III SA/Po 706/17

Dnia 6 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak Sędziowie WSA Mirella Ławniczak (spr.) WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2017 roku przy udziale sprawy ze skargi P. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2017r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia części zarzutów i umorzenia w części postępowania egzekucyjnego uchyla zaskarżone postanowienie Sygn. akt III SA/Po [...] UZASADNIENIE Pismem z dnia 3 marca 2010 roku Dyrektor Z. P. w związku z bezskutecznością postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec P. P. na podstawie własnych tytułów wykonawczych o nr od [...] do nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 oraz od nr [...] do nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 roku przekazał przedmiotowe tytuły wykonawcze Naczelnikowi Urzędu Skarbowego P. - Ś.. Postanowieniem z dnia 13 października 2010 roku, nr [...] [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego P. - Ś., przekazał przedmiotowe tytuły wykonawcze do załatwienia Naczelnikowi Urzędu Skarbowego P. – J. w oparciu o informację Urzędu Miasta P. dotyczącą zameldowania zobowiązanego pod adresem P., [...] Zawiadomieniem z dnia 16 lutego 2012 roku organ egzekucyjny dokonał zajęcia rachunku bankowego P. P. w V. B. P. SA, na którym nie było środków podlegających egzekucji. Zawiadomienie o zajęciu, pomimo awizowania przez urząd pocztowy, nie zostało podjęte przez Zobowiązanego i zostało uznane za doręczone zastępczo. Zawiadomieniem z dnia 11 lipca 2012 roku dokonano zajęcia rachunku bankowego P. P. w I. B. Ś. SA, w wyniku którego na rachunek organu egzekucyjnego bank przekazał dniu 3 sierpnia. 2012 roku kwotę całej zaległości objętej zajęciem tj. [...] zł. Zawiadomienie o zajęciu, pomimo awizowania przez urząd pocztowy, nie zostało podjęte przez Zobowiązanego i zostało uznane za doręczone zastępczo. Pismem z dnia 2 sierpnia 2012 roku P. P. wniósł zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do ich wniesienia oraz o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem z dnia [...] września 2012 roku, nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych w P. uznał zarzuty za niezasadne i odmówił wyrażenia zgody na umorzenie postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 roku, nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego P. - J. uznał złożone zarzuty za bezzasadne. Pismem z dnia 14 stycznia 2013 roku P. P. złożył zażalenie, w którym wskazał, że nie zostały wyjaśnione wszelkie wątpliwości powstałe w toku sprawy, na które powoływał się we wniesionych zarzutach. Postanowieniem z dnia [...] marca 2013 roku, nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w P. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ stwierdził, że postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego P.- J. zostało wydane bez uprzedniego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów. Postanowieniem z dnia [...] marca 2013 roku, nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego P. - J. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów, gdyż uznał, że zobowiązany nie wykazał aby uchybienie terminu do złożenia zarzutów nastąpiło bez jego winy. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 roku, nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w P. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2014 roku, sygn. akt III SA/Po 981/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uwzględnił skargę P. P. i uznał, że odpisy tytułów wykonawczych zostały doręczone w sposób nieprawidłowy, tj. z naruszeniem art. 41 § 1 w zw. z art. 40 § 1 oraz art. 44 § 4 Kpa w zw. z art. 18 u.p.e.a, poprzez przesłanie korespondencji na niewłaściwy adres i wskazał, że organ egzekucyjny powinien rozważyć możliwość ponownego doręczenia zobowiązanemu odpisów wskazanych tytułów wykonawczych. Pismem z dnia 13 grudnia 2016 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego P.-J. przesłał odpisy tytułów wykonawczych nr Rb [...] - Rb [...] z dnia 25 stycznia 2008 roku na wskazany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w P. adres Zobowiązanego tj. P. ul. [...], ale przesyłka pomimo awizowania nie została podjęta przez adresata. Pismem z dnia 12 stycznia 2017 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego P.-J. przesłał ponownie odpisy wymienionych tytułów na drugi z wskazanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w P. adres Zobowiązanego tj. P. [...] ale przesyłka również nie została podjęta pomimo dwukrotnego awizowania. Pismem z dnia 9 lutego 2017 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego P.-J. wezwał wierzyciela do zajęcia stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów. Postanowieniem z dnia 12 maja 2017 roku, nr [...] Z. P. uznał zarzuty zobowiązanego tj. zarzut braku doręczenia upomnienia i zarzut przedawnienia obowiązku w części dotyczących tytułów wykonawczych od nr od [...] do nr [...] z dnia 25 stycznia 2008 roku i wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych od nr od [...] do nr [...] z dnia 25 stycznia 2008 roku, a w pozostałej części zarzuty uznał za bezzasadne. Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2017 roku, nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego P. - J. uwzględnił stanowisko Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. i . uznał za zasadny zarzut braku uprzedniego doręczenia upomnienia zgłoszony w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym, na podstawie tytułów wykonawczych o nr od [...] do [...] z dnia 25 stycznia 2008 roku, . uznał za zasadny zarzut przedawnienia obowiązku objętego tytułami wykonawczymi o nr od [...] do [...] z dnia 25 stycznia 2008 roku, . uznał za bezzasadny zarzut braku uprzedniego doręczenia upomnienia zgłoszony w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...] do [...] z dnia 30 sierpnia 2007 roku, . uznał za bezzasadny zarzut przedawnienia obowiązku objętego tytułami wykonawczymi o nr [...] do [...] z dnia 30 sierpnia 2007 roku, . uznał za bezzasadny zarzut wykonania lub umorzenia w całości albo w części obowiązku, wygaśnięcia albo nieistnienia obowiązku objętego tytułami wykonawczymi o nr od [...] do [...] z dnia 25 stycznia 2008 roku, od nr [...] do [...] z dnia 30 sierpnia 2007 roku, . uznał za bezzasadny zarzut niedopuszczalności egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych o nr od [...] do [...] z dnia 25 stycznia 2008 roku, o nr od [...] do [...] z dnia 30 sierpnia 2007 roku, . uznał za bezzasadny zarzut niespełnienia w tytułach wykonawczych o nr od [...] do [...] z dnia 25 stycznia 2008 roku, o nr od [...] do [...] z dnia 30 sierpnia 2007 roku wymogów określonych w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, . uznał za bezzasadny zarzut prowadzenia egzekucji na podstawie tytułów wykonawczych o nr od [...] do [...] z dnia 25 stycznia 2008 roku, o nr od [...] do [...] z dnia 30 sierpnia 2007 roku przez niewłaściwy organ egzekucyjny, . umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o nr od [...] do [...] z dnia 25 stycznia 2008 roku. Pismem z dnia 19 czerwca 2017 roku P. P. złożył zażalenie, w którym wskazał, że korespondencja do niego była kierowana na nieprawidłowy adres i w rezultacie nie doszło do skutecznego doręczenia upomnienia wierzyciela oraz tytułów wykonawczych od nr [...] do nr [...] z dnia 30 sierpnia 2007 roku oraz od nr [...] do nr [...] z dnia 25 stycznia 2008 roku przez co nie doszło do wszczęcia postępowania egzekucyjnego i w następstwie niesłusznie wyegzekwowano zaległość. Przedmiotowe tytuły wykonawcze nie spełniały wymogów określonych w przepisie art. 27 § 1 i 2 u.p.e.a z uwagi na błędny adres zobowiązanego. Z uwagi zatem na brak wszczęcia postępowania egzekucyjnego (brak doręczenia tytułów wykonawczych) doszło do przedawnienia wszystkich zobowiązań objętych przedmiotowymi tytułami wykonawczymi przez co całe postępowanie egzekucyjne powinno zostać umorzone. Postanowieniem z dnia 28 lipca 2017 roku, nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Organ stwierdził, że upomnienia o nr od [...] do nr [...] z dnia 9 lipca 2007 roku zostały błędnie wysłane na adres zamieszkania płatnika, zamiast na adres do korespondencji tj. P., P., ul. [...], zatem nie można było ich uznać za doręczone. Z. P. uznał za zasadny zarzut braku uprzedniego doręczenia upomnienia zgłoszony w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym na podstawie tytułów wykonawczych o nr od [...] do nr [...] z dnia 25 stycznia 2008 roku i zasadnie wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na ich podstawie. W kwestii upomnień o nr [...]/06 do nr [...]/06 z dnia 30 czerwca 2006 roku organ uznał je za skutecznie doręczone wskazując, że P. P. odebrał je w dniu 24 października 2006 roku. Z. P. uznał za bezzasadny zarzut braku uprzedniego doręczenia upomnienia zgłoszony w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...] do [...] z dnia 30 sierpnia 2007 roku. W ocenie organu nieuzasadniony był zarzut braku doręczenia przedmiotowych tytułów wykonawczych. Naczelnik Urzędu Skarbowego P.-J. pismem z dnia 12 stycznia 2017 roku przesłał odpisy wymienionych tytułów na wskazany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w P. adres zobowiązanego, tj. [...], a przesyłka nie została podjęta pomimo dwukrotnego awizowania. Natomiast pozostałe tytuły wykonawczych o nr od [...] do [...] z dnia 30 sierpnia 2007 roku zostały osobiście odebrane przez zobowiązanego w dniu 12 września 2007 roku. Tym samym twierdzenie Zobowiązanego o braku doręczenia tytułów wykonawczych jest bezzasadne. Za częściowo uzasadniony został uznany zarzut przedawnienia należności wynikających z przedmiotowych tytułów wykonawczych. Tytuły wykonawcze o nr od [...] do nr [...] z dnia 25 stycznia 2008 roku zostały błędnie wystawione. Z uwagi na brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia nie można było uznać, że nastąpiło wszczęcie egzekucji administracyjnej, a co z tym związane z tym zawieszenie biegu terminu przedawnienia składek. Należności na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres [...] do [...], [...], [...] do [...] uległy przedawnieniu, gdyż upłynął 10 letni okres od dnia, kiedy stały się one wymagalne. W kwestii należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres [...] do [...] objęte tytułami wykonawczymi o nr od [...] do [...] na dzień skutecznego wszczęcia postępowania egzekucyjnego tj. 12 września 2007 roku nie uległy przedawnieniu, nie upłynęło bowiem 10 lat, licząc od dnia, w którym stały się wymagalne. Ponadto jak wskazał wierzyciel należności objęte tytułami wykonawczymi o nr [...] do nr [...] zostały uregulowane, zatem zarzut przedawnienia obowiązku objętego tytułami wykonawczymi o od nr [...] do nr [...] z dnia 30 sierpnia 2007 roku nie jest uzasadniony. W skardze do Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Poznaniu P. P. wniósł o: - uchylenie w całości postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej [...].07.2017 roku, - przeprowadzenie dowodu z potwierdzeń doręczeń upomnień nr na okoliczność, że nie zostały one skutecznie doręczone skarżącemu, - przeprowadzenie dowodu z doręczeń tytułów wykonawczych [...] do [...] z dnia [...].08.2007 r., na okoliczność, że nie zostały one skutecznie doręczone skarżącemu, - przeprowadzenie dowodu z akt postępowania prowadzonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu o sygn. akt III SA/Po 981/13 na okoliczność braku doręczeń tytułów wykonawczych skarżącemu, - przeprowadzenie dowodu z akt postępowania prowadzonego przez Naczelny Sąd Administracyjny o sygn. akt: II GSK 2558/14, na okoliczność braku doręczeń tytułów wykonawczych skarżącemu, - stwierdzenie braku uprzedniego doręczenia (upomnienia w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym na podstawie tytułów wykonawczych [...] do Rb- [...] z dnia [...].08.2007 roku, - stwierdzenie przedawnienia obowiązku objętego tytułami wykonawczymi [...] do Rb- [...] z dnia [...].08.2007 roku, - stwierdzenie wykonania lub umorzenia w całości lub w części obowiązku, wygaśnięcia albo nieistnienia obowiązku objętego tytułami wykonawczymi [...] – [...] z dnia [...].08.2007 roku, - stwierdzenie niedopuszczalności egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych [...] – [...] z dnia [...].08.2007 roku, - stwierdzenie niespełnienia w tytułach wykonawczych [...] do [...] z dnia [...].08.2007 r. wymogów określonych w art. 27 Ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W uzasadnieniu skargi P. P. podkreślił, że upomnienia wierzyciela, tytuły wykonawcze oraz postanowienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego nigdy nie zostały doręczone, co uniemożliwiło skarżącemu skuteczną obronę. Dlatego też świadczenie zostało niesłusznie wyegzekwowane. Ponadto organ drugiej instancji niesłusznie przyjął, że tytuły wykonawcze [...] - [...] z dnia [...].08.2007 roku zostały osobiście odebrane przez skarżącego w dniu 12.09.2017 roku. Dyrektor Izby Skarbowej błędnie też stwierdził, że upomnienia nr [...]/06 do nr [...]/06 zostały osobiście odebrane przez skarżącego w dniu 24.10.2006 roku ,podczas gdy skarżący nigdy nie otrzymał tych upomnień. Wystawione tytuły wykonawcze nie spełniały wymogów określonych w przepisie art. 27 § 1 i 2 u.p.e.a. z uwagi na nieprawidłowy adres zobowiązanego . Ponadto w stosunku do wszystkich tytułów wykonawczych nastąpiło już przedawnienie roszczenia zgodnie z art. 24 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona, choć tylko niektóre z podniesionych w skardze zarzutów pozostają trafne. Spór w rozpoznawanej sprawie dotyczy prawidłowości wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych wobec P. P.. W rozpoznawanej sprawie należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że niesporne i trafne pozostaje stanowisko organu egzekucyjnego zgodnie z którym należności P. P. objęte tytułami wykonawczymi nr Rb [...] do Rb [...] przedawniły się. Powyższe tytuły wykonawcze wystawione dnia 25 stycznia 2008 roku zostały bowiem doręczone dopiero dnia 13 stycznia 2017 roku na prawidłowy adres skarżącego P. P. przy ulicy [...] w P.. W sprawie należności objętych tytułami wykonawczymi o nr od [...] do [...] z dnia 25 stycznia 2008r. tj. składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres [...] do [...], [...], [...] do [...] zastosowanie znalazły zasady przedawnienia zawarte w art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz.887 ze zm.), zgodnie z którym należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 10 lat, licząc od dnia, w którym stały się wymagalne, z zastrzeżeniem ust. 5-6. We określonej wyżej grupie tytułów wykonawczych najpóźniej wymagalne były należności w dniu 16 grudnia 2006 roku. W sytuacji gdy tytuły wykonawcze zostały prawidłowo doręczone dopiero dnia 13 stycznia 2017 roku organ zasadnie przyjął, że należności objęte wspomnianymi tytułami wykonawczymi przedawniły się. Z inną sytuacją mamy do czynienia w przypadku tytułów wykonawczych od nr [...] do nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 roku tj. dotyczących składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres [...] do [...]. W kwestii powyższych należności organ egzekucyjny przyjął, że nie uległy one przedawnieniu ze względu na dzień skutecznego wszczęcia postępowania egzekucyjnego tj. 12 września 2007 roku, od którego nie upłynęło 10 lat, licząc od dnia, w którym stały się wymagalne, a ponadto przedmiotowe należności zostały uregulowane. Sąd uznał stanowisko organu za przedwczesne i nie poparte materiałem dowodowym. W pierwszej kolejności należy zawrócić uwagę, że w aktach sprawy znajduje się jedynie kserokopia potwierdzenia odbioru powyżej wskazanych tytułów wykonawczych, ale nie ma oryginalnego zwrotnego potwierdzenia ich odbioru, co ma znaczenie wobec faktu stwierdzenia przez organ na k. 237 akt, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zobowiązany złożył podpis nieczytelny, jednakże pracownik Poczty Polskiej zaznaczył, że przesyłkę odebrał adresat P. P.. Po drugie, należy zwrócić uwagę, że wspomniane tytuły wykonawcze o nr od [...] do [...] powinny zawierać określone elementy enumeratywnie wymienione w art. 27 §1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 599), dalej jako u.p.e.a. W tym względzie obejmują one między innymi datę doręczenia upomnienia, które jest niezbędnym elementem wystawienia tytułu wykonawczego i prowadzonej egzekucji administracyjnej. W szczególności bowiem zgodnie z art. 15 § 1 u.p.e.a. egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel po upływie terminu, do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia. W przypadku tytułów wykonawczych o nr od [...] do [...] należy zauważyć, ze wprawdzie zawierają one wpisaną datę doręczenia upomnienia, ale w tym względzie uzasadniony pozostaje jeden z zarzutów podniesionych przez skarżącego, a mianowicie w aktach administracyjnych brakuje potwierdzenia, że takie upomnienia zostały wystawione, a następnie doręczone skarżącemu P. P., zwłaszcza, że inne daty doręczenia wynikają z 49 rubryki tytułów, a inne z daty wskazanej w postanowieniu wierzyciela z dnia 12 maja 2017 r. W takiej sytuacji nie można zatem jednoznacznie stwierdzić, że sporne tytuły wykonawcze były wystawione w sposób prawidłowy. Wobec braku należytego udokumentowania prowadzonego postępowania egzekucyjnego zasadne pozostają twierdzenia podniesione przez skarżącego, który kwestionuje doręczenie spornych upomnień, a co za tym idzie prawidłowość tytułów wykonawczych. Brak należytego udokumentowania w aktach administracyjnych, że prowadzone postępowanie egzekucyjne zostało przeprowadzone zgodnie z wymogami obowiązującymi z mocy prawa stanowi uchybienie, które uniemożliwiła sądową kontrolę zaskarżonego postanowienia organu egzekucyjnego. W rozpoznawanej sprawie brakuje w szczególności potwierdzenia, że postępowanie egzekucyjne zostało przeprowadzone w sposób staranny i wyczerpująco udokumentowano jego stan faktyczny, czym naruszono przepisy art. 7 k.p.a., art. 77 §1 k.p.a., art. 78 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. Właściwe udokumentowanie faktu doręczenia upomnień pozwoli na ustalenie, czy zaistniały przesłanki wszczęcia egzekucji zgodnie z art.15 § 1 u.p.e.a, czy zachowano zasady prowadzenia egzekucji, a w konsekwencji czy prawidłowo zostały one wyegzekwowane. Dopiero po dokonaniu powyższych ustaleń organ egzekucyjny wyda postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów na mocy art. 34 § 4 u.p.e.a. Uzupełnienie materiału dowodowego w powyższym zakresie pozwoli na ocenę, czy stanowisko wierzyciela w przedmiocie zgłoszonego zarzutu było prawidłowe, a w konsekwencji, czy prawidłowym było postanowienie organu egzekucyjnego. Wprawdzie organ egzekucyjny nie jest z istoty uregulowania zawartego w art. 34 § 1 i 1 a) e.p.e.a uprawniony do prowadzenia postępowania wyjaśniającego w celu podważania stanowiska wierzyciela, ale powinien na gruncie przepisów Kpa zebrać materiał dowodowy, który pozwoli na ocenę przez sąd jego stanowiska. Powoływanie się wyłącznie na fakt związania stanowiskiem wierzyciela jest niewystarczający. Sąd podziela stanowisko organu o charakterze związania, niemniej jakkolwiek organ egzekucyjny ocenia zgłoszone zarzuty w oparciu o stanowisko wierzyciela, to aby ta ocena była prawidłowa oparta być musi na pełnym i wyczerpującym materiale dowodowym. Z zapisów art. 34 § 1 i 1a) u.p.e.a wynika, że stanowisko wierzyciela w przedmiocie zgłoszonych zarzutów stanowi niezbędną informację dla organu egzekucyjnego i warunek rozstrzygnięcia postanowieniem o tych zarzutach (NSA z 27 maja 2009, sygn. akt II GSK 980/08.Lex 513118). Niemniej samo władcze rozstrzygnięcie co do zasadności zarzutów należy do organu egzekucyjnego i winno być wynikiem prowadzonego postępowania, zgodnie z przepisami Kpa oraz oparte na wyczerpującym uzasadnieniu stanowiska organu. Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30.08.2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm.), Sąd uchylił zaskarżone postanowienie.