VII SA/Wa 2291/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu S. R. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania postanawia: 1. odrzucić sprzeciw, 2. zwrócić S. R. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis sądowy w kwocie 500 zł (słownie: pięćset złotych). Skarżący – S. R., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w dniu 4 września 2017 r. (data stempla pocztowego) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu sprzeciw od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (DZ. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.), oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.) w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 4 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Postępowanie sądowe zostało wszczęte w dniu 4 września 2017 r., zatem po wejściu w życie z dniem 1 czerwca 2017 r. zmian wprowadzonych ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935). Ustawa nowelizująca wprowadziła zmiany między innymi do ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369). Przepisem art. 9 pkt 7 ustawy nowelizującej dodano, w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, - nowy rozdział 3a - "Sprzeciw od decyzji". Zgodnie z art. 64a p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym po dniu 1 czerwca 2017r. od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. skarga nie przysługuje. Strona niezadowolona z decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Do sprzeciwu od decyzji stosuje się zaś odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 64c § 1 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. W myśl § 2 ww. przepisu, sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji. Termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd niezwłocznie wzywa organ, który wydał zaskarżoną decyzję, do przekazania sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy (§ 3). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 4 sierpnia 2017 r., zatem 14 - dniowy termin do skutecznego wniesienia sprzeciwu upłynął w dniu 18 sierpnia 2017 r. Sprzeciw od zaskarżonej decyzji został nadany za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w placówce pocztowej w dniu 4 września 2017 r., a zatem z przekroczeniem ustawowego 14 - dniowego terminu do jego wniesienia. Skarżący uchybił zatem terminowi do wniesienia sprzeciwu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Dodatkowo Sąd podnosi - zaskarżona decyzja zawierała błędne pouczenie co do przysługującej stronie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnoszonej za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Okoliczność ta nie miała jednak wpływu na rozstrzygnięcie wydane w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Z przepisu tego nie wynika, że błędne pouczenie może spowodować jakąkolwiek zmianę ustawowego terminu do wniesienia środka zaskarżenia a jedynie, że strona korzystając z właściwych środków procesowych może uniknąć negatywnych skutków uchybienia terminu, jeżeli przyczyną tego uchybienia było błędne pouczenie organu ( por. orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 stycznia 2015 r. sygn. akt II OSK 3372/14, z dnia 14 września 2012 r. sygn. akt I OSK 2030/12, I OSK 1988/12 i I OSK 1987/12, z dnia 23 maja 2013 r. sygn. akt II FSK 1804/11). Okoliczność braku lub błędnego pouczenia uzasadnia ewentualne przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, w trybie art. 86 p.p.s.a., przy spełnieniu warunków w nim przewidzianych (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt II OZ 417/09, LEX nr 628949). Kierując się powyższą argumentacją Sąd odrzucił sprzeciw, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64 b § 1 p.p.s.a. - ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie kosztów postępowania postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.