I SA/Po 1302/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem as. sąd. WSA Maria Grzymisławska - Cybulska (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Krzysztof Dzierzgowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2017 r. sprawy ze skargi [...] na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną 2. zasądza od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 697,- zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego Dyrektor Izby Skarbowej w P. interpretacją indywidualną z dnia [...] nr [...], [...] uznał za nieprawidłowe stanowisko W. Sz. dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie oraz w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Powyższą interpretację wydano na wniosek W. Sz., w którym przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca 1 jest osobą fizyczną posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca 2 jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, posiadającym nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W 2014 r. Wnioskodawca 1 był większościowym akcjonariuszem spółki komandytowo-akcyjnej (dalej: SKA). Wnioskodawca 2 wystąpił do Wnioskodawcy 1 z propozycją przystąpienia do SKA w drodze emisji nowych akcji w podwyższonym kapitale zakładowym SKA na rzecz Wnioskodawcy 2 z wyłączeniem prawa poboru dotychczasowych akcjonariuszy (tj. Wnioskodawcy 1). Wnioskodawca 1 wyraził zgodę na taką operację pod warunkiem zawarcia między Wnioskodawcą 1 oraz Wnioskodawcą 2 porozumienia uprawniającego Wnioskodawcę 1, w ustalonym przez strony terminie, do odkupienia od Wnioskodawcy 2 akcji objętych przez Wnioskodawcę 2 w SKA. Uprawnienie Wnioskodawcy 1 do odkupienia akcji miało być przy tym wykonane po cenie z góry określonej przez strony w zawartym porozumieniu, wyższej od wartości wkładu wniesionego przez Wnioskodawcę 2 na objęcie nowej emisji akcji w SKA (dalej: Opcja Nabycia). Wnioskodawca 1 zawarł z Wnioskodawcą 2 umowę opcji nabycia akcji SKA (dalej: Umowa Opcji). Ponieważ po dniu zawarcia Umowy Opcji SKA została przekształcona w spółkę komandytową, w wyniku czego Wnioskodawca 2 uzyskał w zamian za posiadane akcje SKA (tj. spółki przekształcanej) ogół praw i obowiązków komandytariusza spółki powstałej na skutek przekształcenia. Wnioskodawca 1 oraz Wnioskodawca 2 zawarli aneks do Umowy Opcji. W aneksie tym Wnioskodawca 1 oraz Wnioskodawca 2 potwierdzili, że po przekształceniu SKA w spółkę komandytową przedmiotem Umowy Opcji. tj. nieodwołalnej oferty sprzedaży jest ogół praw i obowiązków komandytariusza spółki komandytowej powstałej w wyniku przekształcenia SKA. Pozostałe postanowienia i warunki wynikające z Umowy Opcji pozostały bez zmian. Obecnie Wnioskodawca 1 rozważa wykonanie Umowy Opcji i przyjęcie oferty nabycia ogółu praw i obowiązków komandytariusza w spółce komandytowej, powstałej w wyniku przekształcenia SKA (dalej: OPiO). W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: 1. Czy nabycie przez Wnioskodawcę 1 OPiO w wykonaniu Umowy Opcji w zamian za cenę określoną w Umowie Opcji, która na dzień wykonania jest niższa od wartości rynkowej OPiO nie spowoduje powstania po stronie Wnioskodawcy 1 przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w szczególności po stronie Wnioskodawcy 1 nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 11 ust. 2b ustawy o PIT? 2. Czy zbycie przez Wnioskodawcę 2 OPiO w wykonaniu Umowy Opcji w zamian za cenę określoną w Umowie Opcji, która na dzień wykonania jest niższa od wartości rynkowej OPiO spowoduje powstanie przychodu po stronie Wnioskodawcy 2 w wysokości innej, niż cena sprzedaży wskazana w Umowie Opcji? 3. Czy w przypadku nabycia przez Wnioskodawcę 1 OPiO w wykonaniu Umowy Opcji w zamian za cenę określoną w Umowie Opcji, która na dzień wykonania jest wyższa od wartości rynkowej OPiO, kosztem uzyskania przychodu ustalonym na potrzeby późniejszego odpłatnego zbycia OPiO będzie pełna wartość ceny zakupu OPiO? 4. Czy zbycie przez Wnioskodawcę 2 OPiO w wykonaniu Umowy Opcji w zamian za cenę określoną w Umowie Opcji, która na dzień wykonania jest wyższa od wartości rynkowej OPiO spowoduje powstanie przychodu po stronie Wnioskodawcy 2 w wysokości innej, niż cena sprzedaży wskazana w Umowie Opcji? Wnioskodawca przedstawił we wniosku o interpretację swoje stanowisko, jednak organ interpretacyjny przyjął, że stanowisko W. Sz. przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej: 1) podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie: -przychodu w związku z nabyciem ogółu praw i obowiązków w spółce komandytowej, gdy cena nabycia jest niższa od jego wartości rynkowej (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) - jest nieprawidłowe, - kosztów uzyskania przychodów w związku z nabyciem ogółu praw i obowiązków w spółce komandytowej, gdy cena nabycia jest niższa od jego wartości rynkowej (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) - jest prawidłowe, 2) podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie: - przychodu w związku ze zbyciem ogółu praw i obowiązków w spółce komandytowej, gdy cena zbycia jest niższa od jego wartości rynkowej (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) - jest nieprawidłowe, -przychodu w związku ze zbyciem ogółu praw i obowiązków w spółce; komandytowej, gdy cena zbycia jest wyższa od jego wartości rynkowej (pytanie oznaczone we wniosku nr 4) — jest prawidłowe. Wnioskodawca nie zgodził się ze stanowiskiem organu i wniósł do sądu administracyjnego skargę opartą na zarzutach naruszenia przepisu art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: updf ) poprzez jego błędną wykładnię oraz przepisu art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: updp) poprzez jego błędną wykładnię. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Uzasadniając swoje stanowisko, pełnomocnik Skarżącego wskazał, że w jego ocenie rozważania dotyczące skutków podatkowych transakcji których przedmiotem są akcje, jednoznacznie wskazują na charakter umowy opcji, która w dacie zakupu określonego instrumentu bazowego po cenie określonej w umowie opcji nie powinna skutkować rozpoznaniem przychodu. Podkreślono, że sytuacja kiedy przedmiotem umowy opcji jest ogół praw i obowiązków wspólnika spółki komandytowej - OPiO) w przypadku późniejszego zbycia OPiO, jest analogiczna jak w przypadku zbycia akcji. Podkreślono, że zgodnie z regulacjami updf, zbycie OPiO powinno być klasyfikowane jako przychód z praw majątkowych (tj. ze źródła przychodów określanego w art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 18 updf). Wskazano, że zgodnie z ogólną zasadą określoną w art. 22 ust. 1 updf, w takiej sytuacji kosztami uzyskania przychodów będą koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W świetle tego przepisu należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów ze sprzedaży ogółu praw i obowiązków w spółce komandytowej, będą udokumentowane wydatki poniesione uprzednio na nabycie tych praw. Zdaniem Autora skargi wskazane regulacje, podobnie jak w przypadku zbycia akcji, nie pozwalają na rozliczenie w kosztach podatkowych przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia, ponieważ przychód taki nie jest wydatkiem poniesionym na nabycie OPiO. W konsekwencji, również w sytuacji, w której przedmiotem umowy opcji jest OPiO, podobnie jak w przypadku akcji, uznanie, że w dacie objęcia OPiO poniżej wartości rynkowej powstaje przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, prowadziłoby do podwójnego opodatkowania. W skardze wyrażono również stanowisko, że analiza art. 14 updp prowadzi do wniosku, iż przedmiotowa regulacja pozwala na oszacowanie dodatkowej kwoty przychodu po stronie sprzedawcy w przypadku, gdy zbywa on dany składnik majątku poniżej jego wartości rynkowej bez uzasadnionej przyczyny. Innymi słowy, podatnik ma możliwość sprzedaży danego składnika majątku po wyższej cenie, odpowiadającej jego wartości rynkowej, ale tego nie czyni, co daje prawo organom podatkowym do weryfikacji kwoty przychodu uzyskanej z danej transakcji. Na taki sposób rozumienia przedmiotowej regulacji wskazuje sposób weryfikacji przyjętej ceny przez organy podatkowe, które w pierwszej kolejności wzywają strony transakcji do zmiany tej wartości lub do podania przyczyn dla których określona w umowie wartość odbiega od wartości rynkowej danego składnika majątku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Odnosząc się w pierwszej kolejności do sformułowanego w odpowiedzi na skargę wniosku o odrzucenie skargi należy wskazać na uchwałę o sygn. akt I FPS 1/16, w której Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 – dalej jako: ppsa) należy rozumieć w ten sposób, że w przypadku skargi na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy, skargę można wnieść najwcześniej następnego dnia, po dniu wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nie czekając na doręczenie odpowiedzi organu na to wezwanie. Z tego też powodu zarzut niedopuszczalności skargi nie zasługiwał na uwzględnienie. Przechodząc do merytorycznej oceny zasadności skargi, wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57a ppsa skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W doktrynie podkreśla się, że w świetle przytoczonego przepisu sąd bada prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej tylko z punktu widzenia zarzutów skargi i wskazanej w niej podstawy prawnej. W szczególności sąd nie może podjąć żadnych czynności zmierzających do ustalenia innych, poza wskazanymi w skardze, naruszeń prawa. W wypadku zaś ustalenia takich wad w toku kontroli przeprowadzonej w granicach wyznaczonych skargą, nie może ich uwzględnić przy formułowaniu rozstrzygnięcia w sprawie (por. A. Kabat, Komentarz do art.57(a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie VI Wolters Kluwer, wyd. elektr.). W okolicznościach badanej sprawy podniesiono zarzut naruszenia art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej "updof") poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na błędnym przyjęciu, że przychód podlegajacy opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych powstanie w momencie nabycia OPiO na preferencyjnych warunkach. Odnosząc się do tak sformułowanego zarzutu należy wskazać, że stosownie do treści art. 10 ust 1 pkt 7 updof źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych. Jednocześnie, w myśl art. 17 ust 1 pkt 10 updof za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających, przy czym za datę powstania przychodu z tytułu realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych uważa się moment realizacji tych praw (ust. 1b). Nie ulega wątpliwości, że przychód jest przyrostem majątkowym (por. A. Bartosiewicz, R. Kubacki, PIT. Komentarz, Lex 2015). Do tego źródła przychodu przyporządkowane zostały ściśle określone koszty uzyskania przychodu, wymienione w art. 23 ust 1 pkt 38a updof to jest wydatki związane z nabyciem pochodnych instrumentów finansowych, o ile wydatki te, stosownie do art. 22g ust. 3 i 4 ustawy, nie powiększają wartości początkowej środka trwałego oraz wartości niematerialnych i prawnych. Dochodem z realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych - zgodnie z art. 30b ust 2 pkt 3 updof - jest natomiast różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych a wskazanymi wyżej kosztami uzyskania przychodów. W okolicznościach przedstawionej organowi interpretacyjnemu sprawy wnioskodawca zwrócił się o udzielenie odpowiedzi na pytanie czy nabycie przez Wnioskodawcę 1 OPiO w wykonaniu Umowy Opcji w zamian za cenę określoną w Umowie Opcji, która na dzień wykonania jest niższa od wartości rynkowej OPiO nie spowoduje powstania po stronie Wnioskodawcy 1 przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w szczególności czy po stronie Wnioskodawcy 1 nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 11 ust. 2b updof. Z treści powołanych powyżej przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega przysporzenie, które można przypisać do konkretnego źródła przychodu. Jednocześnie, z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że objęcie instrumentu bazowego nie spowoduje powstania przyrostu majątkowego. Jak wynika z treści wniosku o interpretację, na podstawie wskazanych w Umowie Opcji danych nie będzie możliwe ustalenie różnicy między sumą przychodów uzyskanych z tytułu realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych a kosztami uzyskania tych przychodów. Fakt ten dostrzegł organ wskazując Wnioskodawcy, że "przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych powstanie już w momencie nabycia OPiO na preferencyjnych warunkach, tj. w sytuacji gdy wartość rynkowa nabytego przez Wnioskodawcę 1 OPiO będzie wyższa niż określona w Umowie Opcji." Podstawą błędnego stanowiska organu było nie znajdujące w przepisach przyjęcie założenia, że "przychód powinien zostać ustalony jako różnica pomiędzy ceną rynkową OPiO z dnia realizacji Umowy Opcji a ceną OPiO wskazaną w Umowie Opcji". Jednoznaczne stanowisko, w sprawie nabycia OPiO po cenie preferencyjnej zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 kwietnia 2016 r. sygn. II FSK 585/14, orzeczenia.nsa.gov.pl) W powołanym wyroku NSA wskazał, że zasada do ut tes, pochodząca z prawa rzymskiego wyraża ekwiwalentność świadczeń. Sprzedający ogół praw i obowiązków zgodzili się na cenę niższą, zaś kupujący nabywa prawa po cenie preferencyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił przy tym pogląd wyrażony w wyroku z 14 lutego 2012 r., II FSK 1477/10, w którym stwierdzono, że upatrywanie w samym odstępstwie od ceny rynkowej okoliczności wskazujących na uzyskanie nieodpłatnego świadczenia, nie ma wystarczającej podstawy normatywnej oraz że wątpliwe jest zapatrywanie, jakoby nabycie rzeczy po korzystnej cenie, odbiegającej od cen rynkowych, samo przez się oznaczało uzyskanie przychodu. W powołanym wyroku, NSA zauważył, że nabycie ogółu praw i obowiązków w spółce komandytowej nie jest wyłącznie prawem majątkowym, które można poddać wycenie przez biegłego. Wiąże się z nim także stosunek obligacyjny i pewne uprawnienia korporacyjne, których nie sposób wycenić, biorąc pod uwagę wskaźniki ekonomiczne, w konsekwencji nie sposób przyjąć, że nabycie praw i obowiązków będzie stanowić świadczenie częściowo odpłatne w rozumieniu art. 11 ust. 2b updof. Z tych też względów zarzut skargi dotyczący błędnej wykładni art. 17 ust 1 pkt 10 updof polegającej na przyjęciu, że przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych powstanie w momencie nabycia OPiO na preferencyjnych warunkach, uznać należało za zasadny. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: "Updp") poprzez jego błędną wykładnię, należy zwrócić uwagę, że żądaniem wniosku o interpretację objęto udzielenie odpowiedzi na pytanie czy zbycie przez Wnioskodawcę 2 OPiO w wykonaniu Umowy Opcji w zamian za cenę określoną w Umowie Opcji, która na dzień wykonania jest niższa od wartości rynkowej OPiO spowoduje powstanie przychodu po stronie Wnioskodawcy 2 w wysokości innej, niż cena sprzedaży wskazana w Umowie Opcji. Wnioskodawca przedstawiając własne stanowisko wskazał, że "zdaniem Wnioskodawcy 2 zbycie przez Wnioskodawcę 2 OPiO w wykonaniu Umowy Opcji w zamian za cenę określoną w Umowie Opcji, która na dzień wykonania jest niższa od wartości rynkowej OPiO, nie spowoduje powstania przychodu po stronie Wnioskodawcy 2 w wysokości innej, niż cena sprzedaży wskazana w Umowie Opcji". Organ stanowisko to uznał za nieprawidłowe i wskazał, jednocześnie że "zbycie przez Wnioskodawcę 2 OPiO w wykonaniu Umowy Opcji w zamian za cenę określoną w Umowie Opcji, która na dzień wykonania jest niższa od wartości rynkowej OPiO spowoduje powstanie przychodu po stronie Wnioskodawcy 2 w wysokości ceny sprzedaży wskazanej w Umowie Opcji". Jednocześnie organ dodał, ze przychód ten może zostać określony w wysokości rynkowej przez upoważniony organ podatkowy/organ kontroli skarbowej na postawie art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych". Podkreślić należy, że zadane pytanie nr 2 zostało osadzone w konkretnych, opisanych we wniosku okolicznościach i z uwzględnieniem tych okoliczności organ był obowiązany dokonać oceny stanowiska wnioskodawcy. Pisemna interpretacja przepisów prawa podatkowego, zawierająca negatywną ocenę prawną stanowiska pytającego wraz z uzasadnieniem prawnym, musi być na tyle konkretna, aby podatnik mógł się do niej zastosować. W złożonej do Sądu skardze podniesiono zarzut błędnej wykładni art. 14 ust. 1 updp, jednocześnie wskazując, że w ocenie strony skarżącej, przepis ten, w zakresie dotyczącym zasadności określenia przychodu w wysokości wartości rynkowej, wbrew stanowisku organu, nie znajdzie zastosowania w okolicznościach przedstawionych we wniosku o interpretację. W ocenie Autora skargi, w opisanym stanie faktycznym, brak jest podstaw by przyjąć, że spełniły się przesłanki uzasadniające określenie przychodu w wartości rynkowej. W istocie rzeczy zarzut naruszenia art. 14 ust 1 obejmuje zarówno jego błędną wykładnię, jak i błąd subsumcji. Odnosząc się do zasadności tego zarzutu należy wskazać przede wszystkim, że nie jest jasne jakie przyczyny doprowadziły organ do konstatacji o wadliwości stanowiska wnioskodawcy. Trafnie, bowiem organ wskazał, że w myśl przepisu art. 14 ust 1 updp przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Prawidłowo również przyjęto, że przepis ten dopuszcza możliwość alternatywnego sposobu określenia przychodu - tylko wówczas - jeżeli cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw. Wówczas przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Rzeczą organu interpretacyjnego było zajęcie jednoznacznego stanowiska, w kwestii przedstawionej we wniosku. Wydając zaskarżoną interpretację organ uznał stanowisko wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 za nieprawidłowe. To oznacza, że w ocenie organu, w opisanym we wniosku zdarzeniu będą zachodziły wskazane w art. 14 ust 1 updp okoliczności uzasadniające określenie przychodu w wysokości rynkowej przez upoważniony organ podatkowy. Tymczasem, w myśl przepisu art. 14 ust 1 zd. 2 updp ta alternatywna metoda określenia przychodu znajduje zastosowanie, tylko wówczas, jeżeli cena - bez uzasadnionej przyczyny znacznie - odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw. W opisanym we wniosku stanie faktycznym, zasadniczym wskazanym przez wnioskodawcę czynnikiem wpływającym na wartość transakcji są uwarunkowania wynikające z zawartej umowy Opcji. Sama ta okoliczność, w ocenie Sądu nie uzasadnia jednak stanowiska organu interpretacyjnego o wadliwości stanowiska wnioskodawcy. Dokonując wykładni art. 14 updp organ nie wskazał, jakie okoliczności – w kontekście opisanych we wniosku – uzasadniają zakwestionowanie stanowiska Skarżącego co do tego, że zbycie przez Wnioskodawcę 2 OPiO w wykonaniu Umowy Opcji w zamian za cenę określoną w Umowie Opcji, która na dzień wykonania jest niższa od wartości rynkowej OPiO, nie spowoduje powstania przychodu po stronie Wnioskodawcy 2 w wysokości innej, niż cena sprzedaży wskazana w Umowie Opcji". Podsumowując powyższe, skarga okazała się zasadna. Przy ponownym rozpatrzeniu wniosku o interpretację indywidualną organ będzie zobowiązany, na podstawie art. 153 ppsa, do uwzględnienia przedstawionej powyżej oceny prawnej poczynionej w tej sprawie przez Sąd. Z uwagi na powyższe Sąd uchylił zaskarżoną interpretację, działając na podstawie art. 146 § 1 pkt 1 ppsa. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego orzeczono w oparciu o treść art. 200 i art. 205 § 2 ppsa.