II OSK 423/16

Dnia 14 listopada 2017 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak Sędziowie sędzia NSA Jerzy Stelmasiak sędzia del. WSA Marek Leszczyński (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Katarzyna Miller po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2017 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Prezydenta [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 1526/15 w sprawie ze skargi Prezydenta [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2015 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary za niewydanie decyzji o pozwoleniu na budowę w terminie oddala skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1526/15, oddalił skargę Prezydenta [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2015 r., znak: [...], w przedmiocie wymierzenia kary za niewydanie w terminie decyzji o pozwoleniu na budowę. Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco. W dniu [...] 2012 r. wpłynął do Prezydenta [...] wniosek o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wolnostojącego na działkach nr ew. [...]. W dniu 14 grudnia 2012 r. Prezydent [...] zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego, a następnie postanowieniem z dnia [...] 2013 r., Nr [...], na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości i braków we wniosku o pozwolenie na budowę, w terminie 14 dni od daty otrzymania postanowienia. Przedmiotowe rozstrzygnięcie inwestor odebrał 21 stycznia 2013 r. a obowiązek nałożony postanowieniem został wykonany w dniu 1 lutego 2013 r. Następnie pismem z dnia 11 lutego 2013 r. organ powiatowy zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się z całością akt sprawy oraz wypowiedzenia się co do treści zebranych dowodów i materiałów w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia. W dniu 15 marca 2013 r. organ wydał decyzję Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Wojewoda [...] wydając w dniu [...] 2015 r. postanowienie o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 13.000 zł za zwłokę w wydaniu decyzji, w swoim rozstrzygnięciu przyjął, że 65-dniowy termin, o którym mowa w art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane, rozpoczął swój bieg w dniu 15 listopada 2012 r., tj. w dniu złożenia przez inwestora wniosku o pozwolenie na budowę. Następnie od okresu trwania postępowania administracyjnego, czyli od 15 listopada 2012 r., do dnia wydania decyzji kończącej postępowanie w dniu 15 marca 2013 r., odliczył okres 65 dni wynikający z przepisu art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane oraz 29 dni z tytułu obowiązku usunięcia nieprawidłowości i braków we wniosku o pozwolenie na budowę nałożonego postanowieniem z dnia 3 stycznia 2013 r., do czasu jego wykonania w dniu 1 lutego 2013 r. Wojewoda [...] przyjął, że całe postępowanie trwało 120 dni, natomiast po odjęciu ww. dni (120 - 65 - 29 = 26) ocenił, że Prezydent [...] dopuścił się 26 - dniowej zwłoki w wydaniu rozstrzygnięcia kończącego postępowanie administracyjne i w związku z tym nałożył karę w wysokości 13.000 zł. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Prezydent [...] zarzucając organowi I instancji błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia. Po rozpatrzeniu zażalenia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] 2015 r., nr [...], uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej wysokości nałożonej kary i ustalił wysokość kary na 12.500 zł. W ocenie organu odwoławczego termin 65 dni od wpływu wniosku, przy odliczeniu okresów niepodlegających na podstawie art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane wliczeniu do tego okresu, upłynął w dniu 17 lutego 2013 r. Dniem tym była niedziela, dlatego też zgodnie z art. 57 § 4 k.p.a. organ odwoławczy przyjął, że termin upłynął w poniedziałek, tj. w dniu 18 lutego 2013 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że postępowanie administracyjne trwało 120 dni. Po odjęciu od tego okresu 65 dni wynikających z art. 35 ust. 6 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, 29 dni z tytułu usunięcia nieprawidłowości i braków w dokumentacji projektowej przez inwestora oraz 1 dnia wynikającego z przesunięcia terminu z niedzieli na poniedziałek, organ stwierdził, że w niniejszej sprawie doszło do 25-dniowego przekroczenia terminu, określonego w art. 35 ust. 6 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane, a nie, jak ustalił Wojewoda, 26-dniowego. W rezultacie 25-dniowe przekroczenie skutkuje w ocenie organu odwoławczego karą pieniężną w wysokości 12.500 zł. Dalej organ odwoławczy wskazał, że okresy dotyczące zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania, możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy i oczekiwaniem na zwrotne potwierdzenia odbioru nie wstrzymują biegu terminu do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie są to bowiem okoliczności podlegające odliczeniu na podstawie art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane, ponieważ są to zwykłe czynność postępowania. Jednakże czas związany z doręczaniem korespondencji takiej jak zawiadomienia o wszczęciu bądź zakończeniu postępowania administracyjnego, może zostać odliczony od okresu trwania całego postępowania jako okres opóźnień spowodowanych z przyczyn niezależnych od organu, jeżeli związane z tym były nadzwyczajne utrudnienia. W sprawie niniejszej zwrot korespondencji skierowanej do stron postępowania i ponowne jej doręczenia na aktualne adresy zamieszkania zostały przeprowadzone po wydaniu przez organ postanowienia z dnia 3 stycznia 2013 r. a przed uzupełnieniem przez inwestora braków wniosku o pozwolenie na budowę w dniu 1 lutego 2013 r., zatem w okresie, który podlega odliczeniu od terminu 65 dni na wydanie pozwolenia na budowę i nie może być odliczony ponownie. Odnosząc się natomiast do argumentu strony skarżącej, że ostatnie zwrotne potwierdzenie odbioru zawiadomienia z dnia 11 lutego 2013 r. o możliwości zapoznania się z całością akt sprawy i wypowiedzenia się co de zebranych dowodów i materiałów zostało zwrócone do Prezydenta [...] w dniu 7 marca 2013 r., organ odwoławczy wskazał, że Prezydent [...] mógł wnieść do Poczty Polskiej S.A. reklamację już po 14 dniach od dnia nadania przesyłki, tj. w dniu 27 lutego 2014 r. Wobec nie złożenia reklamacji na niewykonanie dostarczenia przesyłki rejestrowanej nie ma w ocenie organu odwoławczego podstaw do odliczenia okresu między dniem 11 lutego 2013 r., a 7 marca 2013 r., jako okresu opóźnienia spowodowanego z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu. Skargę na powyższą decyzję, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniósł Prezydenta [...]. Skarżonej decyzji zarzucił naruszenie: - przepisów postępowania poprzez nieuwzględnienie przez organy I i II instancji przepisów art. 7, 8, 9 i 10 w zw. z art. 61 § 4 i z art. 35 § 1 k.p.a. polegające na uznaniu, że dokonanie przez Prezydenta [...] czynności związanych z zawiadomieniem stron postępowania o jego wszczęciu i możliwości zapoznania się z aktami postępowania, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, w tym okres wyczekiwania na doręczenia oraz potwierdzenia ich dokonania, stanowiło zwłokę organu w rozpoznaniu sprawy o wydanie decyzji oraz art. 44 § 4 k.p.a. polegające na jego pominięciu, - przepisów prawa materialnego, tj. art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. zastosowanie pomimo, że Prezydent [...] wydał w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku - z uwzględnieniem okresów nie podlegających wliczeniu do tego terminu decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę oraz art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane poprzez jego pominięcie przy wydawaniu zaskarżonych postanowień. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 września 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1526/15, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej p.p.s.a.), skargę oddalił. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd ten stwierdził, że podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organów administracji publicznej orzekających w niniejszej sprawie stanowił art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w brzmieniu nadanym mu ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 93, poz. 888). Zgodnie z powołanym przepisem, w przypadku gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Stosownie zaś do ust. 8 art. 35 powołanej ustawy - do terminu, o którym mowa w ust. 6 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Zdaniem Sądu przepis art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego ma na celu zobowiązanie organu administracji do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bez zbędnej zwłoki (art. 35 k.p.a.), w terminie zakreślonym przez ustawodawcę, ale jednocześnie zdyscyplinowanie inwestora do usunięcia zaistniałych nieprawidłowości pod rygorem odmowy jego wydania. Natomiast 65 -dniowy termin dla rozpoznania wniosku umożliwia organowi administracji publicznej przeprowadzenie postępowania administracyjnego wraz ze wszystkimi składającymi się na to postępowanie niezbędnymi czynnościami proceduralnymi. Z kolei określone w art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego zdarzenia prawne i czynności, jedynie na zasadzie wyjątku, nie podlegają wliczeniu do okresu 65-dniowego terminu przewidzianego w ust. 6. Są to okresy, w których braki formalne, jak i merytoryczne wniosku, nie pozwalają organom na skuteczne prowadzenie postępowania w sprawie. Niewątpliwie też okres niezbędny dla usunięcia braków formalnych, wyznaczony stronie przez organ na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. podlega odliczeniu od ustalonego w ustawie Prawo budowlane terminu 65 dni. W ocenie Sądu organy prawidłowo zaczęły liczyć bieg terminu do wydania decyzji od dnia złożenia wniosku o pozwolenie na budowę przez inwestora, tj. od dnia 15 listopada 2012 r. Od tej bowiem daty organ I instancji miał 65 dni na rozpatrzenie sprawy. Zasadnie także organ odwoławczy przyjął, iż termin 65 dni od wpływu wniosku, przy odliczeniu okresów niepodlegających na podstawie art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane, upłynął w poniedziałek 18 lutego 2013 r. ( 17 lutego-niedziela). Nie budzi także wątpliwości, iż decyzja rozstrzygająca sprawę pozwolenia na budowę co do istoty zapadła w dniu 15 marca 2013 r., a więc po upływie 120 dni. Poza sporem jest także, że Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] 2013 r., Nr [...] na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości i braków we wniosku o pozwolenie na budowę, w terminie 14 dni od daty otrzymania postanowienia. Przedmiotowe rozstrzygnięcie inwestor odebrał 21 stycznia 2013 r. a obowiązek wykonał w dniu 1 lutego 2013 r. Zgodnie więc z treścią art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego organ administracji był zobowiązany do nałożenia na inwestora obowiązku usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. Termin ten winien zaś podlegać odliczeniu od czasu zakreślonego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zwłoka w postępowaniu związana bowiem z tym okresem jest niezawiniona przez organ i powinna być odliczana od ustawowego terminu przewidzianego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem więc Sądu czas od dnia nałożenia postanowieniem z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego obowiązku uzupełnienia braków projektu, do momentu upływu terminu wyznaczonego na ich uzupełnienie (bądź wcześniejszego ich uzupełnienia), stanowi okres niezawinionej przez organ prowadzący postępowanie zwłoki, który należy odliczyć od ustawowego terminu 65 dni przewidzianego na załatwienie wniosku w przedmiocie pozwolenia na budowę W sprawie niniejszej po odjęciu od czasu trwania postępowania (120 dni) okresu 65 dni wynikających z art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane, 29 dni z tytułu usunięcia nieprawidłowości i braków w dokumentacji projektowej przez inwestora oraz 1 dnia wynikającego z przesunięcia terminu z niedzieli na poniedziałek, należy uznać, iż doszło do 25-dniowego przekroczenia terminu, określonego w art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane, co skutkuje, po dokonaniu określonego działania matematycznego - karą pieniężną w wysokości 12.500 zł. Sąd odniósł się także do zarzutów skargi i wyjaśnił, że są one całkowicie niezasadne. Art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego, będący dokładnym powtórzeniem reguły zawartej w art. 35 § 5 k.p.a., nie stanowi podstawy do odliczenia terminów wszelkich tych czynności organu administracji publicznej, które jakkolwiek wynikają z przepisów prawa, w tym z Kodeksu postępowania administracyjnego, to jednak stanowią zwykłe elementy składające się na to postępowanie, nie wymagające dodatkowych, nadzwyczajnych działań zmierzających do nadania procedurze właściwego biegu. Zgodnie z art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane do 65 - dniowego terminu nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu. Nietrafnie zatem skarżący wywodzi, że odliczeniu powinien też podlegać okres od chwili rozesłania stronom zawiadomienia o wszczęciu postępowania do czasu uzyskania potwierdzeń doręczenia tego zawiadomienia oraz okres wyznaczony przez organ, a stanowiący termin na wypowiedź strony. Do czynności, o jakich mowa w art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego nie można zaliczyć zwykłych czynności procesowych, takich jak okresy oczekiwania na doręczenie korespondencji, zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania, czy też czasu danego stronom na zapoznanie się z aktami sprawy, gdyż są to zwykłe czynności postępowania administracyjnego nie wstrzymujące biegu terminu z art. 35 ust. 6 ustawy. Chociaż więc w sprawie niniejszej sama procedura doręczeń zawiadomienia o wszczęciu postępowania jak i o jego zakończeniu trwała ponad 60 dni, to jednak nadal należy uznać, iż dokonanie tych czynności zgodnie z zasadami k.p.a. nie może podlegać odliczeniu w trybie art. 35 ust 8 Prawa budowlanego, zwłaszcza, iż organ nie podjął jakiejkolwiek czynności mającej na celu monitorowanie i przyspieszenie dokonywanych doręczeń. Jako całkowicie niezrozumiały Sąd uznał także zarzut skarżącego, że wymierzając karę za przekroczenie terminu organ nie wskazał, jaką szkodę z tego powodu poniosła strona, bowiem ustawodawca konstruując normę art 35 ust. 6 i 8 Prawa budowlanego nie uzależnił zastosowania sankcji za nieterminowe wydanie decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę od zaistnienia szkody po stronie inwestora i wykazaniu związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy tymi zdarzeniami. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku, opartą na przesłance z art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", złożył Prezydent [...], wnosząc o: - uchylenie postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2015 r., znak [...], w części, w której Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ustalił wysokość kary na 12.500 zł., - uchylenie postanowienia Wojewody [...] Nr [...], znak [...], z dnia [...] 2015 r., w całości, - zasądzenie od skarżonego organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania za obydwie instancje, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, ewentualnie o : - uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego: - art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym do dnia 24 lutego 2015 r., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. zastosowanie pomimo, że Prezydent [...] wydał w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku - z uwzględnieniem okresów nie podlegających wliczeniu do tego terminu, decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wolnostojącego na działkach [...], - art. 35 ust. 8 zd. ostatnie ustawy Prawo budowlane polegające na jego błędnej wykładni poprzez przyjęcie, że 64-ro dniowy okres doręczeń zawiadomienia o wszczęciu postępowania i zawiadomienia o zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym i możliwości zapoznania się z nim, składania uwag i zastrzeżeń, podlega wliczeniu do terminu określonego w przepisie art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane i nie był okolicznością uniemożliwiającą wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wolnostojącego na działkach [...], w terminie wskazanym w tym przepisie z przyczyn niezależnych od Prezydenta [...]. W uzasadnieniu zawarto argumenty na poparcie ww. podstaw kasacyjnych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Wobec tego, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a., a nadto nie zachodzi również żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał takiej kontroli zaskarżonego wyroku jedynie w zakresie wyznaczonym podstawami skargi kasacyjnej. W świetle art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a także 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna oparta została na podstawie z art. 174 pkt 1 p.p.s.a. Nie jest jednak ona usprawiedliwiona. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest uzasadniony zarzut skargi kasacyjnej naruszenia przez Sąd I instancji przepisu art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego. Sąd I instancji przywołał i omówił jego treść, a także zasadnie go w sprawie zastosował. W skardze kasacyjnej skarżący kasacyjnie zarzucając naruszenie tego przepisu stoi na stanowisku, że Sąd I instancji winien odmówić jego zastosowania, gdyż Prezydent [...] wydał decyzję w ustawowym terminie 65 dni, przy założeniu, że należało odliczyć terminy określone w art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego. W istocie więc powyższy zarzut mógłby być zasadny tylko wtedy, gdyby Sąd ten w ślad za organem nakładającym grzywnę wyliczył, że po odliczeniu terminów z art. 35 ust. 8 Prawa budowalnego, organ I instancji wydał decyzję w ustawowym terminie przewidzianym w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, a mimo to wymierzył mu grzywnę za przekroczenie tego terminu. W przypadku zaś, jak w sprawie niniejszej, gdy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyliczył, że termin ustawowy został przekroczony o 25 dni, to konsekwencją tego był obowiązek zastosowania art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest także uzasadniony zarzut naruszenia art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane polegający na jego błędnej wykładni poprzez przyjęcie, że 64 - dniowy okres doręczeń zawiadomienia o wszczęciu postępowania i zawiadomienia o zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym i możliwości zapoznania się z nim, składania uwag i zastrzeżeń, podlega wliczeniu do terminu określonego w przepisie art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane. Sąd I instancji trafnie bowiem przyjął, że do czynności, o jakich mowa w art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego nie można zaliczyć zwykłych czynności procesowych, takich jak okresy oczekiwania na doręczenie korespondencji, zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania, czy też czasu danego stronom na zapoznanie się z aktami sprawy, gdyż są to zwykłe czynności postępowania administracyjnego nie wstrzymujące biegu terminu z art. 35 ust. 6 ustawy. Są to bowiem czynności konieczne do dopełnienia w każdym postępowaniu i mieszczą się one w maksymalnym czasie postępowania o wydanie pozwolenia budowlanego wyznaczonym na 65 dni. Stanowisko powyższe jest zgodne z jednolitą linią orzeczniczą sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt II OSK 232/14, wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II OSK 2005/15). Skarżący próbuje wprawdzie zakwalifikować zaistniałą w sprawie sytuację doręczenia zawiadomienia dwóm uczestnikom postępowania, jako nietypową, a wręcz nadzwyczajną, ale stanowisko jego nie zasługuje na uznanie. Przede wszystkim zauważenia wymaga, że wysłana do tych osób korespondencja z dnia 14 grudnia 2012 r. wróciła do organu z adnotacją, że adresy są niewłaściwe, w dniu 10 stycznia 2013 r. Po ponownym ustaleniu tych adresów przesyłki doręczono w dniu 17 stycznia 2013 r. A zatem nie można w tym przypadku mówić o jakimś nadzwyczajnie długim okresie w ich doręczeniu, zważywszy na fakt, że organ musiał się liczyć z ewentualnością doręczenia zastępczego określonego w art. 44 § 1 – 4 k.p.a. Ponadto w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy przyjąć, że zakreślony przez ustawodawcę w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego 65 - dniowy termin dla rozpoznania wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, jest odpowiedni i zarazem umożliwiający organowi administracji publicznej przeprowadzenie i zakończenie postępowania administracyjnego wraz ze wszystkimi składającymi się na to postępowanie niezbędnymi czynnościami proceduralnymi. Aby temu sprostać organ winien jednak w trakcie dokonywanej do stron korespondencji przygotowywać się do wydania rozstrzygnięcia merytorycznego, gdyż jedno drugiemu nie przeszkadzało, a było wręcz wskazane, aby zmieścić się z zakończeniem postępowania w terminie ustawowym. W sprawie niniejszej nie można także tracić z pola widzenia faktu, że postępowanie zostało wszczęte w dniu 15 listopada 2012 r., zaś postanowienie informujące o jego wszczęciu wysłano do stron dopiero w dniu 14 grudnia 2012 r. Już na wstępie zatem, przy braku wyjaśnienia i usprawiedliwienia przez organ przyczyn zaistniałej sytuacji, a zatem w okolicznościach obciążających organ, minęło 30 dni z ustawowo przewidzianych 65 dni i okoliczność ta rzutowała następnie na dalszy przebieg postępowania w zakresie trudności z dochowaniem terminu ustawowego. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.