II SA/Łd 299/17

Dnia 25 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień Sędzia WSA Magdalena Sieniuć (spr.) Protokolant Specjalista Aleksandra Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2017 roku sprawy ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zasiłku rodzinnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...], nr [...]. a.bł. Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. odmówił przyznania M. C. zasiłku rodzinnego na dziecko – O. P. na okres od dnia 1 listopada 2016 r. do dnia 31 października 2017 r. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 3 pkt 1 i 2, art. 5, art. 9, art. 20 ust. 3 i art. 24 ust. 6 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1518 ze zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 sierpnia 2015 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo wysokości dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny i specjalny zasiłek opiekuńczy, wysokości świadczeń rodzinnych oraz wysokości zasiłku dla opiekuna (Dz. U. z 2015 r. poz. 1238) oraz § 1 rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2015 roku w sprawie postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. poz. 2284). Nie zgadzając się powyższą decyzją M. C. wniosła odwołanie, w którym zakwestionowała fakt doliczenia do dochodu rodziny dochodu ze sprzedaży nieruchomości gruntowej w wysokości 52.000 zł. Wskazała, że nieruchomość tę otrzymała w darowiźnie, a styczniu 2016 r. za pieniądze otrzymane ze sprzedaży tej działki kupiła mieszkanie. Kwota uzyskana ze sprzedaży została zatem w całości przeznaczona na cele mieszkaniowe. Decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpoznaniu powyższego odwołania, utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] grudnia 2016 r. w sprawie odmowy przyznania M.C. ww. zasiłku rodzinnego. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, stwierdzając następnie, iż warunki nabywania prawa do zasiłku rodzinnego oraz zasady jego ustalania, przyznawania i wypłacania zostały określone w ustawie o świadczeniach rodzinnych. W szczególności organ wskazał, że stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych zasiłek rodzinny przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 674 zł. Następnie, powołując ustawową definicję dochodu rodziny (art. 3 ust. 2 i 2a ustawy o świadczeniach rodzinnych), rodziny (art. 3 pkt 16 ustawy o świadczeniach rodzinnych) i dochodu (art. 3 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych) oraz cytując przepis art. 5 ust. 3, ust. 3a, ust. 3b, ust. 4, art. 3 pkt 24 lit. "c", art. 5 ust. 4a i 4b ustawy o świadczeniach rodzinnych, Kolegium wyjaśniło, że odwołująca w dniu 2 listopada 2016 r. złożyła w organie pierwszej instancji wniosek o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych (zasiłku rodzinnego) wraz z wymaganymi dokumentami. Odwołując się do treści art. 5 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych Kolegium wskazało, że rodzina odwołującej w roku 2015 uzyskała dochód w wysokości 62.337,44 zł. W oświadczeniu z dnia 12 grudnia 2016 r. strona wskazała, że w 2015 r. został złożony PIT-39 z tytułu osiągniętego dochodu ze sprzedaży działki (52.000 zł), które to pieniądze w miesiącu styczniu 2016 r. w całości zostały przeznaczone na zakup mieszkania. Po odliczeniu od dochodu za 2015 r. dochodu utraconego przez M.C. w kwocie 10.251,72 zł i dochodu utraconego przez P. P. w kwocie 432 zł oraz po doliczeniu dochodu uzyskanego przez stronę w 2016 r. z tytułu zatrudnienia za miesiąc marzec 2016 r. w kwocie netto 1.400,73 zł, miesięczny dochód rodziny w przeliczeniu na osobę wynosi 1.911,35 zł, co oznacza, że przekracza kwotę 674 zł, która stanowi kryterium dochodowe i nie uprawnia do korzystania ze świadczeń rodzinnych. Miesięczny dochód rodziny odwołującej wyliczono w ten sposób, że kwotę 52.000 zł (dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych podzielono na 12 miesięcy, co dało kwotę 4.333,33 zł, i co stanowi przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy tj. w roku 2015. Do tej kwoty doliczono 1.400,73 zł, czyli dochód uzyskany przez M. C. za miesiąc marzec 2016 roku, co łącznie dało wartość 5.734,06 zł, co w przeliczeniu na osobę w rodzinie (3 osoby) dało kwotę 1.911,35 zł. Zważywszy na przekroczenie kryterium dochodowego oraz zgodnie z art. 5 ust 3a ustawy o świadczeniach rodzinnych kwota do wypłaty w okresie zasiłkowym została ustalona w ten sposób, że kwotę 95 zł pomnożono przez 12 miesięcy. Łączny dochód rodziny nie powinien przekroczyć kwoty 2.022 zł (674 zł x 3 osoby). Tymczasem łączny dochód rodziny wynosi 5.734,06 zł (1.911,35 zł x 3 osoby), a więc kwota, o którą został przekroczony dochód wynosi 3.712,06 zł (5.734,06 zł – 2.022 zł). W konkluzji Kolegium stwierdziło, że konsekwencją powyższego jest brak prawa do świadczenia rodzinnego, bowiem dochód na osobę w rodzinie przekracza kryterium dochodowe. Ponadto odnosząc się do zawartych w odwołaniu twierdzeń strony, że dochód ze sprzedaży działki nie powinien być wliczony do dochodu przy ustalaniu prawa do świadczenia rodzinnego Kolegium wyjaśniło, iż definicja legalna dochodu jest zawarta w art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych, zgodnie z którym ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie, oznacza to po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Ustawodawca posługuje się pojęciem przychodu i nie uzależnia zaliczania przychodu określonego w art. 3 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, pomniejszonego o składniki wskazane w ustawie od celu, na jaki zostaną przeznaczone środki pozyskane z tych tytułów. Zgodnie z normą zawartą w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku (art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Zbycie nieruchomości jest przychodem w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i od dochodu z tego tytułu podatnik jest zobowiązany obliczyć podatek dochodowy. Inną kwestią jest, czy podatnik uiści podatek dochodowy od osób fizycznych czy też skorzysta ze zwolnienia (ulgi) przewidzianej dla tego rodzaju przychodów. W ocenie Kolegium sam fakt, iż jest to przychód, który może być zwolniony od zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych nie przesądza, że nie jest to dochód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto Kolegium dodało, że dochód z tytułu wynagrodzenia jest bezspornie dochodem w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pomimo skorzystania przez podatnika z ulg (np. ulgi prorodzinnej), gdzie podatek należny wynosi 0,00 zł. Z tego względu, w ocenie Kolegium, nie znajduje uzasadnienia wyłączenie z dochodu uprawniającego do przyznania świadczenia rodzinnego dochodu z tytułu sprzedaży działki, tylko dlatego, że podatek należny po zastosowaniu zwolnienia (ulgi) wynosi 0,00 zł. Zamknięty katalog dochodów utraconych (art. 3 pkt 23 ustawy o świadczeniach rodzinnych) nie przewiduje odliczania dochodu z tytułu zbycia nieruchomości pod warunkiem, że dochód ten został przeznaczony na cele mieszkaniowe, bowiem prowadziłoby to do nierównego traktowania beneficjentów świadczenia rodzinnego, bowiem wnioskodawca, który nabył nieruchomość ze środków pochodzących ze sprzedaży innej nieruchomości bądź też za pieniądze otrzymane w spadku pochodzące ze sprzedaży nieruchomości, byłby w lepszej sytuacji niż wnioskodawca, który nabył nieruchomość ze środków pochodzących z własnych środków (lub na kredyt). Wobec tego, zdaniem Kolegium, dochody ze zbycia nieruchomości osiągnięte na podstawie art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są zaliczane do dochodu przy ustalaniu prawa do świadczenia rodzinnego. Kolegium podkreśliło przy tym, że nie jest władne do weryfikowania, na jakie cele strona przeznacza osiągnięte dochody. Zasada ta dotyczy zarówno dochodów osiągniętych z tytułu wynagrodzenia prowadzonej działalności gospodarczej, jak też zbycia papierów wartościowych czy nieruchomości. Zaświadczenie o dochodzie podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych, wydane przez naczelnika właściwego urzędu skarbowego wiąże organ, nie jest możliwe obliczenie dochodu strony w inny sposób. Dane dotyczące dochodu rodziny wykazane w zaświadczeniu urzędu skarbowego są wiążące dla organów orzekających w sprawie świadczeń rodzinnych. W konkluzji Kolegium stwierdziło, że organ pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie wyjaśniające, wydana zaś w sprawie decyzja jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. W skardze na powyższą decyzję M. C. zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 23 ze zm.) poprzez brak wszechstronnego i wnikliwego rozważenia całego zebranego w sprawie materiału dowodowego i brak dokonania prawidłowej oceny istnienia przesłanek warunkujących zastosowanie przepisu przewidującego możliwość przyznania określonego uprawnienia i zakresu owego uprawnienia. W uzasadnieniu skargi skarżąca wyjaśniła, że jako podstawę przyjęto, że dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości jest dochodem podlegającym opodatkowaniu na zasadach ogólnych, przy czym może zostać zwolniony z podatku. A zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych do dochodu zaliczany jest dochód podlegający opodatkowaniu, nawet gdy korzysta on ze zwolnienia od podatku. Skarżąca z tą argumentacją się nie zgadza. Dochód – zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych – oznacza przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, 30b, 30c i 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. W sprawie istotne jest brzmienie art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdzie wskazano, że po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym wykazać dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i obliczyć należny podatek od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131 lub wykazać dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 (art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę (art. 30e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości, o których mowa w art. 30e ustawy tej ustawy, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydany na własne cele mieszkaniowe. W zeznaniu podatkowym (PIT- 39) skarżąca wskazała przychód ze sprzedaży nieruchomości, jako zwolniony od podatku dochodowego od osób fizycznych na mocy art. 21 ust. 1 pkt 132 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Organ doliczając do dochodu rodziny kwotę 52.000 zł stwierdził, że w świetle art. 3 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych do dochodu zalicza się dochód podlegający opodatkowaniu, niezależnie od tego czy korzysta ze zwolnienia od podatku, co – zdaniem skarżącej – jest działaniem wadliwym. Zdaniem strony, art. 3 ust. 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych stanowi, że dochód to przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem treść tego przepisu należy odczytywać mając na uwadze cały art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, więc do dochodu rodziny stanowiącego podstawę wyliczenia zasiłku rodzinnego nie należy wliczać dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości, jeżeli dochód ten został przeznaczony na cele mieszkaniowe i w związku z tym korzysta ze zwolnienia z obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Skarżąca podkreśliła przy tym, że całość kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości gruntowej przeznaczyła na zakup mieszkania. Skoro sporny dochód nie podlega opodatkowaniu (bo jest zwolniony), to ten przychód nie powinien być wliczany do dochodu rodziny uzyskanego w 2015 roku. W konkluzji skarżąca stwierdziła, że organy niewłaściwie odczytały treść art. 3 pkt 1 lit. "a" ustawy o świadczeniach rodzinnych i art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co spowodowało niezasadne uznanie, że uzyskana kwota ze sprzedaży nieruchomości powinna zostać wliczona do dochodu rodziny. W konsekwencji wadliwe ustalono wysokość dochodu rodziny, a od tej kwestii w myśl art. 5 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych zależy ocena, czy prawo do świadczeń rodzinnych przysługuje. Z tych względów skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji. Do skargi załączyła kserokopie aktów notarialnych dotyczących sprzedaży wskazanej w skardze nieruchomości gruntowej (z dnia 1 czerwca 2015 r.) i nabycia lokalu mieszkalnego (spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego wraz z wkładem budowlanym z dnia 8 stycznia 2016 r.). W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Stwierdzenie, że zaskarżony akt (decyzja lub postanowienie) został wydany z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, obliguje sąd do uchylenia tego aktu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 pkt 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę Sąd, co zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lutego 2017 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] grudnia 2016 r. w sprawie odmowy przyznania skarżącej zasiłku rodzinnego. Spór między stronami zainicjowany skargą na tę decyzję dotyczy wysokości dochodu skarżącej osiągniętego w roku 2015, a mianowicie tego, czy – jak twierdzą organy obu instancji – należało do niego zaliczyć dochód osiągnięty z tytułu sprzedaży nieruchomości gruntowej, czy też – jak uważa skarżąca – skoro środki uzyskane ze sprzedaży tej nieruchomości zostały przeznaczone na zakup mieszkania (spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego wraz z wkładem budowlanym), co było warunkiem zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym, to nie stanowią one dochodu rodziny dla celów ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego. W ocenie Sądu stanowisko organów orzekających w tej sprawie jest błędne i nie zasługuje na uwzględnienie. Problematyka świadczeń rodzinnych została uregulowana w przepisach ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1518), zwanej dalej: "ustawą o świadczeniach rodzinnych". W rozumieniu art. 5 tej ustawy zasiłek rodzinny przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 504,00 zł (ust. 1). W przypadku gdy członkiem rodziny jest dziecko legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o umiarkowanym albo o znacznym stopniu niepełnosprawności, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 583,00 zł (ust. 2). W przypadku gdy dochód rodziny przekracza kwotę, o której mowa w ust. 1 lub 2, pomnożoną przez liczbę członków danej rodziny o kwotę nie wyższą niż łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługujących danej rodzinie w okresie zasiłkowym, na który jest ustalane prawo do tych świadczeń, zasiłek rodzinny wraz z dodatkami przysługuje w kwocie ustalonej zgodnie z ust. 3a (ust. 3). Z kolei w przypadku przekroczenia kwoty uprawniającej daną rodzinę do zasiłku rodzinnego, o której mowa w ust. 3, zasiłek rodzinny i dodatki do zasiłku rodzinnego przysługują w wysokości różnicy między łączną kwotą zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, o której mowa w ust. 3, a kwotą, o którą został przekroczony dochód rodziny (ust. 3a). Według § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 sierpnia 2015 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1238) – dalej w skrócie "rozporządzenie", od dnia 1 listopada 2015 r. do dnia 31 października 2017 r.: wysokość kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, zwanej dalej "ustawą", wynosi 674,00 zł (pkt 1); wysokość kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 2 ustawy, wynosi 764,00 zł (pkt 2). Z przywołanych powyżej norm prawnych wynika, że istotną kwestią warunkującą przyznanie prawa do zasiłku rodzinnego jest dochód rodziny w przeliczeniu na osobę. Definicja ustawowa "dochodu", zawarta jest w art. 3 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a tej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie - oznacza to, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób - przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, 30b, 30c i 30e ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), dalej: "ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych", pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Dla niniejszej sprawy istotna jest treść art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który dotyczy podatku dochodowego od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, bowiem skarżąca w 2015 r. zbyła odpłatnie nieruchomość gruntową. W przepisie tym wskazano m.in., że po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym wykazać dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i obliczyć należny podatek od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131 lub wykazać dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy (art. 30e ust. 4). W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę (art. 30e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości, o których mowa w art. 30e (...), jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydany na własne cele mieszkaniowe (...). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że w zaskarżonej decyzji organ przyjął, iż dochód skarżącej ze sprzedaży nieruchomości gruntowej w wysokości 52.000,00 zł podlega doliczeniu do dochodu rodziny, bowiem wynika to wprost z art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych, mimo że skarżąca w oświadczeniu załączonym do wniosku wskazała, iż dochód ten przeznaczyła w całości na cele mieszkaniowe. Z powyższym stanowiskiem organu II instancji nie sposób się zgodzić. Jak wyżej wskazano, dochód - zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a ustawy - to przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. (...) 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy zwrócić uwagę na to, że sformułowanie "przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. (..) 30 e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych", użyte w art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych należy odczytywać mając na uwadze treść całego przepisu art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynika z niego brak obowiązku zapłaty podatku dochodowego od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości w przypadku przeznaczenia przychodu z tego tytułu na cele mieszkaniowe w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie. Warunek ten w realiach rozpoznawanej sprawy bez wątpienia został spełniony (vide: załączone do skargi kserokopie aktów notarialnych oraz kserokopia zeznania podatkowe PIT-39, załączonego do akt sprawy). Przypomnieć przy tym należy, że "dochód", o jakim mowa w art. 3 pkt 1 lit. a ustawy, to przychód pomniejszony o "należny" podatek dochodowy (por. wyroki: WSA w Łodzi z dnia 14 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Łd 87/14, z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Łd 172/14 oraz wyrok WSA w Gdańsku z dnia 28 listopad 2013 r., a także wyrok WSA w Łodzi z dnia 12 maja 2017 r., II SA/Łd 261/17– wszystkie dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie organy obu instancji niewłaściwie odczytały treść art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych i art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spowodowało to niezasadne uznanie, że uzyskana przez skarżącą w 2015 r. kwota ze sprzedaży nieruchomości gruntowej powinna zostać wliczona do dochodu rodziny. Skutkiem tego jest wadliwe ustalenie wysokości dochodu rodziny, a od tej kwestii– w myśl art. 5 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych bezspornie zależy ocena, czy prawo do świadczeń rodzinnych przysługuje. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ powinien uwzględnić poczynioną przez Sąd wykładnię art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych w związku z art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i prawidłowo ustalić dochód na osobę w rodzinie skarżącej za rok 2015, a następnie na tej podstawie wydać rozstrzygnięcie odpowiadające przepisom obowiązującego prawa. Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. dc