II SA/Gd 718/17

PostanowienieWSA w Gdańsku2017-12-05

Skład orzekający: Mariola Jaroszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia jest aktem, którego wykonanie może zostać wstrzymane na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia nie jest aktem, który podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA. Nie upoważnia ona do rozpoczęcia robót budowlanych, a jedynie stanowi podstawę do złożenia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę lub decyzji o warunkach zabudowy. W związku z tym, nie można mówić o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które uzasadniałyby wstrzymanie jej wykonania.
Stan faktyczny
Skarżący A. P. i M. S. wnieśli skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy ustalającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na uruchomieniu wydobycia piasku. Skarżący złożyli wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków w postaci pogorszenia stanu środowiska i spadku wartości nieruchomości. Sąd rozpoznał wnioski na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. P. i M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący A. P. i M. S., we wniesionych do Sądu w niniejszej sprawie skargach, złożyli wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 sierpnia 2017 r., nr [..]. Decyzją tą Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 19 marca 2015 r., nr [..], ustalającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na uruchomieniu wydobycia piasku z części złoża [..] na działkach nr [.]-[.], [..] (część), [..]-[..], gmina P. W ocenie skarżących wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja ta, jak wskazali skarżący, umożliwia bowiem inwestorowi wystąpienie z wnioskiem o zatwierdzenie projektu budowlanego i uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Wydanie zaś pozwolenia na budowę umożliwi inwestorowi rozpoczęcie robót budowlanych, które wywołają trudne do odwrócenia skutki w postaci powstałego w ich wyniku obiektu budowlanego lub jego fragmentów. Skarżący podkreślili także, że przedsięwzięcie, którego dotyczy zaskarżona decyzja, stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko a tym samym jego zrealizowanie może spowodować pogorszenie stanu środowiska, w szczególności w zakresie rzeźby terenu, zaniku wód powierzchniowych i podziemnych, a także ubytków flory i fauny. To zaś może obniżyć atrakcyjność okolicy przedmiotowego przedsięwzięcia i doprowadzić do spadku wartości nieruchomości należących do skarżących a także należących do pozostałych właścicieli nieruchomości sąsiadujących z planowaną inwestycją. Rozpoznając złożone wnioski Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji nie zasługują na uwzględnienie. Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.) stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się przy tym, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 204). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego zarówno doktryna jak i orzecznictwo rozumie spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem jedynie aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. akt I FZ 281/06, OSP 2007, nr 6, poz. 76). Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia nie ma zaś przymiotu wykonalności (zob. postanowienie NSA z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt II OZ 1226/17, https:orzeczenia.nsa.gov.pl). Decyzja ta niewątpliwie wywołuje określone konsekwencje prawne, niemniej jednak trudno w tym przypadku mówić o następstwach mogących wywołać skutki o których mowa w art. 61 § 3 powołanej ustawy (zob. postanowienie NSA z dnia 2 czerwca 2016 r., sygn. akt II OZ 567/16, https:orzeczenia.nsa.gov.pl). Decyzja taka nie upoważnia bowiem do rozpoczęcia robót budowlanych a ustala jedynie, czy projektowane zamierzenie inwestycyjne, planowane na określonym obszarze, jest zgodne z przepisami prawa oraz określa warunki, jakie należy spełnić w dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia nie może więc stanowić samoistnej podstawy do realizacji inwestycji, a tym samym nie powoduje zaistnienia uciążliwości dla terenów sąsiednich. Co więcej, wydanie decyzji środowiskowej nie przesądza, że inwestor w ogóle uzyska pozwolenie na budowę Ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla określonego przedsięwzięcia nie oznacza więc automatycznie zgody na podjęcie jakichkolwiek robót budowlanych związanych z jego realizacją. Skutkiem wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia jest pojawienie się uprawnienia inwestora do złożenia wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy lub wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę. Jednak samo pojawienie się takiego uprawnienia dla inwestora nie powoduje, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z kolei obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło