II OSK 894/18

Dnia 13 marca 2019 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie: sędzia NSA Zdzisław Kostka sędzia del. WSA Piotr Broda (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej A. G., J. S., A. W. oraz B. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 października 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 714/17 w sprawie ze skargi A. G., J. S., A. W. oraz B. P. na decyzję Wojewody [..] z dnia [..] marca 2017 r., znak [..] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2017 r., sygn. II SA/Kr 714/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A. G., J.S., A. W. i B.P. na decyzję Wojewody [..] z dnia [..] marca 2017 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym. Po rozpatrzeniu odwołania A. i M. G., J.S., A. W. i B. P. od decyzji Starosty [..] z dnia [..] listopada 2016 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla J. J. – Z. obejmującego budynek mieszkalny jednorodzinny, zlokalizowany na działce nr [..] w m. Z. gmina W. wraz z wewnętrznymi i zewnętrznymi instalacjami, Wojewoda [..] decyzją z dnia [..] marca 2017 r. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami i w tym zakresie orzekł o udzieleniu pozwolenia na budowę polegającym na: wkopaniu zbiornika na ścieki wraz z wykonaniem zewnętrznego odcinka instalacji kanalizacji sanitarnej zgodnie z projektem zagospodarowania działki, wykonaniu elewacji budynku, wykonaniu schodów wejściowych do budynku, zamontowaniu balustrad na balkonach, wyrównaniu i utwardzeniu terenu. W pozostałym zakresie, tj. zatwierdzenia projektu budowlanego, szczegółowych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych, szczegółowego nadzoru na budowie, Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy zakażoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że decyzją z dnia [..] września 2013 r. Starosta [..] zatwierdził projekt budowlany i udzielił J. J. –Z. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z wewnętrznymi i zewnętrznymi instalacjami. Decyzją z dnia [..] listopada 2015 r. Wojewoda M. uchylił w/w decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wyrokiem z dnia 26 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J.J. na tę decyzję. Następnie organ odwoławczy podał, że Burmistrz [.]. decyzją z dnia [..] listopada 2010 r., ustalił warunki zabudowy dla planowanej inwestycji. W aktach sprawy znajduje się również kopia ostatecznej decyzji Burmistrza W. z dnia [..] marca 2011 r., zatwierdzającej podział działki nr [..] na działkę: [..]. Z kolei wniosek inwestora z dnia 2 września 2013 r. obejmował pozwolenie na budowę zamierzenia inwestycyjnego zlokalizowanego na działce oznaczonej aktualnym numerem, tj. [.]. Decyzja Starosty [..] o pozwoleniu na budowę także została wydana z uwzględnieniem już działki podzielonej. Zdaniem Wojewody [..], działanie organu pierwszej instancji było właściwe. Podział działki dokonany po wydaniu decyzji o warunkach zabudowy dla projektowanej inwestycji, a przed wydaniem pozwolenia na budowę, nie spowodował konieczności uzyskania nowej decyzji ustalającej warunki zabudowy, skoro zakres tej inwestycji się nie zmienił. Wojewoda [..] opierając się na zapisach w Dzienniku Budowy Nr [.]. uznał, że przedstawione dowody świadczące o stopniu zaawansowania budowy są wystarczające do podjęcia rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Wyjaśniając zastrzeżenia, w zakresie realizowania przez inwestora prac budowlanych, pomimo wydania przez Wojewodę [..] decyzji z dnia [..] listopada 2015 r., organ wyjaśnił, że pierwsza decyzja starosty wydana w tej sprawie z 25 września 2013 r. wobec nie wniesienia odwołania w ustawowym terminie stała się ostateczna 11 października 2013 r. Jak wynika z zapisów Dziennika Budowy prace rozpoczęto 22 marca 2014 r., czyli w dacie, gdy decyzja o pozwoleniu na budowę była ostateczna. Po dacie uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę ([..] listopada 2015 r.) wykonano jedynie izolację poddasza - zapis z dnia 28 kwietnia 2016 r. W ocenie organu były to prace nie wymagające ani zgłoszenia, ani uzyskania pozwolenia na budowę. Wobec czego nie można mówić o samowoli budowlanej. Inwestor wykonał wszystkie prace w oparciu o ostateczną decyzję Starosty [..] z dnia [.] września 2013 r. Po uchyleniu powyższej decyzji J. J.-Z. zaprzestała wykonywania robót budowlanych wymagających zgłoszenia, bądź uzyskania pozwolenia na budowę. Rozpoznając skargę od tej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie uchylenie pierwotnej decyzji Starosty [.]] z dnia [..] września 2013 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, która weszła do obiegu prawnego w dniu 11 października 2013 r. miało miejsce w dniu 5 listopada 2015 r. na skutek rozpoznania przez Wojewodę [..] odwołania A. W., B. P., A. G., M.G. i J.S. Zgodnie z art. 37 ust. 2 Prawa budowlanego wznowienie budowy może nastąpić po wydaniu nowej decyzji o pozwoleniu na budowę, o której mowa w art. 28 ust. 1 , albo decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych, o której mowa w art. 51 ust. 4 Pr. bud. (ustawa Prawo budowlane w brzmieniu przyjętym w tekście jednolitym opublikowanym w Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późniejszymi zm.). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zostały spełnione warunki do wydania decyzji o zatwierdzeniu na wniosek J. J. – Z. projektu budowlanego. Roboty budowlane dotyczące przedmiotowej inwestycji prowadzone były przez inwestorkę na działce nr [..] w latach 2014 – 2015 r. na podstawie ww. decyzji Starosty [.] z dnia [.] września 2013 r. Potwierdza to treść dziennika budowy nr [..], który stanowi urzędowy dokument przebiegu robót budowlanych oraz zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku wykonywania robót. Zgodnie z jego treścią pierwszy wpis sporządzony został w dniu 22 marca 2014 r., przez kierownika budowy – P.C. - a z pozostałych wpisów dokonanych w dzienniku wynika, jakie roboty budowlane zostały wykonane przed wydaniem decyzji Wojewody [..] z dnia [..] listopada 2015 r., którą uchylono przedmiotowe pozwolenie na budowę. Sąd zaznaczył, że wszystkie wpisy dotyczące wykonanych robót budowlanych wymagających pozwolenia na budowę lub zgłoszenia zostały wykonane przed ww. datą, natomiast dwa wpisy dokonane po [..] listopada 2015 r. dotyczą sprawdzenia instalacji gazowej i wykonania izolacji poddasza. Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie nie miała miejsca samowola budowlana, gdyż wykonane prace były oparte na znajdującym się wówczas w obiegu prawnym pozwoleniu na ich wykonanie, a po uchyleniu pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę inwestorka – przy znacznym stopniu zaawansowania robót budowlanych - zaprzestała budowy. Ponieważ znaczna część prac związanych z realizacją zamierzenia inwestycyjnego objętego pierwotnym pozwoleniem na budowę została zrealizowana, co potwierdza nie tylko treść dziennika budowy, ale także ustalenia poczynione podczas kontroli przedmiotowego budynku mieszkalnego przeprowadzonej w dniu 3 sierpnia 2016 r. przez PINB w T. - a także mając na uwadze treść art. 28 ust. 1 Pr. bud. Sąd ocenił jako prawidłowe zreformowanie decyzji pierwszoinstancyjnej przez organ odwoławczy, tak aby pozwolenie na budowę obejmowało tylko dotychczas niewykonane roboty. W ocenie Sądu nie ma znaczenia dla rozpoznawanej sprawy fakt, iż decyzja Burmistrza W. z dnia [.]. listopada 2010 r. o warunkach zabudowy obejmująca przedmiotową inwestycję, została wydana dla nieruchomości oznaczonej jako działka nr [..], która – przed wydaniem decyzji Starosty [.] z dnia [.]. września 2013 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku mieszkalnego – uległa podziałowi na działkę ewid. nr [..]. Ani lokalizacja inwestycji po ww. podziale, ani jej zakres nie uległy bowiem zmianie, nie zmieniły się też linie rozgraniczające teren inwestycji kubaturowej. Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieprawidłowego wkopania zbiornika na nieczystości (wkopania) oraz nieprawidłowości usytuowania okapu przedmiotowego budynku oraz nadmiernego zbliżenia budynku do granicy z sąsiednią nieruchomością organ wskazał, że w dniach 23 czerwca 2017 r. i 5 lipca 2017 r. została przeprowadzona przez PINB w T. kontrola obowiązkowa zakończonej budowy przedmiotowego budynku mieszkalnego, podczas której nie stwierdzono nieprawidłowości określonych w art. 59a ust 2 Pr. bud., sprawdzono również zgodność wykonanego przedsięwzięcia inwestycyjnego z projektem budowlanym i z projektem zagospodarowania działki stanowiącym załącznik nr 3 do projektu budowlanego. W konsekwencji została też wydana decyzja z dnia 17 lipca 2017 r. przez PINB w Tarnowie, którą udzielono pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli A. G., J. S., A. W. i B. P., zaskarżając wyrok w całości i zarzucając naruszenie: - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 151 p.p.s.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na oddaleniu skargi opartej na usprawiedliwionych podstawach, - art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. z art. 7, 8, 76 § 1 i 3, 77 § 1, 78 § 1, art. 80 k.p.a. poprzez przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie za prawidłowy stan taktyczny, który organ administracji II instancji ustalił bez wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego i bez jego właściwej oceny oraz analizy zarzutów podniesionych przez skarżących co do faktów istotnych dla sprawy i nie przeprowadzenia dowodów zawnioskowanych przez skarżące na wykazanie zasadności tych zarzutów - w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bo skutkowało to przyjęciem w stanie faktycznym sprawy, że: - Inwestor J. J. – Z. posiada dla realizowanej inwestycji na działce nr [.] obowiązującą decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, za którą została uznana przez organy administracyjne wydana w dniu 08 listopada 2011r. dla całej działki nr [.]. decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i w związku z tym może być prowadzone w niniejszej sprawie postępowanie naprawcze na podstawie art. 37 ust. 2 Prawa budowlanego w zw. z art. 51 ust. 4 tej ustawy, w sytuacji gdy decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu odnosi się do działki objętej wnioskiem jako całości, nie zaś jedynie tej jej części, która będzie faktycznie zabudowana, a inwestorka w dacie rozpoczęcia inwestycji nie uzyskałaby dla działki nr [.]. decyzji o warunkach zabudowy ze względu na treść art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2017r, poz. 1369 z późn.zm.) w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 10 października 2015r. (t.j. Dz.U. z 19.06.2017r. poz. 1161) co skutkowałoby uznaniem, że po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji Starosty [..] z dnia [..] września 2013r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu zezwolenia na budowę, inwestycja byłaby realizowana jako samowola budowlana oraz koniecznością uzyskania przez inwestorkę aktualnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego, - Inwestor J. J. – Z. nie dopuściła się samowoli budowlanej na żadnym etapie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [..] bo potwierdza to dziennik budowy, który organy administracji uznały za wystarczający dokument potwierdzający przebieg robót budowlanych oraz zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku wykonywania robót - stosownie do treści art. 45 ust. 1 Prawa budowlanego i uznały w związku z tym za zbędne przeprowadzenie dowodów wnioskowanych przez skarżące na wykazanie tej samowoli, w sytuacji gdy zapisy w dzienniku budowy dotyczące np. realizacji instalacji kanalizacyjnej nie były zgodne ze stanem faktycznym o czym organ II instancji wiedział przed wydaniem decyzji, a zgodnie z art. 76 § 1 i 3 k.p.a. dziennik budowy nie jest dokumentem urzędowym w rozumieniu tego przepisu i można przeprowadzić dowody przeciwko jego treści oraz podlega ocenie jak każdy dowód - co miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż stwierdzenie samowoli budowlanej spowodowałoby zmianę trybu postępowania z naprawczego na legalizacyjny, pominięcie dowodów zawnioskowanych przez skarżące w postaci protokołów odbioru i instalacji wykonanych w wybudowanym budynku co nie pozwoliłoby wykazać skarżącym, że dziennik budowy był prowadzony nierzetelnie i nie odzwierciedlał faktycznego czasu wykonywania poszczególnych etapów robót, które prowadzone były bez zezwolenia na budowę, - nie rozpoznanie przez WSA w Krakowie zarzutów skarżących dotyczących nieprawidłowego usytuowania zbiornika na nieczystości oraz niezgodnego z przepisami Prawa budowlanego usytuowania budynku od granicy z nieruchomością skarżących, ze względu na wydanie w dniu [..] lipca 2017r. decyzji zezwalającej na użytkowanie przedmiotowego budynku, która poprzedzona została obowiązkowymi kontrolami, podczas których PINB w T. nie stwierdzi! nieprawidłowości określonych w art. 59a ust. 2 Prawa budowlanego, gdy zarzuty te powinny być rozpoznane przez Sąd na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, - poprzez zaakceptowanie przez Sąd prowadzenia postępowania administracyjnego przez organ administracyjny II instancji z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej i praworządności w sposób podważający zaufanie obywateli do władzy publicznej, - art. 35 ust. 1 pkt 1, 2, 3 w zw. z art. 37 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3, ust. 4 i ust. 7 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 59 ust. 1 i art. 61 ust. 1, ust. 6, ust. 7 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz.U. z 2017r, poz. 1073 z późn.zm.) przez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że: - inwestorka spełniła warunki do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego dotyczącego budowy jednorodzinnego budynku mieszkalnego na działce [..] i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót niezbędnych do zakończenia inwestycji - nie ma znaczenia dla rozpatrywanej sprawy fakt, że wydana J. J. – Z. decyzja z dnia z dnia [.]. listopada 2010r. ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla w/w inwestycji została wydana dla nieruchomości położonej w Z. oznaczonej jako działka nr [..] o pow. 0,46 ha. - mimo, że pierwsza decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i zezwolenie na budowę zostało wydane dla działki nr [..] powstałej z podziału działki nr [..] a prawidłowe zastosowanie wskazanych przepisów prowadzi do wniosku, że inwestorka nie dysponuje decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania działki nr [..], co uniemożliwia ocenę, czy po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji z dnia [..] września 2013r, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej zezwolenia na budowę inwestor wykonał roboty budowlane zgodnie z prawem i czy projekt budowlany przedłożony w postępowaniu naprawczym został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami, - art. 45 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez uznanie, że dziennik budowy stanowi jedyny urzędowy dokument przebiegu robót oraz zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku wykonywania robót - gdy dziennik robót jest dokumentem prywatnym i nie jest dokumentem urzędowym w rozumieniu z art. 76 § 1 kpa i można przeprowadzić dowody przeciwko treści tego dokumentu, co można wywieść z art. 76 § 3 kpa, - art. 37 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 35 ust. 1 w zw. z art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U z 2013r, poz. 1409 z późn.zm.) przez niewłaściwe zastosowanie i wskutek tego przyjęcie, że organ administracyjny II instancji zgodnie przepisami wydał zaskarżoną decyzję z dnia [..] marca 2017r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, a zatwierdzony tą decyzją projekt budowlany był zgodny z obowiązującymi przepisami, - art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego poprzez uznanie, że realizowana przez J.J. – Z. budowa budynku mieszkalnego na działce nr [..] była prowadzona z poszanowaniem uzasadnionych interesów skarżących, jako współwłaścicieli nieruchomości znajdującej się w strefie oddziaływania tej inwestycji, - art. 52 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 i 4 Prawa budowlanego poprzez niezastosowanie tych przepisów i nie uwzględnienie, że w dacie wydania decyzji z dnia [.]. marca 2017r. przez Wojewodę [..] współwłaścicielem nieruchomości i inwestorem inwestycji realizowanej na działce nr [..] był również J.Z. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania, której przesłanki określone zostały w § 2 wymienionego przepisu. Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności, skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach przytoczonych w niej podstaw. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 7, 8, 76 § 1 i 3, 78 § 1, 80 K.p.a. nie okazał się zasadny. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, w niniejszej sprawie organy administracji publicznej miały wszelkie podstawy faktyczne i prawne by stwierdzić zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy oraz w oparciu o te ustalenia zatwierdzić projekt budowlany i udzielić pozwolenia na budowę w kształcie wynikającym z decyzji organu odwoławczego. Wbrew argumentacji skargi kasacyjnej, w sprawie nie doszło do naruszeń przepisów proceduralnych w zakresie pozyskiwania przez organy administracji publicznej materiału dowodowego w toku postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, których nie dostrzegł i nie wyjaśnił Sąd I instancji. Zasadnie Sąd I instancji przyjął, że organ odwoławczy prawidłowo uznał, iż zatwierdzony ostateczną decyzją Burmistrz W. z dnia [.] marca 2011 r. podział działki nr [..] na działkę nr [..] oraz [..] pomimo, że miał miejsce po wydaniu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla projektowanej inwestycji, nie spowodował konieczności uzyskania nowej decyzji, skoro zakres inwestycji, przebieg linii rozgraniczających teren inwestycji oraz lokalizacja inwestycji nie uległy zmianie w stosunku do ustaleń decyzji o warunkach zabudowy. Decyzja Starosty T. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę została wydana z uwzględnieniem decyzji o podziale działki nr [..]. Zatem podział nieruchomości pozostawał bez wpływu zarówno na prawidłowość tej decyzji, jak i decyzji ustalającej warunki zabudowy. Warunki zagospodarowania terenu określone w decyzji o warunkach zabudowy, pomimo podziału działki pozostały bez zmian, a dokonany podział nie uniemożliwiał ich dochowania. Granice działki wydzielonej w całości pokrywały się z liniami rozgraniczającymi teren inwestycji. Brak było zatem jakichkolwiek podstaw, aby nie uwzględnić obowiązującej decyzji w przedmiocie warunków zabudowy i odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego. Naruszenia powyższych przepisów proceduralnych skarżący upatrują również na ustaleniu braku samowoli budowlanej w oparciu o dokonane zapisy w dzienniku budowy. Wbrew ocenie skarżących, należy uznać moc dowodową dziennika budowy w tej sprawie i ustaleń z niego wynikających. Dziennik budowy jest to faktycznie dokument prywatny, który musi odpowiadać określonym normatywnie wymogom. Rzeczywiście dziennik budowy nie jest dokumentem urzędowym, o którym mowa w art. 76 § 1 K.p.a., niemniej jednak zgodnie z art. 45 ust. 1 Pr. bud. stanowi potwierdzenie przebiegu robót budowlanych oraz zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku wykonywania robót. Wartość dowodową tego dokumentu można podważyć tylko przy pomocy innych dowodów, z których jednoznacznie będzie wynikać, że stan faktyczny odzwierciedlony w dzienniku budowy nie odpowiada stanowi przeprowadzonych w sprawie robót budowlanych. Nadto jest to dowód przedkładany przez strony, a zatem podlega wszystkim regułom wynikającym ze swobodnej oceny dowodów i może być konfrontowany z pozostałymi dowodami, o ile takie pozyska organ bądź zostaną przedłożone przez stronę postępowania. Powołując się na nieprawidłowości wynikające z zapisów dziennika budowy, skarżący nie przedstawili żadnych innych dokumentów, które mogłyby stanowić przeciwwagę dla wynikających z dziennika budowy okoliczności faktycznych. Takim dowodem nie mogą być protokoły odbioru instalacji. Jak wskazuje sama nazwa, jest to protokół odbioru, a nie potwierdzenie jej wykonania w danym momencie, a zatem nie potwierdza daty wykonania instalacji. Co również istotne w zakresie argumentacji skarżących, w ramach wspomnianej swobodnej oceny dowodów, organ ma uprawnienie do doboru takich dowodów, które są istotne dla ustalenia stanu faktycznego sprawy i nie jest zobowiązany do przeprowadzenia wszystkich wnioskowanych przez stronę, o ile nie przyczynią się one do wyjaśnienia istoty sprawy. Samowolę budowlaną w niniejszej sprawie wyklucza to, że obiekt został zrealizowany w czasie gdy w obrocie prawnym pozostawała pierwsza decyzja o pozwoleniu na budowę, co potwierdza dziennik budowy. Z ustaleń organu odwoławczego, opartych na wpisach w dzienniku budowy, które nie zostały zakwestionowane przez Sąd Wojewódzki, prace budowlane rozpoczęto w dniu 22 marca 2014 r., czyli w dacie, gdy decyzja o pozwoleniu na budowę była ostateczna. Z analizy dalszych zapisów tego dziennika wynika, że po dacie uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, wykonano jedynie izolację poddasza, która nie wymagała ani zgłoszenia, ani uzyskania pozwolenia na budowę, co również wyklucza zarzut samowoli budowlanej w tym zakresie. Bezzasadny jest zarzut dotyczący legalizacji zbiornika na nieczystości, bowiem Sąd wyjaśnił, że wszystkie kwestie z tym związane były przedmiotem kontroli obowiązkowej w związku z zakończeniem budowy, podczas której nie stwierdzono nieprawidłowości zarówno w zakresie zgodności z projektem budowlanym, jak i projektem zagospodarowania działki i wydano decyzję o pozwoleniu na użytkowanie. Na marginesie wskazać można, że przyjęta przez organ w zaskarżonej decyzji lokalizacja zbiornika na nieczystości ciekłe (szamba), była przedmiotem oceny organów, które prawidłowo uznały, że jest zgodna z § 36 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Natomiast w zakresie dotyczącym odległości zbiornika na nieczystości (szamba) od sieci wodociągowej, brak jest regulacji prawnej, stąd przyjęta przez organ odległość 15m została uznana za prawidłową i nie wpływającą na bezpieczeństwo i możliwość ewentualnego skażenia wody dostarczanej tym wodociągiem. Należy nadto podkreślić, że wadliwość uzasadnienia wyroku, którą zarzucają skarżący może stanowić przedmiot skutecznego zarzutu kasacyjnego tylko wówczas, gdy uzasadnienie uniemożliwia kontrolę instancyjną zaskarżonego wyroku. Nie można za pomocą art. 141 § 4 p.p.s.a. podważać ustaleń faktycznych dokonanych przez organ administracji, chyba że sąd nie zajmie żadnego stanowiska co do stanu faktycznego, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Na podstawie dokonanych prawidłowo ustaleń faktycznych, organ odwoławczy właściwie zastosował przepisy prawa materialnego. Wbrew argumentacji skargi kasacyjnej, organ nie dopuścił się naruszenia art. 45 ust. 1 Pr. bud. wskazując, że dziennik budowy stanowi urzędowy dokument przebiegu robót budowlanych oraz zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku wykonywania robót (...). Powołanie się na wskazany przepis nie było wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej przyjęciem, że dziennik budowy jest jedynym dokumentem, na podstawie którego ustalić można kwestie związane z samowolą budowlaną. Organ odwoławczy wskazał, a Sąd zaakceptował takie stanowisko że zapisy w dzienniku budowy pozwalają na wykluczenie istnienia w sprawie samowoli budowlanej, dokonując przy tym oceny tego dowodu. Przyjęcie takiego stanowiska nie wyklucza, że stan faktyczny sprawy został prawidłowo ustalony na podstawie tego dokumentu, skoro dziennik budowy oceniony według reguł postępowania dowodowego dawał podstawę do przypisania mu mocy dowodowej, a jednocześnie nie przedłożono w sprawie innych dokumentów, które podważałyby ustalenia z niego wynikające. Z uzasadnienia zarzutów naruszenia prawa materialnego można wyczytać, że skarżący kasacyjnie kwestionują również ustalenia decyzji w przedmiocie warunków zabudowy, tymczasem zarzutów wobec tej decyzji nie można skutecznie podnosić w prowadzonym postępowaniu o udzielnie pozwolenia na budowę, bowiem decyzja ustalająca warunki zabudowy jest już prawomocna i nie podlega ocenie w ramach postępowania zwyczajnego, tym bardziej w ramach prowadzonego postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Jednocześnie tak jak wyżej podkreślono, podział działki po wydaniu decyzji o warunkach zabudowy nie wpłynął na ustalenia w kwestii jej obowiązywania, jak również jej treści, skoro zakres planowanej inwestycji oraz jej lokalizacja się nie zmieniły. Brak jest zatem podstaw również do kwestionowania zgodności projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy z tego powodu. Zgodnie z art. 37 ust. 2 pkt 2 Pr. bud. w przypadku stwierdzenia nieważności albo uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, rozpoczęcie albo wznowienie budowy może nastąpić po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę. Przepis ten stanowi podstawę wydania kolejnej decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji, gdy budowa nie została jeszcze zakończona, a wcześniejsza decyzja udzielająca pozwolenia na budowę została wyeliminowana z obrotu prawnego. Oczywiście przed wydaniem tej decyzji organ ma obowiązek dokonać sprawdzenia zgodności przedłożonego projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy ( art. 35 ust. 1 pkt 1Pr. bud.), co też w niniejszej sprawie uczynił, nie stwierdzając przy tym żadnych nieprawidłowości. Stąd nietrafnie zarzucono w skardze kasacyjnej naruszenie wskazanych przepisów prawa materialnego, ponownie przy tym podnosząc chybiony argument, że wydana decyzja w przedmiocie warunków zabudowy nie mogła być podstawą do udzielenia pozwolenia na budowę. W sprawie nie doszło również do naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr. bud. który nakazuje na etapie zarówno projektowania, jak i budowania poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych (kwalifikowanych) interesów osób trzecich. Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia, jakie może spowodować planowana inwestycja, lecz jedynie o takie, które dotyczyć mogą naruszeń interesów prawnych, nie zaś interesów faktycznych innych osób. O naruszeniu interesu osób trzecich można mówić tylko wtedy, gdy naruszono w tym względzie konkretne normy (por. wyr. NSA z dnia 14 marca 2006 r., sygn. akt II OSK 643/05, dostępny: orzeczenia.nsa.gov.pl). Organy wyjaśniły, że projekt budowlany nie narusza przepisów obowiązującego prawa i pozostaje zgodny z treścią decyzji o warunkach zabudowy. Opracowano graficzną analizę nasłonecznienia budynku, z której wynika realizacja inwestycji zgodnie z wymogami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w tym zakresie. Wszelkie wymagane prawem odległości w zakresie lokalizacji inwestycji od granicy dz.[..] ze ścianą z otworami drzwiowymi lub okiennymi zostały zachowane. Nadto również lokalizacja zbiornika na nieczystości (szamba) odpowiada wymogom prawa, co zostało już wyżej wyjaśnione. W zakresie, w którym brak jest regulacji prawnej, co do odległości zbiornika od sieci wodociągowej, nie stwierdzono, by przewidziana odległość zbiornika od sieci skutkowała wskazywanym przez skarżących zagrożeniem. Żadne interesy publiczno – prawne skarżących, a takie pozostają pod ochroną tego przepisu, nie zostały pominięte w toku postępowania. Organ uwzględnił stanowisko skarżących w toku postępowania, brak było jednak podstaw prawnych by odmówić udzielenia pozwolenia na budowę, co obligowało organ do zatwierdzenia projektu budowlanego. Chybione są również zarzuty kasacyjne naruszenia art. 52 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 i 4 Pr. bud., które w sprawie nie mały zastosowania. Zwrócić należy bowiem uwagę, że wskazanie w podstawie kasacyjnej przepisów prawa, które nie znajdowały zastosowania w rozpoznawanej sprawie, uniemożliwia merytoryczną ocenę argumentacji strony zgłaszanej w ramach zarzutów kasacyjnych obarczonych tą wadą. Skarżący przy tym błędnie wywodzą że organ wydał kwestionowaną decyzję w oparciu o wskazaną regulację, podczas gdy z treści decyzji jednoznacznie wynika, że została ona wydana w trybie art. 37 ust. 2 pkt 2 Pr. bud. W sprawie nie stwierdzono odstępstw od udzielonego pozwolenia na budowę, zatem brak było podstaw do wszczęcia procedury legalizacyjnej w trybie art. 50-51 Pr. bud. W skardze kasacyjnej zarzuca się również niewłaściwe oznaczenie inwestora jako strony postępowania, poprzez pominięcie J. Z., jednak z analizy akt sprawy wynika, że wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę z dnia 2 września 2013 r. wskazywał jako inwestora wyłącznie J.J. – Z., co potwierdza również treść projektu budowlanego i projektu zagospodarowania działki. Naczelny Sąd Administracyjny przychyla się ponadto do jednolitego stanowiska orzecznictwa, że pozbawienie strony udziału w postępowaniu może stanowić podstawę uchylenia decyzji jedynie wówczas, gdy takie uchybienie podniesie strona, która została w sprawie pominięta (por. wyrok NSA z dnia 9 czerwca 2011r. sygn. akt II OSK 990/10, z dnia 26 marca 2013r. sygn. akt II OSK 2276/11, z dnia 9 grudnia 2011r. sygn. akt II OSK 807/11, z dnia 16 maja 2012r. sygn. akt II OSK 371/11, z dnia 16 maja 2012r. sygn. akt II OSK 361/11, z dnia 26 stycznia 2009r. sygn. akt II OSK 51/08, z dnia 15 lutego 2011r. sygn. akt II OSK 307/10, z dnia 21 października 2009r. sygn. akt II OSK 1628/08 z glosą J. Borkowskiego w OSP 2011/2/23), chociaż i wówczas skarga nie musi zostać uwzględniona ( por. wyrok NSA z dnia 26 maja 2011r. sygn. akt I OSK 842/11, dostępne na: www.orzeczeniansa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił.