IV SA/Po 1046/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2018 r. sprawy ze skargi T. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [..] 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy S. z dnia [..]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. na rzecz skarżącego T. T. kwotę [..] tytułem zwrotu kosztów postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] ustalajacą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn. "Budowa chlewni i magazynu wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce o nr ewid. gr. [...], obręb J., gmina S., powiat w. , województwo w. ". Powyższe decyzje wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] lutego 2016 r. K. R. (dalej również jako: Inwestor), wystąpiła do Wójta Gminy S. z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Budowa chlewni i magazynu wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce o nr ewid. gr. [...], obręb J., gmina S., powiat [...], województwo [...]". Maksymalna obsada 239,12 DJP. Do wniosku dołączono raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy katastralnej obejmującą przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmujący obszar na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, załącznik graficzny przedstawiający zasięg oddziaływania przedsięwzięcia i dowód wniesienia opłaty skarbowej. Wskazano, że Inwestor ubiega się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla wskazanego przedsięwzięcia w celu uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wskazano, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 71) chów lub hodowla zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP - przy czym za liczbę DJP przyjmuje się maksymalną możliwą obsadę inwentarza) zakwalifikowane zostały jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wójt Gminy S. pismem z dnia [...] marca 2016r. wezwał Inwestora do uzupełnienia wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach o dostarczenie wypisów z rejestru gruntu obejmujących przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obszar, na który przedsięwzięcie będzie oddziaływać, w celu ustalenia kręgu stron. Wniosek ten został uzupełniony, jednak dla części działek nie było ustaleń odnośnie ich właścicieli. Wójt Gminy S. działając z urzędu i na podstawie art. 97 § 1 pkt 4, art. 3 kpa w dniu [...] kwietnia 2016 r. wydał więc postanowienie zawieszające postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach do czasu ustalenia prawnych właścicieli tych działek. Następnie Wójt Gminy S. postanowieniem z dnia [...] października 2016r. z uwagi na ustąpienie przyczyny zawieszenia postępowania podjął zawieszone w dniu [...] kwietnia 2016r. postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Dnia [...] października 2016 r. Wójt Gminy S. podał do publicznej wiadomości informację o zarejestrowaniu w publicznie dostępnym wykazie danych wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Informacje zamieszczono w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie internetowej Urzędu Gminy S., na tablicach ogłoszeń Urzędu Gminy S. oraz wsi J.. Również pismem z dnia [...] października 2016 r. organ I instancji zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego i możliwości zapoznania się z dokumentami w sprawie oraz składania zastrzeżeń i wniosków. W dniu [...] listopada 2016 r. mieszkańcy miejscowości J. wnieśli społeczny protest, przeciwko lokalizacji inwestycji. Wskazali, że już istniejąca chlewnia emituje szereg zanieczyszczeń i powoduje utrudnienia mające wpływ na codzienne ich życie. Podnieśli, iż budowa kolejnej chlewni obniży atrakcyjność i wartość ich nieruchomości. Pismem z dnia [...] października 2016r. Wójt Gminy S. zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z prośbą, o uzgodnienie i o zaopiniowanie warunków realizacji przedsięwzięcia, wskazując, iż dla działki objętej wnioskiem nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W dniu [...] grudnia 2016 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. wydał opinię sanitarną, w której zaopiniował przedłożony wniosek w zakresie wymagań higieniczno-sanitarnych z zastrzeżeniami. Wskazał, iż ze względu na charakter i planowaną lokalizację inwestycji w sąsiedztwie już istniejącej zabudowy mieszkaniowej działalność fermy może skutkować pogorszeniem komfortu życia mieszkańców, w szczególności w zakresie nienormowanych uciążliwości zapachowych. Ponadto, nagromadzenie w jednym miejscu tak dużej liczby zwierząt może powodować zwiększoną ilość owadów lub gryzoni. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. zalecił nasadzenie zieleni izolacyjnej oraz zaproponował objęcie planowanego przedsięwzięcia - w oznaczonym w opinii zakresie - monitoringiem. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. zwrócił się do Wójta Gminy S. o potwierdzenie informacji przedstawionych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko na temat sposobu zagospodarowania terenu w otoczeniu przedsięwzięcia. Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. organ I instancji potwierdził zgodność ze stanem faktycznym informacji wskazanych w raporcie. W konsekwencji Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. wezwał Inwestora - do uzupełnienia raportu - w zakresie ochrony powietrza, ochrony przed hałasem, cyklu hodowli, sposobu zagospodarowania wytworzonych nawozów oraz do wyjaśnienia nieścisłości, rozbieżności i uzupełnienia braków występujących w przedstawionym raporcie. Raport został uzupełniony dnia [...] grudnia 2016 r. Dnia [...] lutego 2017 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. (dalej również jako: RDOŚ) uzgodnił realizację przedsięwzięcia oraz określił jego warunki. Organ ten nie stwierdził konieczności ponownego przeprowadzania oceny oddziaływania inwestycji na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko. W związku z dostarczeniem w dniu [...] grudnia 2016 r. przez Inwestora uzupełnienia do raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, dnia [...] lutego 2017 r. organ I instancji przesłał to uzupełnienie do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W., celem ponownego zaopiniowania środowiskowych uwarunkowań planowanej inwestycji. W odpowiedzi Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. pismem z dnia [...] marca 2017 r. "utrzymał w mocy własną opinię sanitarną z dnia [...] grudnia 2016 r.", wskazując, iż informacje zawarte w uzupełnieniu nie mają wpływu na treść wydanej opinii. Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia organ I instancji poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się z zebranymi w toku postępowania materiałami oraz możliwości wypowiedzenia się co do zgromadzonych materiałów. W dniu [...] marca 2017 Wójt Gminy S. wydał decyzję ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn.: "Budowa chlewni i magazynu wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce o nr ewid. gr. [...], obręb J., gmina S., powiat [...], województwo [...]". W decyzji wskazano, że planowane przedsięwzięcie będzie polegało na budowie budynku inwentarsko - magazynowego do chowu trzody chlewnej o powierzchni ok. 1708,56 m˛ wraz z dwoma silosami paszowymi o pojemności ok. 25 Mg każdy. Inwestycja realizowana zostanie na działce o nr ewid. gr. [...], obręb J. będącej własnością Inwestora, i wynosi 0,62 ha (w tym: 0,61 ha grunty orne oraz 0,1 ha rów). Wskazano, że teren na którym powstanie inwestycja jest niezabudowany, stanowi obecnie czynną działkę rolną o kształcie prostokątnym, przez którą przebiega rów melioracyjny. W dalszej kolejności wyjaśniono, że w projektowanym budynku tuczarni będzie prowadzony chów tuczników w systemie bezściółkowym (rusztowym) o maksymalnej obsadzie do 1 708 szt. (239,12 DJP). Pod posadzką znajdował się będzie zbiornik na gnojowicę o pojemności ok. 1 492,11 m3. Planowane wymiary zewnętrzne tuczami to 130 m długości i 18m szerokości, gdzie powierzchnia hodowlana to ok. 1708 m˛, resztę budynku stanowił będzie magazyn. W decyzji wskazano, że tereny położone w bezpośrednim otoczeniu przedmiotowego przedsięwzięcia, to tereny charakterystyczne dla krajobrazu rolniczego, a najbliższa zabudowa mieszkalna w stosunku do projektowanej inwestycji to dom jednorodzinny Inwestora na działce o nr ewid. gr. [...]. Wskazano również, że w bezpośrednim sąsiedztwie Inwestor posiada budynek inwentarski, w którym utrzymywane są również tuczniki do wagi 110 kg. Podkreślono, że teren, na którym planowane jest przedsięwzięcie nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ponadto w decyzji zawarto postanowienia dotyczące Warunków wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich (pkt 2). Określono Wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji umożliwiającej realizację przedsięwzięcia (pkt 3). Odnośnie Wymogów w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii (pkt 4) – wskazano, że odstępuje się od ich określenia, ponieważ przedsięwzięcia nie zaliczono do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii. W odniesieniu do Wymogów w zakresie ograniczenia transgranicznego oddziaływania na środowisko w odniesieniu do przedsięwzięć, dla których przeprowadzono postępowanie dotyczące transgranicznego oddziaływania na środowisko (pkt 5) – wskazano, że odstępuje się od ich określenia, z uwagi na fakt, że przedsięwzięcie z uwagi na dużą odległość od granicy państwa, nie będzie oddziaływać na środowisko poza granicami kraju. W kwestii Gotowości instalacji do wychwytywania dwutlenku węgla w przypadku instalacji do spalania paliw w celu wytwarzania energii elektrycznej, o elektrycznej mocy znamionowej nie mniejszej niż 300 MW (pkt 6) – wskazano, że nie dotyczy ona przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. W decyzji pierwszoinstancyjnej zawarto również Wymogi w zakresie wykonania kompensacji przyrodniczej i zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (pkt II) – wskazując, że nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia kompensacji przyrodniczej. W kwestii Wymogów w zakresie stwierdzenia konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania (pkt III) - wskazano że planowana inwestycja nie należy do przedsięwzięć wymagających utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. W pkt IV wskazano, że przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia nie jest wymagane przeprowadzenie ponownej oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 ustawy z dnia [...] października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 353 z późn. zm.); ani postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania środowisko. W pkt. V wskazano, że Charakterystyka przedsięwzięcia (załącznik nr [...]) stanowi integralną część decyzji. W przewidzianym ustawą terminie odwołanie od decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla planowanej inwestycji, wniósł T. T., podnosząc, że Inwestor posiada już chlewnię wielkości ok. 800m˛ i nie przestrzega warunków jej eksploatacji zawartych w charakterystyce przedsięwzięcia. W odpowiedzi na odwołanie Inwestor wskazał, że zarzuty są bezzasadne i służą jedynie opóźnieniu ostatecznego zakończenia postępowania. Inwestor podniósł, iż Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił jego warunki. Uczynił to jako organ wyspecjalizowany, w ramach swoich kompetencji. Postanowienie RDOŚ jest co do zasady wiążące, a ustawa zawiera zamknięty katalog przesłanek uzasadniających odmowę ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia i w niniejszej sprawie te przesłanki nie zachodzą. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając swoje stanowisko Kolegium wskazało, że organ I instancji niewłaściwie wyznaczył krąg stron postępowania, dlatego Kolegium uznało za konieczne poszerzenie tego kręgu. Stąd Kolegium, po uzupełnieniu nieaktualnego wypisu w rejestru gruntów, zawiadomiło osoby legitymujące się interesem prawnym tj. właścicieli działek, na które oddziałuje przedsięwzięcie o przysługujących im uprawnieniach strony. Podkreślono przy tym, że wypisy z rejestru gruntów, obejmujących działki znajdujące się w zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia znajdowały się w aktach sprawy, gdyż zostały przez Inwestora przedłożone na etapie wszczęcia postępowania oraz uzupełniania przez nią wniosku. Jedynie jeden z nich wymagał aktualizacji. Kolegium umożliwiło osobom mającym interes prawny wzięcie czynnego udziału w postępowaniu oraz skorzystanie ze swoich praw. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że sporządzony w niniejszej sprawie Raport o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie chlewni i magazynu wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr ewid. Gr. [...] (dalej jako: Raport), po jego uzupełnieniu, zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Kolegium podkreśliło, że zgodnie z treścią art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2015 r., poz. 1936) zmieniającej przepis art. 66 ustawy poprzez dodanie kolejnych wymagań, które winien spełniać raport: do spraw wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, dla których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przedłożono raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko lub wydano postanowienie określające zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, stosuje się przepisy dotychczasowe. Kolegium orzekło, że treść Raportu odpowiada przepisom dotychczasowym w rozumieniu ustawy zmieniającej. Organ II instancji podkreślił, że Raport nie budzi on jakichkolwiek zastrzeżeń, nie zawiera błędów nieścisłości czy nieprawidłowości, wobec czego brak jest podstaw, aby odmówić mu wiarygodności dowodowej. Podkreślono również, że T. T. w złożonym odwołaniu nie podniósł zarzutów do Raportu. Odnosząc się natomiast do argumentacji odwołania Kolegium wskazało, że ewentualne, podnoszone w odwołaniu, nieprawidłowości w eksploatacji chlewni przez innego inwestora zgłaszać należy organom kontrolującym przestrzeganie i stosowanie przepisów z zakresu ochrony środowiska oraz ochrony zdrowia i dobrostanu zwierząt. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że decyzja pierwszoinstancyjna zawiera wszystkie niezbędne, wymagane prawem elementy. Podkreślono fakt uwzględnienia w decyzji wszystkich zaleceń wynikających tak z opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. (dalej jako: Inspektor Sanitarny), jak i postanowienia RDOŚ. Wskazano, że organy obu instancji zapewniły społeczeństwu czynny udział w postępowaniu dokonując stosownych obwieszczeń. W dalszej kolejności wskazano, że organ I instancji, opisując oddziaływanie przedsięwzięcia na poszczególne elementy środowiska, ustosunkował się do twierdzeń stron i zarzutów lokalnej społeczności. Kolegium podzieliło w tym zakresie wywody zawarte w decyzji pierwszoinstancyjnej. Odnosząc się do emisji substancji odoroczynnych, wskazano, że w przepisach prawa brak regulacji obejmujących tę kwestię. Kolegium wskazało, że są to subiektywne odczucia odbiorców, obiektywnie niezmierzalne i nie podlegające jakiejkolwiek weryfikacji. Podkreślono, że tereny położone w bezpośrednim sąsiedztwie przedmiotowego przedsięwzięcia są charakterystyczne dla krajobrazu rolniczego. Podkreślono również, że inwestycja lokowana jest na terenach wiejskich, które z istoty są bardziej eksploatowane rolniczo, w tym również wykorzystywane do prowadzenia chowu i hodowli zwierząt. Kolegium zwróciło również uwagę, że przedsięwzięcie ma być zlokalizowane na działce, w sąsiedztwie której znajduje się także dom mieszkalny samej Inwestor. Zatem, osobiście będzie ona zainteresowana zminimalizowaniem uciążliwości środowiskowych. Z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławcze nie zgodził się T. T., który wywiódł skargę do sądu administracyjnego. W złożonej skardze podniesiono zarzuty naruszenia przepisu art. 7 kpa w związku z art. 77 § i kpa poprzez niewłaściwą ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, oraz art. 85 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r, o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. z 2017 r., po/., 1405 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie, w szczególności niewskazanie dowodów, na których organ się oparł wydając zaskarżoną decyzję. Wskazano nadto na naruszenie art. 66 ust. 1 pkt pkt 4, 5 lit. lit. a, b ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, poprzez jego błędną wykładnię, która doprowadziła do przyjęcia, że raport i jego uzupełnienie zawierają opis przewidywanych skutków dla środowiska oraz wystarczające opisy analizowanych wariantów. Wskazano na nieprzeprowadzenie ogólnej oceny wpływu inwestycji na zdrowie ludzi i warunki ich życia oraz oceny środków zapobiegających negatywnemu oddziaływaniu. Strona skarżąca podniosła również zarzut naruszenia art. 66 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska poprzez brak analizy możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem i bezpodstawne przyjęcie, że zostały spełnione przesłanki z tego przepisu. Żądaniem skargi objęto uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. W toku postępowania do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika Inwestora, w którym wniesiono o oddalenie skargi, wskazując, że zarzuty skargi nie zostały należycie skonkretyzowane, ani poparte przekonującym materiałem. Podkreślono, że w polskim systemie prawnym, dotąd nie ustanowiono norm dotyczących substancji złowonnych i określenia standardu zapachowej jakości powietrza. Pełnomocnik Inwestora wskazał również, że przepisy prawa nie określają jaki ma być poziom szczegółowości opisu wariantów przedsięwzięcia, ani opis konfliktów społecznych. Podkreślono, że analiza konfliktów społecznych zawarta w Raporcie jest szczegółowa i w pełni odpowiada potrzebom postępowania administracyjnego z wniosku o wydanie decyzji środowiskowej. Podkreślono, że w Raporcie zawarto opis racjonalnego wariantu alternatywnego, który jednak okazał się mniej korzystny dla środowiska, od wariantu obranego przez Inwestora. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 – dalej jako: ppsa) sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b),inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził naruszenie prawa w stopniu uzasadniającym uchylenie jej, jak również decyzji ją poprzedzającej. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej należało wziąć pod uwagę fakt, że ustawa z dnia 3 października 2008 r, o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. z 2017 r., poz. 1405 ze zm. – dalej również jako: ustawa) w art. 33 - 38 i 59 - 70 oraz 73 - 85 określa procedurę wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia, a postępowanie które organ jest ustawowo zobowiązany przeprowadzić nazywane jest postępowaniem w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, służy ocenie na wstępnym etapie wszystkich potencjalnych zagrożeń dla środowiska oraz podjęciu próby wypracowania rozwiązań eliminujących lub maksymalnie minimalizujących negatywne oddziaływania na środowisko, które następnie powinny być wykorzystane na dalszych etapach postępowania administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy przez pojęcie "przedsięwzięcie" rozumie się "zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu (...). Zgodnie z art. 59 pkt 1 ustawy przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja m.in. planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. W okolicznościach badanej sprawy inwestor złożył wniosek o wydanie decyzji środowiskowych uwarunkowaniach dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie chlewni wraz infrastrukturą towarzyszącą, a więc stanowiącego przedsięwzięcie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 09 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2010, nr 213, poz. 1397). Jest to, bowiem przedsięwzięcie mające polegać na chowie lub hodowli zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza – a więc mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Stosownie do wymogów art. 74 ustawy, do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć: w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko - raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W okolicznościach badanej sprawy przedłożono Raport sporządzony w lutym 2016 r. przez B. J., M. P., A. R.. Inwestor był zobowiązany przedłożyć poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym ma być realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmującą przewidywany obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. W okolicznościach badanej sprawy przedłożono taką mapę. W dalszej kolejności przedłożono mapę w skali zapewniającej czytelność przedstawionych danych z zaznaczonym przewidywanym terenem, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz z zaznaczonym przewidywanym obszarem, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, wraz z zapisem mapy w formie elektronicznej. W okolicznościach badanej sprawy przedłożono mapę katastralną w skali 1:1000. Inwestor była również zobowiązana do przedłożenia wypisu z rejestru gruntów lub innego dokumentu, wydanego przez organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków, pozwalającego na ustalenie stron postępowania, zawierającego co najmniej numer działki ewidencyjnej oraz, o ile zostały ujawnione: numer jej księgi wieczystej, imię i nazwisko albo nazwę oraz adres podmiotu ewidencyjnego, obejmującego przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmującego obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. W okolicznościach badanej sprawy przedłożono taki wyrys, natomiast wypisy przedłożono na wezwanie organu do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Następnie przedłożono też aktualną na dzień [...] października 2016 mapę sytuacyjną. Nie ulega zatem wątpliwości, że Inwestor przedłożyła wszystkie wymagane prawem dokumenty. Dokonując jednak oceny tych dokumentów – pod względem realizacji wymogów prawa - za zasadny uznać należało zarzut wadliwości Raportu, w zakresie w jakim dotyczy on braku przedstawienia wariantów realizacji przedsięwzięcia. Nie ulega wątpliwości, że w myśl art. 66 ust 1 pkt 5 ustawy raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać opis analizowanych wariantów, w tym: wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, oraz wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru. Analiza przekazanego wraz z aktami sprawy Raportu wskazuje, że "Opis analizowanych wariantów" zawarto w pkt 8 tego dokumentu, składającym się z ppkt. 8.1 "Wariant proponowany przez wnioskodawcę"; ppkt 8.2 "Racjonalny wariant alternatywny" oraz ppkt 8.3 "Wstępne określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów, w tym również w przypadku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, także możliwego transgranicznego oddziaływania na środowisko". Podkreślenia wymaga, że ppkt 8.2 w – zaledwie czterech zdaniach - wskazano, że wariant alternatywny – był – wariantem rozpatrywanym do realizacji przez właściciela terenu i został przez Inwestora – porzucony – na etapie prowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Wyjaśniono, że wariant alternatywny zakładał wydłużenie powierzchni budowlanej "o ok. 15m", co skutkowałoby wzrostem obsady oraz co z tym związane wzrostem emisji. Podkreślono, że – był – to wariant mniej korzystny środowiskowo. Nie przedstawiono żadnych więcej danych na temat tego wariantu, jak również nie udokumentowano żadnych ustaleń co do jego ewentualnego wpływu na środowisko. W ppkt 8.3 wskazano wyłącznie, że - wariant proponowany - przez wnioskodawcę jest wariantem korzystniejszym dla środowiska niż wariant alternatywny, który – był – analizowany przez Inwestora. Ustaleń tych jednak w żaden sposób nie uzasadniono. Powtórzono literalne brzmienie zapisu zawartego w pakt 8.2 "że wariant alternatywny – był – wariantem rozpatrywanym do realizacji przez właściciela terenu i został przez Inwestora – porzuconym – na etapie prowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Wskazano, że jest to wariant mniej korzystny". Podkreślono, że – wariant proponowany – przez wnioskodawcę eliminuje w maksymalny sposób uciążliwości związane z realizacją przedmiotowego przedsięwzięcia. W dalszej części ppkt 8.3 zacytowano art. 3 pkt 23 i 24 ustawy Prawo ochrony środowiska, odwołano się do art. 248 ust 1 tej ustawy i rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 10 października 2013 r., wskazując, że przedmiotowa instalacja nie będzie zakładem stwarzającym zagrożenie wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. W pkt 9 Raportu zawarto Uzasadnienie - proponowanego - przez wnioskodawcę wariantu ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko oraz opisem metod prognozowania. W poszczególnych podpunktach tej części Raportu odnoszono się do oceny wpływu wyłącznie – planowanego – przedsięwzięcia na wodę, środowisko gruntowo-wodne, stan zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego i klimat akustyczny otoczenia. Również w uzupełnieniu do Raportu nie opisano wariantów alternatywnych. Dokonując kontroli przedłożonego Raportu w kontekście jego zgodności z wymogami prawa należało stwierdzić, że zasadnie strona skarżąca podniosła naruszenie art. 66 ust 1 pkt 5 ustawy. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że choć ppkt 8.2 Raportu zatytułowano "Racjonalny wariant alternatywny", to jednak wprost wskazano w tej części dokumentu, że Inwestor wariant alternatywny rozważał i "porzucił na etapie przeprowadzania oceny(...)". W zaledwie czterozdaniowym ppkt. 8.2 Raportu podano wyłącznie, że planowano wydłużenie powierzchni budowlanej "o ok. 15m" co wiązałoby się również większą obsada i byłoby mniej korzystne dla środowiska. Dokonując oceny Raportu pod kątem spełnienia wymogów określonych w art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy należało mieć na uwadze nie tylko literalne brzmienie tego przepisu, ale również jego wykładnię celowościową. A zatem nie można było za realizację woli ustawodawcy uznać formalnego tylko zamieszczenia w Raporcie punktu zatytułowanego "Racjonalny wariant alternatywny"". Nałożenie na wnioskodawcę ubiegającego się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określonych obowiązków, w zakresie wymogów formalnych raportu, określonych w art. 66 ustawy, służy określonym celom, a nie stanowi wyłącznie formalnego obowiązku. Zagadnienia dotyczące realizacji wymogów w zakresie wskazania wariantów realizacji przedsięwzięcia podlegają uregulowaniom prawnym, na co zwracały uwagę już sądy administracyjne, m.in. w wyroku NSA z 20 maja 2014 r. sygn. II OSK 2999/12, wyroku z dnia 17 października 2017 r. sygn. II OSK 257/16, wyroku z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. II SA/Wr 220/10, wyroku NSA z dnia 01 sierpnia 2017 r. sygn. II OSK 2943/15 oraz w wyroku z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. IV SA/Wa 2868/16. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela i przyjmuje za swoje poglądy wyrażone w tych wyrokach. Należy zatem wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. d dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (Dz. Urz. UE. L 26 z 28.1. 2012 r., s. 1 – dalej jako: Dyrektywa) w przypadku gdy wymagana jest ocena oddziaływania na środowisko, wykonawca przygotowuje i składa raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz dostarcza opis rozsądnych rozwiązań alternatywnych rozważanych przez wykonawcę, które są odpowiednie dla przedsięwzięcia i jego specyfiki, a także wskazuje główne powody wyboru - danej opcji - z uwzględnieniem wpływu przedsięwzięcia na środowisko. Według załącznika IV pkt. 2 Dyrektywy, zawierającego informacje o których mowa w art. 5 ust. 1 opis rozsądnych rozwiązań alternatywnych obejmuje na przykład rozwiązania związane z projektem przedsięwzięcia, technologią, lokalizacją, wielkością i skalą rozpatrywane przez wykonawcę, które są istotne dla proponowanego przedsięwzięcia oraz jego cech charakterystycznych, i podanie głównych powodów wyboru danej opcji - wraz z porównaniem - wpływu na środowisko. W okolicznościach badanej sprawy w Raporcie wskazano, że w istocie Inwestor "porzuciła" wariant alternatywny i nie przedstawiono żadnego porównania wariantu alternatywnego z wariantem proponowanym przez Inwestora, w kontekście ich wpływu na środowisko. Nie odniesiono się bowiem do żadnych konkretnych cech alternatywnego wariantu wskazując jedynie nieprecyzyjnie, że planowano wydłużenie powierzchni budowlanej "o ok.15m", co wiązałoby się również większą obsadą. Należy zwrócić uwagę, że treść wariantów należy oceniać w kategorii wytycznych dotyczących realizacji przedsięwzięcia zgodnie z wymaganiami prawa ochrony środowiska. Dla organu warianty realizacji przedsięwzięcia powinny być źródłem wiedzy specjalistycznej (w tym również technicznej) na temat ograniczenia potencjalnych negatywnych skutków przedsięwzięcia na środowisko w poszczególnych wariantach realizacji przedsięwzięcia. Należy zauważyć, że planowane przez Inwestora przedsięwzięcie potencjalnie nie będzie miało charakteru obojętnego, bowiem jak wskazał Inspektor Sanitarny w opinii z dnia [...] grudnia 2016 r. lokalizacja przedsięwzięcia w bardzo bliskiej odległości od istniejącej zabudowy mieszkaniowej może skutkować pogorszeniem komfortu życia mieszkańców, w szczególności w zakresie nienormowanych uciążliwości zapachowych, a także nagromadzenia owadów i gryzoni (...). Z tego też powodu w postępowaniu dotyczącym ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia szczególną rolę powinien odgrywać cel w postaci prewencyjnego ograniczenia potencjalnych negatywnych sutków danego przedsięwzięcia na środowisko w danym wariancie. Przeprowadzenie prawidłowej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zależy w dużej mierze od wyboru pomiędzy poszczególnymi wariantami, które powinny zawierać dane o alternatywach jego realizacji. Z tego też powodu ustawodawca w art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy przewidział obowiązek przedstawienia i opisania w raporcie trzech wariantów realizacji przedsięwzięcia (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. IV SA/Wa 2868/16). W okolicznościach badanej sprawy danych takich zabrakło. Podkreślenia wymaga fakt, że prawidłowy wybór wariantu realizacji przedsięwzięcia determinuje następnie bezpośredni i pośredni jego wpływ na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, a także możliwości jak i sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego jego oddziaływania na środowisko. Warianty przedsięwzięcia, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy, powinny się różnić przede wszystkim pod względem sposobu, w jaki przedsięwzięcie w każdym z tych wariantów będzie oddziaływać na środowisko, ponieważ ich rolą jest wskazanie alternatywnych rozwiązań pozwalających to środowisko chronić w jak najpełniejszym wymiarze. W orzecznictwie podkreśla się, że warianty powinny odwoływać się do różnych kryteriów realizacji przedsięwzięcia takich jak: czynniki społeczne, ekonomiczne, środowiskowe, przestrzenne zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, ponieważ stanowią one jeden z instrumentów stosowania zasady prewencji uregulowanej w art. 6 ust. 1 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 519 ze zm., dalej: p.o.ś.). Według tego przepisu, "Kto podejmuje działalność mogącą negatywnie oddziaływać na środowisko, jest obowiązany do zapobiegania temu oddziaływaniu". Zasada prewencji w procedurze ocen oddziaływania na środowisko zakłada obowiązek podejmowania pewnych czynności dla zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia, zanim jeszcze ono powstanie. Chodzi tu o podejmowanie czynności poprzedzających moment podjęcia działalności mogącej negatywnie oddziaływać na środowisko (por. wyrok NSA z dnia 01 sierpnia 2017 r. sygn. II OSK 2943/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie może budzić wątpliwości fakt, że inwestor jest zobowiązany do przedłożenia takiego raportu, w którym zostanie rzetelnie przedstawiona analiza wszystkich wariantów, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy, a nie tylko wariantu proponowanego przez inwestora (por. wyrok NSA z dnia 20 maja 2014 r. sygn. II OSK 2999/12, orzeczenia.nsa.gov.pl). Tymczasem, przedłożony przez Inwestora Raport de facto stanowi analizę wyłącznie wariantu proponowanego do realizacji. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w załączonym do akt Raporcie nie przedstawiono żadnych konkretnych rozwiązań alternatywnych, rozwiązań związanych z projektem przedsięwzięcia, technologią, które byłyby przez Inwestora faktycznie rozpatrywane - z porównaniem ich - wpływu na środowisko. Tymczasem, wszystkie warianty powinny zawierać analizę oddziaływania na poszczególne elementy środowiska z uwzględnieniem zasady kompleksowości ochrony środowiska określonej w art. 5 p.o.ś. W raporcie powinno znaleźć się wskazanie głównych przyczyn dokonanego wyboru wszystkich wariantów, z uwzględnieniem skutków dla środowiska. Każdy z wariantów - a nie tylko proponowany przez Inwestora - powinien zawierać opis aspektów środowiska, które mogą być znacząco dotknięte skutkami realizacji przedsięwzięcia, obejmujący w szczególności populację, faunę, florę, glebę, wodę, powietrze, czynniki klimatyczne. Znajdująca się w załączonym do akt Raporcie analiza dotyczy - wyłącznie - wpływu planowanego wariantu na powyższe elementy środowiska i nie odnosi tych ustaleń do innych wariantów. Wariantowanie przedsięwzięcia nie może zatem sprowadzać się jedynie do przedstawiania wariantu wydłużenia powierzchni hodowlanej "o ok.15m". Racjonalny wariant powinien być alternatywą dla wariantu proponowanego przez wnioskodawcę, a więc nie może być to wariant "przybliżony" i przez Inwestora "porzucony". Nie może zatem zostać uznane za realizację ustawowego wymogu przedstawienia wariantu alternatywnego, stwierdzenie, że Inwestor "porzucił" rozpatrywany przez siebie wariant rozbudowy powierzchni hodowlanej "o ok. 15m", co byłoby bardziej obciążające dla środowiska. W tym kontekście należy zgodzić się ze stroną skarżącą, co do tego, że błędnie Kolegium, a wcześniej organ I instancji przyjął, że Raport odpowiada wymogom określonym w art. 66 ust 1 pkt 5 ustawy. Zgodzić się należy, że organy obu instancji nie zrealizowały obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, poprzez wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego. Organu I instancji określił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia na podstawie Raportu, który nie spełnia wymogów określonych w art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy, skoro raport powinien zawierać: opis analizowanych wariantów, w tym: a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, b) wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru (por. wyrok NSA z dnia 17 października 2017 r. sygn. II OSK 257/16, orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów (art. 66 ust. 1 pkt 6 ustawy). W okolicznościach badanej sprawy Raport zawiera jedynie, w pkt 9 Uzasadnienie – proponowanego przez wnioskodawcę wariantu – ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko oraz opisem metod prognozowania. Stosownie do treści z art. 85 ust. 1 ustawy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia. Uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać w przypadku gdy została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko informacje, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (ust. 2 pkt 1 lit. b). Z przepisu powyższego wynika zatem, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach znajduje swoje oparcie m.in. na ustaleniach raportu. Skoro zaś raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie jest kompletny, to nie może stanowić podstawy do wydania prawidłowej decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań. Jakkolwiek, skarga zasługiwała na uwzględnienie z uwagi na brak przedstawienia w Raporcie wymaganych analizowanych wariantów, to należy jednocześnie stwierdzić, że w pozostałym zakresie zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca odpowiadają wymogom prawa. W szczególności należy podkreślić, że Raporcie przedstawiono Analizę możliwych konfliktów społecznych (pkt 13). W tej części dokumentu rozważono potencjalne konflikty z uwagi na ingerencję w prawo własności, korzystanie z sieci wodociągowej, energetycznej, uciążliwości dla terenów sąsiednich. Odniesiono się do zagadnienia substancji odorotwórczych oraz oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. W tym kontekście należy zgodzić się ze stanowiskiem pełnomocnika Inwestora, co do tego, że przedstawionej w Raporcie Analizie możliwych konfliktów społecznych – pod względem formalnym - nie sposób zarzucić uchybienia przepisom prawa. W tym miejscu należy również podkreślić, że jakkolwiek pewne inwestycje budzą sprzeciw społeczności lokalnych, to trzeba mieć świadomość, że nawet w świetle przepisów art. 33-38 ustawy sprzeciw społeczności lokalnej nie stanowi w żadnym przypadku normatywnej podstawy do odmowy wydania decyzji środowiskowej. Natomiast organ wydający decyzję środowiskową ma obowiązek zapewnić udział społeczności lokalnej w tym postępowaniu administracyjnym, która może składać uwagi i wnioski, a w jaki sposób zostały one wzięte pod uwagę właściwy organ musi wyjaśnić w uzasadnieniu decyzji środowiskowej. Stanowisko społeczeństwa organ ocenia na podstawie zgłoszonych uwag i wniosków oraz ustaleń raportu o oddziaływaniu tego przedsięwzięcia na środowisko i ewentualnie proponuje inwestorowi inny wariant realizacji tego przedsięwzięcia (por. wyrok z dnia 30 lipca 2016 r., sygn. II OSK 608/15), orzeczenia.nsa.gov.pl). Dokonując oceny zasadności podniesionego przez Skarżącego zarzutu, należy wskazać, że podnoszona przez niego w skardze argumentacja dotycząca potencjalnego wpływu planowanego przedsięwzięcia na życie i zdrowie mieszkańców wsi J. oraz opisanych szczegółowo w skardze aspektów wpływu inwestycji na komfort życia mieszkańców, stanowią w istocie konsekwencję barku przedstawienia w Raporcie i następnie rozważenia przez organy wariantów alternatywnych. Kwestie te będą musiały zostać przez organ właściwy do wydania decyzji oraz organy uzgadniające przeanalizowane ponownie, po przedłożeniu przez Inwestora raportu zawierającego wszystkie wymagane prawem warianty. Również z tego powodu, że sprzeciw społeczności lokalnej nie stanowi normatywnej podstawy do odmowy wydania decyzji środowiskowej, tak istotne znaczenie ma rzetelne przedstawienie w raporcie możliwych wariantów, ze szczegółowym omówieniem ich wpływu na środowisko. Te dane pozwalają, bowiem osiągnąć cel prowadzonego postępowania jakim jest prewencyjne ograniczenie potencjalnych negatywnych sutków danego przedsięwzięcia na środowisko. Nie ulega zatem wątpliwości, że postępowanie przeprowadzono również z naruszeniem art. 7 w zw. z art. 77 § 1 kpa ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017, poz. 1270 ze zm. – dalej jako: kpa), wydano bowiem decyzję pomimo, że przedłożony Raport nie był kompletny. Ponowne rozpoznanie sprawy będzie wymagało przedłożenia raportu odpowiadającego wymogom określonym w art. 66 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy. Na tej dopiero podstawie organ będzie mógł wydać decyzję odpowiadającą wymogom określonym w art. 85 ustawy i osiągnąć cel prowadzonego postępowania jakim jest prewencyjne ograniczenie potencjalnych negatywnych sutków danego przedsięwzięcia na środowisko w danym wariancie. Standardy zasady dwuinstancyjności wynikające z art. 15 kpa wymagały, aby z uwagi na potrzebę przedłożenia raportu odpowiadającego wymogom określonym w art. 66 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy i ponownej jego oceny oraz uzgodnienia, uchylić decyzje obu instancji. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) ppsa orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania (na które składa się kwota [...]zł uiszczona tytułem wpisu od skargi oraz [...] zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego) orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 1 ppsa w z. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia z dnia [...] października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015, poz. 1800 ze zm.)