarżącego, lecz korespondencją pomiędzy OPS a NZOZ U. (...)". Zakład wyjaśnił jednocześnie, że do odpowiedzi załącza również całą korespondencję dotyczącą Z. W., jaką posiada; przekazana korespondencja zawiera również oryginał skargi na bezczynność z dnia 17 lutego 2017 r. i wniosku o wymierzenie grzywny z dnia 6 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu, gdyż skarga, której dotyczy, nie podlega rozpatrzeniu przez sąd administracyjny. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz.1369), zwanej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1- 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Przedmiotem skargi Z. W. z dnia 17 lutego 2017 r. jest bezczynność/przewlekłe prowadzenie postępowania Kierownika NZOZ P. L. R. "U." w N. polegająca na tym, że Kierownik Zakładu nie uwzględnił wniosku skarżącego z dnia 1 października 2016 r. o wydanie kserokopii pisma Ośrodka Pomocy Społecznej w N. z dnia 28 maja 2015 r., które należy do dokumentacji tego NZOZ. Odnosząc treść żądania skarżącego do przytoczonego przepisu art. 3 § 2 P.p.s.a. stwierdzić należy, że żądanie to nie dotyczyło sprawy administracyjnej toczącej się pomiędzy nim a wskazanym Kierownikiem NZOZ P. L. R. "U." w N., co ewentualnie uprawniałoby skarżącego do wglądu do akt sprawy (art. 73 kpa), ani też takiej sprawy nie zainicjowało – skarżący nie wskazał przepisu, na podstawie którego takie postępowanie miałoby być wszczęte. W tej sytuacji Kierownik NZOZ P. L. R. "U." w N. nie miał podstaw do wydania decyzji czy postanowienia, ani do dokonania innych aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 P.p.s.a., a w konsekwencji skarga z dnia 17 lutego 2017 r. na bezczynność tego Kierownika jest niedopuszczalna, gdyż – jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. - może ona dotyczyć wyłącznie przypadków określonych w pkt 1 - 4 tego przepisu albo – zgodnie z art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a. – spraw dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, a takie przypadki w niniejszej sprawie nie zachodzą. Z uwagi zatem na to, że nie jest dopuszczalna skarga na bezczynność/przewlekłość Kierownika NZOZ P. L. R. "U." w N., niedopuszczalny jest także wniosek o ukaranie grzywną tego organu za nieprzekazanie tej skargi. Sąd podziela bowiem stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że "wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy spraw, o których mowa w art. 3 p.p.s.a. tj. spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku gdy skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Zważyć należy, że sądy administracyjne sprawują kontrolę legalności działalności wyłącznie administracji publicznej. Wynika to wprost z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.)" (zob. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2012 r., I OZ 887/12; z dnia 29 grudnia 2010 r., I OZ 953/10 oraz z dnia 3 października 2012 r., I OZ 739/12). Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. odrzucił wniosek jako niedopuszczalny.